Mateus 8
lth (LTH) vs ARA
1 Ï karë na Yecu oidho yo pïny kï ï wi kidi, lwak na pol ölübö körë.
1 Ora, descendo ele do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Ëcwö mörö na tye kï two dhöbü obino bothe ëka orumo cöngë pïny ï nyime nakun kobo nï, “Rwoth, ka in ïmïtö, ïrömö mïöna dökö na leng.”
2 E eis que um leproso, tendo-se aproximado, adorou-o, dizendo: Senhor, se quiseres, podes purificar-me.
3 Yecu öryëö cïngë cë ogudo ën nakun kobo nï, “An amïtö, komi dong obed na leng!” Cë cücüth two dhöbü öcang ökö kï ï kome.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, fica limpo! E imediatamente ele ficou limpo da sua lepra.
4 Cë Yecu okobo nïnë nï, “Kür ikob both ngat mörö. Ëntö cïdhï inyuthiri both alamdhök ëka ïmïï tyër na Muca yam öcïkö, më bedo na calö caden bothgï.”
4 Disse-lhe, então, Jesus: Olha, não o digas a ninguém, mas vai mostrar-te ao sacerdote e fazer a oferta que Moisés ordenou, para servir de testemunho ao povo.
5 Ï karë na Yecu ödönyö ï Kaperanaum, adit wi acikari më Roma mörö obino cë öbakö dhögë bothe nï,
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, apresentou-se-lhe um centurião, implorando:
6 “Rwoth, aticna obuto pïny ï öt, two akwea ömakö ëka ödïö ën rwök.”
6 Senhor, o meu criado jaz em casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Yecu okobo nïnë nï, “An abino cïdhö ëka acangö ën.”
7 Jesus lhe disse: Eu irei curá-lo.
8 Adit wi acikari ögamö nï, “Rwoth, an ba apora nï in ïdöny ï öda. Ëntö kob köp acël këkën cë aticna bino cang.
8 Mas o centurião respondeu: Senhor, não sou digno de que entres em minha casa; mas apenas manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
9 Pïën an kikoma thon abedo dhanö n'ëlöö alöa, ëka atye k'acikari na an alöögï. An akobo both ngat acël nï, ‘Cïdhï,’ cë cïdhö; ëka both ngat acël nï, ‘Bin,’ cë bino. Ka an akobo both aticna nï, ‘Tii ticni,’ cë tïmö.”
9 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
10 Ï karë na Yecu owinyo köp ni, ën obedo kï ur rwök nakun kobo both jö na tye ka lübö körë nï, “An akobo niwu köp adyer, an bara anwongo dhanö mörö ï lobo Icarael na tye kï yee na tëk calö man.
10 Ouvindo isto, admirou-se Jesus e disse aos que o seguiam: Em verdade vos afirmo que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
11 An akobo niwu nï jö na pol bino bino gïnï kï kukïdë ëka kuthö, cë bino bedo gïnï pïny kanya acël k'Abraam, Icaka, ëka Jakob më camö karama ï ker më polo.
11 Digo-vos que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugares à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no reino dos céus.
12 Ëntö jö n'onwongo myero obed gïnï ï ker më polo ebino bologï yökö ï cöl pïny, kunön bino bedo ïë koko ëka kaö lak.”
12 Ao passo que os filhos do reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Cë Yecu okobo both adit wi acikari nï, “Cïdhï! Ebino tïmö kite na in iyee ködë.” Atic mërë öcakö cang ökö ï caa nön kikokome.
13 Então, disse Jesus ao centurião: Vai-te, e seja feito conforme a tua fé. E, naquela mesma hora, o servo foi curado.
14 Ï karë na Yecu ödönyö ï öt ka Petero, ën önënö marö ka Petero obuto pïny na two lyetho ömakö.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada e ardendo em febre.
15 Ën ömakö cïngë ëka two lyetho öya ökö kï ï kome, cë marö ka Petero öya malö ëka öcakö yübö cem nïnë.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Ï kothyeno më nïnö nön, jö na pol n'onwongo tye gïnï kï tipo na reco ï komgï ekelo both Yecu, cë ën öryëmö tipo na reco ökö kï köp na ën ötwakö ëka etwoe kïbëc öcang.
16 Chegada a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados; e ele meramente com a palavra expeliu os espíritos e curou todos os que estavam doentes;
17 Man ötïmërë ëk köp na yam adwarpïny Icaya ötwakö ocobere kakarë nï:
17 para que se cumprisse o que fora dito por intermédio do profeta Isaías: Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou com as nossas doenças.
