Atos 27
Laro Bible (Bible) (LRO) vs ACF
1 Anni ma aar ari nyii ꞌdïꞌrï nyii ele giyaanu nyii ele Italiya, Bulij na ngwüjï ngwoko ngwanni ngwugennaar ngwe giyirna aar je ätädä kumndaning gidi gwuꞌtulunga küüꞌrï tudini (100) gani Jülïyüj gidi gwuꞌtulunga kiꞌdu gwudi deleny didi Rumang.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Nyii ꞌdïꞌrï bälükä gwe gwudi gündär gani Adramitiyum gidi Ajiyang, gwadi ele giyumu gïyïmämü yidi Ajiyang, nyii ꞌtü nyii ele giyaanu. Gur gani Arictakuj, gidi Majiduniya kündär gani Täjlänükï nyii le ji.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Bïgänü nggwoo nyii üllälü kündär gani Jäyïdä, a Bulij ïnä Jülïyüjïng ngwügäbïcï ngwele ngwumaad ngwüngün nunnu manari gwuma mïnï ngwony ngwere aar je ätä.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Nyii ꞌdïꞌrï ngenone mana nyii ele giyaanu, ndi ari nyii lïgwümädï dirunanu, nyii gwurli nyii raji bälükä giri ge gidi Gabrujing ganni gaꞌti gu dirun ärädï.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Anni minyii ruyi bälükä nyii ele ꞌdi nyii üꞌrü yaanu yidi ngwaalu ngwani Kïlïkïyä na Bämbïlïyä, nyii üllälü kündär gani Mira ngwaalu ngwani Lïjïyä.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ngenone a kumndan gidi gwuꞌtulunga küüꞌrï tudini mbuji bälükä gwudi Ïjïkändärïyäng gwïndï gwadi ele Italiya, aar nje gu änïjänü.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Nyii ꞌdïꞌrï nyii ele minyol yomon yonyadu ꞌdi a yiꞌral ojeme ndi nyii obani kündär gani Jïnïdüj. Anni ma aar nje ꞌti dirun gäbïcü ꞌdi nyii üllï gay ge gidi Jïnïdüjïng nyii ruyi bälükä giri ge gidi Kïrïdïng ganni gaꞌti gu dirun ärädï gwujacidaar ngwaalu ngwe ngwuꞌdumbala giyaanu ngwucaar je Jalmuni.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Anni minyii gu ïräjä yiimalu ꞌdar ꞌdi nje gatana nyii ele ngwaalu ngwati aar je ci Yumu Yanni Yijaw, ngwuju gito gito kündär gani Lajiya.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nyii ji ndi ele giyaanu ꞌdi a gaji ele ngwolanu, a yiꞌral ke ngwäyänü ndi ari nyii üꞌrü yaanu. Ndi ari Gomon gidi Jaꞌrima yigor gima madinalu. No a Bulij arnga ngwüjü ngwuje ci,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Ngwüjï, äny nggwo gwänggädï ndi ari yiꞌral yadi ele ndi ke ngwäyänü gïdïlä dege ndee ya geraji bälükälü na ngwong ngwüpïnïng je na gwani gilang gwege nggwo ngwaalu ngwuki ꞌto.”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 A be kumndan gidi gwuꞌtulunga küüꞌrï tudini obe ngwujaꞌri gora ge ngwudi Bulij ngwuje be ämnï ngwudi gur ganni giruya bälükä na ngwudi gur gidi bälükä.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Anni aaꞌti gumu jaw diruna didi digo ngenone ndi gu bälükä üllädälü, a ngwüjï onyadani ngwanni ngwuma ari nyii elada gweere nyii geꞌtaji ndi nyii obani kumu gani Bunikij ngwaalu giyaanu ngwani Kïrïd, nyii gu üllädälü ngenone digo de. Gumu nggee gombataar ngwaalu ngwe kaama giꞌra ge aar ombati ngwaalu ngwe kängïr giꞌra ge.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Anni ma dirun dïndï kaama araalu doko, a ngwooꞌra ngwudi bälükä geꞌtaji ndi ari yanni yibupaar je yima aar je mbuji. Aar gwallada yuduꞌralu mbüny aar je alliji gïbälükälä aar ruyi aar millidi gïmämäng nono gito gito gidi Kïrïdïng.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Aaꞌti gaji olanu gwooko no, a dirun diru giwerr araalu ndüm ngwila ngwaalu giyaanu dicaar, “Gängïr gïtäny gwe.”
