Gênesis 29

lth (LTH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cë Jakob ömëdërë kï woth mërë, ëka othuno ï lobo ka jö më kukïdë.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 Ï karë na ën othuno ï kabedo nön, ën önënö kulo na tye ï pwodho, ëka öthïpan rom adek n'obuto gïnï pïny na cwök kï nget kulo nön, pïën rom onwongo modho pii kï ï kulo nön. Kidi më dhö kulo onwongo thwönë rwök.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 Ï karë n'öthïpan rom kïbëc gürë gïnï kunön, ëkwath kwanyö gïnï kidi ökö kï ï dhö kulo ëka cakö mïö gïnï rom modho pii. Cë kinge na dong öthïpan rom omodho pii, gïn dwökö kidi kakarë ï dhö kulo.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Jakob openyo ëkwath nï, “Utmegona, un ïya unu kï kwene?”
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Jakob okobo bothgï nï, “Un ingeo Laban n'obedo akwar Nakor?”
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Cë Jakob openyogï nï, “Ën tye na bër?”
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Cë Jakob okobo nï, “Ceng pod tye malö, ëka man ba obedo caa më gürö öthïpan rom kanya acël. Mïï unu rom pii ëk omodhi, ëka itergï ï kwath dökï.”
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Gïn ögamö nï, “Wan ba ëtwërö mïögï pii, naka wang na rom kïbëc ögürë gïnï kanya acël, ëka nwongo ëkwanyö kidi ökö kï ï dhö kulo. Cë wan dong ëcakö mïö rom modho pii.”
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 Ï caa n'onwongo ën pod tye ka twak ködgï, Racel obino kï rom k'apap mërë, pïën ën onwongo obedo akwath.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Ï karë na Jakob önënö Racel nyaka Laban, n'obedo nero mërë, ëka kï rom ka nero mërë Laban, Jakob öcakö cïdhö anyim cë ökwanyö kidi ökö kï ï dhö kulo ëka ömïö rom ka nero mërë omodho pii.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Cë Jakob önödhö lem Racel, ëka öcakö kok rwök kï yom cwinye.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 Ï karë na Jakob okobo both Racel nï ën ebedo wat k'apap mërë ëka wod ka Rebeka, cë ën örïngö okobo both apap mërë.
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Cücüth na Laban owinyo köp ï kom Jakob wod k'amïn mërë, ën öbünyö ngwëc më cïdhö romo ködë. Öthünö kore ëka önödhö leme, cë otero ën naka ï ödë. Kï kunön Jakob okobo kite na ën ebedo ködë wat both Laban.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Cë Laban okobo nïnë nï, “Adyer in ibedo koma kikokome ëka remona.” Cë obedo gïnï kanya acël ködë pï dwe acël.
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Laban okobo both Jakob nï, “Myero in itii nïna tic abonge cül pïën ön ebedo wat? Kob nïna, kite na myero an aculi ködë.”
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Laban onwongo tye k'anyira mërë arïö, nyarë n'adit nyïngë onwongo ecwodo nï Lea, ëka nyarë na tïdï nyïngë onwongo ecwodo nï Racel.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Lea onwongo wangë görü, ëntö Racel onwongo tïr ëka leng rwök.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Jakob onwongo marö Racel rwök, cë okobo nï, “An abino tio tic nini pï mwaka abïrö pï nyari na tïdï Racel.”
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Laban ögamö nï, “Bedo na bër ka an amïö ën bothi, nakaka mïö both ëcwö mörö nökënë. Pï manön, bed botha kany.”
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Cë Jakob obino otio tic pï mwaka abïrö ëk ëmïë ënyöm Racel, ëntö karë nön onwongo obedo calö nïnö mörö na nönök kï bothe pïën cwinye onwongo ömarö Racel rwök.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Cë Jakob okobo both Laban nï, “Mïa dong dhaköna ëk abed ködë, pïën karë na ön emoko dong othum ökö.”
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Cë Laban öyübö karama më nyom ëka ocwodo lwak kïbëc më kabedo nön.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Ëntö kothyeno na pïny dong ocido, ën okelo nyarë Lea ömïö both Jakob, ëka Jakob obedo ködë.
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 (Laban ömïö atic mërë na nyakö na nyïngë Jilpa both nyarë Lea më bedo calö atic mërë.)
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 Kodiko mërë na pïny dong oru, Jakob önënö nï Lea ënë onwongo tye kanya acël ködë. Cë Jakob okobo both Laban nï, “Man ngö na in ïtïmö ï koma? An onwongo ba abedo ka tic bothi pï Racel? Pïngö in ïbwöla?”
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Laban ögamö nï, “Ba obedo thëkwaröwa kï kany më mïö nyakö na tïdï më anyöma na bara ënyömö nyakö na dit.
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 Tyek kono yüb më nyom më cabït ka nyara ni, cë wan ebino mïöni nyakö na tïdï thon, ëntö in myero itii tic nïna pï mwaka abïrö nökënë.”
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Ëka Jakob obino ötïmö nï kömanön. Ï karë na Jakob otyeko cabït acël kanya acël kï Lea, Laban obino ömïö nyarë Racel bothe më bedo dhakö mërë.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 (Laban obino ömïö atic mërë na nyakö na nyïngë Bila both nyarë Racel më bedo calö atic mërë.)
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Jakob obino obedo kï Racel thon. Ën ömarö Racel rwök na löö Lea, cë ën obino otio tic both Laban pï mwaka abïrö nökënë.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Ï karë na Rwoth önënö nï Jakob ba marö Lea, cë öyabö öd nyodo mërë, ëntö Racel onwongo obedo alür.
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 Lea öyac, ëka önywölö athïn n'ëcwö, cë ën öcakö nyïngë Reuben, nakun ën okobo nï, “Pïën Rwoth önënö can na mëga, adyer dong cwöra bino maröna.”
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 Ëka ën dökï ögamö ïë, cë önywölö athïn n'ëcwö, ëka okobo nï, “Pïën Rwoth owinyo nï an ba ëmara, ömïa dökï man thon.” Cë ën öcakö nyïngë Cimeon.
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Kinge dökï ën ögamö ïë, cë önywölö athïn n'ëcwö, ëka okobo nï, “Kobedini dong cwöra bino moko ï koma, pïën anywölö nïnë awope adek.” Manön ënë ömïö ëcakö nyïngë Lebi.
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 Ëka dökï ögamö ïë, cë önywölö athïn n'ëcwö, ëka okobo nï, “Man ënë karë na an abino pakö Rwoth ïë.” Ën öcakö nyïngë Yuda. Cë ën ocung kono ökö.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.