João 10
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs VC
1 Yẹ́sụ̃ jọ ꞌbá Yãhụ́dị̃ ꞌbã drị̃lẹ́ ru ꞌdĩ ꞌbaní, “Ájọ ĩminí ị́jọ́ mgbã, ꞌbá filépi jó kãbĩlõ ꞌbã kí sĩ kojó rĩ agâlé kẹ̃jị́tị gâ sĩ ku, wó filépi bụ́lụ́ gâlé sĩ rĩ, ĩꞌdi ụ̃gụ́ꞌbá.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 — ausente —
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 — ausente —
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Drĩ dó kí iyá ĩꞌbadrị́ jó agá rĩ sĩ ãmvé ꞌbo, ĩꞌdi dó drị̃ ko mụlé ĩꞌba abe ị̃rẹ́bị́ gâlé, ãꞌdusĩku kãbĩlõ ꞌbã kí ĩꞌdi nị̃jó cé rĩ sĩ.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Kãbĩlõ icó kí ꞌdelé ꞌbá ĩꞌbã kí nị̃lé ku la vú gâ sĩ ku, ãzíla kí ĩꞌdi sĩ apá-apá ĩꞌbã kí ĩꞌdi nị̃jó ku rĩ sĩ.”
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yẹ́sụ̃ jọ ị́jọ́ uꞌbélé uꞌbé-uꞌbé kãbĩlõ drị́ ꞌdĩ ꞌi ꞌbá Yãhụ́dị̃ ꞌbã drị̃lẹ́ ru ꞌdĩ ꞌbaní, wó ị́jọ́ ꞌdĩ fi kí drị̃ gá ku.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ájọ ĩminí ị́jọ́ mgbã, ma bãsĩ cécé kẹ̃jị́tị kãbĩlõ ꞌbã kí sĩ fijó jó gá, ãzíla kí sĩ ãfũjó ãmvé mụjó ị̃rẹ́bị́ gá rĩ áni, ãꞌdusĩku ma ꞌbá kí ãꞌị̃ filé Ãdróŋá rụ̂lé ma ꞌi.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 ꞌBá pírí ĩmĩ drị̃lẹ́ rú, amụ́lépi áma drị̃lẹ́ gá drị̃drị̃, ru ꞌbãlépi ꞌbá mgbã rú, ꞌdĩ kí pírí ụ̃gụꞌba, wó kãbĩlõ ãzí ãluŋá kí tị arelépi, sĩ ꞌdejó kí vú gâ sĩ la ꞌdáyụ.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Ma cécé kẹ̃jị́tị áni. ꞌBá pírí amụ́lépi má rụ̂ sĩ cécé kãbĩlõ ꞌbã kí fijó kẹ̃jị́tị gâ sĩ rĩ áni rĩ kí, Ãdróŋá la kí pa rá. Kí fi ãzíla kí fũ mụlé má rụ̂ sĩ, ma dó sĩ kí tãmba ãzíla ĩꞌbaní ãko ĩꞌbã kí nalé nãnã rĩ kí fẽ.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Ụ̃gụ́ꞌbá la lú amụ́ ãko ụ̃gụ̃lé, ꞌbá ꞌdịlé ãzíla ãko kí andilé. Wó má amụ́ ꞌbá ꞌbaní ídri ukólépi ku rĩ fẽlé, ꞌbã ịsụ́ kí rú sĩ ãko ĩꞌbã kí lẽlé ídri ĩꞌbadrị̂ kí agá rĩ kí benĩ.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 “Ma cécé ꞌbá kãbĩlõ ucélépi mgbã rĩ áni. Má aꞌbe áma ídri ꞌbá áma ãꞌị̃lépi rá rĩ kí ị́jọ́ sĩ cécé ꞌbá kãbĩlõ ucélépi mgbã rĩ la ru ídri aꞌbejó kãbĩlõ kí ị́jọ́ sĩ rĩ áni.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 ꞌBá iyólé kãbĩlõ kí ucélépi séndẽ sĩ kí ꞌdụlépi ĩꞌdi ꞌbã ãko rú ku rĩ, drĩ ụ̃bọ̃gụ̃ ndre amụ́ agá kãbĩlõ ꞌbã rụ́ ꞌdõlé kí ucíjó, ĩꞌdi ru ce ụ́ngụ́lẹ́ gá, ĩꞌdi dó sĩ kãbĩlõ kí aꞌbe áꞌdụ̂sĩ. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, ụ̃bọ̃gụ̃ la ãlu la pẽ cilé, ĩꞌdi dó sĩ ãzí rĩ kí iré kpékpé.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 ꞌBá iyólé séndẽ sĩ rĩ la mvu apálé ụ̃bọ̃gụ̃ sĩ rá la, ãꞌdusĩku ĩꞌdi ꞌbã adrujó kãbĩlõ kí ꞌbã ꞌbá kí ucélépi mgbã rĩ ꞌi ku rĩ sĩ.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 “Ma cécé ꞌbá kãbĩlõ ucélépi mgbã rĩ áni. Ánị̃ ꞌbá áma ãꞌị̃lépi rá rĩ kí cé cécé ꞌbá kãbĩlõ ucélépi mgbã rĩ ꞌbã kãbĩlõ ĩꞌdidrị̂ kí nị̃jó cé rĩ áni. ꞌBá mádrị̂ nị̃ kí vâ ma cé.