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Ngwape bälükä ngwuꞌti ätï yiima ndi obe dudanu. No nyii gwalli ngwuy nyii gäbïcïjï dudu aar nje apada.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Anni minyii millida giri ge gidi ngwaalu giyaanu ngweꞌte ngwoko ngwani Käwüdä, nyii ji ꞌdïꞌdäny ꞌdi nyii allija bälükä gwudi gätäjï gïbälükälä.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Anni ma aar allija bälükä gwudi gätäjï gïbälükälä, aar änïjï ngwaralu gilaranu lidi bälükä aar gekajidi nunnu aaꞌti gwa badalu. Yedenyo ndi ari la je le bälükä obe dïjïcïrä diꞌdumbala didi gïmämü gidi Lïbïyäng, aar ülläjï ngwuredalu ngwati ji dirun gägïrï ngwudi bälükä aar gäbïcï a gwe dirun landalu.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 A nje gu dudu ändänü danni dikana ꞌdi anni ma bïgänü ru aar ꞌdïꞌrï aar otada ngwony ngwoko giyaw ngwapanaar je bälükä gwe.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Anni ma gomon ru täꞌrïl (3), aar määtä ngwony ngwudi bälükä aar je gagitu ngwuy ngwe giyaw.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 A yomon onyadi nyii ꞌti änggädï lingeno na yuurrum a dudu ari gwurꞌtal danni dikana ꞌdi nyii gwalli ngwäy ndi gilang.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Anni ma ngwüjï ngwanni ngwïndï bälükä gwe onje yomon aar ꞌti ïtï, a Bulij ꞌdïꞌrï ngwüdünï gidiliganu ngwuje ci nu, “Lani ngwüjï, adinari ngaa liminy ämnäcï ngwujaꞌri ngwüny gwele, ar ꞌti gatana Kïrïdïng, a laadi jayi nono na geradalu nggwee gwaꞌti gwaadi ji.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 A be gwenene nggwubupa je nga gatu yigoralu gwaꞌti gwere ꞌdanggalanu gwa dudi ꞌdogo bälükä gwuru gwanni gwa ke.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Gwele dilu de, gïꞌrr gidi Ngwaalu ngwüny ngwanni ngwati nje äpïjï yobo, gïdünäcïny aar nyi ondaci
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ngwari, ‘Aaꞌti yedeny ya ang eny gwani Bulij, nga gwa dünï ngwäyänü ngwudi deleny didi Rumang dani Gayijar, gilang gwudi ngwüjï ngwee ꞌdar ngwïndä ngwe, yïmïꞌrü ye yidi Ngwaalu ngwätädäärä je.’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ngwüjï, ojemar nono ndi ari nggwämnä Ngwaalu ndi ari yanni yarung ye yadi ele ndi ätï ngwäyänü.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 A be alanga la obalu ngwaalu ngweꞌte ngwuru dïyäng giyaanu.”
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Gidilunga danni dima ru ꞌdï na kwoꞌrongo (14), aar nje gu dudu jina ndi ape no giyaanu yidi Ädïrïyäng, diligeny danu a ngwooꞌra ngwudi bälükä cïnänü ndi ari lima ji dïyängü gito.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Aar ülläjï gar aar dïdïmä yaw aar je mbuja yolanu yiru yoranu küüꞌrï nyärläl (120). Aar jalu gwooko oꞌre aar je dïdïmï aar je mbuja yima ru yoranu ꞌdï tudini kwoꞌrongo (90).
