Gênesis 41

lth (LTH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kinge mwaka arïö, Parao rwoth më Ejip oleko lek nï ën onwongo ecung ï lak kulo më Nail.
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 Cë dhok abïrö n'oluk ëka n'öcwëë odonyo gïnï yökö kï ï kulo ëka öcakö gïnï camö lum.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 Cë dhok abïrö nökënë n'ölübö körgï odonyo kï ï kulo më Nail na komgï rarac ëka omogere obino ocung gïnï ï nget dhok n'onwongo tye ï lak kulo.
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 Cë dhok n'onwongo rarac ëka omogere öcamö dhok abïrö n'oluk ëka n'öcwëë ökö. Cë Parao öcakö coo ökö kï ï wang nïnö.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 Ën dökï önïnö cë oleko lek më arïö mërë. Oleko nï ënënö wi kal abïrö na komgï yot ëka bër, öcëk nakun tye ka döngö ï kom tyën kal acël.
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 Kinge manön, wi kal abïrö nökënë n'oner ödöngö na rarac ëka yamö na lyeth më oro onerogï ökö.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 Cë wi kal abïrö na rarac öcakö mwönyö wi kal na bëcö ökö. Parao ocoo kï ï wang nïnö cë onwongo nï eleko lek dökï.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 Kodiko na pïny dong oru, cwinye onwongo ba yom, cë ömïö ën ooro köp më cwodo ajwogi ëka ëryëkö kïbëc më Ejip. Parao öcakö kobo nïgï lek mërë, ëntö ngat mörö ope n'onwongo twërö gönyö nïnë lek nön.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 Cë adit na löö poko köngö ölök okobo both Parao nï, “An tin dong apo ï kom balna.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 Ï karë n'onwongo Parao cwinye öwang ï kom etic mërë, cë otweowa k'adit na löö tedo ogati ï öt k'adwong na löö kürö pïny.
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 Cë ï nïnö mörö acël wan kïbëc ebino eleko lek ï kiwor acël, ëka lek acëlacël onwongo tyën köp mërë papath.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 Awobi mörö më Iburu onwongo tye ködwa ï buc. Ën onwongo obedo atic k'adit na kürö pïny. Wan ebino ekobo nïnë lekwa ëka ën obino ögönyö nïwa, nakun gönyö lek ka ngat acëlacël n'opore kï lek mërë.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 Ëka kite na ën ögönyö kï lekwa, obino ocobere kömanön. An ebino ëdwöka ï dhö ticna, ëka adit na löö tedo ogati ebino ëngabö kome ï wi yath.”
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Parao öcakö oro më cwodo Yocepu, cë ekelo ën pïöpïö kï ï buc. Ëmïö ölyëlö wie, ölökö böng mërë ëka obino ï nyim Parao.
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Parao okobo both Yocepu nï, “An aleko lek ëka ngat mörö ope na twërö gönyö tyën köp mërë. Ëntö an awinyo köp ï komi nï in ka iwinyo lek ïtwërö gönyö tyën köp mërë.”
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Yocepu ögamö dhö Parao nï, “Pathï an, ëntö Obanga bino mïö Parao agam na yomo cwinye.”
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Cë Parao okobo both Yocepu nï, “Ï lekna, an onwongo acung ï lak kulo më Nail,
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 ëka dhok abïrö n'öcwëë na komgï oluk odonyo kï ï kulo ëka öcakö gïnï camö lum.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 Kï körgï, dhok abïrö nökënë dökï odonyo kï ï kulo na komgï rarac, ëka n'omogere rwök. Koth dhok na rarac nön anaka yam bara anënö ï lobo më Ejip.
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Dhok n'onwongo omogere na komgï rarac, öcakö camö dhok abïrö n'öcakö donyo n'öcwëë na komgï oluk.
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Ëntö kadï kinge na gïn dong öcamö dhok n'öcwëë nön, gin mörö ope na nyutho nï gïn öcamö dhok n'öcwëë nön ökö, pïën onwongo gïn pod omogere ëka komgï rarac calö kite n'onwongo gïn tye ködë cön. Na dong atyeko lek nön, cë acoo ökö kï ï wang nïnö.
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 “An thon anënö wi kal abïrö n'ödöngö ï tyën kal acël n'öcëk na bër.
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 Kï körgï, anënö wi kal abïrö na reco, n'önwëng na yamö na lyeth më oro onero.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 Wi kal n'önwëng ömwönyö wi kal abïrö na bëcö ökö. Akobo lek ni both ajwogi, ëntö ngat mörö onwongo ope na twërö gönyö tyën köp mërë nïna.”
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Cë Yocepu okobo both Parao nï, “Lek ka Parao tye acël këkën. Obanga onyutho both Parao gin na ën cwök tïmö.
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 Dhok abïrö na bëcö nyutho mwaka abïrö ëka wi kal abïrö na bëcö nyutho thon mwaka abïrö. Lek nön tyën köp mërë tye acël këkën.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 Dhok abïrö n'omogere na komgï rarac n'obino kï körgï, ëka wi kal abïrö na yamö na lyeth më oro onero nyutho mwaka abïrö më kec.
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 “Obedo kite na an akobo both Parao: Obanga otyeko nyutho both Parao ngö na ën ëcwök tïmö.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 Pï mwaka abïrö, cem bino cëk na büp ï lobo Ejip kïbëc.
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 Ëntö kinge manön, mwaka abïrö nökënë bino lübö na kec bino bedo na tye ïë, wi jïï bino wil ökö ï kom cem na yam öcëk nïgï ï Ejip. Ëka kec nön bino balö lobo rwök.
