Mateus 21

lth (LTH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ï karë na Yecu k'ëlübkörë dong cwök thuno ï Jerucalem, gïn obino ï Betepage ï kor Kidi më Jeituni. Cë Yecu ooro ëlübkörë arïö,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 nakun kobo nïgï nï, “Cïdh unu ï pacö na tye ï nyimwu, cë cücüth ibino unu nwongo kana n'etweo kanya acël k'athïn mërë ï ngete. Göny unu ëka ikel unugï botha.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Ka dhanö mörö okobo niwu köp mörö, kob unu nïnë nï Rwoth ënë mïtögï, ëka dhanö nön bino mïöwu ikelo pïöpïö.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Man ötïmërë më cobo köp na yam adwarpïny ötwakö nï:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Kob nï jö më Cion nï,
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ëlübkörë öcïdhö ëka ötïmö gïnï kite na Yecu öcïkögï ködë.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Gïn okelo kana ëka athïn mërë, cë öpëdhö gïnï böng-gï ï ngeegï ëka Yecu obedo ï wie.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Lwak na pol öpëdhö böng-gï ï dye yoo, nakun jö nökënë tongo jang yen cë pëdhö gïnï ï dye yoo.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Lwak n'ötëlö anyim ëka kï jö n'ölübö körë onwongo tye ka wöö gïnï nï,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Ï karë na Yecu ödönyö ï Jerucalem, jö kïbëc kï ï taun obedo gïnï k'ethime nakun penyo gïnï nï, “Man ënë nga?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Lwak ögamö nï, “Man ënë Yecu, adwarpïny n'öya kï ï Najaret na tye ï Galilaya.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Yecu ödönyö ï dyekal öt k'Obanga ëka öryëmö jö kïbëc n'onwongo cadhö ëka wïlö gïnï wïl kunön. Ën ölökö mëja ka jö na lökö cïlïng atarö ëka thene ka jö na cadhö amame.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ën okobo nïgï nï, “Ëcöö nï, ‘Öda ebino cwodo nï öt më lëga,’ ëntö un ïlökö ödökö ‘ka pono k'ekwoe.’ ”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Ëthöö wang ëka engwalo obino gïnï bothe ï dyekal öt k'Obanga ëka ën öcangögï.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ëntö ëlamdhök na dito ëka epwony cïk öngöö gïnï rwök ï karë n'önënö gïnï tic më aura na ën onwongo tye ka tïmö ëka ëthïnö na wöö ï dyekal Öt k'Obanga nakun kobo gïnï nï, “Ocana Wod ka Daudi.”
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Gïn openyo ën nï, “In itye ka winyo ngö n'ëthïnö ni tye ka kobo?”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Cë ën öya öwëkögï ëka öcïdhö yo Betania cë obuto kunön.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Kodiko cön na Yecu onwongo tye ka dök cen yo taun, kec onwongo oneko ën.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Yecu önënö yath ölam ï nget yoo, ën öngël ïë ëntö ba onwongo ölam mörö na path k'oboke këkën. Ën okobo nï yath ölam nï, “Ba dökï ibino nyakö nyigi!” Cë cücüth yath ölam öthwö ökö.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Ï karë n'ëlübkörë önënö, ouro gïnï ëka openyo gïnï nï, “Yath ölam öcakö thwö nïngö pïöpïö?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Yecu ögamö nï, “An akobo niwu köp adyer nï ka iut unu kï yee na ba itye unu k'akalakala, ba ibino unu tïmö gin na an atïmö ï kom yath ölam këkën, ëntö ïrömö unu thon kobo nï kidi ni nï, ‘Mukiri ëka ïcïdh icibiri ï nam,’ cë bino tïmërë.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Ka in itye kï yee, gin mörö këkën na in ibino kwaö kï lëga ibino nwongo.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Ï karë na Yecu odwogo ï dyekal öt k'Obanga, na ën tye ka pwony, ëlamdhök na dito ëka edite ka lwak obino gïnï bothe cë openyo gïnï ën nï, “Twërö mënë na in itye ka tïmö kï gin ni gïnï? Ëka nga ënë omii twërö ni?