Mateus 25
lth (LTH) vs ARA
1 “Ï karë nön ker më polo bino bedo calö anyira apar n'obino öcïdhö gïnï kï taragï më romo k'anyom.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Jö abic kï kin-gï onwongo mïng ëka jö abic onwongo ryëk.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Anyira abic na mïng otero taragï na ba ömakö gïnï möö nökënë.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Ëntö anyira na ryëk otero gïnï möö ï cupagï kanya acël kï taragï.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Ï karë n'anyom pod ögalërë, gïn kïbëc nïnö öcakö makö wang-gï, cë önïnö gïnï ökö.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Ï karë na dong othuno dingwor, wöö öcakö winyere rwök: ‘Winy unu, anyom othuno ökö! Donyi unu yökö më romo ködë!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 “Cë anyira apar kïbëc ocoo gïnï cücüth, ëka öyübö gïnï taragï.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Anyira na mïng okobo gïnï both anyira na ryëk nï, ‘Mïïwa unu mööwu mörö, pïën mac tarawa mïtö thöö ökö.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 “Ëntö anyira na ryëk ögamö gïnï nï, ‘Möö ope na römö onu kïbëc. Apë unu both jö na cadhö möö ëk ïwïl unu mewu.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 “Ï karë n'anyira na mïng öcïdhö gïnï më wïlö möö, cücüth anyom othuno. Anyira n'onwongo öyübërë ödönyö gïnï kanya acël ködë ï öt karama më nyom. Cë dholokek eloro ökö.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 “Kinge anyira nökënë ca obino gïnï nakun bakö dhögï nï, ‘Adwong, adwong, yab nïwa dholokek!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 “Ëntö anyom ögamö nï, ‘An akobo niwu köp adyer nï an ba angeowu.’ ”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Cë Yecu ojiko köp mërë nakun kobo nï, “Bed unu na wangwu thwolo, pïën ba ingeo unu nïnö onyo caa.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Ker më polo thon cal kï dhanö mörö na tye ka cïdhö ï woth kanya bor. Ën ocwodo etic mërë kïbëc, cë ömïö jami mërë bothgï ëk ögwök gïnï.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ën ömïö both atic mërë acël cïlïng elip abic na nyige, both dhanö nökënë ömïö cïlïng elip arïö na nyige, ëka both ngat nökënë ömïö cïlïng elip acël na nyige, ömïö both dhanö acëlacël na lübërë kï kite na ën twërö tic ködë. Cë öya öcïdhö ï woth mërë.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Dhanö n'onwongo cïlïng elip abic na nyige öcakö tic ködë ökö pïöpïö ï cadhö wïl mërë, ëka onwongo magoba më cïlïng elip abic na nyige nökënë.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Atic n'onwongo tye kï cïlïng elip arïö na nyige ötïmö nï kömanön thon, cë onwongo magoba më cïlïng elip arïö na nyige nökënë.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Ëntö dhanö n'obino ögamö cïlïng elip acël na nyige öcïdhö ökünyö bur ï ngöm, cë ökanö cïlïng k'adwong mërë ökö ïë.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Kinge karë na lac, adwong k'etic nonu odwogo, ëka öcakö kwanö lïm kanya acël ködgï.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Dhanö n'obino ögamö cïlïng elip abic na nyige obino okelo cïlïng elip abic na nyige nökënë. Ën okobo nï, ‘Adwong, in ibino ïmïa cïlïng elip abic na nyige. An anwongo cïlïng elip abic na nyige nökënë.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 “Adwong mërë ögamö nï, ‘In ïtïmö na bër rwök, in ibedo atic na bër ëka atic na genere! In ibedo kï gen ï kom jami na nönök; an abino kethoni më löönö jami na pol. Bin dong ëk ïnywak yom cwiny k'adwongni!’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Cë atic n'onwongo ögamö cïlïng elip arïö na nyige thon obino. Ën okobo nï, ‘Adwong, in onwongo ïmïa cïlïng elip arïö na nyige; nën, an anwongo cïlïng elip arïö na nyige nökënë.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 “Adwong mërë ögamö nï, ‘In ïtïmö na bër rwök, in ibedo atic na bër ëka atic na genere! In ibedo kï gen ï kom jami na nönök; an abino kethoni më löönö jami na pol. Bin dong ëk ïnywak yom cwiny k'adwongni!’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Cë atic n'onwongo ögamö cïlïng elip acël na nyige thon obino. Ën okobo nï, ‘Adwong, an onwongo angeo nï in ibedo dhanö na kite mërë tëk. Ïkaö kï kanya ba ïcwö kodhi ïë, ëka ïcökö thon kï kanya ba ipuro.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Cë ömïö abedo kï lworo ëka an acïdhö akanö cïlïngni ökö pïny ï ngöm. Gam cïlïngni ene.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Adwong mërë ögamö nï, ‘In ibedo atic na rac ëka atic na car! In onwongo ingeo nï an akaö kï kanya ba acwö kodhi ïë, ëka acökö thon kï kanya ba apuro?
