1 Tessalonicenses 2
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs VC
1 Ãmã ádrị́pịka ãzíla ãmã ámvọ́pịka, ĩmi ãmgbã rĩ nị̃ kí rá, amụ́ŋá ándrá ãmã amụ́jó ĩmi rụ́ Tẹ̃sãlọ̃nị́kị̃ gá ꞌdõlé rĩ adru ándrá úyé ku, ꞌbá wẽwẽ rú ãꞌị̃ kí ándrá Úpí Yẹ́sụ̃ ꞌi rá.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Cécé ĩminí nị̃lé ꞌbo rĩ áni, ꞌbá Fị̃lị́pị̃ gá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi ku ꞌdĩ fẽ kí ãmaní ũcõgõ, ãzíla uꞌdá kí ãma ꞌdĩ sĩ ãma acá drĩ ĩmi rụ́ Tẹ̃sãlọ̃nị́kị̃ gá ꞌdõlé ku rú. Wó ãma amụ́ ĩmi rụ́ Tẹ̃sãlọ̃nị́kị̃ gá ꞌdõlé, ĩminí ị́jọ́ mgbã Ãdróŋá drị́ gá rĩ ũlũlé ụ̃rị̃ kóru ãzã koma ĩꞌdidrị̂ sĩ, ꞌbá ũꞌbí drĩ kí ándrá táni ãmaní ũcõgõ fẽ agá rá tí.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Ãma ũlũ ándrá ĩminí ị́jọ́ mgbã Úpí Yẹ́sụ̃ drị̂ ĩnzõ kóru, ị́jọ́ ãmaní jọlé rĩ tu kí pá ũrãtáŋá pịrị rĩ drị̃ gá, ãzíla ãma ulé ꞌbá ãzí ãluŋá la ku.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Be la rá la ãma ụ́ꞌdụ́ pírí sĩ ị́jọ́ Ãdróŋá drị̂ ũlũ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã pẽlé ásị́ ꞌbãjó kí drị̃ gá ị́jọ́ ĩꞌdidrị́ ị́jọ́ mgbã rĩ ũlũjó rĩ kí áni. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ũlũtáŋá ãmadrị̂ adru sĩ ãyĩkõ fẽjó ꞌbá nî la ku, wó rá la ãyĩkõ fẽjó Ãdróŋá ãma ásị́ ndrụ̃lépi ụ́ꞌdụ́ pírí sĩ rĩ drị́.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Ĩnị̃ vâ rá ụ́ꞌdụ́ ãma adrujó ĩmi abe rĩ sĩ, ãjọ ị́jọ́ ũniyambamba rĩ kí ĩmi drị̃ gá lú ĩminí ãyĩkõ fẽjó yã la ku. Ĩnị̃ vâ rá ãri ị́jọ́ kí ngalé sĩ ãmã rọ̃mgbọ́ drị̃ zị̃jó (atrịjó) íni la ku, ãꞌdusĩku ãma adru ꞌbá rọ̃mgbọ́ gá la ku. Ãdróŋá nị̃ ị́jọ́ ãmaní idélé rĩ kí rá.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Ãndrụ̃ ándrá ãrútáŋá ĩmi ãni la jõku ꞌbá ãzí ꞌbã ãni la ku. Wó ãmaní adrujó ụ̃pịgọŋa Kúrísĩtõ ãni rĩ sĩ, ãma ájẹ́ lẽ la ĩmi ãma tãmba cécé ꞌbá ãmbõgõ lẽlépi rĩ kí áni.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Be la rá la ụ́ꞌdụ́ ãmaní uꞌájó ĩmi abe rĩ sĩ, ãꞌdụ ĩmi cécé andre la ĩꞌdi ꞌbã anzị kí ꞌdụlé tãmbajó rĩ áni.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Ãmaní ĩmi lẽjó ambamba rĩ sĩ, fẽ ándrá ãma ũlũ ĩminí ị́jọ́ mgbã Ãdróŋá drị̂ áꞌdụ̂sĩ ku, wó ãma ándrá vâ ãyĩkõ sĩ ị́jọ́ pírí ãmaní icólé idélé rá rĩ kí idé agá ĩmi ãzã kojó.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Ãmã ádrị́pịka ãzíla ãmã ámvọ́pịka, ĩmi icó igálé la rá ãmaní adrujó ĩmi abe Tẹ̃sãlọ̃nị́kị̃ gá rĩ sĩ, ãnga ãzị́ ãmadrị́ sĩ ũkpó ru. Ị́jọ́ mgbã sĩ, ãnga ándrá ãzị́ ị̃tụ́ kí ị́nị́ be sĩ séndẽ ịsụ́jó sĩ ãko ãmaní ayúlé rĩ kí ĩgbãjó, ãfẽ sĩ ĩminí ị́jọ́ ũrãlé ãma drị̃ gá ụ́ꞌdụ́ ándrá ãmaní ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ mgbã rĩ ũlũjó ĩminí ꞌdã sĩ ku.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Ĩmi ãmgbã rĩ la ị́jọ́ ãma drị̃ gá rĩ vû nze Ãdróŋá be ĩmi ꞌi jọjó la ãma uꞌá ándrá ị́jọ́ pịrị sĩ ĩmi ꞌbá ãꞌị̃táŋá agá ꞌdĩ abe. ꞌBá ãzí icó dó sĩ ãbãlé ãzíla zịtáŋá zịlé úꞌáŋá ãmaní uꞌájó ĩmi abe ị́jọ́ pịrị sĩ ãzíla ị́jộ kóru rĩ sĩ.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Ãndá-ãndá ru ĩnị̃ rá ãri ándrá ĩmi tãmbalé cécé átẹ́pị la ĩꞌdi ꞌbã anzị kí tãmbalé rĩ áni.