Gênesis 19
lth (LTH) vs ARIB
1 Ï karë n'emalaika arïö othuno gïnï ï Codom kothyeno, gïn onwongo Lot obedo ï dhö wangkac më pacö. Ï karë na Lot önënögï, ën öya malö më romo ködgï, ëka oryebere pïny ï ngöm.
1 À tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Ló estava sentado à porta de Sodoma e, vendo-os, levantou-se para os receber; prostrou-se com o rosto em terra,
2 Ën okobo nï, “Editena, akwaöwu an aticwu ëk ibin unu ï pacöna. Ïlwök tyënwu ëka ïnïn unu kany, cë dong ïya unu kodiko cön më mëdërë kï woth na mewu.”
2 e disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os pés; de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. Responderam eles: Não; antes na praça passaremos a noite.
3 Ëntö Lot ödïögï rwök, cë gïn ölökërë ödönyö gïnï ï ödë. Ën otedo cem nïgï, otedo ogati abonge thöbï, ëka öcamö gïnï.
3 Entretanto, Ló insistiu muito com eles, pelo que foram com ele e entraram em sua casa; e ele lhes deu um banquete, assando-lhes pães ázimos, e eles comeram.
4 Na gïn bara öcïdhö ï kabuto, cwö kïbëc na tye ï pacö më Codom—jö na thïnö ëka jö n'otii—obino cë ögürö gïnï öt.
4 Mas antes que se deitassem, cercaram a casa os homens da cidade, isto é, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Gïn öcakö redo kï nyïng Lot nï, “Jö n'obino gïnï bothi woro kothyeno tye gïnï kwene? Kelgï yökö bothwa kany, ëk ebut ködgï.”
5 e, chamando a Ló, perguntaram-lhe: Onde estão os homens que entraram esta noite em tua casa? Traze-os cá fora a nós, para que os conheçamos.
6 Lot ödönyö yökö bothgï, ëka oloro dholokek ökö,
6 Então Ló saiu-lhes à porta, fechando-a atrás de si,
7 nakun kobo bothgï nï, “Akwaöwu, utmegona, kür ïtïm unu tïm më kïpyëdë.
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não procedais tão perversamente;
8 Nën, an atye k'anyirana arïö na bara ongere gïnï kï cwö. Ëk akelgï bothwu, ïtïm unu gïn na un ïmïtö ködgï. Ëntö kür ïtïm unu gin mörö ï kom jö ni, pïën gïn dong tye ï thë gwök na mëga.”
8 eis aqui, tenho duas filhas que ainda não conheceram varão; eu vo-las trarei para fora, e lhes fareis como bem vos parecer: somente nada façais a estes homens, porquanto entraram debaixo da sombra do meu telhado.
9 Gïn oredo nï, “Yaa ökö kï ï nyimwa!” Ëka okobo gïnï dökï nï, “Nyeri obino kany na calö arok ëka kobedini mïtö bedo angöl-köp! Wan ebino tïmö gin na rac ï komi na löö gïn.” Gïn ömëdërë më dïö Lot, nakun cïdhö gïnï më türö dholokek.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Esse indivíduo, como estrangeiro veio aqui habitar, e quer se arvorar em juiz! Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, isto é, sobre Ló, e aproximavam-se para arrombar a porta.
10 Ëntö emalaika arïö olyao cïng-gï yökö, cë öywaö gïnï Lot ï öt ëka oloro gïnï dholokek ökö.
10 Aqueles homens, porém, estendendo as mãos, fizeram Ló entrar para dentro da casa, e fecharam a porta;
11 Cë gïn öbörö wang jö na dito ëka jö na thïnö n'onwongo tye gïnï ï dholokek më öt kï thöö wang, ëk kür onwong gïnï dholokek.
11 e feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, tanto pequenos como grandes, de maneira que cansaram de procurar a porta.
