Marcos 14
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NTLH
1 Tayɨ́ tá kìtú rì gwányá Pásɨkà àdhya ɨ Mápà tàkú àko dhɨ àdhya be dhɨ ɨ̀ dré atsázó. Kòwánà kàdrɨ̀ ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ adré tá láti nda kɨtswázó Yésu nɨ ru túrúpfú sè, pfùle dràle.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Dɨ, ɨ̀ adré tá tàá dhɨ, ɨ̀ kòꞌo tà nda gwányá Pásɨkà àdhya tú ko, móndyá zyandre dhɨ ɨ̀ kòlɨgɨ́ró àyɨ ɨ́be ko sè.
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Lókyá nda sè dhɨ, Yésu lɨ̀ tá Bètànɨ́yà na, fɨ̀le Sìmónà atú kàrɨ́ dré tá rùle dhɨ nɨ dzó na gò, dré lɨrɨ́zó mɨ́sá làga kɨtswálé ngá nya. Gò tòkó àlo dhɨ dré afɨ́zó mòlàngɨ̀ mvá ledélé àlàbásterè sè, gàlepi màlásɨ̀ làgɨ́ kyàkyà dhɨ sè bǐ dhɨ be. À ladhɨ́ tá màlásɨ̀ nda tsèrèlè náradà sè. Dɨ tòkó nda dré mòlàngɨ̀ nda nɨ ti ŋòzo gò, màlásɨ̀ nda nɨ dàzo Yésu dri.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Móndɨ́ àruka adrébhá tá dzó nda ꞌá dhɨ ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, àyɨ kɨ togó dré aswázó gò, ɨ̀ dré adrézó tàá àyɨ kòfalésè dhɨ: «À kɨzá tsì màlásɨ̀ kòdhɨ àdho tà sè?
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Kònò à nɨ tá kɨtswá lagɨ́á làfa lòꞌwa kámá-na sè gò, làfa nda nɨ fèzo lemerèbhá ɨ dré!» Dɨ ɨ̀ dré adrézó tòkó nda nɨ ndrɨ tà tàndɨ ró.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Dɨ, Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ tayɨ́ tòkó kònɨ̀dhɨ. Mɨ̀ adré akódhɨ nɨ drì kɨzá àdho tà sè? Tà dré ꞌòle má dré kòdhɨ, tà avélépi tò dhɨ ꞌɨ.
6 mas Jesus disse:
7 Àngyá ko, mɨ̀ adré ngbú adrélé lemerèbhá ɨ́be àmɨ kòfalé, ɨ̀ndɨ̀ mɨ̀ kɨtswá àyɨ kɨ ledé lókyá ángùdhi mɨ̀ dré adrélé lèle dhɨ sè. Dɨ, mɨ̀ kɨtswá ngbú adrélé túmä́ní má be ko.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Tòkó kònɨ̀dhɨ ꞌo tà dré tá kɨtswálé ꞌòle dhɨ kòdhya. Dà màlásɨ̀ má rú drìdrì, kɨtswázó áma rúbhá ledé bhàle mógó na dhɨ bvó.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Àrà títí bvò wä́yi ꞌásè à dré dra Rúbí Tanɨ longózó dhɨ ɨ ꞌásè dhɨ, à nɨ kókpà tà tòkó kònɨ̀dhɨ dré ꞌòle kòdhɨ nɨ tɨtɨ́, akódhɨ nɨ tà kisùzo.»
