João 5
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARA
1 Ị́jọ́ ꞌdĩ vúlé gá, Yẹ́sụ̃ uja ru vúlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé mụlé ụ̃mụ̃ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbã ãni la ãzí nalé.
1 Passadas estas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu para Jerusalém.
2 Kẹ̃jị́tị ãzí ãlu ꞌbání fijó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ agâlé umvelé Kẹ̃jị́tị Kãbĩlõ rĩ gá ꞌdãá, ị̃yị́ ãzí ꞌbání umvelé tị Yãhụ́dị̃ drị̂ sĩ Bẽtẽzádã ꞌi rĩ, ãzíla pãráta tõwú co kí andre la cí.
2 Ora, existe ali, junto à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pavilhões.
3 ꞌBá ãyánĩ rú wẽwẽ rú mịfị́ kóru, ãzíla acálépi rá, ꞌdĩ tra kí ru pírí ulalé ị̃yị́ ꞌdã tị gá ꞌdãá. [Ãzíla kí tẽ ꞌbá ãzí ní ị̃yị́ ꞌa usa agá.
3 Nestes, jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 Mãlãyíkã Úpí drị̂ la amụ́ ị̃yị́ usalé pâlé ãlu-ãlu. ꞌBá sulé ị̃yị́ gâlé drị̃drị̃ ĩꞌdi usajó ꞌbo rĩ ꞌbã vúlé gá rĩ la adrí ãyánĩ ũví íngõ ĩꞌdi rụlépi rĩ sĩ rá.]
4 [esperando que se movesse a água. Porquanto um anjo descia em certo tempo, agitando-a; e o primeiro que entrava no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Ágọ́bị́ ãzí ãlu acálépi rá uꞌálépi ãyánĩ ĩꞌdidrị̂ trũ ílí kãlị́ na drị̃ ãrõ la la vâ ru ị̃yị́ Bẽtẽzádã tị gá ꞌdãá ĩndĩ.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Yẹ́sụ̃ la mụ ágọ́bị́ ꞌdĩ ndrelé ru ula agá ị̃yị́ ꞌdã tị gá ꞌdãá, ãzíla ála mụ ĩꞌdiní lũlé la ágọ́bị́ ꞌdĩ ri adrulé ãyánĩ ĩꞌdidrị̂ trũ ꞌdĩ ꞌbã áni ílí ãzo rú ꞌbo, zị ĩꞌdi, “Ílẽ adrílé rá yã?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim há muito tempo, perguntou-lhe: Queres ser curado?
7 Ágọ́bị́ acálépi rá ꞌdã umvi ĩꞌdiní, “Úpí, mâ ꞌbá ãzí ꞌdộ mání áma ꞌdụlépi ꞌbãlépi ị̃yị́ agâlé la ꞌdáyụ údrĩ dó ị̃yị́ usa ꞌbo rĩ gá. Mání ụ̃ꞌbị̃ agá ca agá ị̃yị́ agâlé, ꞌbá ãzí ndú la alị mání ru ꞌbelé ị̃yị́ agâlé drị̃drị̃.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; pois, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌdiní, “Mí angá ụrụgá, íꞌdụ mî bị́rị̃sị̃, ímụ.”
8 Então, lhe disse Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Cọtị ágọ́bị́ ꞌdĩ ꞌbã ãyánĩ wa rá, aꞌdụ́ ĩꞌdi ꞌbã bị́rị̃sị̃ ĩꞌdi sĩ ru lajó rĩ, ko dó drị̃ mụlé. Ị́jọ́ ꞌdĩ idé kí ru ụ́ꞌdụ́ Sãbátũ drị́ gá rĩ sĩ.
9 Imediatamente, o homem se viu curado e, tomando o leito, pôs-se a andar. E aquele dia era sábado.
10 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã drị̃lẹ́ ru rĩ kí mụ ágọ́bị́ ꞌdĩ ndrelé bị́rị̃sị̃ ĩꞌdi ꞌbã sĩ lajó rĩ trũ drị́ gá, jọ kí ĩꞌdiní, “ꞌDĩ ụ́ꞌdụ́ Sãbátũ ãni! Ãzị́táŋá ãmadrị̂ ãꞌị̃ ꞌbá ãzí ní acị́jó bị́rị̃sị̃ ĩꞌdi sĩ ru lajó rĩ trũ drị́ gá ku.”
10 Por isso, disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Wó ágọ́bị́ tá ãyánĩ rú rĩ umvi ĩꞌbaní, “ꞌBá áma adrílépi rĩ jọ mání, áꞌdụ mâ bị́rị̃sị̃ mâ sĩ áma lajó rĩ, ámụ trũ rĩ gá nĩ.”
