Lucas 6

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sàbátù àlo dhɨ, Yésu ɨ̀ adré tá lavúlé amvú ngánò àdhya ɨ ꞌásè. Dɨ akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ dré kɨdhózó adrélé ngánò lòꞌwa vu, adrézó nyɨ̀á àyɨ drɨ́gá, adrézó tsɨ̀á.
1 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos colheram espigas, removeram a casca com as mãos e comeram os grãos.
2 Gò Fàrìsáyò àruka ɨ̀ dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ adré àmɨkya tà àma kɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí dré adrélé logálé sàbátù tú dhɨ nɨ ꞌo àdho tà sè?»
2 Alguns fariseus lhes disseram: “Por que vocês desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
3 Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ nà rè tàdzí tà Dàwídì dré tá ꞌòle ɨ̀ dré adréràꞌa tàbirí ɨ́be akódhɨ nɨ arúpi ɨ́be dhɨ ꞌá dhɨ ko?
3 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Akódhɨ fɨ tá Gìká nɨ dzó kàdrɨ̀ na, mápà fèle Gìká dré dhɨ nɨ adó nyàle gò, dré kpà fèzoá áyɨ arúpi ɨ dré nyàle. Tákò àma kɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí adré tá ɨ́na mápà nda nɨ nyàma logá àyɨ dré. Ngbà ꞌí kòwánà kɨ tá kɨtswá nyàá dhɨ àyɨ.»
4 Ele entrou na casa de Deus, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
5 Dɨ Yésu gò tàá àyɨ dré dhɨ: «Móndɨ́ nɨ Mvá, Mírì sàbátù àdhya ꞌɨ.»
5 E acrescentou: “O Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
6 Sàbátù àzya tú dhɨ, Yésu dré fɨ̀zo Yúdà ànzɨ kɨ lɨ̀sámbò dzó na gò, adrélé móndɨ́ kɨ tadhá. Kònàle dhɨ, agó àlo drɨ́ágó nɨ dré ꞌyòzo ꞌyoꞌyò dhɨ tá be.
6 Em outro sábado, enquanto Jesus ensinava na sinagoga, estava ali um homem cuja mão direita era deformada.
7 Fàrìsáyò ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ adré tá tà ɨ̀ dré kɨtswázó Yésu nɨ asíkì ásà dhɨ nɨ nda. Dɨ ɨ̀ adré tá akódhɨ nɨ mì ga, nòzoá ngalè akódhɨ nɨ agó nda nɨ tɨdrɨ́ sàbátù tú yà dhɨ.
7 Os mestres da lei e os fariseus observavam Jesus atentamente. Se ele curasse aquele homem, eles o acusariam, pois era sábado.
8 Dɨ, Yésu dré ɨ́na tà ɨ̀ dré tá adrélé kisùle nda kɨ nìzo kyá gò, tàzoá agó drɨ́gá be àꞌyo ró nda dré dhɨ: «Mɨ́ nga ámɨ totó móndyá títí dhɨ kɨ kɨ́tó ꞌá.» Dɨ akódhɨ nda dré ngàzo áyɨ totó.
8 Jesus, porém, sabia o que planejavam e disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique aqui, diante de todos”, e o homem foi à frente.
9 Gò Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Má adré lizíá àmɨ tí dhɨ: Àma kɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí adré tà ángùdhi nɨ kaꞌì sàbátù tú dhɨ kòdhya: adrélé tà dóro ꞌo dhɨ, kó ngalè adrélé tà kònzɨ ꞌo dhɨ? Adrélé móndɨ́ tɨdrɨ́ dhɨ, kó ngalè adrélé móndɨ́ pfu dràle dhɨ?»
9 Então Jesus lhes disse: “Tenho uma pergunta para vocês: O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”.
10 Dɨ Yésu dré móndyá ɨ́ làgásè kúrú nda kɨ nòzo títí gò, tàzoá agó nda dré dhɨ: «Mɨ́ kɨdzɨ̀ ámɨ drɨ́gá.» Akódhɨ dré kɨdzɨ̀zoá gò, drɨ́gá nɨ nda dré adrɨ́zó.
10 Depois, olhando para cada um ao redor, disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
11 Dɨ àyɨ nda kɨ togó dré aswázó lavúlé gò, ɨ̀ dré ngàzo adrélé tà ta àyɨ kòfalésè, nìzoá ngalè ɨ̀ nɨ ꞌòá Yésu nɨ tà sè ngɨ́nɨ ya dhɨ.
