Romanos 7

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Má ádrị́pịka ãzíla má ámvọ́pịka, ĩnị̃ ma ị́jọ́ jọ ꞌbá ãzị́táŋá nị̃lépi cé ꞌdĩ ꞌbaní, ãzị́táŋá la ꞌbá umbé cí la ꞌbá drị̃ adru agá ídri drã drĩ ku ꞌdĩ gá ꞌdĩ rĩ gá ku yã?
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
2 Ũkú ágó rụlépi ꞌbo rĩ ícétáŋá sĩ ãzị́táŋá umbé ĩꞌdi cí ágô be ĩꞌdi ꞌbã adru agá ídri ꞌdĩ, ágô drĩ dó drã rá útrũ dó ĩꞌdi ãzị́táŋá ágô drị̂ agá rá.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ũkú drĩ mụ ágó ãzí gá ịsụ́ ꞌdĩ sĩ ĩꞌdi ꞌbã ágọ́bị́ kãyú rĩ drĩ ídri, ála ĩꞌdi umve ãwụ́ꞌbá. Wó ágó drị̃drị̃ rĩ drĩ dó drã rá, ãzị́táŋá ãzí umbé ĩꞌdi ku, adru vâ ãwụ́ꞌbá ku drĩ táni ágó ãzí ndú la rụ agá rĩ gá.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
4 Má ádrị́pịka ãzíla má ámvọ́pịka, ị́jọ́ bãsĩ gápi ꞌdĩ ãzị́táŋá sĩ rĩ gá, ĩmi ũdrã vâ ꞌbãngá rá, ĩminí adrujó ụrụꞌbá Kúrísĩtõ drị̂ ꞌi rĩ sĩ, ĩmi dó sĩ adru ꞌbá ndú ingalé ídri drã agá rá rĩ áni, ãma dó sĩ ị́jọ́ mgbã Ãdróŋá drị̂ ꞌbã ãzị́ nga áyụ.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
5 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ãmaní ándrá uꞌá agá ị́jọ́ ũnzí ụrụꞌbá ꞌbã lẽlé rĩ kí agá, ĩlí ũnzĩkãnã drị́ ãzị́táŋá ꞌbã ingalé rĩ ri ãzị́ idélé ãma ụrụꞌbá gá, ị́jọ́ ãmaní idélé rĩ kí pírí ají kí dó ãmaní drã.
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Wó úꞌdîꞌda ãzị́táŋá ꞌbã ũkpõ dó ãma drị̃ gá ꞌdáyụ, ãꞌdusĩku âdrã dó ãko ãma umbélépi mãbụ́sụ̃ gá rĩ drị́ ꞌbo. Ãma icó dó sĩ ãzị́ ngalé Ãdróŋá ní gbíyã ụ̃kụ ãzị́táŋá drị́ sĩlé rĩ vú ũbĩjó rĩ sĩ ku, be la rá la gẹ̃rị̃ úꞌdí Úríndí drị́ gá rĩ sĩ.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ãma dó ãꞌdu jọ yã? Ãzị́táŋá ĩꞌdi ị́jọ́ ũnzí yã? Yụ! Má icó ándrá ị́jọ́ ũnzí nị̃lé ku ãzị́táŋá drĩ ándrá iꞌda la ku rĩ gá. Má icó ándrá vâ mgbã rĩ gá ĩlí nị̃lé ãzị́táŋá drĩ ándrá jọ la, “Mí idé ĩlí ku” rĩ gá.
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Wó ị́jọ́ ũnzí ịsụ́ gẹ̃rị̃ ãzị́táŋá agâ sĩ sĩ ị́jọ́ gãlé úmgbé ĩlí ãni ꞌdĩ kí ingajó áma agâlé. Ãzị́táŋá ꞌbã adrujó yụ rĩ sĩ, ị́jọ́ ũnzí ándrá ãko ãzí ũkpó kóru la.