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 Ị́jọ́ ꞌdĩ ĩꞌdi cécé má Átẹ́pị ꞌbã áma nị̃jó cé, mâ vâ ĩꞌdi nị̃jó cé rĩ áni, ãzíla má aꞌbe áma ídri ꞌbá áma ãꞌị̃lépi rá rĩ kí ị́jọ́ sĩ.
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Mâ kãbĩlõ ãzí má ãni rú adrulépi kãbĩlõ ꞌbã jó ꞌdĩ agá ku la kí cí. Lẽ má ají kí jó ꞌdĩ agá ꞌdõlé, drĩ kí áma ụ́ꞌdụ́kọ́ are rá rĩ gá. Kí dó sĩ acá kãbĩlõ ãlu ꞌbá ãlu ꞌbã ucélé nĩ la rú.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 “Má Átẹ́pị lẽ ma rá, ãꞌdusĩku mâ ãꞌị̃jó áma ídri aꞌbejó drãjó, ma vâ sĩ amụ́ ĩꞌdi ịsụ́lé vúlé ị̃dị́ rá rĩ sĩ.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 ꞌBá ãzí ãluŋá la icó ídri mádrị́ rĩ ꞌdụlé áma drị́ gá rĩ sĩ ku. Áma ꞌdịjó rĩ má ị́jọ́ la lẽ ma ꞌi. Ĩꞌdi ị́jọ́ má ãni mání áma fẽjó drãjó rá, ãzíla ĩꞌdi vâ ị́jọ́ má ãni mání angájó ídri rú ị̃dị́, ãꞌdusĩku ꞌdĩ ãzị́táŋá má Átẹ́pị ꞌbã lẽlé má idé ĩꞌdi rĩ ꞌi.”
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ kí mụ ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé ꞌdĩ arelé ꞌbo, awa kí ru ndú-ndú.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 ꞌBá ũꞌbí kí drĩdríŋĩ gá rĩ jọ kî, “Ĩꞌdi úríndí ũnzí trũ! Ĩꞌdi aza-azâ! Ĩmi ị́jọ́ ĩꞌdi tị gá rĩ are sĩ ãꞌdu idéjó?”
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Wó ꞌbá ãzí rĩ jọ kí, “ꞌBá úríndí ũnzí trũ rĩ icó ị́jọ́ jọlé ꞌdĩ ꞌbã áni ku! ꞌBá úríndí ũnzí trũ rĩ icó ꞌbá mịfị́ kóru rĩ fẽlé ãngũ ndrelé ị̃dị́ ku.”
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Áyi ãngũ ꞌbã ịgbẹjó sí áni rĩ sĩ, Yẹ́sụ̃ mụ ụ̃mụ̃ Yãhụ́dị̃ ꞌbã kí sĩ jó Ãdróŋá drị̂ ꞌbãjó ãlá ru rĩ ị̃nzị̃lé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gâlé.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 Ụ́ꞌdụ́ ãlu Yẹ́sụ̃ ri acị́lé lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ ꞌbã pãráta umvelé Pãráta Sũlũmánĩ drị̂ ꞌi rĩ gá ꞌdãá.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã drị̃lẹ́ ru ꞌdĩ atrá kí ru ĩꞌdi andre gá, zị kí ĩꞌdi, “Mi mụ ãma aꞌbelé ị́jọ́ ꞌdĩ nị̃ŋâ kóru kpere ụ́ꞌdụ́ sị́? Ílũ ãmaní ị́jọ́ mgbã rĩ ꞌi: mi Kúrísĩtõ ꞌi yã?”
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Yẹ́sụ̃ umvi kí, “Álũ ĩminí ma ãꞌdi ꞌi yã rĩ gá ꞌbo, wó ĩmi ãꞌị̃ ma ku. Tálí mání ngalé ũkpõ má Átẹ́pị drị́ gá rĩ sĩ rĩ kí ĩminí iꞌda la ma ãꞌdi ꞌi yã rĩ gá nĩ.
