Mateus 20
lth (LTH) vs ARC
1 “Ker më polo cal kï won pwodho ölök n'öya kodiko cön më pango etic më cïdhö tic ï pwodho ölök mërë.
1 Porque o Reino dos céus é semelhante a um homem, pai de família, que saiu de madrugada a assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ën oyere ködgï më cülögï denario më tic pï nïnö acël ëka oorogï më cïdhö tic ï pwodho ölök mërë.
2 E, ajustando com os trabalhadores a um dinheiro por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 “Ën dökï öcïdhö ï kin caa adek cë önënö jö mökö n'ocung ï kabedo më cuk na ba tïmö gïnï gin mörö.
3 E, saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos na praça.
4 Ën okobo nïgï nï, ‘Un thon cïdh itii ï pwodho ölökna, cë an abino cülöwu cül n'opore.’
4 E disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Cë gïn thon öcïdhö.
5 Saindo outra vez, perto da hora sexta e nona, fez o mesmo.
6 Ï kin caa apar wie acël më kothyeno ën dökï öcïdhö yökö cë onwongo jö nökënë pod ocung gïnï kany nön. Ën openyogï nï, ‘Pïngö icung unu acunga kany anaka kodiko naka kothyeno na ba ïtïmö unu gin mörö?’
6 E, saindo perto da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos e perguntou-lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 “Gïn ögamö nï, ‘Pïën ngat mörö ope n'opangowa,’
7 Disseram-lhe eles: Porque ninguém nos assalariou. Diz-lhes ele: Ide vós também para a vinha e recebereis o que for justo.
8 “Ï karë na dong othuno kothyeno, won pwodho ölök okobo both atic mërë na löö etic nï, ‘Cwod etic ëka ïmïïgï cülgï, cakërë kï both ngat n'epango kï cen naka both ngat n'ëcakö pango.’
8 E, aproximando-se a noite, diz o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos derradeiros até aos primeiros.
9 “Etic n'epangogï ï kin caa apar wie acël më kothyeno obino ëka ögamö gïnï denario pï tic më nïnö acël.
9 E, chegando os que
10 Jö n'ëcakö pangogï ï pwodho më acël öthamö nï ebino cülögï na büp na löö më ka jö n'epangogï kï cen, ëntö gïn thon ëmïögï denario më tic pï nïnö acël.
10 vindo, porém, os primeiros, cuidaram que haviam de receber mais; mas, do mesmo modo, receberam um dinheiro cada um.
11 Ï karë na gïn dong ögamö cülgï, öcakö gïnï ngüngüta ï kom won pwodho ölök nakun kobo gïnï nï,
11 E, recebendo-
12 ‘Jö n'epangogï ï pwodho kï cen otio gïnï pï caa acël këkën, ëka in ïcülögï na röm aröma ködwa nakun wan eyelere kï tic rwök ï ceng na lyeth.’
12 dizendo: Estes derradeiros trabalharam
13 “Ëntö ën ögamö nï ngat acël kï ï kin-gï nï, ‘Okona, an ba ateri na rac. In ba iyeo nï ibino gamö denario më tic pï nïnö acël?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste tu comigo um dinheiro?
14 Gam cülni ëk ïcïdhï. An amïtö cülö dhanö n'epango kï cen cül na röm kï megi.
14 Toma o
15 An ba atye kï twërö më tic kï jamina kite na an amïtö? Onyo wangi ocido pï gin na bër na an atïmö më mïö köny?’ ”
15 Ou não me é lícito fazer o que quiser do Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Cë Yecu ojiko köp mërë nakun kobo nï, “Jö n'odong cen bino tëlö anyim ëka jö n'ötëlö anyim bino dong cen.”
16 Assim, os derradeiros serão primeiros, e os primeiros, derradeiros, porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
17 Ï karë na Yecu onwongo tye ka cïdhö yo Jerucalem, ën ökwanyö ëlübkörë apar wie arïö thenge kën-gï ëka okobo nïgï nï,
17 E, subindo Jesus a Jerusalém, chamou à parte os seus doze discípulos e, no caminho, disse-lhes:
18 “Onu ëcïdhö yo Jerucalem, ëka Wod ka Dhanö ebino mïö ökö both ëlamdhök na dito ëka both epwony cïk. Gïn bino ngölö nïnë köp më thöö
18 Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas, e condená-lo-ão à morte.
