Marcos 8
lth (LTH) vs ARA
1 Ï karë nonu, lwak na pol dökï ögürë ëka cem onwongo ope nïgï. Yecu ocwodo ëlübkörë bothe ëka okobo nïgï nï,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Lwak othona gïnï rwök pïën orio gïnï köda nïnö adek na gin mörö më acama ope.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Ka aorogï pacö na ba öcamö gïnï gin mörö, kec bino mïögï wile ï yoo pïën jö mökö kï kin-gï öya kï kanya bor.”
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Ëka ëlübkörë ögamö nï, “Kara wan ëtwërö nwongo cem na römö pïdhö lwak jö ni kï kwene na kany obedo thim?”
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Yecu openyogï nï, “Ogati adi na un itye ködë?”
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Cë Yecu okobo nï lwak ëk obed gïnï pïny. Ën ökwanyö ogati abïrö, öpwöyö Obanga ëka opokogï, cë ömïö both ëlübkörë ëk opok gïnï both lwak.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Gïn thon onwongo tye gïnï kï rëc arïö na thïthïnö. Yecu öpwöyö Obanga ëka okobo n'ëlübkörë ëk opokgï.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Jö kïbëc ocemo naka oyeng gïnï. Ëka kinge cem, ëlübkör Yecu öcökö gïnï ngïny cem n'ötütüra pong aditi abïrö.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Jö n'onwongo tye kunön onwongo römö elip angwën. Cë Yecu okobo nï lwak ëk ödök gïnï pacö kinge cem.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Cücüth, Yecu ödönyö ï yeya k'ëlübkörë ëka öcïdhö yo lobo Dalmanutha.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Ï karë n'Eparicayo mökö owinyo gïnï nï Yecu othuno, gïn obino ëka openyo gïnï Yecu anyuth n'öya kï ï polo më tëmö ën.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Ï karë na Yecu owinyo köp ni, öcür rwök kï ï cwinye ëka okobo nï, “Pïngö jö më karë ni mïtö gïnï anyuth më tango? An akobo niwu köp adyer, ba abino nyutho nï jö më karë ni koth anyuth mörö këkën.”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Cë Yecu öya ökö kï bothgï, ödönyö ï yeya, ëka öngölö ï nam yo löka tung ca.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Ëlübkör Yecu onwongo wigï owil ökö më makö ogati ï wothgï. Gïn onwongo ömakö ogati acël këkën ï yeya.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Cë Yecu öcïkögï nï, “Myero ïgwökërë unu kï kom thöbï k'Eparicayo ëka më k'Erode.”
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Gïn öcakö twak ï kin-gï kën-gï nï, “Ën tye ka kobo köp ni pïën onu ba ëmakö ogati mörö.”
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Yecu ongeo ngö n'onwongo gïn tye ka twakö cë openyogï nï, “Pïngö itye unu ka twak nï ba ïmakö unu ogati mörö? Un pod bara ïnënö onyo ïnïang unu? Cwinywu pod nwang?
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 ‘Itye unu kï wangwu cë ba ineno unu. Itye unu kï ithwu cë ba iwinyo unu pïny.’ Ba ïtwërö unu po ï kom gin mörö këkën?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 Ï karë na an apïdhö jö elip abic k'ogati abic, aditi adi më ngïnyë n'odong na un ïcökö?”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 “Ëka ï karë na an apïdhö jö elip angwën k'ogati abïrö, aditi adi më ngïnyë na un ïcökö?”
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Ëka Yecu openyogï nï, “Un pod bara ïnïang?”
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Ï karë n'othuno gïnï ï Bethecaida, jö mörö okelo athöö wang both Yecu, cë gïn ökwaö ën më gudo athöö wang.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Ëka Yecu ömakö cïng athöö wang cë öpëö yökö ï ngee pacö. Cë öngülö laö dhögë ï wangë, oketho cïngë ï kome ëka openyo nï, “Itye ka nënö gin mörö?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ëcwö ni önënö malö cë okobo nï, “Eyo, atye ka nënö jïï, ëntö gïn tye ka nen kamë yen na tye ka woth.”
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Cë Yecu dökï ogudo wang ëcwö ni ëka wangë öyabërë cë öcakö nënö jami kïbëc na bër.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Yecu okobo nïnë ëk öcïdh yo pacö thurgï nakun cïkö nï, “Kür ïcïdh ikob nï ngat mörö kï ï pacö.”
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Yecu ëka ëlübkörë öya gïnï kï ï Galilaya ëka öcïdhö gïnï ï peci na cwök kï Cecaria Pilipi. Na gïn onwongo tye ï woth, ën openyogï nï, “Jïï mönö kobo nï an abedo nga?”
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Gïn ögamö nï, “Jö mökö kobo nï in Jon Abatica, mökö kobo nï in Eliya, ëka jö nökënë kobo nï in ibedo ngat acël ï kin edwarpïny.”
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Cë Yecu openyogï nï, “Ëntö un kono, ikobo nï an abedo nga?”
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ëntö Yecu öcïkögï nï kür okob gïnï nï ngat mörö köp ï kome.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Cë Yecu öcakö pwonyogï nï Wod ka Dhanö myero ölïm can na pol ëka edite, ëlamdhök na dito, ëka epwony cïk bino kwërö ën ökö. Ebino neko ën, ëntö kinge nïnö adek ën bino cer kï ï lyël.
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Yecu ötwakö köp ni kanyalër both ëlübkörë. Ëka Petero ökwanyö ën thenge cë öcakö coko Yecu pï kobo koth köp ni.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Ëntö Yecu öwïrë ëka önënö ëlübkörë, cë ocoko Petero na kobo nï, “Dök ï ngea, Catan! Pïën thamani ba lübö më k'Obanga ëntö më ka dhanö.”
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Cë Yecu ocwodo lwak ëka ëlübkörë bothe cë okobo nï, “Ka ngat mörö mïtö bedo alübköra, myero ën kono öcak kwërë kënë, oting yath arïa mërë, ëka ölüb köra.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Ka ngat mörö mïtö larö kwö mërë, bino rwenyo kwö mërë ökö. Ëntö ka ngat na rwenyo kwö mërë pïra ëka pï köp më Emuth na Bër, bino larö kwö mërë.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Ëka ngö na in ibino nwongo ka itye kï jami më lobo ni kïbëc, ëntö irwenyo tiponi ökö?
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Onyo ngö na dhanö twërö mïö më lökö kï kwö mërë?
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Ka ngat mörö lewic makö ï koma ëka kï köpna ï karë ni na ba ëwörö Obanga ïë ëka më bal, Wod ka Dhanö thon lewic bino makö ï kom dhanö nön ï karë na ën bino dwogo ködë kï dheo k'Apap mërë ëka më k'emalaika na leng.”
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.