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Àmvolásà dhɨ, Yùdásɨ̀ Ɨ̀sɨ̀kàrɨ̀yótà, Yésu nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ kɨ àlo dré ngàzo lɨ̀le tà ta kòwánà kàdrɨ̀ ɨ́be, kɨtswázó Yésu nɨ lefè àyɨ drɨ́gá dhɨ bvó.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Àyɨ nda ɨ̀ kòyi tà dré tàle nda dre dhɨ, ɨ̀ dré lenzézó ásà gò, ɨ̀ dré lazízóá dhɨ, ɨ̀ nɨ làfa fe drá. Dɨ Yùdásɨ̀ dré kɨdhózó adrélé lókyá dóro Yésu nɨ lefèzo àyɨ drɨ́gá dhɨ nɨ nda.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Gwányá Mápà tàkú àko dhɨ àdhya nɨ kìtú nɨ àlo adrézó kábilígyà mvá Pásɨkà àdhya nɨ pfu dràle mòbòmà ro dhɨ sè dhɨ, Yésu nɨ lebèbhá ɨ̀ dré akódhɨ nɨ lizízó tàzoá dhɨ: «Mɨ́ adré lèá dhɨ, mà kòlɨ̀ ngá ladhɨ́ mɨ́ dré gwányá Pásɨkà àdhya nɨ nyàzo dhɨ ángwà?»
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Dɨ Yésu dré áyɨ lebèbhá rì dhɨ kɨ mùzo, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨ̀ bhàandre na. Mɨ̀ nɨ drì si agó àlo adrélépi yǐ do lɨ̀drɨ́ na dhɨ be. Mɨ̀ dhe akódhɨ nda bvó.
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Dzó dré dra fɨ̀zo lána dhɨ na dhɨ, mɨ̀ kòtà dzó nda nɨ líyí dré dhɨ: ‹Dhya tà tadhálépi dhɨ adré ámɨ lizí: Dzó ꞌa kɨ̀le mà dré kɨtswázó Pásɨkà nya áma lebèbhá ɨ́be dhɨ ángwà?›
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Dɨ akódhɨ nda nɨ dzó ꞌa kɨ̀le kàdrɨ̀ kurú na dhɨ nɨ tadhá àmɨ dré. À tobhà mɨ́sá ɨ ngá àruka ɨ́be tayɨ́lé lána gànzi ró. Mɨ̀ kòladhɨ́ ngá àma dré kònàle.»
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Dɨ akódhɨ nɨ lebèbhá nda ɨ̀ dré lɨ̀zo bhàandre na gò, ɨ̀ dré tà títí nda kɨ kisúzó ngóró dré tá tàle àyɨ dré dhɨ tɨ́nɨ. Gò ɨ̀ dré ngá ladhɨ́zó kɨtswázó gwányá Pásɨkà àdhya nɨ nya.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Ɨ̀ndró kàndrɨ̀ dre dhɨ, Yésu ɨ̀ dré tsàzo lɨrɨ́lé mɨ́sá làgásè túmä́ní akódhɨ nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ ɨ́be.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Ɨ̀ dré tá adréràꞌa ngá nya dhɨ ꞌá dhɨ, Yésu dré tàzoá dhɨ: «Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Àmɨ kɨ àlo adrélépi ngá nya túmä́ní má be dhɨ nɨ áma lefè kàrɨbhá ɨ drɨ́gá.»
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Dɨ kɨzà dré àyɨ kɨ ꞌòzo gò, àyɨ àlo àlo títí dhɨ ɨ̀ dré kɨdhózó adrélé tàá drá dhɨ: «Zakó ɨ́na ma ꞌɨ ko?»
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Akódhɨ logó àyɨ dré dhɨ: «Akódhɨ nda àmɨ mudrí-drì-rì nɨ kɨ àlo ꞌɨ. Akódhɨ dhya adrélépi mápà so má be sǎnɨ̀ àlo na dhɨ ꞌɨ.
20 Jesus respondeu:
21 Tà bàti ró dhɨ, Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ lɨ dràle ngóró tɨsɨ̀le akódhɨ nɨ tà dri Gìká nɨ Kúlí na dhɨ tɨ́nɨ. Dɨ, kɨzà nɨ ɨ́na adré kàdrɨ̀ dhya dra Móndɨ́ nɨ Mvá nda nɨ lefèlepi dhɨ dré! Dóro nɨ tá dhya nda nɨ tìle ko dhɨ.»
