Lucas 22

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ụ̃mụ̃ nalé mũkátĩ ãkụ́kị́ kóru umvelé ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ ꞌbã ụ́ꞌdụ́ acá dó ãni rú.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 Ãtalo ãmbogo ꞌdĩ kí imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi ꞌdĩ abe ndrụ̃ kí gẹ̃rị̃ Yẹ́sụ̃ ꞌdịjó, idé kí ụ̃rị̃ sĩ ꞌbã kí ị́jọ́ sĩ.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Sĩtánĩ fi Yụ́dãsị̃ umvelé Ị̃sị̃kãrị́yọ́tị̃ rĩ agá, ĩꞌdi ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbã ãzí ãlu rĩ ꞌi.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Mụ ị́jọ́ jọlé ãtalo ãmbogo ꞌdĩ abe ãzíla ꞌbá ãsĩkárĩ drị̃lẹ́ gá ãmbogo rú lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ andre tẽlépi ꞌdĩ abe ꞌi kí ãzã ko Yẹ́sụ̃ rụjó rá rĩ drị̃ gá.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 ꞌBá ꞌdĩ uꞌá kí ãyĩkõ sĩ, ãꞌị̃ kí ĩꞌdiní sĩlíngĩ fẽlé rá.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Yụ́dãsị̃ ãꞌị̃ rá, iꞌdó gẹ̃rị̃ ndrụ̃lé Yẹ́sụ̃ fẽjó rụjó, ꞌdĩ sĩ ꞌbá ũꞌbí ꞌbã kí adru agá yụ ꞌdĩ gá ꞌdĩ.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Ụ́ꞌdụ́ ụ̃mụ̃ mũkátĩ ãkụ́kị́ kóru rĩ drị̂ acá rá, ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ ála vâ kãbĩlõ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ drị́ rĩ lị ídétáŋá ru rá.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Yẹ́sụ̃ pẽ Pétẽrõ kí tị Yõhánã be, jọ ĩꞌbaní, “Ĩmụ ãmaní ãkónã ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ drị́ rĩ idélé.”
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Zị kí ĩꞌdi, “Ílẽ ãmụ idélé la íngõlé yã?”
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ĩmĩ fi agá táwụ̃nị̃ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ drị̂ agâlé, ĩdrĩ drị̃ ụfụ ágọ́bị́ ãzí úmvú ị̃yị́ drị̂ trũ drị̃ gá la abe, ĩꞌde vú la gâ sĩ kpere jó ĩꞌdiní fijó rĩ agá.
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 Ĩjọ jó ꞌdị́pị ní, ‘Ímbápị jọ, ãngũ ꞌi sĩ ĩꞌdiní amụ́jó ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ najó ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ abe rĩ íngõlé yã?’
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Jó ꞌdị́pị la mụ jó ꞌa mgbọ gõrófã agá idélé bábá ãko pírí trũ la iꞌdalé ĩminí, ĩmi idé dó ãkónã ꞌdãá.”
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Mụ kí rá, ịsụ́ kí ãko kí cécé ta jọlé ĩꞌbaní rĩ áni, idé kí dó ãkónã ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ drị̂ ꞌdãá.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Sáwã la mụ acálé ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ najó ꞌbo, Yẹ́sụ̃ kí ụ̃pịgọŋa abe ri kí vụ̃rụ́ méjã tị gá.Yẹ́sụ̃ kí ụ̃pịgọŋa abe ri kí vụ̃rụ́ méjã tị gá.|alt="Jesus and his disciples sit at table." src="WA03910b.tif" size="col" ref="22:14"
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Jọ ĩꞌbanî, “Álẽ ásị́ pírí sĩ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ ꞌdĩ nalé ĩmi abe, má ịsụ́ drĩ ꞌdĩ sĩ ũcõgõ ku rú.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Ájọ ĩminí, má icó ụ̃mụ̃ ꞌdĩ nalé ị̃dị́ ku kpere ĩꞌdi ꞌbã ru idé agá Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá.”