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Cë onwongo myero iter cïlïngna both jö më beng, ëk ka an adwogo, an onwongo atwërö gamö cïlïngna kï magoba ïë.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 “ ‘Pï manön kwany unu cïlïng elip acël na nyige ökö kï bothe, ëk ïmïï unu both dhanö na tye kï cïlïng elip apar na nyige.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Pïën ngat na tye kï gin mörö, ebino mëdö bothe, ëka bino bedo ködë na büp. Ngat n'ope kï gin mörö, naka gin na ën tye ködë ebino kwanyö ökö kï bothe.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Yuu unu atic na köny mërë ope ï cöl pïny, kanya koko ëka kaö lak bino bedo ïë.’
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Ï karë na Wod ka Dhanö bino dwogo kï dheo mërë, ëka k'emalaika kïbëc ködë, cë ën bino bedo ï then ker mërë më dheo.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Rok kïbëc bino cökërë ï nyime, ëka ën bino poko jïï ï gurup arïö, kite n'akwath poko kï rom kï ï kom dyegi.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Ën bino ketho rom ï cïngë kucem, ëka dyegi ï cïngë kucam.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 “Cë Rwoth bino kobo both jö na tye ï cïngë kucem nï, ‘Bin unu, un jö n'Apapna ömïöwu gum; lee unu ker n'ëyübö pïrwu anaka ï acaki cweo lobo.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Pïën kec onwongo oneka ëka ïmïa unu cem, örïö onwongo oneka ëka ïmïa unu pii amodho, an onwongo abedo welo ëka ïjöla unu,
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 an onwongo awotho kotula ëka ïmïa unu böngü aruko, an onwongo atwo, cë ïgwöka unu, ëka ï karë na an atye ï buc, un ibino më lïmöna.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Cë jö na kitegï atïr bino gamö nïnë nï, ‘Rwoth, wan eneni awene na kec oneki cë wan emii cem, onyo n'örïö oneki cë wan emii pii?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Wan eneni awene na in ibedo welo cë wan ejoli, onyo na in iwotho kotula cë wan emii böngü më aruka?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Awene na wan eneni na in itwo onyo na in itye ï buc cë wan elimi?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Rwoth bino gamö nï, ‘An akobo niwu köp adyer nï gin na un ïtïmö both dhanö acël ï kin utmegona ni, manön ïtïmö unu botha.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Cë ën bino kobo both jö na tye gïnï ï cïngë kucam nï, ‘Un jö n'ëcënö, yaa unu ökö kï nyima, ïdöny unu ï mac na ba thöö n'ëyübö pï Catan k'emalaika mërë.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Pïën kec onwongo oneka ëntö ba ïmïa unu cem më acama, örïö pii oneka ëntö ba ïmïa unu pii më amodha,
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 an onwongo abedo welo ëntö ba ïjöla unu, an onwongo awotho kotula ëntö ba ïmïa unu böngü më aruka, an onwongo atwo ëka atye ï buc ëntö un ba ibino më gwököna.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Gïn thon bino gamö nï, ‘Rwoth, wan eneni awene na kec oneki, onyo n'örïö pii oneki, onyo na in ibedo welo, onyo na in iwotho kotula, onyo na in itwo, onyo na in itye ï buc, cë wan ba ekonyi?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Cë Rwoth bino gamö nïgï nï, ‘An akobo niwu köp adyer nï gin mörö këkën na un ba ïtïmö both dhanö mörö acël na tïtïdï ï kin jö ni, nwongo ba ïtïmö unu botha.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Cë gïn bino cïdhö ï can na ba thum, ëntö jö na kitegï atïr bino cïdhö gïnï ï kwö na ba thum.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.