Mateus 17
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NTLH
1 Kìtú nzi-drì-àlo àmvolésè dhɨ, Yésu dré Pétèró kɨ drìzo Yàkóbhò ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ adrúpi nɨ Yòwánɨ̀ be gò, ɨ̀ dré lɨ̀zo àyɨ pátí mbàle kòngó àlo mvumvù dhɨ drìna.
1 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro e os irmãos Tiago e João.
2 Kònàle dhɨ, Yésu nɨ làsú dré ngàzo ru ladzá àyɨ mìle. Akódhɨ nɨ mìbhalé dré kɨdhózó adrélé lagúlé kìtú tɨ́nɨ. Akódhɨ nɨ kɨ́tá ɨ̀ dré kpà atsázó kemve kpɨ́rɨ́kpɨ́rɨ́ ngádra tɨ́nɨ.
2 Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar: o seu rosto ficou brilhante como o sol, e as suas roupas ficaram brancas como a luz.
3 Gbǎ kòdhwa, Mósè ɨ Èlɨ́yà be dhɨ ɨ̀ dré agázó àyɨ kandrá, adrélé tà ta Yésu be.
3 E os três discípulos viram Moisés e Elias conversando com Jesus.
4 Dɨ Pétèró dré tàzoá Yésu dré dhɨ: «Mírì, dóro nɨ mà dré adrélé kònwa dhɨ. Mɨ́ kàdré lèá dhɨ, má nɨ wémà na dhɨ kɨ ledé kònwa: àlo nɨ mɨ́ dré, àlo nɨ Mósè dré, ɨ̀ndɨ̀ àlo nɨ Èlɨ́yà dré.»
4 Então Pedro disse a Jesus: — Como é bom estarmos aqui, Senhor! Se o senhor quiser, eu armarei três barracas neste lugar: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Dré rè dhu adréràꞌa tà ta dhɨ ꞌá dhɨ, ndùrùku lagulagu ró dhɨ dré apfòzo àyɨ kɨ asó rùkù gò, kúlí dré apfòzo lásà tàá dhɨ: «Kònɨ̀dhɨ áma Mváagó má dré lèle tò dhɨ ꞌɨ. Áma togó adré kɨnɨ́lé akódhɨ nɨ tà sè tò. Mɨ̀ kòyi akódhɨ!»
5 Enquanto Pedro estava falando, uma nuvem brilhante os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria. Escutem o que ele diz!
6 Yésu nɨ lebèbhá ɨ̀ kòyi kúlí nda dre dhɨ, àyɨ kɨ togó dré gàzo tirì sè bǐ gò, ɨ̀ dré ledhézó àyɨ kɨ mìbhalé bha kìní mi.
6 Quando os discípulos ouviram a voz, ficaram com tanto medo, que se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
7 Dɨ, Yésu dré ɨ́na áyɨ kisízó ànyɨ àyɨ làga, àyɨ kɨ tabè gò, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ nga! Mɨ̀ ro ngá ko.»
7 Jesus veio, tocou neles e disse:
8 Ɨ̀ kòtɨngá mì dre dhɨ, ɨ̀ dré gòzo vélé móndɨ́ àzya no ko, ngbà ꞌí Yésu ꞌɨ kalóma.
8 Então eles olharam em volta e não viram ninguém, a não ser Jesus.
9 Ɨ̀ dré tá adréràꞌa asílé kòngó nda drìlésè dhɨ ꞌá dhɨ, Yésu dré lazízóá àyɨ dri dhɨ: «Mɨ̀ kòlongó tà agálépi àmɨ mìle kòdhɨ dhya àlo dré ko, tsàle lókyá Gìká dré dra Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ tɨngázó dràdrà lésè dhɨ ꞌá.»
9 Quando estavam descendo do monte, ele lhes deu esta ordem:
10 Gò akódhɨ nɨ lebèbhá nda ɨ̀ dré akódhɨ nɨ lizízó tàzoá dhɨ: «Tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ̀ adré tàá dhɨ, lè Èlɨ́yà kàlɨ̀ rè zyà Mèsɨ́yà kandrá ꞌíká àdho tà sè?»