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Yẹ́sụ̃ la mụ kópõ ꞌdụlé ĩꞌdidrị́ gá ꞌbo, fẽ ãwãꞌdĩfô, ãzíla jọ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ ꞌbaní, “Ĩꞌdụ kópõ ꞌdĩ ꞌi, ĩmi ale ĩꞌdi ĩmi drĩdríŋĩ gá.
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 Ájọ ĩminí, má icó zãbíbũ ífí sụ́ ꞌdĩ mvụlé ị̃dị́ ku kpere Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ ꞌbã acá agá.”
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yẹ́sụ̃ ꞌdụ mũkátĩ fẽ ãwãꞌdĩfô drị̃ la gá, anu ꞌa la rá, fẽ dó ĩꞌdi ĩꞌbaní jọ, “ꞌDĩ ụrụꞌbá mádrị́ mâ fẽlé ĩmi sĩ rĩ, ĩmi idé ꞌdĩ jã ꞌdâ sĩ áma ị́jọ́ ũrãjó.”
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Gẹ̃rị̃ ãlu ꞌdĩ sĩ, ĩꞌbaní ãkónã ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ najó ꞌbo rĩ vúlé gá, Yẹ́sụ̃ ꞌdụ kópõ jọ, “Kópõ ꞌdĩ tị icíma úꞌdí rĩ drị́ áma ãrí mụlépi asulépi ĩmi ị́jọ́ sĩ rĩ ꞌi.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 ꞌBá mụlépi áma mẹ́lẹ́ mbelépi rĩ drị́ la áma drị́ be méjã ãlu rĩ drị̃ gá ꞌdĩ.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ la mụ mụlé cécé ãzị́táŋá ꞌbã lẽlé rĩ áni, ũcõgõ ꞌbá ágọ́bị́ ꞌdĩ mẹ́lẹ́ mbelépi rĩ nî!”
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ iꞌdó kí ru ụzịlé ãyá-ãyá ãꞌdi la mụ ĩꞌdi mẹ́lẹ́ mbelé nĩ yã rĩ sĩ.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Ãgátã ãfũ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ kí drĩdríŋĩ gá, nị̃jó la ãꞌdi ãmbógó ru ãndânĩ yã rĩ sĩ.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ũpi ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbadrị̂ kí ũkpó trũ ꞌbá ĩꞌbadrị̂ kí drị̃ gá ãzị́táŋá ꞌbãjó, kí vâ ru ꞌbã ꞌbá ꞌbaní wọ̃rị́ ru.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Wó lẽ ĩmi adru ꞌbá ꞌbaní ꞌdã ꞌbã áni ku, be la, ꞌbá ãndânĩ rĩ ꞌbã adru ꞌbá ru ꞌbãlépi ngọ́tị́ŋá áni ụ̃pị́gọ́ŋá ru rĩ.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 Mgbã rĩ gá ãꞌdi ãndânĩ la nĩ yã; ꞌbá rilépi íná tẽlépi tẽtẽ rĩ ꞌi, jõku ꞌbá íyóŋá iyólépi rĩ ꞌi? Adru ꞌbá tẽlépi la tẽtẽ rĩ ꞌi ku yã? Wó ma bãsĩ ꞌbá ĩmi drĩdríŋĩ gá ꞌdâ iyólé iyó rĩ ꞌi.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 Ĩmi ꞌbá ị́jọ́ áma ụ̃ꞌbị̃jó rĩ kí ndrelépi pírí cé vâ pá tulépi ma be ũkpó ru iꞌdóŋá gâlé rĩ ꞌi.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Ãzíla áfẽ ĩmidrị́ ũpĩ cécé má átẹ́pị ꞌbã fẽjó la mádrị́ rĩ ꞌbã áni.
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, má azị dó ĩminí ĩna ãzíla ĩmvụ, ĩri dó sĩ úmvúke ũpĩ drị̂ drị̃ gá, ĩmi dó sĩ ị́jọ́ lị Sụ́rụ́ mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ Ịsịrayị́lị̃ drị́ ꞌdĩ kí drị̃ gá.”