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 A nje yedeny eny ndi ari bälükä gwunje gwe obalu giyoꞌrr, aar gatu yuduꞌru kwoꞌrongo gwodan gïbälükä nyii dünïcï ngwaalinga aar uꞌri.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 A be ngwooꞌra ngwudi bälükä mïnï ndi abri aar gatani bälükä, aar ꞌdïꞌrï aar ape bälükä gwudi gätäjï aar ülläjï giyaw aar arri nono ladi ülläjï yuduꞌru kiꞌra gidi bälükä.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 A be Bulij ondaci kumndaning gidi gwuꞌtulunga küüꞌrï tudini na gwuꞌtulunga ngwuje ci, “Manari ngwüjï ngwee ngwuma ꞌti jalu gïbälükänü, dïjï dere daꞌti da gilang.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 No a gwuꞌtulunga üꞌrïꞌtï ngwaranu ngwanni ngwati määtädä bälükälü gwudi gätäjï aar gäbïcï a yaw ape.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Gwerre gwerre ndi ngwaalu uꞌri, a je Bulij abingaci ku ndi ari aar eny. Ngwuje ci, “Gwene yomon yima ru ꞌdï na kwoꞌrongo (14) ngaa lïdünïcä yiꞌral yomon giyee ꞌdar ngaa ꞌti ïtï gonyalu gere.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nggwa je päcälü ndi ari, ïtär ngwony ngwoko ara je gwodaji ngaa gilang gwere gwaꞌti ꞌdanggalanu gwa dudi läꞌrü lüngün kiꞌra.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Anni mung ari ngwujaꞌri ngwee, ngwape gona ngwuci Ngwaalinga yäy ꞌtu ngwäyänü ꞌdenggen ꞌdar. Ngwube üꞌränü ngweny.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 A ngwüjï ꞌdar aar gatu yiguralu aar eny ꞌto.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Ngwüjï ꞌdar ngwanni ngwuju gïbälükänü ngwuru küüꞌrï tudini rom na ꞌdï kwoꞌra täꞌrïl na nyärläl (276).
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Anni ma aar eny aar pe aar gagitu yona ngwäy giyaw nunnu a bälükä ängränü.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Anni ma ngwaalu uꞌranu, aar ꞌti lïngïdï dïyäng de yorta ye ngwaalinga. Aar be engga ngwaalinga ngwurmitu gu giꞌra gidi yaw ngwätï yïmämäng yiru dïjïcïr aar ari la gu raji bälükä ma aar ätï yiima.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Aar üꞌrïꞌtä ngwaralu mbüny ngwudi yuduꞌru aar je gäbïcï aar üllï giyaw. A ꞌto aar gwalla ngwaralu mbüny ngwanni ngwati gekaji ngwalamalu ngwati aar ngwe ruyi bälükä, aar allijaji diredala didi dirun kiꞌra gweere a je dirun dinga aar elada kïmämü.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 A be bälükä abri ngwobalu gïdïjïcïr diꞌdumbala ngwänïjï giꞌra gïdïyäng ngwümätïnälü.A dudu ärï bäbürälü nggwe pälü|alt="The ship wrecked in storms" src="cn02043B.tif" size="span" ref="27.41" A gwe dudu pälü gwodan ngwukiyi ngwubadalu.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 A be gwuꞌtulunga ru ladi ꞌrinye ngwüjü ngwugenna giyirna nunnu aaꞌti ngwa pï yaw ngwa ꞌtü kïmämü ngwabri.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 A be kumndan gidi gwuꞌtulunga küüꞌrï tudini bupi nda Bulij midi ngwuje etaci ndi ärrï yiꞌral giyoo. Ngwuje ci lanni lïngïdï pïng yaw, aar aw yaw gwerre gwerre aar ꞌtü kïmämü.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Aar je be gwujani loko yüꞌrï ye yidi bälükä. Gay ge nggee, nyii ꞌtü ꞌdar gïdïyängälü lijaw nono.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.