21 Pois o
22 Ɨ̀ dré tá adréràꞌa ngá nya dhɨ ꞌá dhɨ, Yésu dré mápà adózó, tà tanɨ zìzo drìá Gìká tí gò, ŋòzoá fèle áyɨ lebèbhá ɨ dré gò, tàzoá dhɨ: «Mɨ̀ do nyàle. Kònɨ̀dhɨ áma rúbhá ꞌɨ.»
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Dré kpà kópò adózó, àwoyà tàzo Gìká dré gò, fèzoá àyɨ dré. Dɨ àyɨ títí nda ɨ̀ dré mvùzoá.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Kònɨ̀dhɨ áma kàrɨ́ adrélépi tà Gìká dré bhàle ru yìzo móndɨ́ ɨ́be dhɨ nɨ ꞌo kɨtswálé títí dhɨ ꞌɨ. Kàrɨ́ nda nɨ kutú móndɨ́ zyandre ɨ dré.
24 Então Jesus disse:
25 Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Má gò vélé vínò mvu ko, tsàle kìtú má dré dra vínò tɨ́dhɨ́ ro dhɨ nɨ mvùzo Gìká nɨ Òpɨ̀ na dhɨ tú.» Yésu adó kópò fèle áyɨ lebèbhá ɨ dré mvùle|src="CN01803B.TIF" size="span" loc="MRK 14:22-25 "
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Dɨ ɨ̀ dré longó ngòzo lenzézó Gìká nɨ rú sè gò, ɨ̀ dré pfòzo lɨ̀le mbàle kòngó Òlívè fa kya drìna.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Gò Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Àmɨ títí, mɨ̀ nɨ áma tayɨ́ adrélé kalóma. Tàko ko, Gìká nɨ Kúlí adré tàá dhɨ:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Dɨ, má kònga mána dràdrà ꞌásè dre dhɨ, má nɨ lɨ drìdrì àmɨ kandrána Gàlìláyà na.»
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Dɨ Pétèró tà drá dhɨ: «Tágba móndyá títí dhɨ ɨ̀ kòtayɨ́ mɨ yà dhɨ, má kɨtswá mána ámɨ tayɨ́ tàdzí ko!»
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Yésu logó drá dhɨ: «Má adré tà bàti ta mɨ́ dré: Ndɨ̀ndɨ̀ ngátsi ándrò kònɨ̀dhɨ sè, drìdrì àgólòwa dré dra tsírà bhèzo vésè be rì dhɨ kandrá dhɨ, mɨ́ nɨ mɨ́na áma ga vésè be na.»
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Dɨ, Pétèró gò logóá drá rìnyí sè dhɨ: «Tágba kòkɨtswá mà dré dràzo túmä́ní mɨ́ be yà dhɨ, má kɨtswá tàdzí ámɨ ga ko.» Gò Yésu nɨ lebèbhá àruka títí dhɨ ɨ̀ dré kókpà tàzoá kònɨ̀nɨ.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Àmvolásà dhɨ, Yésu ɨ̀ dré lɨ̀zo lebèbhá nɨ ɨ́be tsàle àrà rú zìle Gètèsèmánì dhɨ na. Gò dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨrɨ́ kònwa, má kòlɨ̀ró adrélé tà zi Gìká tí.»
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Dré Pétèró kɨ drìzo Yàkóbhò ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ Yòwánɨ̀ be ɨ́ vésè. Gò akódhɨ nɨ togó dré kɨdhózó adrélé kɨzà nya, adrézó lanzìle lavúlé.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Dɨ dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Áma togó adré ŋòle kɨzà dré, tsàle ndɨ̀ndɨ̀ dràdrà mìle. Mɨ̀ kàdré kònwa, adrélé tàmìga dri.»
