Mateus 17

lth (LTH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kinge nïnö abicël, Yecu otero Petero, Yakobo ëka Jon ömïn Yakobo, cë öïdhö ködgï ï wi kidi malö kanya gïn onwongo tye ïë kën-gï.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Kï kunön kome ölökërë na path ï nyimgï. Terinyim Yecu öryëny calö ceng, ëka böng mërë ödökö na tar na calö tara ceng.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Cë athura Muca ëka Eliya onen bothgï, nakun tye ka twak gïnï kï Yecu.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Petero okobo both Yecu nï, “Rwoth, bër më bedo kany. Ka in ïmïtö, an abino yübö othogo adek—acël na megi, acël pï Muca ëka acël pï Eliya.”
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Ï karë na ën pod tye ka twak, pöl na tar oumogï ökö ëka dwön mörö ötwak kï ï pöl nakun kobo nï, “Man ënë Woda më amara; na ïa yom ï kome. Winy unu ën!”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Ï karë n'ëlübkör Yecu owinyo köp ni, lworo ömakögï rwök ëka oryebere gïnï pïny.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Ëntö Yecu obino bothgï cë ogudogï nakun kobo nï, “Yaa unu malö, kür ibed unu kï lworo.”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Ï karë na gïn otingo wang-gï malö, ba önënö gïnï ngat mörö ëntö Yecu kënë.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Ï karë na gïn tye ka idho yo pïny kï ï wi kidi, Yecu öcïkögï nï, “Kür ikob unu both ngat mörö gin na un ïnënö, naka ka Wod ka Dhanö ecero ökö kï ï kin jö n'öthöö.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Cë ëlübkörë openyo gïnï Yecu nï, “Pïngö epwony cïk kobo nï Eliya ënë myero öcak bino?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Yecu ögamö nï, “Eliya ënë myero öcak bino adyer, ëka bino dwökö jami kïbëc kakarë.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Ëntö an akobo niwu, Eliya otyeko dong bino ökö, ëka gïn ba ongeo ën, ëntö gïn ötïmö jami kïbëc na gïn mïtö ï kome. Ï yoo acël nön, Wod ka Dhanö bino lïmö can ï cïng-gï nï kömanön.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Cë ëlübkör Yecu önïang gïnï nï ën onwongo tye ka twakö köp bothgï ï kom Jon Abatica.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Ï karë na gïn obino both lwak, ëcwö mörö obino both Yecu cë orumo cöngë ï nyime,
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 nakun kobo nï, “Rwoth, kïca ömakï ï kom woda pïën two araka ömakö ëka tye ka lïmö can rwök. Pol karë two rëdhö ën ï mac onyo ï pii.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 An akelo ën both ëlübkori, ëntö cangö ölöögï ökö.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Yecu ögamö nï, “Un rok më karë ni yeewu ope, kitewu thon öbal ökö, an abino bedo kodwu pï karë na rom kwene? An abino kwö kodwu pï karë na rom kwene? Kel unu awobi nön botha kany.”
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Yecu ocoko cen, cë odonyo yökö kï ï kom awobi nön, ëka ï caa nön cücüth awobi öcang ökö.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Cë ëlübkör Yecu obino bothe ï müng ëka openyo gïnï nï, “Pïngö wan ba ëryëmö cen?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Yecu ögamö nï, “Pïën yeewu onwongo tïdï mörö. An akobo niwu köp adyer, ka un itye kï yee na tïdï na calö nyig kodhi karadali, un ïtwërö kobo nï kidi ni, ‘Mukiri kï kany yo kuca’ ëka bino mukere. Gin mörö ope na bino löönöwu.”
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 (Koth gin na calö man ba twërö donyo yökö, kono ka kï lëga ëka rio kec këkën.)
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Ï karë na gïn öcökërë kanya acël ï Galilaya, Yecu okobo bothgï nï, “Wod ka Dhanö ebino ketho örörö ï kome.
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 Gïn bino neko ën ökö, ëka ï nïnö më adek ebino cero ën.” Cë ëlübkör Yecu obedo gïnï kï cwer cwiny rwök.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Kinge na Yecu ëka ëlübkörë othuno gïnï ï Kaperanaum, ëcök ocoro më Öt k'Obanga obino both Petero cë okobo gïnï nï, “Apwonywu ba cülö ocoro më Öt k'Obanga?”
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Petero okobo nï, “Cülö.”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Cë Petero ögamö nï, “Kï both jö nökënë.”
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Ëntö kadï bed nï kömanön, ëk kür onu ëbal bothgï, cïdh ï dhö nam ëka ibol göl ï pii. Kwany rëc n'öcakö moko; yab dhögë ëka ibino nwongo cëkël ïë. Kwany cëkël nön ëk ïmïïgï pï ocorona ëka megi.”
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.