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 Yẹ́sụ̃ jọ, “Mí are, Sị̃mọ́nị̃! Sĩtánĩ lẽ ími ụꞌbị́lé cécé ãná ꞌdị́pị ꞌbã ãná ꞌbã drẹ̃jị́kọ̃ ndrịjó ãná ífí be rĩ áni.
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 Wó áꞌbã mãmálá Ãdróŋá zịjó ími ị́jọ́ sĩ ꞌbo, ãꞌị̃táŋá mídrị̂ ꞌba aꞌdé sĩ ku. Ídrĩ ãgõ ị́jọ́ mádrị̂ gá vúlé ꞌdõlé ꞌbo, mí imbá mî ádrị́pịka kí ásị́ ũkpó ru.”
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Wó Pétẽrõ umvi, “Úpí, ma bábá mụjó mãbụ́sụ̃ gá mí be, ãzíla ma vâ bábá drãjó mí be.”
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌdiní, “Pétẽrõ, pâlékó na mi jọ la ími tị sĩ ínị̃ ma ku ịsụ́ ãꞌụ́gọ́ ꞌbe drĩ cẹ̃rẹ́ ku rú.”
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yẹ́sụ̃ zị ꞌbá ĩꞌdidrị́ ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ kí, “Mâ ándrá ĩmi tị pẽjó ị́jọ́ mádrị̂ ũlũ trũ sĩlíngĩ kóru, jũrúwã ãcị̃ drị̂ kóru ãzíla ãko pá gá kóru rĩ sĩ, ãko ãzí ị́jọ́ ndẽ ándrá ĩmi rá yã?” Umvi kí “Yụ.”
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Wó úꞌdîꞌda rĩ gá ídrĩ adru sĩlíngĩ trũ, íꞌdụ ĩꞌdi ĩndĩ, ãzíla ídrĩ adru jũrúwã ãcị̃ drị̂ trũ, íꞌdụ ĩꞌdi ĩndĩ. Wó ídrĩ adru ménéŋâ kóru, mí ụzị bõngó mídrị́ kọ́tị̃ rú rĩ rá sĩlíngĩ la sĩ mí ĩgbã míní ménéŋá ꞌdụlé ĩndĩ.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Ájọ ĩminí, ị́jọ́ ándrá sĩlé áma drị̃ gá rĩ ꞌbã idé ru áma ụrụꞌbá gá jọjó la, ‘Úlã ĩꞌdi ꞌbá ị́jọ́ izalépi ꞌdĩ kí ꞌbã ãzí ru.’ Ãndá-ãndá ru ị́jọ́ sĩlé ꞌdĩ ꞌbã idé dó ru nĩ.”
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ jọ kí, “Índre drĩ, Úpí, ménéŋá kí ãmadrị́ ꞌdõ ị̃rị̃ cí!” Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ĩjọ ị́jọ́ ménéŋá drị̃ gá ị̃dị́ ku.”
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Yẹ́sụ̃ fũ ãmvé ꞌBé Mị̃zẹ̃yị́tụ̃ drị̂ drị̃ gâlé jõ ĩꞌdi ꞌbã idélé údu rĩ áni, ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ ꞌde kí ĩꞌdi vú gâ sĩ ĩndĩ.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Kí mụ acálé ãngũ ꞌdã gá ꞌbo, Yẹ́sụ̃ jọ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ ꞌbanî, “Ĩzị Ãdróŋá ꞌi ũkpó ịsụ́jó, ĩmi mụ filé ị́jọ́ ũnzí agá ku.”
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Yẹ́sụ̃ nze ru ĩꞌba rụ́ ꞌdãá rĩ sĩ were tị̃ ãja vụ̃rụ́ Ãdróŋá zịjó.
