Tiago 3
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs ARA
1 Áma adrúpi ɨ, lè móndɨ́ bǐ àmɨ kòfalé dhɨ ɨ̀ kàdré láti nda atsázó tà tadhábhá ɨ ró ko. Tàko ko, mɨ̀ nì tàle dhɨ, Gìká nɨ àma adrébhá áyɨ tà tadhá dhɨ kɨ tàbvó ta tà tàndɨ ró, móndɨ́ àruka kya kɨ lavú dhɨ be.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Àma títí dhɨ ɨ, mà adré ledhélé tàkonzɨ̀ na láti twátwa ɨ sè. Dɨ, dhya àlo kàdré ɨ́na dhèle tàkonzɨ̀ na kúlí ɨ́ dré adrélé tàle dhɨ ɨ sè ko dhɨ, akódhɨ nda móndɨ́ dóro kɨtswálépi dhɨ ꞌɨ. Kɨtswá áyɨ rúbhá wä́yi dhɨ nɨ bha áyɨ rìnyí zàle.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Mà kàdré aya mvá tsà dhɨ nɨ ꞌɨ dòngɨ́ ɨ tí kɨtswázó àyɨ kɨ bha àma kɨ rìnyí zàle dhɨ, mà kɨtswá àyɨ kɨ dri lɨ̀le àrà ángùdhi mà dré adrézó lèle lɨ̀le lána dhɨ na bwà.
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Kàdré kó bwátù kàdrɨ̀ kɨ tà sè dhɨ, tágba ɨ̀ kàdré kàdrɨ̀ gú yà, ɨ̀ndɨ̀ lyǎandre dré adrézó àyɨ kɨ liví yà dhɨ, aya mvá tsà dhɨ kɨtswá àyɨ kɨ tɨdɨ̀ lɨ̀le àrà ángùdhi bwátù dòlepi dré adrézó lèle lɨ̀le lána dhɨ na bwà.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 Dhyá kɨ làdra nɨ tà kókpà kòdhɨ tɨ́nɨ. Tágba làdra nda dré adrézó rúbhá nɨ kɨ̀gá mvá tsà dhɨ ꞌɨ dhɨ, adré áyɨ afà tà kàdrɨ̀kàdrɨ̀ ɨ́ dré ꞌòle dhɨ kɨ tà sè. Mɨ̀ nò rè ngalè àtsɨ́ mvá tsà dhɨ dré adrélé duku andre za vèle ngɨ́nɨ ya dhɨ ká!
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 Àma kɨ làdra kókpà àtsɨ́ ꞌɨ. Rúbhá nɨ kɨ̀gá títí dhɨ ɨ kòfalé dhɨ, adré tà kònzɨ ꞌo lavúlé. Adré àma kɨ rúbhá wä́yi dhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró. Adré kpà àma kɨ lɨ́drɨ̀ wä́yi dhɨ nɨ za vèle àtsɨ́ adrélépi angálé líferò lésè dhɨ sè.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Móndɨ́ ɨ̀ adré kàꞌwá mbɨ̀ àdhya kɨ kárá títí dhɨ kɨ turú adrézó àyɨ kɨ lɨkɨ́ bhà ꞌa, túmä́ní àrɨ́ twátwa dhɨ ɨ́be, kàꞌwá twátwa adrébhá àyɨ kɨ se agáti sè dhɨ ɨ́be, ɨ̀ndɨ̀ kosyá twátwa dhɨ ɨ́be. Bàti, ɨ̀ lɨkɨ́ kàꞌwá nda ɨ títí atsálé bhà àdhya ró.
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 Dɨ, dhya àlo kɨtswá ɨ́na áyɨ tàndɨ nɨ làdra lɨkɨ́ kɨtswálé títí ko. Làdra nda, ngá kònzɨ kɨtswálé lɨkɨ́lé bwà ko dhɨ ꞌɨ. Akódhɨ ga kàtrá adrélépi móndɨ́ kɨ tupfú todràle dhɨ sè bǐ.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 Àma kɨ làdra sè dhɨ, mà adré Mírì àma kɨ Atá nɨ rú bha kùle, adrézó kókpà móndɨ́ Gìká dré bhàle làsú be ɨ́ tɨ́nɨ dhɨ kɨ tatrɨ́ ásà.
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Dɨ kúlí adrézó tà tanɨ bha móndɨ́ ɨ dri dhɨ ɨ túmä́ní kúlí adrézó móndɨ́ kɨ tatrɨ́ dhɨ ɨ́be dhɨ, ɨ̀ adré apfòle ti àlo nda lésè. Áma adrúpi ɨ, lè tá tà nda kàdré kònɨ̀nɨ ko.
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 Yǐ kɨ̀nɨ́ nɨ kɨtswá tsì apfòle túmä́ní yǐ kùdzí be kidrì àlo lésè bwà?
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 Áma adrúpi ɨ, fígì fa kɨtswá tsì òlívè lòꞌwa ꞌa bwà? Vínò fa kɨtswá tsì fígì lòꞌwa ꞌa bwà? Dɨ kidrì tàꞌi ró dhɨ kɨtswá kpà yǐ kɨ̀nɨ́ ꞌo apfòle bwà ko.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Dhya àmɨ kòfalé adrélépi tà nìnì ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ tògyá ɨ́be dhɨ àdhi ꞌɨ? Lè dhya nda kàdré tà nda kɨ tadhá áyɨ atsima dóro dhɨ sè, ɨ̀ndɨ̀ tà dóro ɨ́ dré adrélé ꞌòle togó yàyà sè ɨ̀ndɨ̀ tògyá sè dhɨ ɨ sè.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Dɨ, mɨ̀ kàdré àmɨkya lovó kònzɨ bha àmɨ kòfalésè, adrézó àmɨ kɨ tàndɨ kɨ tà bha drìdrì dhɨ, lè mɨ̀ kàdré àmɨ kɨ afà tà nda sè ko. Mɨ̀ kàdré kpà tà bàti ga ko.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Tògyá làsú be kònɨ̀nɨ nda adré apfòle bhù lésè ko. Be ró dhɨ, tògyá nda ɨ́na tògyá bvò kòndɨ àdhya ꞌɨ. Adré angálé Dzáborò vélésè.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Tàko ko, àrà ángùdhi móndɨ́ ɨ̀ dré adrézó lovó kònzɨ bha àyɨ kòfalésè, adrézó àyɨ kɨ tàndɨ kɨ tà bha drìdrì dhɨ ꞌá dhɨ, à adré tà wàyá kisú, tà kònzɨ kɨ kárá títí dhɨ ɨ́be.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Dɨ, tògyá adrélépi apfòle bhù lésè dhɨ ɨ́na lólo. Adré tà kɨ̀drɨ́kɨ̀drɨ bha móndɨ́ ɨ kòfalé, adrézó togó yàyà tadhá, adrézó móndɨ́ kɨ yi dóro, adrézó móndɨ́ kɨ kɨzà bha, adrézó tà dóro ꞌo, adrézó móndɨ́ kɨ no twátwa ko, adrézó kpà tà ꞌo túrúpfú àko.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Móndyá adrébhá tà kɨ̀drɨ́kɨ̀drɨ bha móndɨ́ ɨ kòfalé dhɨ ɨ̀ adré ngá kidhí tà kɨ̀drɨ́kɨ̀drɨ na gò, ɨ̀ dré adrézó lànyá tà gyǎgya àdhya nɨ akónà bǐ.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.