11 Com isso, os inimigos de Jesus ficaram furiosos e começaram a discutir o que fazer contra ele.
12 Kìtú nda kɨ àlo sè dhɨ, Yésu dré lɨ̀zo mbàle kòngó àlo drìna gò, tà ta Gìká be ngá wàle tà.
12 Certo dia, pouco depois, Jesus subiu a um monte para orar e passou a noite orando a Deus.
13 Ngá kòwa dre dhɨ, dré áyɨ lebèbhá kɨ azízó gò, móndɨ́ mudrí-drì-rì dhɨ kɨ kɨpèzo àyɨ kòfalé, àyɨ kɨ zìzo àpóstolò ɨ ró.
13 Quando amanheceu, reuniu seus discípulos e escolheu doze para serem apóstolos. Estes são seus nomes:
14 Àyɨ nda ɨ̀ tá: Sìmónà (dré rú zìle Pétèró dhɨ), adrúpi nɨ Àndréyà, Yàkóbhò, Yòwánɨ̀, Fìlípò, Bàràtòlòmáyò,
14 Simão, a quem ele chamou Pedro, André, irmão de Pedro, Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Màtáyò, Tòmá, Yàkóbhò Àlàfáyò nɨ mvá, Sìmónà (adrélé zìle dhya àtsɨ ró áyɨ súrú nɨ tà sè dhɨ ró dhɨ),
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Simão, apelidado de zelote,
16 Yùdásɨ̀ Yàkóbhò nɨ mvá, ɨ̀ndɨ̀ Yùdásɨ̀ Ɨ̀sɨ̀kàrɨ̀yótà (dra Yésu nɨ lefèlepi kàrɨbhá ɨ drɨ́gá dhɨ).
16 Judas, filho de Tiago, Judas Iscariotes, que se tornou o traidor.
17 Yésu ɨ̀ kàsí àyɨ nda ɨ́be kòngó nda drìlésè dre dhɨ, akódhɨ dré áyɨ kɨkɨ́zó àrà kpàkpà na. Móndɨ́ zyandre lavúlé adrébhá akódhɨ nɨ lebè dhɨ ɨ tá kònàle, túmä́ní móndɨ́ lɨ̀zólɨ̀zo angábhá bvò wä́yi Yùdáyà àdhya lésè, Yèrúsalémà lésè, ɨ̀ndɨ̀ bvò yǐandre mìle, Tírè ɨ làga Sìdónà be dhɨ lésè dhɨ ɨ́be.
17 Quando Jesus e os discípulos desceram do monte, pararam numa região plana e ampla. Havia ali muitos de seus seguidores e uma grande multidão vinda de todas as partes da Judeia, de Jerusalém e de lugares distantes ao norte, como o litoral de Tiro e Sidom.
18 Ɨ̀ alɨ̀ tá kɨtswálé Yésu nɨ yi, kòtɨdrɨ́ró kpà àyɨ àyɨ kɨ drà ɨ lésè be dhɨ bvó. Móndɨ́ tɨrɨ́ kònzɨ ɨ̀ dré tá adrélé lagùle dhɨ ɨ̀ alɨ̀ tá kpà gò, Yésu dré adrézó àyɨ kɨ tɨdrɨ́.
18 Tinham vindo para ouvi-lo e para ser curados de suas enfermidades, e os que eram atormentados por espíritos impuros eram curados.
19 Dɨ móndyá zyandre títí nda ɨ̀ adré tá láti nda kɨtswázó akódhɨ nɨ tabè. Tàko ko, rìnyí adré tá apfòle lásà, adrélé àyɨ kɨ tɨdrɨ́ títí.
19 Todos procuravam tocar em Jesus, pois dele saía poder, e ele curava a todos.
20 Gò Yésu dré mì bhèzo áyɨ lebèbhá ɨ véna, tàzoá dhɨ:
20 Então Jesus se voltou para seus discípulos e disse: “Felizes são vocês, pobres, pois o reino de Deus lhes pertence.
21 Kólénzé àmɨ adrébhá tàbirí ɨ́be nyànomvá nɨ ɨ dré.
21 Felizes são vocês que agora estão famintos, pois serão saciados. Felizes são vocês que agora choram, pois no devido tempo rirão.
22 Kólénzé àmɨ dré, móndɨ́ ɨ̀ kàdré togó kònzɨ bha àmɨ rú,
22 Felizes são vocês quando os odiarem e os excluírem, quando zombarem de vocês e os caluniarem como se fossem maus porque seguem o Filho do Homem.
