Gênesis 32

lth (LTH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jakob ömëdërë kï woth mërë, ëka emalaika k'Obanga oromo ködë.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Ï karë na Jakob önënögï ën okobo nï, “Man ënë kabedo k'Obanga!” Cë ën öcakö nyïng kabedo nön nï Makanaim.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 Cë Jakob ooro ëkwëna anyim both ömïn mërë Ecau na tye ï lobo më Ceir, lobo më Edom.
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 Ën öcïkögï nï, “Man ënë ngö na un ïcïdhö kobo both adwongna Ecau: ‘Aticni Jakob okobo nï: An abedo both Laban ëka an abedo bedo kunön naka tin.
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 An atye kï dhok, kene, rom ëka dyegi, etic n'obedo cwö ëka etic n'obedo mon. Kobedini an aoro köp ni yo bothi adwongna, ëk ibed kï cwiny na bër ï koma.’”
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 Ï karë n'ëkwëna odwogo gïnï both Jakob, gïn okobo nï, “Wan ëcïdhö both omeru Ecau, ëka ën tye ka bino kï jö mia angwën më romo kodi.”
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 Lworo ömakö Jakob rwök, ëka cwinye thon opodho. Ën opoko jö n'onwongo tye bothe, rom kï dyegi, dhok, ëka kïnaga ï gurup arïö.
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 Ën öthamö nï, “Ka Ecau obino ëka ocelo kabedo acël, cë mana odong twërö bwöth.”
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 Cë Jakob ölëgö nï, “Aa Obanga k'apapna Abraam, Obanga k'apapna Icaka, Aa Rwoth n'okobo nïna nï, ‘Dök cen yo loboni ëka both wedeni, cë an abino gwököni,’
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 an ba apora kï marni kïbëc ëka gen-ni na in inyutho both aticni. An onwongo atye kï lüdha më woth ï karë na an angölö kulo Jordan, ëntö kobedini an dong atye kï lïm na pol n'opokere ï gurup arïö.
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 An alëgö nï ïlara kï kom ömëra Ecau, pïën an atye kï lworo nï ën twërö bino më celona ëka thon mon-na k'ëthïnögï.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 Ëntö in ikobo nï, ‘An abino gwököni ëka abino mïö ëkwaëni bedo calö kwo më dhö nam, na ba bino kwanërë.’”
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 Jakob önïnö kunön, ëka kï kom ngö na ën onwongo tye ködë, ën öyërö ëka ooro both ömïn mërë Ecau na calö mïc:
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 megi dyegi mia arïö ëka nywogi pyer arïö, megi rom mia arïö ëka thwoni rom pyer arïö,
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 megi kïnaga k'ëthïnögï pyer adek, megi dhok pyer angwën ëka thwoni apar, megi kene pyer arïö ëka thwoni kene apar.
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 Jakob ömïögï both etic mërë, nakun poko gïnï ï ëthïpan, cë okobo both etic mërë nï, “Apë unu anyim nïna ëka kin ëthïpan myero obed na lalac.”
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 Ën öcïkö atic acël na tëlö wigï nï, “Ka ömëra Ecau oromo kodwu ëka openyo nï, ‘Un ibedo jö ka nga? Ïcïdhö unu yo kwene? Leeni ka nga ene na un itye ka kölö?’
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 Cë un myero ikob nï, ‘Obedo më aticni Jakob. Ëmïö na calö mïc both adwongna Ecau, ëka ën tye odong cen ï ngewa.’”
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 Jakob thon ömïö cïk ni both atic më arïö, më adek, ëka both jö nökënë kïbëc n'onwongo tye ka lübö kör ëthïpan, nakun kobo nï, “Myero ikob unu köp na röm aröma both Ecau ka iromo unu ködë.
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 Myero thon ikob unu nï, ‘Aticni Jakob tye ï ngewa tye ka bino.’” Pïën ën öthamö nï, “An abino yomo cwinye kï mïc na an atye ka oro anyim. Kinge, ka an anënö ën, cë onyo twërö jölöna.”
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 Cë Jakob ooro mïc öcïdhö anyim nïnë, nakun ën kikome önïnö ökö kanya onwongo ën tye ïë ï kiwor nön.
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 Ï kiwor nön Jakob öya malö cë otero mon mërë arïö, etic mërë arïö n'obedo mon, awope mërë apar acël, ëka öngölö ï kulo Jabok yo löka tung ca.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 Ën oterogï ëka ömïögï öngölö ï kulo kanya acël kï jami mërë kïbëc.
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 Jakob onwongo odong kënë. Cë ëcwö mörö ögamërë ködë naka ï caa na pïny dong cwök ruu.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 Ï karë n'ëcwö önënö nï ba ërömö löönö Jakob, ën otwomo wi bam Jakob ëka öwïl ökö nakun pod gamërë ködë.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Cë ëcwö nön okobo nï, “Wëka acïdh ökö, pïën pïny dong cwök ruu.”
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Ëcwö nön openyo nï, “In nyingi nga?”
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Cë ëcwö nön okobo nï, “Nyingi ba dökï ebino cwodo nï Jakob, ëntö Icarael, pïën in igamiri k'Obanga ëka kï jïï naka ïlöö.”
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 Jakob okobo nï, “Öma kob nïna nyingi.”
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Jakob okobo nï, “An anënö Obanga wang kï wang, ëka an pod akwö.” Cë ën öcakö nyïng kabedo nön nï Peniel.
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 Ceng odonyo malö n'onwongo Jakob tye ka yaa kï ï Peniel, ëntö ën onwongo kömö pï bamë n'öwïl.
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 Man ömïö naka tin jö Icarael ba camö gïnï ler ringo bam, pïën bam Jakob onwongo etwomo na cwök kï ler.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.