12 Emalaika arïö okobo both Lot nï, “In itye kï jö mörö nökënë kany n'onyomo ï pacöni, awope, anyira onyo ngat mörö n'obedo watni? Yaa unu ködgï ökö kï kany,
12 Então disseram os homens a Ló: Tens mais alguém aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens na cidade, tira-os para fora deste lugar;
13 pïën wan ëcwök tyeko kabedo ni ökö. Koko na tye ï kom jö na tye ïë ödökö na thwönë ï nyim Rwoth, ëka ën oorowa nï ëk etyekgï ökö.”
13 porque nós vamos destruir este lugar, porquanto o seu clamor se tem avolumado diante do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Cë Lot ödönyö yökö, ëka ötwak kï jö n'onwongo mïtö nyömö anyira mërë. Ën okobo nï, “Yaa unu ökö pïöpïö kï ï kabedo ni, pïën Rwoth cwök tyeko pacö ni ökö.” Ëntö jö n'onwongo mïtö nyömö anyira mërë, öthamö gïnï nï ën onwongo woco awoca.
14 Tendo saído Ló, falou com seus genros, que haviam de casar com suas filhas, e disse-lhes: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Mas ele pareceu aos seus genros como quem estava zombando.
15 Kodiko na pïny dong ruu, emalaika arïö öbünyö gïnï Lot, nakun kobo gïnï nï, “Yaa ökö! Kwany dhaköni ëka anyirani arïö na tye gïnï kany, ëk kür etyekwu ökö ka ebino pwodo pacö ni.”
15 E ao amanhecer os anjos apertavam com Ló, dizendo: levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Ï karë na ën obedo galërë, emalaika ömakö cïngë ëka cïng dhakö mërë, cïng anyira mërë arïö cë öpëögï yökö kï ï pacö, pïën Rwoth onwongo tye kï kïca ï komgï.
16 Ele, porém, se demorava; pelo que os homens pegaram-lhe pela mão a ele, à sua mulher, e às suas filhas, sendo-lhe misericordioso o Senhor. Assim o tiraram e o puseram fora da cidade.
17 Ï karë na dong ekelogï yökö, malaika acël okobo nï, “Rïng ïlar unu kwöwu! Kür ïnën unu ngewu, ëka kür icung unu kany mörö ï ora! Rïng unu ï wi kite, ëk kür ïthöö unu!”
17 Quando os tinham tirado para fora, disse um deles: Escapa-te, salva tua vida; não olhes para trás de ti, nem te detenhas em toda esta planície; escapa-te lá para o monte, para que não pereças.
18 Ëntö Lot okobo bothgï nï, “Pe, adwongna.
18 Respondeu-lhe Ló: Ah, assim não, meu Senhor!
19 An aticni anwongo cwiny na bër rwök ï nyimi, ëka inyutho kïca na thwönë rwök pï larö kwöna. Ëntö ba atwërö rïngö yo wi kite, pëkö ni bino podho ï koma cë abino thöö ökö.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e tens engrandecido a tua misericórdia que a mim me fizeste, salvando-me a vida; mas eu não posso escapar-me para o monte; não seja caso me apanhe antes este mal, e eu morra.
20 Nën, pacö na cwök na an arömö rïngö yo ïë, ëka tïdï mörö. Ëk arïng yo ïë ëntö pacö nön tïdï rwök. Pathï nï kömanön? Cë kwöna twërö bwöth.”
20 Eis ali perto aquela cidade, para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu me escape para lá {porventura não é pequena?}, e viverá a minha alma.
21 Malaika okobo nïnë nï, “Bër, an awinyo kwacni, ba abino tyeko pacö nön.
21 Disse-lhe: Quanto a isso também te hei atendido, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Ëntö rïng yo kunön pïöpïö, pïën an ba abino tïmö gin mörö na bara ithuno kunön.” (Manön ënë ömïö pacö nön ecwodo nï Joar.)
22 Apressa-te, escapa-te para lá; porque nada poderei fazer enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Ï karë na Lot othuno ï Joar, ceng onwongo dong odonyo.
23 Tinha saído o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Cë Rwoth ooro mac ëka calpa na lyël kï ï polo n'ocwe pïny calö köth ï kom Codom ëka Gomora.