11 Ao que ele lhes respondeu: O mesmo que me curou me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Zị kí, “ꞌBá jọlépi la íꞌdụ mî ãko sĩ ru lajó rĩ, ímụ trũ rĩ ĩꞌdi ãꞌdi ꞌi?”
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Wó ágọ́bị́ tá adrílé ꞌdã nị̃ Yẹ́sụ̃ ĩꞌdi ãꞌdi ꞌi yã rĩ gá ku, ãꞌdusĩku Yẹ́sụ̃ ꞌbã kí ru umújó ũꞌbí abe rĩ sĩ.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Vúlé vúlé ru, Yẹ́sụ̃ mụ ágọ́bị́ ꞌdã ịsụ́lé lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ agá, jọ ĩꞌdiní, “Índre, mí adrí ꞌbo ꞌdĩ, mí idé dó ị́jọ́ ũnzí ị̃dị́ ku, jõku ị́jọ́ ãzí ũnzíkãnã la mụ ru idélé ími ụrụꞌbá gá nĩ.”
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: Olha que já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Ágọ́bị̂ ko dó drị̃ mụlé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã drị̃lẹ́ ru rĩ ꞌba rụ̂lé lũjó la ĩꞌbaní ꞌbá ꞌî adrílépi rĩ ĩꞌdi Yẹ́sụ̃ ꞌi.
15 O homem retirou-se e disse aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã drị̃lẹ́ iꞌdó kí Yẹ́sụ̃ ĩcãndĩlé ĩꞌdiní ị́jọ́ ꞌbá adríjó ꞌdĩ idéjó Sãbátũ sĩ rĩ sĩ.
16 E os judeus perseguiam Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Má Átẹ́pị la ãzị́ nga ụ́ꞌdụ́ pírí, wó ma vâ nga la ụ́ꞌdụ́ pírí cécé ꞌdĩ ꞌbã áni.”
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã umvilé ĩꞌdi ꞌbã jọjó la Ãdróŋá ꞌí Átẹ́pị, ĩꞌdi ꞌbã ru ꞌbãjó Ãdróŋá be trũtrũ, ãzíla ĩꞌdi ꞌbã ãzị́táŋá Sãbátũ drị̂ ị̃nzị̃jó ku, ꞌdĩ ꞌde ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbã drị̃lẹ́ kí ásị́ gá ãzá-ãzá, lẽ kí dó sĩ ĩꞌdi ꞌdịlé rá.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não somente violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ájọ ĩminí ị́jọ́ mgbã, má icó ị́jọ́ ãzí idélé áma drị̃ sĩ ku. Wó be la rá la ma ị́jọ́ pírí má Átẹ́pị̃ ꞌbã idélé rĩ kí vúŋá andré idélé áyụ.
19 Então, lhes falou Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho nada pode fazer de si mesmo, senão somente aquilo que vir fazer o Pai; porque tudo o que este fizer, o Filho também semelhantemente o faz.
20 Má Átẹ́pị lẽ ma rá, iꞌda mání ãko pírí ĩꞌdi ꞌbã idélé rĩ kí rá. Ĩꞌdi mụ mání tálí mâ mụlé idélé ꞌdĩ kí ndẽlépi rá rĩ kí iꞌdalé, ĩmi drụ́zị́ ụ̃sụ̃-ụ̃sụ̃ tálí mâ idélé rĩ kí sĩ.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e lhe mostra tudo o que faz, e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Cécé má Átẹ́pị ꞌbã ꞌbá drãlépi rá rĩ kí ingajó ídri fẽjó ĩꞌbaní rĩ áni, ma vâ ídri ukólépi ku rĩ fẽ ꞌbá áma ásị́ ꞌbã lẽlé rĩ ꞌbaní rá.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Má Átẹ́pị lị ꞌbãngá ꞌbá ãzí ꞌbã ị́jọ́ ku, fẽ ũkpõ ꞌbá kí ị́jọ́ lịjó rĩ mádrị́,
22 E o Pai a ninguém julga, mas ao Filho confiou todo julgamento,
23 ãꞌdusĩku lẽ ꞌbá ꞌbã idé kí ãrútáŋá má rụ́, cécé ĩꞌbã kí idéjó la ĩꞌdi rụ́ rĩ áni. ꞌBá ãzí drĩ ãrútáŋá idé má rụ́ ku, ífí la ru kí vâ má Átẹ́pị áma tị ãpẽlépi rĩ ku.