23 Mɨ̀ kàdré lenzélé lókyá nda sè, adrézó ngá to arɨ́ sè! Tàko ko, làgɨ́ múrúngú adré àmɨ kɨ letè bhù na. Àyɨ kɨ tábhí ɨ̀ adré tá kpà pròfétà atú dhɨ kɨ ꞌo kònzɨ kònɨ̀nɨ.»
23 Quando isso acontecer, alegrem-se e exultem, porque uma grande recompensa os espera no céu. E lembrem-se de que os antepassados deles trataram os profetas da mesma forma.
24 «Dɨ, kɨzà àmɨ kɨ ngá ꞌɨ, àmɨ ngábhá ró nɨ ɨ.
24 “Que aflição espera vocês, ricos, pois já receberam sua consolação!
25 Kɨzà àmɨ kɨ ngá ꞌɨ, àmɨ adrébhá ngá nya pìzo nyànomvá nɨ ɨ.
25 Que aflição espera vocês que agora têm fartura, pois um terrível tempo de fome os espera! Que aflição espera vocês que agora riem, pois em breve seu riso se transformará em lamento e tristeza!
26 Kɨzà àmɨ kɨ ngá ꞌɨ, móndyá títí dhɨ ɨ̀ kàdré àmɨ kɨ rú ta dóro dhɨ.
26 Que aflição espera vocês que são elogiados por todos, pois os antepassados deles também elogiaram falsos profetas!”
27 «Dɨ, má adré mána tàá àmɨ adrébhá áma yi nɨ ɨ dré dhɨ: Lè mɨ̀ kàdré àmɨ kɨ kàrɨbhá kɨ le. Mɨ̀ kàdré móndyá adrébhá togó kònzɨ bha àmɨ rú dhɨ kɨ ꞌo dóro.
27 “Mas a vocês que me ouvem, eu digo: amem os seus inimigos, façam o bem a quem os odeia,
28 Mɨ̀ kàdré kpà tà tanɨ zi Gìká tí móndyá adrébhá àmɨ kɨ tatrɨ́ dhɨ ɨ dri. Mɨ̀ kàdré kpà tà zi Gìká tí móndyá adrébhá àmɨ kɨ ꞌo kònzɨ dhɨ ɨ dré.
28 abençoem quem os amaldiçoa, orem por quem os maltratam.
29 Dhya àlo kòsa ámɨ kóbhólé àlo dhɨ dhɨ, mɨ́ kògò àzya nɨ nɨ alá akódhɨ dré kpà sàle. Dhya àlo kòtopá ámɨ kɨ́tá kɨdhɨ̀ àdhya dhɨ, mɨ́ kòtayɨ́ kpà akódhɨ ámɨ kɨ́tá agá lésè dhɨ nɨ do.
29 Se alguém lhe der um tapa numa face, ofereça também a outra. Se alguém exigir de você a roupa do corpo, deixe que leve também a capa.
30 Mɨ́ kàdré ngá fe dhya ángùdhi adrélépi ngá zi mɨ́ tí dhɨ dré. Dhya àlo kòkärí ámɨ ngá dhɨ, mɨ́ kògò zìá tíá ko.
30 Dê a quem pedir e, quando tomarem suas coisas, não tente recuperá-las.
31 Mɨ̀ kàdré tà ꞌo móndɨ́ ɨ dré ngóró mɨ̀ dré adrélé lèle ɨ̀ kòꞌo àmɨ dré dhɨ tɨ́nɨ.
31 Façam aos outros o que vocês desejam que eles lhes façam.
32 Mɨ̀ kàdré ngbà ꞌí móndyá adrébhá àmɨ kɨ le dhɨ kɨ le kòdhya dhɨ, mɨ̀ nɨ àdho tà dóro kisú ásà kòdhya? Ndɨ̀ndɨ̀ tàkonzɨ̀bhá ɨ̀ adré móndyá adrébhá àyɨ kɨ le dhɨ kɨ le.
32 “Se vocês amam apenas aqueles que os amam, que mérito têm? Até os pecadores amam quem os ama.
33 Mɨ̀ kàdré ngbà ꞌí tà dóro ꞌo móndyá adrébhá tà dóro ꞌo àmɨ dré dhɨ ɨ dré dhɨ, mɨ̀ nɨ àdho tà dóro kisú ásà? Ndɨ̀ndɨ̀ tàkonzɨ̀bhá ɨ̀ adré ꞌòá kònɨ̀nɨ.