24 Então o Senhor, da sua parte, fez chover do céu enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ën otyeko taun na döngö nön gïnï kanya acël kï ngömgï, ëka jö kïbëc na bedo gïnï ï taun na döngö, ëka thon gin na mar n'otuu kï ï ngöm.
25 E subverteu aquelas cidades e toda a planície, e todos os moradores das cidades, e o que nascia da terra.
26 Ëntö dhakö ka Lot ogwilo nge, ëka ölökërë ödökö kadö n'ocung kamë wïr.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida em uma estátua de sal.
27 Kodiko mërë Abraam öya cön, cë öcïdhö ï kabedo na ën onwongo ocung ïë ï nyim Rwoth.
27 E Abraão levantou-se de madrugada, e foi ao lugar onde estivera em pé diante do Senhor;
28 Ën önënö Codom ëka Gomora, cë önënö iro na dung kï ï kabedo kïbëc na tye ï lobo nön na cal kï mac na lyël kï ï keno.
28 e, contemplando Sodoma e Gomorra e toda a terra da planície, viu que subia da terra fumaça como a de uma fornalha.
29 Ï karë n'Obanga otyeko peci na tye ï kabedo na Lot onwongo bedo ïë, ën opo ï kom cïkërë mërë gïn k'Abraam ëka ölarö Lot kï ï kom can na thwönë rwök.
29 Ora, aconteceu que, destruindo Deus as cidades da planície, lembrou-se de Abraão, e tirou Ló do meio da destruição, ao subverter aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Lot ëka anyira mërë öya gïnï ökö kï ï Joar, cë öcïdhö obedo gïnï ï wi kite, pïën onwongo lworo gïnï bedo ï Joar. Ën ëka anyira mërë arïö obedo gïnï ï rwo.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Ï nïnö mörö acël, nyarë na dit öcakö kobo both amïn mërë na tïdï nï, “Apap ön dong otii ökö, ëka ëcwö mörö ope ï wi lobo na myero obed kï ön kite na cïk më wi lobo kïbëc mïtö.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Bin, ëmïï apap ön ömadh köngö ölök, ëk ebed ködë ëka enwong ëthïnö.”
32 vem, demos a nosso pai vinho a beber, e deitemo-nos com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
33 Ï kiwor nön gïn ömïö apapgï ömadhö köngö ölök, ëka anyaka na dit ödönyö ï öt cë obedo k'apap mërë. Lot ba ongeo caa na nyarë obedo ködë, ëka caa na ën öya ködë malö.
33 Deram, pois, a seu pai vinho a beber naquela noite; e, entrando a primogênita, deitou-se com seu pai; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Kodiko mërë nyarë na dit okobo both amïn mërë na tïdï nï, “Woro kiwor abedo k'apap ön. Ëk dökï ëmïï köngö ölök tin kiwor, ëka in dökï ïcïdh ibed ködë, ëk enwong ëthïnö n'aya kï both apap ön.”
34 No dia seguinte disse a primogênita à menor: Eis que eu ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe vinho a beber também esta noite; e então, entrando tu, deita-te com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
35 Cë gïn ömïö apapgï ömadhö köngö ölök ï kiwor nön thon, ëka nyarë na tïdï öcïdhö obedo ködë. Ën dökï ba ongeo caa na nyarë obedo ködë ëka caa na ën öya ködë malö.
35 Tornaram, pois, a dar a seu pai vinho a beber também naquela noite; e, levantando-se a menor, deitou-se com ele; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Manön kite n'anyira ka Lot arïö öyac gïnï k'apapgï ködë.
36 Assim as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Nyarë na dit önywölö athïn n'ëcwö, ëka öcakö nyïngë Moab. Ënë obedo kwarö ka jö Moab më tin.
37 A primogênita deu a luz a um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Nyarë na tïdï thon önywölö athïn n'ëcwö, ëka öcakö nyïngë Ben Ami. Ënë obedo kwarö ka jö Amon më tin.
38 A menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.