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 Jọ, “Mâ Átẹ́pị, ꞌdĩ drĩ adru ị́jọ́ mî itúlé mi ꞌi rĩ ꞌi yã áni, íꞌdụ kópõ ãzá tajó rĩ má rụ́ ꞌdâ rá, adru mâ lẽlé rĩ áni ku, adru ị́jọ́ mâ lẽlé rĩ ꞌi ku.”
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Mãlãyíkã Ãdróŋá drị̂ iꞌda ru ĩꞌdiní ũkpó fẽlé.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Ũcõgõ fi ĩꞌdi ásị́ gá, zị Ãdróŋâ ꞌi ásị́ pírí sĩ alị tá drị̃drị̃ rĩ rá. Ụ́rị́ ralépi ĩꞌdi rụ́ rĩ la indré agá cécé ãrí ralépi rá uꞌdelépi vụ̃rụ́ rĩ áni.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Yẹ́sụ̃ la mụ Ãdróŋá zịŋá delé ꞌbo, gõ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌba rụ̂lé. Ũcõgõ ĩꞌbadrị̂ sĩ, ãndẽ kí rá, ịsụ́ kí ụ́ꞌdụ́ ko agá.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Inga kí, ãzíla jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi ĩmĩ ngá ụ́ꞌdụ́ ko ãꞌdu ị́jọ́ sĩ? Ĩmi angá ụrụgá, ĩzị Ãdróŋá ꞌi ũkpó ịsụ́jó, ĩmi mụ filé ị́jọ́ ũnzí agá ku.”
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Yẹ́sụ̃ ꞌbã drĩ ị́jọ́ jọ agá ꞌdâ, cọtị ꞌbá ũꞌbí acá kî, wó íni ꞌdĩ Yụ́dãsị̃ ꞌbá mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ ꞌbã ãzí aꞌdé kí drị̃ nĩ. Ĩꞌdi mụ ru asélé ãni rú, zị ĩꞌdi kpõlókõ ndruŋá sĩ.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 Wó Yẹ́sụ̃ zị ĩꞌdi, “Yụ́dãsị̃, mi Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ mẹ́lẹ́ mbe mẹ́rọ́ꞌbá ꞌbaní kpõlókõ ndruŋá sĩ yã?”
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 ꞌBá ꞌdelépi Yẹ́sụ̃ vú gâ sĩ rĩ kí mụ nị̃lé la ãꞌdu la mụ ru idélé nĩ yã rĩ gá ꞌbo, zị kí, “Úpí, lẽ ãꞌdị ãꞌdị́ ménéŋá kí sĩ yã?”
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Kí ãzí ãlu la ga ãtíꞌbó átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ drị̂ ꞌbã bị́lẹ́ ãndá gá rĩ wẹ́ vụ̃rụ́.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “ꞌBã adru ꞌdĩ áni ku.” Aló ágọ́bị̂ ꞌbã bị́lẹ́ idé rú údu rĩ ꞌbã áni.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Yẹ́sụ̃ jọ ãtalo ãmbogo rĩ ꞌbaní, ãsĩkárĩ drị̃lẹ́ ãmbogo lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ andre tẽlépi ꞌdĩ abe, ãzíla ꞌbá ĩyõ amụ́lépi ĩꞌdi rụlépi rĩ ꞌbanî, “Ma mẹ́rọ́ꞌbá yã? Ĩmi amụ́ áma rụlé túré, ãzíla ménéŋá ãꞌdị́ drị̂ trũ má iza ꞌbã rĩ ị́jọ́ ũnzí la rĩ áni ãꞌdu sĩ yã?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Ma ụ́ꞌdụ́ pírí ĩmi abe lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ agá ꞌdĩ, ĩrụ jõ ma ku la ãꞌdu sĩ yã? Wó ꞌdĩ dó ị̃tụ́ ĩmidrị̂ ꞌi, sáwã ũkpõ ị́jọ́ ũnzí ꞌbã sĩ ãmbõgõ najó rĩ ꞌi.”