33 E, se fazem o bem apenas aos que fazem o bem a vocês, que mérito têm? Até os pecadores agem desse modo.
34 Mɨ̀ kàdré ngbà ꞌí ngá fe màri ró móndyá kɨtswábhá màri nda nɨ logó àmɨ dré dhɨ ɨ dré dhɨ, mɨ̀ nɨ àdho tà dóro kisú ásà? Ndɨ̀ndɨ̀ tàkonzɨ̀bhá ɨ̀ adré ngá fe màri ró tàkonzɨ̀bhá àruka ɨ dré, àyɨ nda ɨ̀ kògòró màri nda nɨ logó títí àyɨ dré be dhɨ bvó.
34 E, se emprestam dinheiro apenas aos que podem devolver, que mérito têm? Até os pecadores emprestam a outros pecadores, na expectativa de receber tudo de volta.
35 Dɨ, mɨ̀ kàdré àmɨkya àmɨ kɨ kàrɨbhá kɨ le, adrézó tà dóro ꞌo àyɨ dré. Mɨ̀ kàdré ngá fe àyɨ dré màri tà kisù àko ró. Dɨ mɨ̀ nɨ làgɨ́ múrúngú kisú ásà. Mɨ̀ nɨ kpà adré Gìká kurú na bhù na dhɨ nɨ ànzɨ ɨ ró. Tàko ko, akódhɨ adré áyɨ togó dóro tadhá móndyá àwoyà nibhá tàle ɨ́ dré ko dhɨ ɨ dré, ɨ̀ndɨ̀ móndyá adrébhá tà kònzɨ ꞌo dhɨ ɨ dré.
35 “Portanto, amem os seus inimigos, façam-lhes o bem e emprestem a eles sem esperar nada de volta. Então a recompensa que receberão do céu será grande e estarão agindo, de fato, como filhos do Altíssimo, pois ele é bondoso até mesmo com os ingratos e perversos.
36 Mɨ̀ kàdré dɨ móndɨ́ kɨ kɨzà bha, ngóró àmɨ kɨ Atá dré adrélé àmɨ kɨ kɨzà bha dhɨ tɨ́nɨ.»
36 Sejam misericordiosos, assim como seu Pai é misericordioso.”
37 «Mɨ̀ kàdré móndɨ́ kɨ tàbvó ta ko, Gìká kòtàró kpà àmɨ kɨ tàbvó ko. Mɨ̀ kàdré tà bha móndɨ́ ɨ dri ko, Gìká kòbhàró kpà tà àmɨ dri ko. Mɨ̀ kàdré móndɨ́ kɨ tàkonzɨ̀ tri, Gìká kàdréró kpà àmɨ kɨ tàkonzɨ̀ tri.
37 “Não julguem e não serão julgados. Não condenem e não serão condenados. Perdoem e serão perdoados.
38 Mɨ̀ kàdré ngá fe móndɨ́ ɨ dré, Gìká kàdréró kpà ngá fe àmɨ dré. A nɨ ngá ko, mùzoá, kosézóá gàle bǐ gò, dàzoá àmɨ kɨ kánzɨ̀ na. Tàko ko, Gìká nɨ ngá ko fèle àmɨ dré, koma mɨ̀ dré adrézó ngá ko fèle móndɨ́ àruka ɨ dré ásà dhɨ sè.»
38 Deem e receberão. Sua dádiva lhes retornará em boa medida, compactada, sacudida para caber mais, transbordante e derramada sobre vocês. O padrão de medida que adotarem será usado para medi-los”.
39 Yésu dré kpà tà àzya tàzo àyɨ dré kúlí alaala sè, tàzoá dhɨ: «Mì kùdúkùdu àlo dhɨ nɨ kɨtswá tsì mì kùdúkùdu àzya se drìle bwà? Kòꞌo kònɨ̀nɨ dhɨ, àyɨ rìti nda kɨ zakó tsì ledhé bhú na?
39 Jesus deu ainda a seguinte ilustração: “É possível um cego guiar outro cego? Não cairão os dois num buraco?
40 Dhya adrélé tadhálé dhɨ lavú dhya adrélépi áyɨ tadhá dhɨ ko. Dɨ, dhya ángùdhi tà tadhálé ɨ́ dré dhɨ kɨ nìlepi títí dhɨ nɨ atsá ɨ́na dhya áyɨ tadhálépi dhɨ tɨ́nɨ.
40 Os discípulos não são maiores que seu mestre. Mas o aluno bem instruído será como o mestre.
41 Mɨ́ adré mɨ́na kayísá kórònyá mvá ámɨ adrúpi mìna dhɨ nɨ no gò, adrézó fa gú mɨ́ mìna dhɨ nɨ atógyà ko àdho tà sè?
41 “Por que você se preocupa com o cisco no olho de seu amigo enquanto há um tronco em seu próprio olho?