18 Ï karë na Yecu önënö lwak na pol n'ögürö ën dyere, ën ömïö twërö më cïdhö yo löka nam tung ca.
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 Cë apwony cïk obino bothe ëka okobo nï, “Apwony, an abino lübö kori kanya kïbëc na in ibino cïdhö ïë.”
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Yecu ögamö nï, “Kwee tye kï öd rwo gïnï ëka wïny na ngwëcö kï malö tye kï udi, ëntö Wod ka Dhanö ope kï kany mörö na ën pyelo wie ïë.”
20 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
21 Alübkörë nökënë dökï okobo nïnë nï, “Rwoth, wëk an kono acïdh aik apapna.”
21 E outro dos discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
22 Ëntö Yecu okobo nïnë nï, “Lüb köra, ëka wëk jö n'öthöö oik jöögï n'öthöö.”
22 Replicou-lhe, porém, Jesus: Segue-me, e deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos.
23 Cë Yecu ödönyö ï yeya ëka ëlübkörë öcïdhö ködë.
23 Então, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Cücüth yamö na ger öcakö kudho ï nam, ëka pii na tingere malö onwongo dong cwök mïö yeya më lüny ökö ï nam. Ëntö Yecu onwongo önïnö ökö.
24 E eis que sobreveio no mar uma grande tempestade, de sorte que o barco era varrido pelas ondas. Entretanto, Jesus dormia.
25 Ëlübkörë öcïdhö ëka ocoo gïnï ën nakun kobo gïnï nï, “Rwoth, larwa! Wan ëcwök thöö!”
25 Mas os discípulos vieram acordá-lo, clamando: Senhor, salva-nos! Perecemos!
26 Ën ögamö nï, “Un jö na yeewu nönök, pïngö ilwor unu?” Cë ën öya malö ocoko yamö ëka pii na tingere malö, cë pïny okwe moth.
26 Perguntou-lhes, então, Jesus: Por que sois tímidos, homens de pequena fé? E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e fez-se grande bonança.
27 Ëlübkörë ouro gïnï nakun kobo gïnï nï, “Koth ëcwö mënë ene? Naka thon yamö ëka pii na tingere malö winyo ën!”
27 E maravilharam-se os homens, dizendo: Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Ï karë na Yecu othuno ï löka ca ï lobo ka jö Gadara, cwö arïö na tye kï cene n'öya gïnï kï ï bur lyene oromo ködë. Gïn onwongo ger rwök na ngat mörö ope na römö wok ï yoo nön.
28 Tendo ele chegado à outra margem, à terra dos gadarenos, vieram-lhe ao encontro dois endemoninhados, saindo dentre os sepulcros, e a tal ponto furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Gïn öcakö redo nï, “Wod k'Obanga, ngö na in ïmïtö kï bothwa? In ibino më pwodowa na karë bara örömö?”
29 E eis que gritaram: Que temos nós contigo, ó Filho de Deus! Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Onwongo öthïpan pün na pol tye ka cem na bobor ködgï.
30 Ora, andava pastando, não longe deles, uma grande manada de porcos.
31 Cene ökwaö Yecu nï, “Ka in ïryëmöwa ökö, ryëmwa ï kom öthïpan pün.”
31 Então, os demônios lhe rogavam: Se nos expeles, manda-nos para a manada de porcos.
32 Ën okobo nïgï nï, “Cïdh unu!” Cë gïn odonyo yökö kï ï kom cwö nön ëka ödönyö gïnï ï kom pün, öthïpan pün kïbëc öngwëcö kï ï nget kidi yo ï nam ëka öthöö gïnï ökö ï pii.
32 Pois ide, ordenou-lhes Jesus. E eles, saindo, passaram para os porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e nas águas pereceram.
33 Ëkwath n'onwongo kwaö pün öngwëcö gïnï ökö ï taun ëka okobo gïnï gin n'ötïmërë kïbëc ëka gin n'ötïmërë ï kom cwö na cene ömakögï.
33 Fugiram os porqueiros e, chegando à cidade, contaram todas estas coisas e o que acontecera aos endemoninhados.
34 Cë jö na tye ï taun kïbëc öcïdhö gïnï yökö më romo kï Yecu. Ï karë na gïn önënö ën, gïn odweko gïnï Yecu më yaa ökö kï ï lobogï.
34 Então, a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus; e, vendo-o, lhe rogaram que se retirasse da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.