23 a fim de que todos honrem o Filho do modo por que honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 Ájọ ĩminí ị́jọ́ mgbã, ꞌbá ị́jọ́ mádrị̂ kí arelépi rá, ãzíla má Átẹ́pị áma tị ãpẽlépi rĩ ãꞌị̃lépi rá rĩ, ĩꞌdi ídri ukólépi ku jã ꞌdâ rĩ trũ, ícó ị́jọ́ ũnzí lịlé drị̃ la gá ku. Ĩꞌdi alị drã úríndí drị̂ agâ sĩ, ĩꞌdi dó sĩ mụ uꞌálé Ãdróŋá be ídri ukólépi ku rĩ agá jã ꞌdâ.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 “Ájọ ĩminí ị́jọ́ mgbã, ụ́ꞌdụ́ ãzí la mụ drụ́zị́ acálé rá, ãzíla sáwã la bãsĩ gápi ꞌdĩ, drụ́zị́ ꞌbá pírí ũdrãlépi rá ꞌdĩ kí Ãdróŋá Ngọ́pị ụ́ꞌdụ́kọ́ arejó rĩ. ꞌBá dó arelépi la rá rĩ kí adru ídri rú jã ꞌdâ.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Má Átẹ́pị ꞌbã adrujó ídri ꞌdị́pị rĩ sĩ, fẽ ũkpõ mání vâ sĩ ídri ꞌdĩ fẽjó rá.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Fẽ vâ mání ũkpõ sĩ ꞌbá pírí kí ị́jọ́ lịjó, ãꞌdusĩku ma Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ꞌi.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 “Ĩmi ụ̃sụ̃ ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ ku, ụ́ꞌdụ́ ãzí la amụ́ lé ꞌdĩ, ꞌbá pírí ũdrãlépi rá ꞌdĩ kí áma ụ́ꞌdụ́kọ́ are,
28 Não vos maravilheis disto, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a sua voz e sairão:
29 ãzíla kí angá ị̃nádrị̃ gá rĩ sĩ rá. ꞌBá ị́jọ́ múké idélépi rĩ kí angá adrujó ídri rú, wó ꞌbá ị́jọ́ ũnzí idélépi ꞌdĩ kí angá rá, ála ị́jọ́ lị kí drị̃ gá kí umbéjó rá.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 “Má icó ị́jọ́ ãzí idélé áma ũkpõ sĩ ku. Ma ị́jọ́ lị ị́jọ́ Ãdróŋá áma tị ãpẽlépi rĩ ꞌbã lũlé mání rĩ sĩ, ị́jọ́ lịŋá mádrị̂ kí dó sĩ kpị, ãꞌdusĩku ị́jọ́ mâ ngalé rĩ kí má Átẹ́pị ꞌbã lẽlé rĩ kî.”
30 Eu nada posso fazer de mim mesmo; na forma por que ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 Yẹ́sụ̃ mụ ị́jọ́ jọŋâ trũ drị̃ gá jọ, “Ádrĩ ị́jọ́ vú nze áma drị̃ gá ma ꞌi, ĩmi icó kí ãꞌị̃lé ku.
31 Se eu testifico a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Ájọ ĩminí má Átẹ́pị la vâ ị́jọ́ vú nze áma drị̃ gá nĩ, ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã vú nzelé rĩ ĩꞌdi ị́jọ́ mgbã la.
32 Outro é o que testifica a meu respeito, e sei que é verdadeiro o testemunho que ele dá de mim.
33 Ĩpẽ vâ ꞌbá kí tị mụlé ị́jọ́ Yõhánã Bãbụ̃tị́zị̃ fẽlépi rĩ ꞌbã vú nzelé áma drị̃ gá mgbã rĩ arelé rá.
33 Mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Wó adru ꞌbá la tá ị́jọ́ vú nze áma drị̃ gá nĩ la ku, má igá ĩmi ꞌi ị́jọ́ Yõhánã ꞌbã vú nzelé áma drị̃ gá ꞌdĩ iꞌdajó rá la, álẽ ĩpa sĩ ĩminí ĩmi rá.
34 Eu, porém, não aceito humano testemunho; digo-vos, entretanto, estas coisas para que sejais salvos.
35 Ị́jọ́ Yõhánã ꞌbã jọlé rĩ ji ãngũ ĩmi ásị́ gá dị̃zã rú tárã áni, fẽ ĩminí adrujó ãyĩkõ sĩ ụ́ꞌdụ́ were rú.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava, e vós quisestes, por algum tempo, alegrar-vos com a sua luz.