42 Mɨ́ adré ámɨ ꞌo ngɨ́nɨ tàá ámɨ adrúpi dré dhɨ ‹Áma adrúpi, mɨ́ ꞌo má kàpèró kayísá kórònyá mvá mɨ́ mìlésè› dhɨ, tágba mɨ́ dré adrézó fa gú ámɨ tàndɨ mìna dhɨ nɨ no ko dhɨ? Mɨ túrúpfú líyí ꞌɨ! Mɨ́ kàpè rè zyà fa gú nda mɨ́ mìlésè ꞌíká, gò mɨ́ kògòró ngá no dra kɨtswázó kayísá kórònyá mvá nda nɨ apè ámɨ adrúpi mìlésè ndò.»
42 Como pode dizer: ‘Amigo, deixe-me ajudá-lo a tirar o cisco de seu olho’, se não consegue ver o tronco em seu próprio olho? Hipócrita! Primeiro, livre-se do tronco em seu olho; então você verá o suficiente para tirar o cisco do olho de seu amigo.”
43 «Fa dóro ꞌa gà lòꞌwa kònzɨ ko na. Fa kònzɨ ꞌa gà lòꞌwa dóro ko na.
43 “Uma árvore boa não produz frutos ruins, e uma árvore ruim não produz frutos bons.
44 À adré fa àlo àlo títí dhɨ kɨ ni àyɨ kɨ tàndɨ kɨ lòꞌwa sè. À kɨ fígì lòꞌwa kùtsí sílé ko na. À kɨ kpà vínò lòꞌwa áyɨ̀dhá sílé ko na.
44 Uma árvore é identificada por seus frutos. Ninguém colhe figos de espinheiros, nem uvas de arbustos espinhosos.
45 Dhya dóro adré tà dóro ꞌo apfòle tà dóro títí ɨ́ dré zùle áyɨ togó na dhɨ ɨ lésè. Dɨ, dhya kònzɨ adré ɨ́na tà kònzɨ ꞌo apfòle tà kònzɨ títí ɨ́ dré zùle áyɨ togó na dhɨ ɨ lésè. Àngyá ko, akódhɨ nɨ ti adré tà adrélépi gàle akódhɨ nɨ togó na dhɨ kɨ ta kòdhya.»
45 A pessoa boa tira coisas boas do tesouro de um coração bom, e a pessoa má tira coisas más do tesouro de um coração mau. Pois a boca fala do que o coração está cheio.”
46 «Mɨ̀ adré áma zi ‹Mírì, Mírì!› gò, adrézó tà má dré adrélé tàle àmɨ dré dhɨ kɨ ꞌo ko àdho tà sè?
46 “Por que vocês me chamam ‘Senhor! Senhor!’, se não fazem o que eu digo?
47 Má nɨ tadhá àmɨ dré ngalè dhya adrélépi alɨ̀le má vélé áma kúlí yi gò adrézó kaꞌìá ꞌòle dhɨ, sù àdhi tɨ́nɨ ya dhɨ.
47 Eu lhes mostrarei como é aquele que vem a mim, ouve as minhas palavras e as pratica.
48 Akódhɨ nda sù ngóró agó àlo adrélépi tá dzó si gò, bhú nɨ nɨ dhìzo fɨ̀le fɨfɨ̀, pá nɨ nɨ bhàzo kɨ́rà dri dhɨ tɨ́nɨ. Yǐ dré tìzo áyɨ tswa dzó nda rú dhɨ, kɨtswá ɨ́na dzó nda nɨ wu bwà ko, à dré sìle tätä dhɨ sè.
48 Ele é como a pessoa que está construindo uma casa e que cava fundo e coloca os alicerces em rocha firme. Quando a água das enchentes sobe e bate contra essa casa, ela permanece firme, pois foi bem construída.
49 Dɨ, dhya adrélépi áma kúlí yi gò adrézó kaꞌìá ꞌòle ko dhɨ, sù ngóró agó àlo dzó sìlepi bvò mònyá dri, pá nɨ nɨ bha àko ró kɨ́rà dri dhɨ tɨ́nɨ. Yǐ dré tìzo áyɨ tswa dzó nda rú dhɨ, dzó nda dré ndɨrɨ arɨ́zó arɨ́arɨ́ gò, tà nɨ dré akɨ́zó nyɨ̌nyɨ.»
49 Mas quem ouve e não obedece é como a pessoa que constrói uma casa sobre o chão, sem alicerces. Quando a água bater nessa casa, ela cairá, deixando uma pilha de ruínas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.