Marcos 3

lth (LTH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ï nïnö mörö acël më ceng Cabït k'Eyuda, Yecu dökï ödönyö ï cinagoga ëka ëcwö na badë okwe onwongo ut kunön.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Jö mökö onwongo ut gïnï kunön më nënö ka Yecu twërö cangö ëcwö ni ï ceng Cabït ëk enwong gïnï yoo më dotho ën.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Yecu okobo both ëcwö na badë okwe nï, “Yaa malö ëk icung ï nyim jïï.”
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Cë Yecu okobo bothgï nï, “Cïk yeo ï ceng Cabït nï ëtïm gin mörö na bër onyo na rac, ëlar kwö onyo enek ökö?” Ëntö gïn ölïng alïnga.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Ën önënögï k'akëmö ëka cwinye ocwer pï nwang cwinygï. Yecu okobo n'ëcwö nï, “Ryë badi.” Ën öryëö badë cë öcang ökö.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Cë Eparicayo odonyo gïnï yökö cücüth më yübö köp kï jö na cwakö Erode kite na myero enek kï Yecu.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Yecu k'ëlübkörë öya cë öcïdhö gïnï yo dhö nam, ëka lwak na pol n'öya kï ï lobo më Galilaya, Yudea,
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 Jerucalem, Idemea, kukïdë më kulo Jordan, ëka kï ï lobo n'örïkö Turo kï Cidon ölübö gïnï körë. Ï karë na lwak na pol owinyo gïnï gin na kïbëc na ën obedo ka tïmö, gïn obino bothe.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Yecu okobo n'ëlübkörë nï öyüb gïnï yeya nïnë, ëk kür lwak ödïë.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Ën onwongo öcangö jö na pol ï nïnö nön, cë jö kïbëc na two onwongo dïrë gïnï më gudo ën.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Ka tipo na reco önënö Yecu, podho gïnï pïny ï nyime ëka kok gïnï nï, “In ibedo Wod k'Obanga.”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Ëntö Yecu öcïkö tipo na reco nï kür okob gïnï nï ngat mörö nga na ën ebedo.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Kinge manön Yecu öcïdhö ï wi kidi ëka ocwodo jö n'onwongo ën mïtö woth ködgï ëka obino gïnï bothe.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Ën öyërö jö apar arïö ëka ocwodogï nï ëkwëna ëk owoth ködë kanya acël, ëka eorgï më cïdhö tïtö köp k'Obanga,
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 ëka më bedo kï twër më ryëmö cene.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Man ënë jö apar arïö na ën öyërö: Cimon (na ën öcakö nyïngë nï Petero),
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Yakobo ëka ömïn mërë Jon, awope ka Jebedayo, (ëntö Yecu ömïögï nyïng nï, Boanergi, na tyën köp mërë nï, “Jö na mor kamë köth.”)
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Anderiya, Pilipo, Batulumayo, Matayo, Tomaci, Yakobo wod k'Alipayo, Tadeo, Cimon (dhanö na mïtö löckën)
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 ëka Yuda Ikariot n'oketho örörö ï kom Yecu.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Cë Yecu ödönyö ï öt ëka lwak na pol obino örïkö ën dökï. Ën ëka ëlübkörë onwongo ba twërö gïnï nwongo caa më cem.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Ï karë na wede mërë owinyo ngö n'ötïmërë, cë obino gïnï më makö Yecu pïën gïn öthamö nï, “Ën opo ökö.”
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Epwony cïk ka Muca mökö öya kï ï Jerucalem na kobo gïnï nï, “Ën ut kï Belijebul, adwong ka cene. Kanya ën nwongo tëkö kï ïë më ryëmö cene.”
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Cë Yecu ocwodogï ëka ötwak ködgï kï carolok nï, “Catan twërö ryëmö Catan nïngö?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Ka ker opokere ïë arïö, ker nön ba twërö cung.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Ëka ka jö më öt opokere ïë arïö, jö më öt nön ba twërö cung.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Ëka ka Catan opokere cë ölwënyö ï kome kënë, ën ba twërö cung, ajiki mërë nwongo dong othuno.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 Ngat mörö ope na twërö dönyö ï öt ka ngat na tëk më yakö jami mërë, thwara ka ën öcakö tweno dhanö na tëk ni ökö ëka dong cakö yakö jami kï ï ödë.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 An akobo niwu köp adyer nï, bal kïbëc na dhanö tïmö ëka ayeny n'ëyanyö k'Obanga ërömö tïmö kïca,
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 ëntö ngat mörö na yanyö Tipo Naleng ba ebino tïmö nïnë kïca pïën nwongo ötïmö bal na bedo na twal.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Yecu okobo nïgï pïën gïn onwongo tye ka kobo nï, “Ën ut kï tipo na rac.”
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Cë aya ka Yecu ëka utmego mërë obino gïnï. Gïn ocung yökö ëka eoro ngat mörö both Yecu ï öt, ëk obin yökö ötwak ködgï.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Lwak onwongo obedo nakun ögürö gïnï Yecu ï dyere, cë ekobo nïnë nï, “Ayani ëka utmegoni ocung yökö tye gïnï ka rangöni.”
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Yecu ögamö nïgï nï, “Nga ënë obedo ayana ëka utmegona?”
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Cë önënö jö n'obedo pïny n'ögürö ën dyere ëka okobo nï, “Man ënë ayana ëka utmegona.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Ngat mörö na tïmö ngö n'Obanga mïtö, ënë ömëra, amëra, ëka ayana.”
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.