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Wó ĩmĩ adrujó kãbĩlõ má ãni la ku rĩ sĩ, ĩmi ãꞌị̃ ị́jọ́ mádrị̂ kí ku.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Kãbĩlõ mádrị̂ nị̃ kí áma ụ́ꞌdụ́kọ́ cé, ánị̃ vâ kí cé, ãzíla kí ꞌde áma vú gâ sĩ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Ma ĩꞌbaní ídri ukólépi ku rĩ fẽ, ãzíla icó kí drãlé ku. ꞌBá ãzí icó kí palé áma drị́ gá ꞌdâ ku.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Má Átẹ́pị ũkpõ ꞌdị́pị ãko pírí kí ndẽlépi rá rĩ fẽ mání kí nĩ. ꞌBá ãzí icó dó sĩ kí palé áma drị́ gá ꞌdâ ku.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Ãma má Átẹ́pị be ꞌbá ãlu rĩ kî.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã drị̃lẹ́ ru ꞌdĩ aꞌdụ́ kí írã ị̃dị́, tí sĩ Yẹ́sụ̃ uꞌbéjó káyĩ.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Tálí mání idélé ãmbógó wẽwẽ rú ĩmi drị̃lẹ́ gá má átẹ́pị ꞌbã fẽlé mání idélé ꞌdĩ kí sĩ, ĩminí sĩ lẽjó áma uꞌbéjó írã sĩ rĩ dó íngõ ꞌi?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ umvi kí ĩꞌdiní, “Ãlẽ ími uꞌbélé írã sĩ ị́jọ́ míní idélé ũniyambamba ꞌdĩ kí ãzí sĩ ku, ãlẽ ími uꞌbélé, ãꞌdusĩku ílẽ ími ꞌbãlé Ãdróŋá ru, wó íni ꞌdĩ mi mî ngá ꞌbá, ꞌdĩ bãsĩ ị́jọ́ ũnzíkãnã míní idélé rĩ.”
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ jọ íni, ‘Ĩmi ãdroŋa.’
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Ãnị̃ cé ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ ĩꞌdi ị́jọ́ mgbã ru ujalépi ku jã ꞌdâ rĩ, ãzíla umve ꞌbá ꞌdã kí ãdroŋa, ꞌdĩ kí ꞌbá ĩꞌdi sĩ ị́jọ́ ĩꞌdidrị́ gá rĩ ị̃drị̃jó kí tị gá rĩ sĩ kî.
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 Ĩmi dó ị́jọ́ jọ má rụ́ má idé ꞌbã ị́jọ́ ũnzíkãnã la mání jọjó la ma Ãdróŋá Ngọ́pị ꞌi rĩ gá ãꞌdu ị́jọ́ sĩ? Ị́jọ́ mgbã rĩ sĩ, má Átẹ́pị itú ma bábá ãzị́ ꞌdĩ nî. Ãpẽ áma tị ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá ꞌdõlé nĩ.
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Ádrĩ tá tálí má átẹ́pị ꞌbã lũlé mání rĩ kí idé ku, ĩmi icó tá áma ãꞌị̃lé ku.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Wó ádrĩ ị́jọ́ má Átẹ́pị ꞌbã idélé rĩ kí idé, ĩdrĩ táni áma ãꞌị̃ agá ku, ĩmi ãꞌị̃ dó tálí mání idélé ꞌdĩ kí áyụ, ĩmi dó sĩ nị̃ la rá má Átẹ́pị ĩꞌdi áma agá, ma mâ Átẹ́pị agá.”
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Lẽ kí tị Yẹ́sụ̃ rụlé ị̃dị́, wó nze ru kí drị́ gá ꞌdâ rá.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Yẹ́sụ̃ gõ vúlé, za ị̃yị́ Yõrĩdánĩ agâ sĩ mụlé ãngũ Yõhánã ꞌbã sĩ ándrá bãbụ̃tị́zị̃ fẽjó drị̃drị̃ ꞌdã gâlé uꞌálé sáwã were sĩ.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 ꞌBá ũꞌbí amụ́ kí ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé jọ kí, “Yõhánã idé ándrá ꞌbãngá tálí ku, wó ị́jọ́ pírí Yõhánã ꞌbã jọlé ágọ́bị́ ꞌdĩ ꞌbã drị̃ gá rĩ kí ꞌbãngá ị́jọ́ mgbã la.”
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Ãzíla ꞌbá ũꞌbí amụ́lépi ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé rĩ ãꞌị̃ kí Yẹ́sụ̃ rá.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.