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
9 Ma ándrá ãzị́táŋá nị̃jó ku rĩ sĩ, ma ándrá ídri. Wó ãzị́táŋá dó mụ amụ́lé ꞌbo, ị́jọ́ ũnzí amvú dó tọndọlọ ídri.
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ãzị́táŋá múké ándrá lẽlé ꞌbã ají mání ídri rĩ ají dó mání ị́jọ́ lịŋá drã drị̂.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
11 Ị́jọ́ ũnzí ịsụ́ gẹ̃rị̃ ãzị́táŋá agâ sĩ, ulé dô sĩ ma rá ãzíla ꞌdị dó ma rá.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
12 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ãzị́táŋá ĩꞌdi ꞌbãngá ãlá ru, ãzíla pịrị-pịrị ãzíla múké ũniyambamba rú, ị́jọ́ pírí ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ kí abe.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌbã ífí íngoní; ífí la ị́jọ́ múké rĩ ají mání drã nĩ yã? Ãluŋá la ꞌdáyụ! Ị́jọ́ ũnzí idé ị́jọ́ ꞌdĩ nĩ; ĩꞌdiní ãko múké rĩ ayújó rĩ sĩ. Ị́jọ́ ũnzí ají mání drã, ĩꞌdi ꞌbã ádrízã mgbã ũnzí rĩ ꞌbã iꞌdá rú sĩ nĩ. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ãzị́táŋá iꞌda ị́jọ́ ũnzí.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
14 Ãnị̃ kí ãzị́táŋá ĩꞌdi múké úríndí nî, wó má mâ ngá ꞌbá ũnzí ru ma ꞌi, îtụ̃ndã ma ãtíꞌbó ru ị́jọ́ ũnzí nî.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Ánị̃ ma ãꞌdu idé yã rĩ gá ku, ãꞌdusĩku ị́jọ́ mání lẽlé idélé rĩ má idé ĩꞌdi ku, be la rá la ma ị́jọ́ tá mání gãlé idélé úmgbé rĩ idé áyụ.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
16 Mání ị́jọ́ mâ lẽlé idélé ku rĩ idéjó áyụ rĩ sĩ, má ãꞌị̃ dó sĩ rá ãzị́táŋá ĩꞌdi ị́jọ́ múké la.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, adru dó ma ị́jọ́ ꞌdĩ idé ma ꞌi la ku, wó ĩꞌdi ị́jọ́ ũnzí uꞌálépi áma agá rĩ ꞌi.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Ị́jọ́ mání nị̃lé rĩ ị́jọ́ múké la áma agá ꞌdáyụ ị́jọ́ ụrụꞌbá drị́ gá rĩ sĩ, ãꞌdusĩku áma ũrãtáŋá agá álẽ tá ị́jọ́ mgbã múké rĩ idélé áyụ. Wó má icó dó iꞌdalé la ãmvé tọndọlọ la ku.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
19 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ị́jọ́ mání idélé rĩ adru dó ị́jọ́ tá múké mání ũrãlé idélé rĩ ꞌi ku, ĩꞌdi ị́jọ́ ũnzí mání lẽlé idélé ku rĩ mání idélé áyụ rĩ ꞌi.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
20 Ádrĩ dó úꞌdîꞌda ị́jọ́ mání lẽlé idélé ku rĩ idé, adru dó ma ꞌi ị́jọ́ la idélépi rĩ ꞌi ku, wó ĩꞌdi ị́jọ́ ũnzí uꞌálépi áma agá rĩ la ị́jọ́ ꞌdĩ kí idé nĩ.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ãzị́táŋá iꞌda mání ị́jọ́ ũnzí áma agá rĩ, ádrĩ lẽ ị́jọ́ múké idélé, ị́jọ́ ũnzí la áma atrị ị́jọ́ múké ꞌdã idéŋá gá cí.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
22 Má uꞌá ãyĩkõ sĩ áma ásị́ gá ãzị́táŋá Ãdróŋá drị̂ kí sĩ,
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 wó má ịsụ́ áma ụrụꞌbá ꞌbã wókõ ãzí kí ãꞌdị́ ꞌdị ãzị́táŋá áma agá rĩ be áma umbéjó ãtíꞌbó ru ị́jọ́ ũnzí ní ị́jọ́ mání idélé rĩ kí sĩ.
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Ma áma idé ãꞌdu rú yã! Ãꞌdi la áma pa ũcõgõ ụrụꞌbá mádrị́ ꞌdõ drị̂ agá nĩ yã?
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
25 Ãwãꞌdĩfô Ãdróŋá ní Úpí ãma ãni Yẹ́sụ̃ Kúrísĩtõ ní áma pajó ị́jọ́ ꞌdĩ agá rĩ sĩ.
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.