34 e disse a eles:
35 Kòlɨ̀ vwàle àyɨ rúsè tsà dre dhɨ, dré dhèzo kìní mi adrélé tà zi Gìká tí, kòkɨtswá mìlásà dhɨ, lókyá kɨzà àdhya nda kòngaró ɨ́ rúsè be dhɨ bvó.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Adré tá tàá dhɨ: «Ábbà, Tátá, mɨ rìnyí ɨ́be kɨtswázó tà títí dhɨ kɨ ꞌo. Mɨ́ kòdo kópò kɨzà àdhya kòdhɨ má vélésè wà. Dɨ, mɨ́ kòꞌo tà má dré adrélé lèle dhɨ kòdhya ko. Be ró dhɨ, mɨ́ kòꞌo tà mɨ́ dré adrélé lèle dhɨ kòdhya.»
36 Ele orava assim:
37 Gò dré gòzo áyɨ lebèbhá nda ɨ véna, àyɨ kɨ kisú ayí na. Dré tàzoá Pétèró dré dhɨ: «Sìmónà, mɨ́ adré ayí ko? Mɨ́ kɨtswá tá tsì adrélé tàmìga dri ngbà ꞌí sáà àlo bwà ko?
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Lè mɨ̀ kàdré tàmìga dri, adrélé kpà tà zi Gìká tí, kòtayɨ́ró àmɨ tà dré tabhìle, àmɨ kɨ ꞌòzo dhèle tàkonzɨ̀ na dhɨ ko. Bàti, dhyá kɨ togó àtsɨ ró adrézó tà dóro ꞌo. Dɨ, dhyá kɨ rúbhá ɨ́na yàyà.»
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Yésu dré gòzo tódhyá lɨ̀le tà zi Gìká tí ngóró dré tá zìle drìdrì dhɨ tɨ́nɨ.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Gò dré gòzo tódhyá gòle àyɨ kɨ kisú ayí na, àyɨ kɨ mì dré tá adrélé ayí ro dhɨ sè. Dɨ ɨ̀ nì tá vélé ɨ̀ nɨ kúlí logó drá ngɨ́nɨ ya dhɨ ko.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Bvóá dhɨ, dré gòzo gòle áyɨ lebèbhá nda ɨ véna vésè nɨ na sè, tàá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ adré dhu rè ayí ko, adrézó lovólé? Kɨtswá dre. Lókyá atsá dre. Mɨ̀ nò rè ká! À adré ꞌòle Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ lefè tàkonzɨ̀bhá ɨ drɨ́gá.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Mɨ̀ nga, mà kòlɨ̀ró! Dhya adrélépi áma lefè dhɨ atsá dre!»
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Gbǎ kòdhwa, Yésu dré rè dhu adréràꞌa tà ta dhɨ ꞌá dhɨ, Yùdásɨ̀, akódhɨ nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ kɨ àlo dré atsázó. Adrì tá ɨ́ vésè móndɨ́ zyandre angábhá kòwánà kàdrɨ̀ ɨ, tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ ɨ̀ndɨ̀ bhàgo ɨ vélésè dhɨ ɨ be. Àyɨ nda ɨ̀ ru tá sápɨ́ ɨ fa ɨ́be àyɨ drɨ́gá.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Yùdásɨ̀ adrélépi ꞌòle Yésu nɨ lefè nda tà tá àyɨ dré dhɨ, ɨ́ nɨ akódhɨ àdhi ꞌɨ yà dhɨ nɨ tadhá àyɨ dré dhɨ kònɨ̀nɨ: «Dhya má dré dra kamúlé dhɨ, akódhɨ ꞌɨ. Mɨ̀ kòru dɨ akódhɨ, drìzoá lɨ̀zo ába, adrézó lɨkɨ́á dóro.»
