2 Coríntios 7
Biblica® Ochiw Thuolo Motingʼo Loko Manyien™ (LUO) vs VC
1 Koro osiepena mageno, nikech wan gi singruokgi, wapwodhreuru kuom gik moko duto machido ringruok gi chuny mondo wadok jomaler chuth nikech waluoro Nyasaye.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Yawnwauru chunyu. Pok watimo ni ngʼato marach kendo pok waketho ni ngʼato, bende pok wakonyore gi yore mag miriambo.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ok awach wechegi mondo angʼadnu bura kaka joketho, nikech mana kaka nasewachonu motelo, wagenou gi genruok maduongʼ e chunywa, kendo waikore tho kodu kendo bedo mangima kodu.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 An gi chir maduongʼ kuomu; asungora matek nikech un! Kaparou to chunya yudo jip mathoth kendo e chandruokwa duto, chunya opongʼ gi mor mogundho.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Kane wachopo Makedonia, ne ok wayudo thuolo mar yweyo. Ne wayudo chandruok mathoth ka wasigu olworowa koni gi koni; ka chunywa bende opongʼ gi luoro.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 To Nyasaye, ma jiwo joma chunygi onyosore, nojiwowa kane Tito obiro irwa,
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 to ok birone kende ema nojiwowa, to hoch mane uhoyego bende nojiwowa. Nonyisowa kaka un gi siso mar nena, kendo kaka un gi kuyo maduongʼ, kendo kaka chunyu omoko nikech wachna, ma mago duto nomiya amor moloyo.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Nikech kata ka barupa mane andikonu nomiyo ukuyo, to ok anyal timonu mos. Kata kamano ne atimo mos, nikech aneno ni barupano nomiyou chuny lit, to mana matin nono.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 To koro amor, ok nikech ne amiyo ukuyo, to mana nikech kuyouno nomiyo uyudo lokruok muweyo richo. Nimar ne ukuyo kaka Nyasaye dwaro, omiyo ne ok uyudo chandruok moro amora nikech wan.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Kuyo ma ngʼato bedogo e yo ma Nyasaye dwaro kelone lokruok mar weyo richo kod warruok maonge ywago angʼe, to kuyo mar piny kelone mana tho.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Neuru gima kit kuyo mar Nyasaye osenyago e ngimau: osemiyo udoko joma otangʼ mak badhre ni loso weche manie dieru. Koro usin gi timbe mamono; uluoro donjo e richo; uhera kendo ugombo mondo amed konyou e wachno kendo uikoru kumo joma oketho. Koro usepwodhoru udoko maler e wach mane otimore e dieru.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Omiyo kata kane andikonu, to ne ok en nikech wach ngʼat mane otimo marach, kata nikech joma notimnigi marach, to ne andikonu mondo, e nyim Nyasaye, uneye kaka ugenowa.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Wechegi duto osejiwowa.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Noyudo asepwoyou ne Tito, kendo koro ok usekuodo wiya. To mana gik moko duto mwasebedo ka wawachonu gin adiera e kaka pwoch mane wapwoyou ne Tito kuomu bende osedoko gima adier.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Omiyo koro hera moherougo osemedore moloyo, koparo kaka un duto ne uwinjo wachwa, kendo kaka ne urwake kumiye luoro maduongʼ.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Amor ahinya ni anyalo bedo gi geno kuomu chuth.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.