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Kí mụ ĩꞌdi rụlé ꞌbo, ꞌdụ kí ĩꞌdi agụlé átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ drị́ jó agá. Pétẽrõ bĩ vú la rá-rá ru.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 ꞌBá filépi jó agâlé rĩ ri kí ãcí ũdũlé lị́cọ́ ꞌa mgbọ rĩ agá ágágá rĩ yulé, ri kí dó ngúlú ru ãlu. Pétẽrõ ri vâ ĩꞌba abe ĩndĩ.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Ĩzóŋá ãtíꞌbó ru rĩ ndre ĩꞌdi ri agá ꞌdãá ãcí ꞌbã ãngũ jiŋá sĩ. Ifí ĩꞌdi ãni rú lọ́lọ́ jọ, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ jõ ĩꞌdi be.”
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Wó tu rá jọ, “Ũkû, ánị̃ mâ ngá ĩꞌdi ku.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Wereŋá ru gbõgbõ ꞌbá ãzí andré vâ ĩꞌdi jọ, “Mi vâ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã ãzí.” Pétẽrõ umvi jọ, “ꞌBá ꞌdĩ, má adru ĩꞌbã ãzí ku.”
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Sáwã alị ãlu ꞌdĩpí ágọ́bị́ ãzí jọ vâ ị̃dị́, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ bãsĩ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ ꞌbã ãzí, ãꞌdusĩku ĩꞌdi ꞌbá Gãlị́lị̃ gá la.”
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Pétẽrõ umvi jọ, “ꞌBá ꞌdĩ, ánị̃ ĩmi ị́jọ́ jọ ãꞌdu drị̃ gá yã rĩ ku!” Ĩꞌdi drĩ ị́jọ́ ꞌdĩ jọ agá ꞌdâ, gbõgbõ ãꞌụ́gọ́ ꞌbe cẹ̃rẹ́.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Úpí Yẹ́sụ̃ ajá tị ndre Pétẽrõ ꞌi kpere mịfị́ gá. Ị́jọ́ ándrá Úpí Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé Pétẽrõ ní, “Ãꞌụ́gọ́ ꞌbe drĩ cẹ̃rẹ́ ku rú mi áma gã pâlé na” rĩ agá dô.
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Fũ dó mụlé awá trũ ãzákírílílí ru ãmvêlé.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 — ausente —
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 — ausente —
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Ujọ́ kí dó ị́jọ́ wẽwẽ rú sĩ ĩꞌdi uꞌdájó.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Ãngũ la mụ ụwị́lé ꞌbo, dũwánĩ ꞌbá ĩyõ Yãhụ́dị̃ ꞌbadrị̂ ri kí dó, ãtalo ãmbogo rĩ kí, ãzíla ímbáꞌbá ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ imbálépi rĩ abe rĩ kí ãngũ ãlu gá. Âjí kí Yẹ́sụ̃ ꞌi kí drị̃lẹ́ gá.
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 Jọ kí ĩꞌdiní, “Ídrĩ adru Kúrísĩtõ ꞌi, ílũ ãmanî.” Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ádrĩ ĩminí lũ la rá, ĩmi ãꞌị̃ ma ku;
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 ãzíla ádrĩ vâ ĩmi zị, ĩmi umvi vâ ma ku.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Wó iꞌdójó úꞌdîꞌda kpere drị̃lẹ́ gá, Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ála mụ ĩꞌdi irilé drị́ ãndá Ãdróŋá Ũkpó ꞌDị́pị drị̂ gá.”
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Nga kí pírí ĩꞌdi zịlé, “Mi dó sĩ íni la Ãdróŋá Ngọ́pị ꞌi yã?” Umvi ĩꞌbaní, “Ĩmi jọlé mání ꞌdĩ ãndá.”
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Jọ kí, “Ãma dó drĩ vâ sãdínĩ ãzí ndrụ̃ ị̃dị́ ãꞌdu idéjó? Ãma mgbã are kí ị́jọ́ ãfũlépi ĩꞌdi tị gá rĩ ꞌbo.”
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.