Mateus 20
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs ARA
1 «Takwanana kokingyasa Ɓʉngama ɓa kʉgʉ wa lɨsyɛ na mombukwono tiko nɨnɔ opupa ndɨ kunzi na ɓʉsɔɓɨ ɓiɓo. Opupa ndɨ ɓɛyɔ, kaʉkɨsa ɓagya-ligubo ɓo tiko kakɨ ya muzabibu.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ʉkanana ndɨ na ɓagya-ligubo ɓi nɨɓɔ ɓɛ akalyaga ɓanʉ mʉmbanzʉ yɨkaka-yɨkaka ambuma ɓemoti ka lɨsyɛ. Kumbuso yi, ʉtɨka ndɨ ko tiko kakɨ.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Nɨyɔ ɨtʉlyana saa tatʉ, opupo ɓata ndɨ kunzi. Ʉmɨna ɓatʉ ɓagɔgɔ ɓakamanana payaya aka ka pa yangba.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: ‹Windoni gɔnɨ iɓunu kagya ligubo ko tiko kamɨ. Napá ɓanʉ mʉmbanzʉ yɨkaka-yɨkaka mʉkalya nɨmɔ okwononi.›
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Kʉwa wa, ɓaga ndɨ.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Ɓuwobi kadwɛ ɓʉgɔgɔ, opupa ɓata ndɨ kunzi. Ʉmɨna ɓata ɓatʉ ɓagɔgɔ ɓakamanana ka pa yangba wa. Umuusa ndɨ ɓɛ: ‹Ko bulya ɨkɨ yɔ molipyogi mino ɓakamanana aka ɓɛnɛ?›
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Ɓasikisya ndɨ ɓɛ: ‹Kɛgʉ na mʉmbanzʉ nɨnɔ atiwonyi pa ya ligubo.› Ʉɓɨkya kʉwa ndɨ ɓɛ: ‹Windoni gɔnɨ iɓunu kagya ligubo ko tika kamɨ ya muzabibu.›
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 Nɨyɔ ɓʉgɔgɔ ogwo, mombukwono tiko yi nɨyɔ aɓɨkya ndɨ kapita kakɨ ɓɛ: ‹Hʉmaka ɓagya-ligubo, wapá mʉmbanzʉ yɨkaka-yɨkaka mʉkalya kakɨ. Wapʉnga na nɨnɔ osiliku ka muliɓo, wopipilo na nɨnɔ wa mambwa.›
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Ɓagya-ligubo nɨɓɔ ɓapʉnga ndɨ ligubo na ɓʉgɔgɔ, ɓodoku ndɨ. Ɓapá mʉmbanzʉ yɨkaka-yɨkaka ambuma ɓemoti.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Nɨɓɔ ɓodoku ndɨ ka ligubo na ɓʉsɔɓɨ, ɓisisiloku ndɨ. Ɓa ndɨ kasɨma ɓɛ ɓʉpátʉ ɓuyi kakɨtaga. Luki limoti, ɓapá gɔnɨ mʉmbanzʉ yɨkaka-yɨkaka ambuma ɓemoti aka.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Nɨyɔ ɓavago mina mʉkalya kaɓʉ, ɓapʉnga ndɨ kanzɨnzɨnya mombukwono tiko.
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 Ɓanaɓɨkya ɓɛ: ‹Ɓatʉ nɨɓɔ ɓosiliku ka muliɓo ɓogyi ligubo ka saa imoti aka! Ukolyi mʉɗɔngɔnɨ abɛ iɓusu nɨɓɔ tolipyogi nɨ mɔnɨ anatɨlya ka ligubo lapʉ kʉgbɛ.›
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Luki limoti, mombukwono tiko yi nɨyɔ asikisya ndɨ ɓemoti ka ɓagya-ligubo ɓi nɨɓɔ ɓɛ: ‹Yɛ wai, nakuɓiɓigʉ ɨmɨ! A ɓɛyɔ, tukononi ɓi ambɛ nika kaʉkalya na ambuma ɓemoti ka lɨsyɛ!
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Yɛkɨ a ɓɛyɔ, va mʉkalya kakʉ, watʉkya ko misa kamɨ. Ɨmɨ nɔ noboilyi kakalya mʉtʉ wa muliɓo mʉɗɔngɔnɨ abɛ ɨwɛ.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Ambɛ, nakokwononigʉ kagya na mukumbo kamɨ mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ nopo mino? Ikanɨ wa na ɨmɨ no miso mopi kyɛ na na yɨgya yanza?›»
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Yeso amatɨla ɓata ndɨ ɓɛ: «A ɓɛyɔ, ɓatʉ nɨɓɔ ɓakumbuso ɓika ndɛkɛ ɓamambwa, na nɨɓɔ ɓamambwa ɓika kʉwa ndɛkɛ ɓakumbuso.»
