Marcos 6

lth (LTH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yecu öya ökö kï kunön, ödök yo lobo thurgï ëka ëlübkörë ölübö ën.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ï ceng Cabït k'Eyuda, ën öcakö pwony ï cinagoga. Jö na pol n'owinyo pwony mërë ouro gïnï ëka openyo gïnï nï, “Ëcwö ni onwongo ryëkö ni kïbëc kï kwene? Kit ryëkö mënë n'ëmïö ën? Ën tio tango nïngö?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Man pathï apaa bao, wod ka Maria ëka ömïn Yakobo, Yoce, Yuda, ëka Cimon. Amego mërë ba kwö ï kin onu kany?” Cë gïn ökwërö yee ï kome.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Adwarpïny ëwörö ï kabedo kïbëc na path kï ï taun më pacö mërë ëka ï kin wede mërë kï jö më dyekalgï.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Yecu onwongo ba twërö tio tango mörö kunön, na path kï ketho cïngë ï wi etwoe mörö na nönök ëka öcangögï.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Ën obedo kï ur rwök pïën gïn ope kï yee.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ën ocwodo ëlübkörë apar arïö kanya acël ëka öcakö orogï k'arïö arïö nakun mïögï twër ï kom tipo na reco.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Yecu okobo nïgï nï kür owoth gïnï kï gin mörö ï wothgï na path kï lüth ögölë. Kür ömak gïnï cem, ocwe ëka cïlïng ï jëba.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Ën oyeo nïgï më ruko wör, ëntö kür ömak gïnï böngü më alöka.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ën okobo nïgï nï, “Ka ïdönyö unu ï öt mörö, bed unu kany nön naka ka ibino yaa unu kï kany nön.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Ëntö ka ba ëgamöwu ï kabedo mörö onyo ewinyowu, ka ïya unu, tëng unu apua më tyënwu ëk obed caden bothgï.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Cë ëlübkör Yecu öcakö cïdhö gïnï, nakun tïtö gïnï nï jïï myero ongut gïnï kï kom balgï.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Gïn öryëmö cene na pol ëka ewiro etwoe na pol kï möö cë ëcangögï.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Rwoth Erode owinyo köp ï kom Yecu pïën jö kïbëc onwongo twakö köp ï kome. Jö mökö onwongo kobo nï, “Man myero obed Jon Abatica n'ocer kï ï lyël. Manön ënë ömïö ën tye ka tio koth tango ni.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Jö nökënë okobo nï, “Ën obedo adwarpïny Eliya.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Ëntö ï karë n'Erode owinyo köp ï kom Yecu, okobo nï, “Man myero obed Jon! Ëcwö na an anguno ngute ënë dökï ocer ökö.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Erode onwongo ooro acikari më makö Jon ëka ketho ën ï buc pï Kerodia, dhakö k'ömïn mërë Pilipo, pïën Erode onwongo ökwanyö Kerodia më bedo dhakö mërë.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Jon obedo ka kobo n'Erode nï, “Cïk ka Muca ba yeo nï ïkwany dhakö k'omeru ïlök ödök megi.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Kerodia obedo kï cwer cwiny ï kom Jon ëka ömïtö më neko ën. Ëntö ba ötwërö,
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 pïën Erode onwongo lworo Jon ëka ngeo nï ën onwongo obedo dhanö na kite atïr ëka ëcwö na leng, cë ën ögwökö Jon na bër. Ën onwongo marö winyo twak ka Jon kadï bed wie orubere, caa kïbëc ën mïtö nï ewiny köp ka Jon.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Kerodia onwongo karë na bër ï nïnö n'Erode öyübö karama më po pï nïnö n'ënywölë ködë. Ën ocwodo edite mërë, ëtëla wi lwëny ëka edite më Galilaya.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Ï karë na nyaka Kerodia obino ëka ömyël, ën oyomo cwiny Erode ëka wele mërë. Erode okobo both nyakö nï, “Penya gin mörö këkën na in ïmïtö. An abino mïöni.”