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Dɨ Yùdásɨ̀ nda dré ndɨrɨ áyɨ kisízó ànyɨ Yésu làga, tàá drá dhɨ: «Rábbì!» Dré akódhɨ nɨ kamúzó.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Gò móndyá nda ɨ̀ dré dhèzo Yésu dri, akódhɨ nɨ ru.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Dɨ, dhya adrébhá tá Yésu làga dhɨ kɨ àlo dré ngàzo áyɨ sápɨ́ asé gò, kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nɨ màrábà nɨ bí bvwàzo kɨ̀le.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Ma vo kùgú ꞌɨ gò, mɨ̀ dré adrézó alɨ̀le sápɨ́ ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ fa ɨ́be kɨtswálé áma ru nɨ?
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Kìtú àlo àlo títí ɨ sè dhɨ, má adré tá àmɨ kòfalé, adrélé tà tadhá tépelò na dhɨ, mɨ̀ ru tá ma ko. Dɨ, tà kòdhɨ ɨ̀ atsá kònɨ̀nɨ, kɨtswálé tà tɨsɨ̀le áma tà dri Gìká nɨ Kúlí na dhɨ ɨ̀ kòꞌoró ru be dhɨ bvó.»
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Gò akódhɨ nɨ lebèbhá títí dhɨ ɨ̀ dré akódhɨ nɨ tayɨ́zó lapázó.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Kàdhúrà àlo kɨ́tá asólépi ɨ́ rú ngbà ꞌí àlo dhɨ dré ngàzo adrélé Yésu nɨ lebè. À adré tá ꞌòle akódhɨ nɨ ru ká,
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 dɨ, dré lapázó ràle bvólɨ́lɨ́ ro, kɨ́tá ɨ́na nɨ tayɨ́.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Gò ɨ̀ dré Yésu nɨ drìzo lɨ̀zo ába kòwánà kɨ kàdrɨ̀ bhàna. Dɨ kòwánà kàdrɨ̀ ɨ, bhàgo ɨ ɨ̀ndɨ̀ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré ru kɨmózó títí kònàle.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Dɨ Pétèró ro dhɨ, lebè tá ɨ́na Yésu lárá ro, tsàle byá kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nda nɨ bhàꞌálé na. Dré fɨ̀zo lɨrɨ́lé tépelò lɨkɨ́bhá ɨ kòfalé, adrélé àtsɨ́ yo àyɨ ɨ́be.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Kòwánà kàdrɨ̀ nda ɨ bhàgo kàdrɨ̀ nda ɨ́be títí dhɨ ɨ̀ adré tá tà adrélé tàle Yésu rú dhɨ kɨ nda, kɨtswázó akódhɨ nɨ ꞌo dràle dhɨ bvó. Dɨ, ɨ̀ kisú tá àyɨkya tà àlo ko.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Móndɨ́ bǐ dhɨ ɨ̀ adré tá tà ta akódhɨ rú kɨnzò sè. Dɨ, tà ɨ̀ dré adrélé tàle nda ɨ̀ kisú tá ru ko.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Gò móndɨ́ àruka ɨ̀ dré ngàzo tà ta akódhɨ rú kɨnzò sè kònɨ̀nɨ:
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 «Mà yi akódhɨ adréràꞌa tàá dhɨ: ‹Má nɨ tépelò móndɨ́ ɨ̀ dré sìle nɨ̀ kònɨ̀dhɨ nɨ pfu, gòzo àzya nɨ móndɨ́ ɨ̀ dré sìle nɨ̀ ko dhɨ nɨ si kìtú na àmvolésè.›»
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Dɨ, ndɨ̀ndɨ̀ tà ɨ̀ dré tàle akódhɨ rú nda kisú ɨ́na ru ko.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Gò kòwánà kɨ kàdrɨ̀ dré ngàzo áyɨ totó àyɨ kandrá, lizíá Yésu tí dhɨ: «Mɨ́ logó mɨ́na kúlí tà dhya kònɨ ɨ̀ dré adrélé tàle mɨ́ rú kòdhɨ ɨ sè ko?»