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Yecu ögamö nï, “An thon abino penyowu peny acël. Ka ïgamö unu nïna, cë an abino kobo niwu twërö mënë na an atye ka tïmö kï gin ni gïnï.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Batica ka Jon öya kï kwene? Öya kï ï polo onyo kï both dhanö?”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Ëntö ka onu ekobo nï, ‘Öya kï both jïï’—cë onu elworo lwak, pïën jö kïbëc yee nï Jon onwongo obedo adwarpïny.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Cë gïn ögamö nï Yecu nï, “Wan ba engeo.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Ngö na un ïthamö? Yam ëcwö mörö tye n'onwongo ut k'awope arïö. Ën öcïdhö both awobi më acël ëka okobo nïnë nï, ‘Woda, cïdh itii ï pwodho ölökna tin.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 “Ën ögamö nï, ‘Ba abino cïdhö,’ ëntö kinge ën ölökö thama mërë ëka öcïdhö.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 “Cë apap mërë thon öcïdhö both awobi nökënë ca ëka okobo kömanön. Awobi ni ögamö nï, ‘Eyo, apap, an abino cïdhö,’ ëntö ën ba obino öcïdhö.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 “Nga kï kin jö arïö ni ënë ötïmö gin n'apap mërë mïtö?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Pïën Jon obino më nyutho niwu yoo më kite atïr, ëka un ba iyee unu ï kome, ëntö ëcök ocoro ëka oleye oyee ï kome. Ëka thon kinge na dong ïnënö unu gin ni, ba ibino ingut ëka iyee unu ï kome.
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 “Winy unu carolok nökënë: Yam onwongo tye won pwodho mörö n'öpïdhö ölök. Ën oketho cël ögürö, ökünyö bur ïë më bïö ölök ëka öyübö pem më kür ïë. Cë ën ömïö pwodho ölök both epang pwodho mörö ëka ën öcïdhö ökö ï lobo nökënë.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Na karë më kac onyingo na cwök, ën ooro etic mërë both epang pwodho më gamö nyig ölök na mëgë.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 “Epang pwodho ömakö etic mërë, epwodo, eneko nökënë, ëka ecelo nökënë kï kite.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Cë ën dökï ooro etic nökënë bothgï, na pol na löö më acël ökö ëka epang pwodho oterogï na rac calö më acël ca.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Më ajiki mërë ën ooro wode bothgï nakun kobo nï, ‘Gïn bino wörö woda.’
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 “Ëntö ï karë n'epang pwodho önënö wod ka won pwodho, cë ötwak ï kin-gï kën-gï nï, ‘Man ënë ngat na bino leeno jami. Bin unu, eru enek ën ökö ëka eter jami më alea mërë.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Cë gïn ömakö ën, oyuo gïnï yökö kï ï pwodho ölök ëka eneko ökö.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Pï manön, ka won pwodho ölök obino, ën bino tïmö ngö ï kom epang pwodho?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Gïn ögamö nïnë nï, “Ën bino neko jö nön na kitegï reco ökö ëka bino mïö pwodho ölök më apanga both epang pwodho nökënë, na bino mïö ën nyig ölök na mëgë ï karë më kac.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Un bara ïkwanö unu Cöc na Leng:
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 “Pï manön an akobo niwu nï ker k'Obanga ebino kwanyö ökö kï bothwu ëka ëmïö both jö nökënë na bino nyakö nyige n'opore.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Ngat na bino podho ï kom kidi ni bino tütüra ngïdhërë na thïthïnö, ëntö ka kidi nön örëdhërë ï kom ngat mörö, bino ngïngïnyö ökö.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Ï karë n'ëlamdhök na dito ëka Eparicayo owinyo gïnï carolok ka Yecu gïnï, gïn önïang nï ën onwongo tye ka twak ï komgï.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Cë gïn öcakö rangö yoo më makö ën, ëntö gïn onwongo lworo lwak pïën lwak onwongo ngeo nï Yecu obedo adwarpïny.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.