36 Ị́jọ́ mání vú nzelé ímbátáŋá ãzíla tálí mání idélé ꞌdĩ ndẽ kí ãnzị sĩ Yõhánã drị́ gá rĩ rá, má Átẹ́pị fẽ ị́jọ́ mání idélé ꞌdĩ kí nĩ, ãzíla iꞌda kí má Átẹ́pị ãpẽ áma tị nĩ.
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Má Átẹ́pị áma tị ãpẽlépi rĩ nze ị́jọ́ vú áma drị̃ gá rá. Ĩmi are ĩꞌdi ụ́ꞌdụ́kọ́ ku, ãzíla ĩndre drĩ vâ mẹ́lẹ́tị la ku,
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Jamais tendes ouvido a sua voz, nem visto a sua forma.
38 ãzíla ĩmi ãꞌị̃ ị́jọ́ ĩꞌdidrị̂ ĩmi ásị́ gá ku, ãꞌdusĩku ĩminí ma ꞌi ĩꞌdi ꞌbã tị ãpẽlé ĩmi rụ́ ꞌdõlé rĩ ãꞌị̃jó ku rĩ sĩ.
38 Também não tendes a sua palavra permanente em vós, porque não credes naquele a quem ele enviou.
39 “Ĩmi ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ kí lã, ĩmi ị́jọ́ ala gá rĩ kí ndrụ̃, ĩmi ũrã dó sĩ ĩmi ídri ukólépi ku rĩ ịsụ́ rá íni. Ị́jọ́ sĩlé ala gá ꞌdĩ kí pírí áma drị̃ gá.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Wó ĩgã amụ́lé má rụ́ ꞌdõlé ídri ukólépi ku ĩmĩ ndrụ̃lé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá ꞌdĩ ịsụ́lé úmgbé sĩ.
40 Contudo, não quereis vir a mim para terdes vida.
41 “Ándrụ̃ ãrútáŋá ãzíla ãtị̃ŋá ị́jọ́ vú nzejó áma drị̃ gá múké rĩ ꞌbá drị́ la ku,
41 Eu não aceito glória que vem dos homens;
42 ãꞌdusĩku ánị̃ ĩmi agá ꞌdâ lẽtáŋá ĩminí sĩ Ãdróŋá lẽjó la ꞌdáyụ.
42 sei, entretanto, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Má amụ́ má Átẹ́pị ꞌbã ũkpõ sĩ, ĩgã áma aꞌị́lé úmgbé. Wó ꞌbá ãzí drĩ kí amụ́ ĩꞌbã ũkpõ sĩ, ĩmi kí aꞌị́ rá.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, certamente, o recebereis.
44 Ĩmi jõ ĩmi ịcụ́ ãyá-ãyá ĩmi drĩdríŋĩ gá, ĩmi uꞌá ãyĩkõ sĩ, wó ĩmi así ị́cụ́ŋá angálépi Ãdróŋá drị́ rĩ sĩ ku. Ĩmi icó dó áma ãꞌị̃lé íngoní ru?
44 Como podeis crer, vós os que aceitais glória uns dos outros e, contudo, não procurais a glória que vem do Deus único?
45 “Lẽ ĩꞌbã ĩmi ásị́ gá ma mụ ĩmi tõlé Ãdróŋá drị̃lẹ́ gâlé ma ꞌi íni la ku, wó Mụ́sã ĩmi sĩ ĩmi ásị́ ꞌbãjó drị̃ la gá ándrá ĩminí ãzị́táŋá Ãdróŋá drị̂ kí ajílépi rĩ, la mụ ĩmi tõlé nĩ.
45 Não penseis que eu vos acusarei perante o Pai; quem vos acusa é Moisés, em quem tendes firmado a vossa confiança.
46 Ĩdrĩ ándrá ị́jọ́ Mụ́sã ꞌbã sĩlé rĩ kí ãꞌị̃ agá rá, ĩmi tá vâ áma ãꞌị̃ rá, ãꞌdusĩku sĩ ị́jọ́ ꞌdĩ kí áma drị̃ gá.
46 Porque, se, de fato, crêsseis em Moisés, também creríeis em mim; porquanto ele escreveu a meu respeito.
47 Wó ĩmi dó ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã sĩlé áma drị̃ gá rĩ kí ãꞌị̃jó ku rĩ sĩ, ĩmi icó dó ị́jọ́ mání jọlé rĩ ãꞌị̃lé íngoní ru?”
47 Se, porém, não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.