10 Então os discípulos perguntaram: — Por que os
11 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Tà bàti ró dhɨ, Èlɨ́yà adré alɨ̀le tà títí dhɨ kɨ ledé.
11 Ele respondeu:
12 Dɨ, má adré mána tàá àmɨ dré dhɨ: Èlɨ́yà atsá dre. Dɨ, móndɨ́ ɨ̀ nì tá àyɨkya akódhɨ àdhi ꞌɨ ya dhɨ ko. Gò ɨ̀ dré akódhɨ nɨ ꞌòzo ngóró ɨ̀ dré tá lèle dhɨ tɨ́nɨ. Dɨ Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ kókpà kɨzà nya àyɨ drɨ́gá kònɨ̀nɨ.»
12 porém eu afirmo a vocês que Elias já veio, e não o reconheceram, mas o maltrataram como quiseram. Assim também maltratarão o Filho do Homem.
13 Dɨ Yésu nɨ lebèbhá ɨ̀ dré nìzoá tàle dhɨ, akódhɨ adré tá Yòwánɨ̀ Bàtísimò fèlepi nɨ tà ta àyɨ dré kòdhya.
13 Então os discípulos entenderam que Jesus estava falando a respeito de João Batista.
14 Ɨ̀ kògò tsàle móndyá zyandre ɨ véna dre dhɨ, agó àlo dhɨ dré alɨ̀zo adhélé áyɨ kórókó titì Yésu kandrá,
14 Quando eles chegaram perto da multidão, um homem foi até perto de Jesus, ajoelhou-se diante dele
15 tàzoá dhɨ: «Mírì, mɨ́ bhà áma mváagó nɨ kɨzà wà! Àgɨlɨ́lɨ́ adré akódhɨ nɨ lebhé, ɨ̀ndɨ̀ akódhɨ adré kɨzà nya tò. Vésè be bǐ, adré ledhélé àtsɨ́ na, kó ngalè yǐ na.
15 e disse: — Senhor, tenha pena do meu filho! Ele é epilético e tem ataques tão fortes, que muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Má drì tá akódhɨ lɨ̀zo ába ámɨ lebèbhá ɨ véna. Dɨ, ɨ̀ kɨtswá tá àyɨkya akódhɨ nɨ tɨdrɨ́ bwà ko.»
16 Eu o trouxe para os seus discípulos a fim de que eles o curassem, mas eles não conseguiram.
17 Dɨ Yésu logó dhɨ: «Àmɨ, móndyá ándrò tà kaꞌìkaꞌì àko ɨ̀ndɨ̀ àmɨ kɨ tayɨ́bhá lɨtɨ́lé nɨ ɨ, mà nɨ adré vélé àmɨ ɨ́be vwàle lókyá be ángopɨ́? Má nɨ àmɨ kɨ tà mvo vwàle lókyá be ángopɨ́? Mɨ̀ adrì mvámvá nda alɨ̀zo ába má vélé.»
17 Jesus respondeu:
18 Dɨ ɨ̀ kàlɨ̀ akódhɨ be dre dhɨ, Yésu dré lɨgɨ́zó tɨrɨ́ kònzɨ akódhɨ lé dhɨ be gò, dré dròzoá pfòle lásà. Dɨ mvámvá nda dré adrɨ́zó gbǎ lókyá nda sè.
18 Então deu uma ordem, o demônio saiu, e no mesmo instante o menino ficou curado.
19 Àmvolásà dhɨ, Yésu nɨ lebèbhá ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó àyɨ pátí ànyɨ akódhɨ làga, akódhɨ nɨ lizí tàzoá dhɨ: «Mà kɨtswá tá tɨrɨ́ kònzɨ nda kònàdhɨ nɨ dro bwà ko àdho tà sè?»
19 Depois os discípulos chegaram perto de Jesus, em particular, e perguntaram: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele demônio?