30 Depois virão sete anos de fome.
31 Cem na büp n'onwongo öcëk ï lobo ba dökï ebino po ïë, pïën kec na bino lübö manön bino bedo na rac rwök.
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 Lek ka Parao na ën oleko arïö nön nyutho nï Obanga ënë omoko köp nön ëka Obanga bino mïö cobere ï karë na cwöcwök.
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 “Dong pï manön, Parao myero örang dhanö mörö na ryëk na nïang ëk oketh ölöö lobo Ejip kïbëc.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 Parao myero oketh edite na löö lobo, ëk gïn öcök acël më abic më cem na bino cëk ï lobo Ejip pï mwaka abïrö na cem bino cëk na büp.
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 Myero gïn öcök cem kïbëc ï mwaka na cem bino cëk ïë na büp, ëk ëgwök ï dere më kanö cem na tye ï thë löc ka Parao.
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 Cem nön ebino gwökö pï loboni, më kürö mwaka abïrö na kec bino podho ï Ejip, ëk kür kec onek jö më lobo ni ökö.”
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Parao ëka edite mërë kïbëc önënö nï thama ni bër.
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 Parao okobo both etic mërë nï, “Ëtwërö nwongo dhanö nökënë na cal kï dhanö ni, na tye kï cwiny k'Obanga?”
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Cë Parao okobo both Yocepu nï, “Kite na dong Obanga onyutho köp ni kïbëc bothi, ngat mörö ope na ryëk ëka na wie tio calö in.
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 In ënë ibino löönö öda ëka jöga kïbëc bino bedo ï thë löcni. An abino löönöni pï then na an atye ïë këkën.”
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 Parao okobo both Yocepu nï, “An kobedini dong akethi më bedo alöc më Ejip kïbëc.”
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 Cë Parao öwödhö agïth mërë n'eketho anyuth ïë kï ï nya cïngë ëka örëpö ï nya cïng Yocepu. Ën thon oruko Yocepu kï böng na mïmïla na bëcö ëka ömïö oruko nyör n'ëyübö kï gol ï ngute.
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 Parao ömïö Yocepu öngwëcö kï gadigadi na calö alübkörë më arïö kï löc, nakun jïï kïbëc wöö kï redo ï nyime nï, “Rum cöngwu pïny!” Manön ënë kite n'eketho kï Yocepu më bedo alöc më lobo Ejip kïbëc. Parao ömïö Yocepu öngwëcö kï gadigadi|alt="Joseph made governor in Egypt" src="CO00748B.TIF" size="col" loc="Between vs 43 and 45" copy="Cook OT images" ref="41:43"
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 Cë Parao okobo both Yocepu nï, “An Parao, dhanö mörö ope na bino tingo cïngë onyo tyënë ï lobo Ejip kïbëc abonge twëröni.”
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
45 Parao ömïö nyïng both Yocepu nï Japenat Panea ëka ömïö ën önyömö Acenat nyaka Potipera, n'onwongo obedo alamdhök më On, më bedo dhakö mërë. Cë Yocepu öcakö wowotha më rimo lobo Ejip kïbëc.
45 — ausente —
46 Yocepu onwongo dong tye kï mwaka pyer adek ï karë na ën dönyö ï tic ka Parao rwoth më Ejip. Ëka Yocepu öya ökö kï ï nyim Parao cë öcakö wowotha ï lobo më Ejip kïbëc.
46 — ausente —
47 Ï mwaka abïrö, cem obino öcëk na büp rwök.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 Yocepu öcökö cem n'öcëk ï lobo Ejip pï mwaka abïrö nonu cë ökanö ï dërö më kanö cem na tye ï kabedo kïbëc ï peci. Ï pacö acëlacël, ën oketho cem n'öya kï ï pwothi kïbëc n'ögürö kany nön.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Yocepu ökanö cem na büp rwök ï dere më kanö cem, naka onwongo dong cal kï kwo na tye ï dhö nam, cë ömïö ën öwëkö pimo ökö pïën onwongo dwong rwök na ba römö pimere.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 Na mwaka më kec bara othuno, Yocepu onwongo dong tye k'ëthïnö awope arïö n'Acenat nyaka Potipera, alamdhök më On, önywölö.
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Yocepu öcakö nyïng kaö mërë Manace nakun kobo nï, “Pïën Obanga ömïö wia owil ökö kï ï can-na ëka kï ï öt k'apapna kïbëc.”
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 Athïn më arïö ën öcakö nyïngë Epraim, nakun kobo nï, “Pïën Obanga ömïa anywöl ï lobo na an anënö can ïë.”
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 Ï karë na mwaka abïrö më cem na büp dong ojik ï lobo Ejip,
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 cë mwaka abïrö më kec öcakërë, kite na Yocepu yam okobo ködë. Kec onwongo ömakö lobo kïbëc, ëntö ï lobo më Ejip kïbëc cem onwongo tye ïë.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 Ï karë na dong cem othum ökö kï ï lobo Ejip kïbëc, jïï öcakö koko both Parao pï cem. Cë Parao okobo both jö më Ejip kïbëc nï, “Cïdh unu both Yocepu ëk ïtïm unu ngö na ën bino kobo niwu.”
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Ï karë na kec onwongo örömö lobo kïbëc, Yocepu öyabö dere më kanö cem ëka öcakö cadhö cem both jö më Ejip, pïën kec onwongo dong tye na rac ï lobo Ejip kïbëc.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Jö më lobo nökënë thon obino gïnï yo Ejip më wïlö cem kï both Yocepu pïën kec onwongo dong tye na rac rwök ï wi lobo thükül.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.