19 ëka ebino mïö ën both erok ëk ëngal, epwod kï del ëka egur ï kor yath arïa. Ëntö ï nïnö më adek ebino cero ën ökö!”
19 E o entregarão aos gentios para que
20 Cë dhakö ka Jebedayo obino both Yecu k'awope mërë arïö, orumo cöngë pïny ï nyime cë ökwaö ën pï gin mörö.
20 Então, se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando- o e fazendo-lhe um pedido.
21 Yecu openyo ën nï, “Ngö ënön na in ïmïtö?”
21 E ele diz-lhe: Que queres? Ela respondeu: Dize que estes meus dois filhos se assentem um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu Reino.
22 Yecu ögamö nïgï nï, “Ba ingeo unu gin na un itye ka penyo. Un ïtwërö madhö ekopo më can na an abino madhö?”
22 Jesus, porém, respondendo, disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu hei de beber e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Podemos.
23 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Adyer un ibino modho k'ekopo më can na an abino modho ködë, ëntö më bedo ï nget cïnga kucem onyo kucam pathï an ënë ayërö. Kabedo nön bino bedo më jö n'Apapna öyübö pïrgï.”
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas é para aqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Ï karë na jö apar nökënë ca owinyo gïnï köp ni, gïn öngöö ï kom omego arïö rwök.
24 E, quando os dez ouviram isso, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Cë Yecu ocwodogï kanya acël ëka okobo nïgï nï, “Un ingeo nï ëlöc k'erok löögï kï tëk ëka editegï ut kï twërö ï komgï.
25 Então, Jesus, chamando-os para junto de si, disse: Bem sabeis que pelos príncipes dos gentios são estes dominados e que os grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Man myero kür obed nï kömanön ï kinwu. Ka ngat na mïtö bedo na dit kï ï kinwu, myero obed aticwu,
26 Não será assim entre vós; mas todo aquele que quiser, entre vós, fazer-se grande, que seja vosso serviçal;
27 ëka ngat na mïtö bedo dhanö më acël myero obed opiiwu—
27 e qualquer que, entre vós, quiser ser o primeiro, que seja vosso servo,
28 kite na Wod ka Dhanö ba obino nï ëk etii nïnë, ëntö më tic pï jïï, ëka më mïö kwö mërë më kökö jö na pol.”
28 bem como o Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e para dar a sua vida
29 Ï karë na Yecu k'ëlübkörë onwongo tye ka yaa gïnï kï ï Jeriko, lwak na pol ölübö körë.
29 E, saindo eles de Jericó, seguiu-o grande multidão.
30 Ëthöö wang arïö onwongo obedo gïnï ï nget yoo, ëka ï karë na gïn owinyo nï Yecu onwongo tye ka wok kany nön, gïn oredo nï, “Rwoth, Wod ka Daudi, kïca omaki ï komwa!”
30 E eis que dois cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
31 Lwak ocokogï nakun kobo gïnï nï ëk ölïng gïnï ökö, ëntö gïn ömëdërë kï redo rwök nï, “Rwoth, Wod ka Daudi, kïca omaki ï komwa!”
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; eles, porém, cada vez clamavam mais, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
32 Yecu ocung ëka ocwodogï, cë openyogï nï, “Ngö na un ïmïtö nï an atïm niwu?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e disse: Que quereis que vos faça?
33 Gïn ögamö nï, “Rwoth, wan ëmïtö nï wangwa öyabërë.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos sejam abertos.
34 Kïca ömakö Yecu ï komgï ëka ën ogudo wang-gï. Cë cücüth wang-gï öyabërë ëka öcakö gïnï lübö körë.
34 Então, Jesus, movido de íntima compaixão, tocou-lhes nos olhos, e logo viram; e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.