20 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ kɨtswá tá bwà ko, mɨ̀ dré adrélé tà kaꞌìkaꞌì ɨ́be tsà dhɨ sè. Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Mɨ̀ kàdré tà kaꞌìkaꞌì ɨ́be tsàmvá ngóró mùtádì lòꞌwa tɨ́nɨ dhɨ, mɨ̀ nɨ kɨtswá tàá kòngó kònɨ̀dhɨ dré dhɨ ‹Mɨ́ kisí mɨ kònwásè lɨ̀le kònàle› gò, kòngó nda dré áyɨ kisízó. Dɨ tà àlo mɨ̀ dré kɨtswálé ꞌòle bwà ko dhɨ nɨ adré yókódhó.» [
20 Jesus respondeu:
21 ]
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso com oração e jejum.]
22 Kìtú àlo dhɨ, Yésu ɨ lebèbhá nɨ ɨ́be dhɨ ɨ̀ kɨmó tá ru bvò Gàlìláyà àdhya na. Gò akódhɨ dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «À nɨ Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ lefè kàrɨbhá ɨ drɨ́gá.
22 Um dia os discípulos estavam se reunindo na Galileia, e Jesus disse a eles:
23 Ɨ̀ dré akódhɨ nɨ pfùzo dràle gò, kìtú nɨ na sè dhɨ, Gìká dré akódhɨ nɨ tɨngázó dràdrà lésè.» Dɨ kúlí nda sè dhɨ, akódhɨ nɨ lebèbhá kɨ togó dré gàzo kɨzà sè bǐ.
23 e eles vão matá-lo; mas três dias depois ele será ressuscitado. E os discípulos ficaram muito tristes.
24 Àmvolásà dhɨ, Yésu ɨ lebèbhá nɨ ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré lɨ̀zo tsàle Kàpàrànàwúmà na. Gò dhya adrébhá tá mèdáyɨ̀ tépelò àdhya nɨ lagɨ́ dhɨ ɨ̀ dré alɨ̀zo Pétèró vélé lizíá tíá dhɨ: «Àmɨ kɨ tadhálépi adré mèdáyɨ̀ tépelò àdhya nɨ gɨ?»
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, os cobradores do imposto do Templo foram perguntar a Pedro: — O mestre de vocês não paga o imposto do Templo?
25 Pétèró logó àyɨ dré dhɨ: «Àyíya, akódhɨ adré gɨ̀á.» Pétèró kògò fɨ̀le dzó na dre dhɨ, Yésu dré zyà kúlí dòzo tàle nɨ̀. Tà dhɨ: «Sìmónà, mɨ́ kisù mɨ́na ngɨ́nɨ? Ópɨ́ bvò kòndɨ àdhya ɨ̀ adré àdhibhá kɨ ꞌo adrélé mèdáyɨ̀ gɨ dhɨ kòdhya: àyɨ kɨ tàndɨ kɨ ànzɨ ɨ, kó ngalè, móndɨ́ àruka àyɨ kɨ òpɨ̀ zàle dhɨ ɨ?»
25 — Paga, sim! — respondeu Pedro. Depois Pedro entrou em casa, mas, antes que falasse alguma coisa, Jesus disse:
26 Pétèró logó dhɨ: «Móndɨ́ àruka ɨ.» Yésu gò tàá drá dhɨ: «Kàdré dɨ kònɨ̀nɨ dhɨ, ópɨ́ kɨ ànzɨ nda ɨ̀ kɨtswá àyɨkya gɨ̀á ko.
26 — São os estrangeiros! — respondeu Pedro.
27 Dɨ, má lè mána móndyá kòna kɨ togó ꞌòle aswálé àma rú ko. Ásà dhɨ, mɨ́ lɨ̀ kosyá bhe tä́pä́ríandre na. Mɨ́ adó kosyá mɨ́ dré dra asélé drìdrì dhɨ, síbhálé nɨ nɨ nzìzo gò, làfa lòꞌwa àlo dhɨ nɨ kisúzó sílána. Dɨ mɨ́ do làfa lòꞌwa nda lɨ̀zo ába àyɨ véna mèdáyɨ̀ gɨ àma dré mɨ́ be.»
27 Mas nós não queremos ofender essa gente. Por isso vá até o lago, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que você fisgar. Na boca dele você encontrará uma moeda. Então vá e pague com ela o meu imposto e o seu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.