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Ëka ën okwongere bothe nï, “An abino mïöni gin mörö këkën na in ibino penyo kï botha, naka thon nucu më kerna!”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Anyaka ni öcïdhö both aya mërë cë okobo nïnë nï, “Ngö na myero apeny?”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Anyaka ni öbünyö woth pïöpïö ödök cen both Erode ëka okobo nïnë nï, “Amïtö ïmïa wi Jon Abatica ï canïa kany ï caa ni!”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Cë rwoth Erode obedo kï kumo rwök ëntö pï kwong na ën okwongo ï nyim wele mërë, ömïö ën ba twërö kwërö na nyaka ni.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Cücüth rwoth ooro acikari na kürö pïny ï buc më cïdhö nguno ngut Jon ëka okel nïnë wie. Acikari öcïdhö ï buc cë onguno wi Jon
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 oketho ï canïa, ëka okelo ömïö both nyakö ni. Nyakö ni dong otero both aya mërë.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Ï karë n'ëlübkör Jon owinyo gïnï ngö n'ötïmërë, obino gïnï cë ökwanyö gïnï kome ëka ëcïdhö eiko ï bur lyël.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Ï karë n'ëkwëna odwogo gïnï both Yecu, gïn okobo nïnë gin na kïbëc na gïn ötïmö ëka opwonyo.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Cë Yecu okobo nïgï nï, “Eru ecidhu yo kanya jïï ope ïë ëk eywe na nönök.” Ën okobo nï köman pïën jïï onwongo tye na pol na bino ëka cïdhö gïnï. Yecu ëka ëkwëna mërë ba obedo gïnï kï caa mörö më cem thon.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Cë gïn dong ödönyö ï yeya ëka öcïdhö yo kanya jïï ope ïë.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Ëntö jö na pol n'önënögï ka cïdhö, ongeogï ëka öngwëcö gïnï kï tyën-gï kï kin peci cë öcakö thuno gïnï anyim nïgï.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Ï karë na Yecu donyo yökö kï ï yeya, ën önënö lwak jïï na pol ëka kïca ömakö ën ï komgï, pïën gïn onwongo cal kï rom n'akwathgï ope. Cë öcakö pwonyogï kï köp na pol.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Na pïny dong cwök yutho, ëlübkör Yecu obino bothe ëka okobo gïnï nï, “Kany obedo kanyalik, ëka pïny thon tye ka cido.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Kob nï lwak ëk öcïdh gïnï kanya jö mökö kwö gïnï ïë ëka ï kin peci na cwök ëk öwïl gïnï cem mörö më acama.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Ëntö Yecu ögamö nï, “Miwugï gin mörö më acama.”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Cë Yecu openyogï nï, “Ogati adi na un iut ködë? Cïdh ïnën unu.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Cë Yecu okobo n'ëlübkörë ëk ömïï jïï obed gïnï pïny ï gurup ï lum na mar.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Jïï obedo pïny ï gurup më mia acëlacël ëka pyer abicabic.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Yecu ökwanyö ogati abic ëka rëc arïö, önënö malö ï polo, ëka ölëgö gum. Cë opoko ï ogati ëka ömïö both ëlübkörë ëk opok gïnï both jïï. Ën thon opoko rëc arïö ï kin-gï kïbëc.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Gïn kïbëc ocemo ëka oyeng gïnï.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Ëka kinge, ëlübkör Yecu öcökö gïnï ngïny ogati ëka rëc n'odong pong aditi apar arïö.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Wel cwö n'öcamö gïnï ogati onwongo tye elip abic.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Cücüth kinge man, Yecu okobo n'ëlübkörë ëk ödöny gïnï ï yeya ëk öcïdh gïnï anyim yo löka Bethecaida, nakun ën kobo both jïï ëk ödök gïnï pacö.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kinge na dong omotho jïï, ën öcïdhö ï lëga ï wi kidi.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Kothyeno na pïny dong ocido, ëlübkör Yecu onwongo ut gïnï ï yeya ï dyere nam. Yecu onwongo odong kënë ï ngöm.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ën önënö nï ëlübkörë onwongo tye gïnï ï thwön can, na yelere gïnï më mïö yeya cïdhö anyim pïën yamö onwongo tye ka yelogï. Na caa abungwën më kodiko dong römö, Yecu obino bothgï nakun tye ka woth ï wi pii. Ën öthëna më poth kalögï,
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 ëntö ï karë na gïn önënö Yecu nakun tye ka woth ï wi pii kï tyënë, gïn okok rwök kï lworo n'öthamö gïnï nï ködë ën obedo jwök.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Gïn kïbëc onwongo komgï öthöö ökö ï caa na gïn önënö Yecu.
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Cë Yecu öïdhö ï yeya bothgï, ëka yamö ocung. Gïn kïbëc ouro gïnï rwök,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 pïën gïn onwongo bara önïang ï kom tango më ogati. Cwinygï onwongo nwang rwök më nïang.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Kinge na dong öngölö gïnï nam, Yecu ëka ëlübkörë ocung gïnï ï löka nam ï Genecaret ëka öywaö gïnï yeya ï lak nam.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Ï karë na gïn odonyo yökö kï ï yeya, cücüth jïï öcakö ngeno ën,
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 cë örïngö gïnï ï kabedo kïbëc, na tingo gïnï jö na two k'ökëka yo kanya gïn onwongo owinyo nï Yecu ut ïë.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Kanya kïbëc na ën cïdhö yo ïë, ï kin peci, peci na döngö, onyo ï nget lobo, gïn okelo etwoe yo cuk. Gïn ökwaö ën ëk ömïï etwoe ogud lak böngü mërë, ëka jö kïbëc n'ogudo ebino ëcangögï ökö.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.