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Ãma imbá ándrá ĩmi ásị́ sĩ ĩminí ũkpó fẽjó, ãzíla ãma ũŋmĩ vâ ĩmi ásị́ sĩ ị́jọ́ idéjó ídri icólépi ãyĩkõ fẽlépi Ãdróŋá ní rá rĩ sĩ, ãꞌdusĩku ĩꞌdi ꞌbá ãlu ĩmi umvelépi acájó ĩꞌdi ꞌbã ꞌbá ru sĩ fijó Sụ́rụ́ ĩꞌdidrị́ dị̃zã ru ꞌbụ̃ gá rĩ gá rĩ ꞌi.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Ĩminí ị́jọ́ Ãdróŋá ꞌbã jọlé ãma tị gâ sĩ rĩ arejó sáwã ãmaní ĩminí ĩꞌdi ũlũjó rĩ sĩ rĩ sĩ, ĩmi ãꞌị̃ ĩꞌdi ị́jọ́ Ãdróŋá drị́ rĩ rú adru ꞌbá drị́ rĩ áni ku, wó cécé ĩꞌdi ꞌbã adrulé pịrị rĩ áni. ꞌDĩ bãsĩ ị́jọ́ ãmaní ãwãꞌdĩfô fẽŋá Ãdróŋá ní rĩ aꞌbejó ku rĩ ꞌi. Wó ị́jọ́ angálépi Ãdróŋá drị́ ꞌdĩ ĩꞌdi ãzị́ nga ĩmi ꞌbá Yẹ́sụ̃ Kúrísĩtõ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ kí ídri agá kpere ãndrũ.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Ãmã ádrị́pịka ãzíla ãmã ámvọ́pịka, ãko ị́jọ́ Ãdróŋá drị̂ la ãzị́ nga ĩmi ídri agá ꞌdĩ rĩ icélépi rĩ ĩꞌdi ị́jọ́ ándrá ru idélépi ꞌbá Kúrísĩtõ Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ãngũ Yụ̃dị́yã drị̂ agá rĩ ꞌba rụ́ rĩ ꞌbã ru idéjó ĩmi ụrụꞌbá gá ĩndĩ rĩ ꞌi. Ị́jọ́ ándrá ru idélépi ꞌdĩ ĩꞌdi ị́jọ́ ándrá ꞌbá ĩmĩ kãká ru Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi ku ĩminí ũcõgõ fẽlépi cécé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã kí ándrá ũcõgõ fẽjó ĩꞌbã ꞌbá kãká ru Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá rĩ ꞌbanî rĩ áni.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ kí ándrá bãsĩ Úpí Yẹ́sụ̃ ãzíla Ãdróŋá ꞌbã nãbịya ãzí kí ụꞌdị́lépi rĩ kî. Ĩꞌdi ándrá vâ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ kí vúŋá ándrá ãma adrolépi ãngũ pírí ãmaní sĩ ị́jọ́ ũlũjó rĩ kí agâ sĩ rá rĩ kî. Ị́jọ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbã idélé ꞌbá Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃lépi rá ꞌdĩ ꞌba rụ́ rĩ kí sĩ Ãdróŋá ꞌa ve ĩꞌbaní rá. ꞌBá ꞌdĩ ãꞌị̃ kí ị́jọ́ ꞌbá ãzí ãni la ku,
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 ụ̃ꞌbị̃ kí ásị́ pírí sĩ ãma atrịlé ị́jọ́ ãmaní lẽlé lũlé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ꞌdĩ ꞌbaní, Ãdróŋá icó kí palé íngoní ru ị́jọ́ ũnzí ĩꞌbadrị̂ kí agá. ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbã kí ị́jọ́ ũnzí idéjó ị̃dị́-ị̃dị́ rĩ sĩ, Ãdróŋá la ĩꞌbaní drị̃rịma fẽ ĩcẽŋâ kóru.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Ãmã ádrị́pịka ãzíla ãmã ámvọ́pịka, sáwã were vúlé gá, ála mụ ãma irélé ĩmi abe ndú-ndú ụrụꞌbá sĩ (ãmaní táni ị́jọ́ ũrã agá ĩmi drị̃ gá ũgũgõ) rá tí, ãlẽ tá gõlé ĩmi ndrelé ásị́ pírí sĩ ị̃dị́ rá.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Ị́jọ́ ꞌdĩ ándrá íni la ãlẽ ándrá tí gõlé ĩmi rụ̂lé ị̃dị́, wó ma Páwụ̃lọ̃ ꞌi, má ụ̃ꞌbị̃ pâlékó wẽwẽ rú gõlé ĩmi rụ̂lé wó Sĩtánĩ uga ãma ní úmgbé.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Wó ĩmi ꞌbá ãma sĩ ásị́ ꞌbãjó, vâ ãyĩkõ idéjó, ãzíla ꞌbá ãma fẽlépi adrujó ãfó sĩ ãzị́ ãmadrị́ Úpí Yẹ́sụ̃ ꞌbã drị̃lẹ́ gá drụ́zị́ ụ́ꞌdụ́ ĩꞌdi ꞌbã ãgõjó rĩ sĩ kî. Ĩꞌdi ãndá, ĩꞌdi ĩmi ꞌi ꞌbá ãmaní sĩ ásị́ ꞌbãjó, ãyĩkõ idéjó ãzíla ãzị́ ngajó ãfó sĩ rĩ kî.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Ãndá-ãndá ru, ĩfẽ ãmaní adrujó ãfó sĩ ãzíla ãyĩkõ sĩ ĩmi ị́jọ́ sĩ.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.