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Dɨ, Yésu adré tá ɨ́na kɨ́rɨ, kúlí logó àko ró. Gò kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nda dré gòzo lizíá tíá dhɨ: «Mɨ Mèsɨ́yà, Gìká kɨtswálépi rúku sè dhɨ nɨ Mváagó ꞌɨ?»
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Yésu logó drá dhɨ: «Ma ꞌɨ. Dɨ mɨ̀ nɨ Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ no adréràꞌa lɨrɨ́lé Gìká rìnyí líyí nɨ drɨ́ágó lésè. Mɨ̀ nɨ kpà akódhɨ nɨ no adréràꞌa agòle ndùrùku bhù na dhɨ ɨ ꞌásè.»
62 Jesus respondeu:
63 Dɨ kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nda dré áyɨ kɨ́tá lasɨ́zó kɨzà dré gò, tàzoá dhɨ: «Mà nɨ dɨ go vélé móndɨ́ àruka kɨtswábhá tà ta akódhɨ rú dhɨ kɨ nda àdho tà sè?
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Mɨ̀ yi làdhá dré dhàle Gìká rú kòdhɨ àmɨ kɨ bíbhálé sè dre. Mɨ̀ adré dɨ kisùá ngɨ́nɨ?» Dɨ àyɨ títí nda ɨ̀ dré tà ŋòzo akódhɨ dri kɨtswálé dràdrà sè.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Gò àyɨ kɨ àruka ɨ̀ dré ngàzo adrélé tùsú lufú akódhɨ mi. Ɨ̀ dré akódhɨ nɨ mì dròzo gò, adrézó akódhɨ nɨ tisì, adrézó tàá drá dhɨ: «Mɨ́ longó rè tà pròfétà ro ká!» Gò tépelò lɨkɨ́bhá ɨ̀ dré kpà akódhɨ nɨ dòzo, adrélé mì tosálé.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Lókyá nda sè dhɨ, Pétèró tá ɨ́na tàbhu na, bhàꞌálé nda na. Gò mvátòkó àlo kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nɨ màrábà ro dhɨ dré atsázó
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Pétèró nɨ no adréràꞌa àtsɨ́ yo. Dré akódhɨ nɨ nòzo dɨ̀ɨɨ́ gò, tàzoá dhɨ: «Mɨ tá kókpà túmä́ní Yésu Nàzàrétà lésè dhɨ be.»
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Dɨ, Pétèró dré ɨ́na tà nda nɨ gàzo rè, tàzoá dhɨ: «Má nì ngalè mɨ́ adré àdho tà ta ya dhɨ ko.» Gò dré ngàzo pfòle bhàꞌálé nda ꞌásè, áyɨ totó láti adrézó afɨ́lé dhɨ ꞌá. Gbǎ kòdhwa, àgólòwa dré tsírà bhèzo.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Mvátòkó nda kònò akódhɨ kònàle dre dhɨ, dré gòzo tàá móndyá adrébhá tá akódhɨ làga dhɨ ɨ dré dhɨ: «Dhya kòndɨ àyɨ kɨ àlo ꞌɨ!»
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Dɨ Pétèró dré gòzo tódhyá tà nda nɨ ga rè.
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Dɨ Pétèró dré ngàzo mòndrà sɨ, tàzoá dhɨ: «Tátrɨ́trɨ́ kàdré má dri, má kàdré kɨnzò ta dhɨ! Má nì agó mɨ̀ dré adrézó tà nɨ nɨ ta kòdhɨ ko!»
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Gbǎ kòdhwa, àgólòwa dré gòzo tsírà bhe vésè nɨ rì sè. Gò kúlí Yésu dré tá tàle Pétèró dré dhɨ dré agázó lána. Tà tá dhɨ: «Drìdrì àgólòwa dré dra tsírà bhèzo vésè be rì dhɨ kandrá dhɨ, mɨ́ nɨ áma ga vésè be na.» Gò Pétèró dré dhèzo adrélé ngòle.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.