Gênesis 50
lth (LTH) vs NTLH
1 Cë Yocepu opodho ï kom apap mërë, okok ëka önödhö leme.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Cë Yocepu okobo both etic mërë n'obedo daktae më wiro kom apap mërë kï yath ëk kür öbal, cë daktae owiro kom Icarael.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Gïn otyeko nïnö pyer angwën, pïën manön ënë nïnö na mïtërë pï wiro kom dhanö kï yath më talö kome. Jö Ejip okoko gïnï Jakob pï nïnö pyer abïrö.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Ï karë na nïnö më kwero cöla opoth ökö, Yocepu okobo both edite ka Parao nï, “Ka itye unu kï cwiny na bër ï koma, twak unu both Parao na kakara. Kob unu nïnë nï,
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 ‘Apapna ömïa akwongo kwong ëka okobo nï, “An dong acwök thöö. Ter koma ï lobo Kanaan ëka iika ï bur lyël na an akünyö pï lyëna.” Kobedini dong ëk acïdh aik apapna; cë an abino dwogo.’ ”
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Parao okobo nï, “Cïdh iik apapni, kite na ën omii ikwongo kwong.”
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Cë Yocepu öcïdhö më iko apap mërë. Edite ka Parao kïbëc owotho ködë—edite më öd pido ëka edite kïbëc më lobo Ejip—
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 kanya acël kï jö kïbëc më öt ka Yocepu, utmego mërë ëka jö më öt k'apap mërë. Ëntö öwëkö gïnï ëthïnögï këkën, rom kï dyegi ëka dhok ï lobo më Gocen.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Yocepu öcïdhö kï gadigadi ëka wegi angole. Ën owotho kï jö na pol rwök.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Ï karë na gïn othuno ï larü moo më Atad, na tye na cwök yo löka Jordan, cë gïn okok kunön kï cwer cwiny ëka kï kumo na thwönë. Yocepu okwero cöla k'apap mërë pï nïnö abïrö.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Ï karë na jö Kanaan n'onwongo bedo gïnï ï lobo nön önënögï kwero cöla ï larü moo më Atad, gïn okobo nï, “Man ënë kwero cöla më cwer cwiny na thwönë rwök both jö Ejip.” Manön ënë ömïö kabedo nön na cwök kï Jordan ecwodo nï, Abel Micraim.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Cë awope ka Jakob obino ötïmö gïnï kite n'ëcïkögï ködë.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 Gïn otingo lyënë yo lobo Kanaan, ëka eiko ï öd rwo na tye ï pwodho më Makpela, na cwök kï Mamre, n'Abraam onwongo öwïlö na calö kabedo më ik kï both Epron dhanö më Kit kanya acël kï pwodho.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Kinge iko apap mërë, Yocepu ödök yo Ejip kanya acël kï utmego mërë, ëka kï jö nökënë kïbëc na ën onwongo öcïdhö ködgï më iko apap mërë.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Ï karë na utmego ka Yocepu önënö gïnï nï apapgï dong öthöö ökö, gïn okobo nï, “Gwök onyo Yocepu bino kelo köp mörö ï kom onu, ëka cülö kwor pï gin na rac kïbëc na onu ëtïmö ï kome.”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Cë gïn ooro dwön-gï both Yocepu nakun kobo gïnï nï, “Apapni öcïköwa kï cïk ni n'onwongo ën bara öthöö:
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 ‘Man ënë ngö na myero ikob unu both Yocepu: An akwai më tïmö kïca both utmegoni pï bal ëka tïm na rac na gïn ötïmö ï komi.’ Öma tïm kïca ï kom bal k'etic k'Obanga k'apapni.” Ï karë na köp ni othuno bothe, Yocepu okok.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Cë utmego mërë thon obino ëka oryebere gïnï pïny ï nyime nakun kobo gïnï nï, “Wan enene, ebedo opiini.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Ëntö Yocepu okobo nïgï nï, “Kür ibed unu kï lworo. An atye nakaka Obanga?
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Un ïthëna unu athëna më tïmö gin na rac ï koma, ëntö Obanga ömïö man ötïmërë pï larö kwö ka jö na pol, na calö un itye ka nënö tin.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Pï manön, kür ibed unu kï lworo. An abino gwököwu k'ëthïnöwu kïbëc.” Cë ën okweo cwinygï ëka ötwak kï mwolo bothgï.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Yocepu obedo ï Ejip, kanya acël kï jö më öt k'apap mërë kïbëc. Ën obedo ï wi lobo pï mwaka mia acël k'apar.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Yocepu önënö ëkwaë ka Epraim naka othuno ködë ï kom ëkwaë më run më adek mërë. Ën thon önënö ëthïnö ka Makir wod ka Manace; n'onwongo etero na calö obedo mëgë.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Cë Yocepu okobo both utmego mërë nï, “An dong acwök thöö. Ëntö Obanga bino könyöwu, ëka bino kwanyöwu ökö kï ï lobo ni, dwököwu yo lobo na ën onwongo okwongo both Abraam, Icaka ëka Jakob.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Ëka Yocepu ömïö ëthïnö ka Icarael okwongo gïnï kwong ëka okobo nï, “Obanga bino könyöwu. Cë un myero iting cogona ökö kï kany.”
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Cë Yocepu öthöö na mwaka më dit mërë tye mia acël k'apar. Kinge na gïn owiro kï yath më talö kom ëk kür öbal, ebino epyelo kome ï canduk lyël kï ï Ejip.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.