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Ngbingo yi nɨnɔ Yeso a ndɨ mina kaɗaka ka Yelusalɛma, ɨtɛ ndɨ na ɓaɓɨɓya kakɨ tɛkɛɓɛ na ɓaɓa ɓɨkɛɗɛ. Ʉɓɨkya ɓɛ:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 «Hukononi! Mbɨya wanʉ, takaɗaka ka Yelusalɛma. Kʉ ɓɛyɔ, ɓasʉtatʉ Mika-mʉmbanzʉ ka maɓɔkʉ ka ɓokumu-kumu na ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ. Ɓaɓɨkya ɓanʉ ɓɛ ɓamwɨ.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Kumbuso yi, ɓasʉta ka maɓɔkʉ ka ɓatʉ nɨɓɔ ɓakamibigʉ Kunzi. Ɨɓʉ, ɓatɨba ɓanʉ ɓɨkyaaa, ɓatɨna pimbo, ɓabangɨlaga ka mʉsalaba. Luki limoti, kumbusa wa masyɛ masaa, opupoku ka mbʉkʉ.»
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Kʉwa wa, muka Zɛbɛdayɔ pa imoti na ɓomikakɨ ɓakpuɗoku ndɨ Yeso. Ɨyɨ mama nɔ oɓuna ndɨ moli kambwa ka Yeso kakʉnga luki limoti.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Yeso amuusa ndɨ ɓɛ: «Wakapa ɨkɨ?» Ɨyɨ aka ɓɛ: «Ngbingo yi nɨnɔ wika ɓanʉ mino ka Ɓʉngama kakʉ, hʉɓɨkyanɔ ɓaka ikanɨ ɓomikamɨ ɓaɓa ɓi nɨɓana ɓikatʉ ɓemoti ka kumbanzɨkanɨkɔ kakʉ, wagɔgɔ ka kulekuke.»
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Yeso usikisya ndɨ ɓɛ: «Makɛgʉ kaiba nɨlɔ makɛkʉnga. Makwananatʉ kamwo kɔpɔ wa yigyogyiso nɨnɔ namwo ɓanʉ?» Ɓasikisya ɓɛ: «Iyo, takwananatʉ.»
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Yeso ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Makwananatʉ kamwo kɔpɔ wa yigyogyiso yi nɨnɔ. Luki limoti, ka nɨlɔ o ndɨ kalikisa mʉmbanzʉ ka kumbanzɨkanɨkɔ ikanɨ wa kulekuke kamɨ, kɛgʉ liguba kamɨ. Ɓapa nɨɓayɔ a ko bulya ka ɓatʉ nɨɓɔ Baba uɓungusilyaga ndɨ.»
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Ngbingo yi nɨnɔ ɓaɓɨɓya ɓagɔgɔ tɛkɛɓɛ ɓʉkana ndɨ mina mongoni mi nɨmɔ, mambɛngɨ ʉtʉla ndɨ na yɨgya ka ɓomika Zɛbɛdayɔ.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Kʉwa wa, Yeso ʉmaka ndɨ ɨɓʉ ɓasɨ, ʉɓɨkya ɓɛ: «Mibagatʉ ɓɛ ɓangama ɓakpʉkpʉ ɓa ɓɛvananza ɓa ɔɓɨlɨ yi nɨmʉ ɓatɨwaga ɓɛvananza kaɓʉ na mʉpamʉ. Ɓatʉ ɓakpʉkpʉ ɓʉɗɨtaga ɓatʉ ɓagɔgɔ na ɓʉngama kaɓʉ ɓɨnvɨ.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Luki limoti, kikonitɔgʉ ɓɛyɔ luga kunu. Nɨnɔ akapa kaika mʉtʉ mudingi luga kunu, okwononi iki mʉgya-ligubo kunu.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Mʉmbanzʉ kapa kaiko wa mambwa luga kunu, okwononi iki musunzu kunu.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Kinili, gʉtʉgʉ Mika-mʉmbanzʉ aka kodokugʉ ndɨ kyɛ ɓiki kagugubyo. Luki limoti, odoku ndɨ kaugugubya ɓambanzʉ, kapá ɔɓɨlɨ kakɨ abɛ mʉkalya kaʉkʉlaga ɓatʉ ɓudingi ka ɓʉnyɛ.»
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Ngbingo yi nɨnɔ Yeso na ɓaɓɨɓya kakɨ ɓa ndɨ mina katʉkya ka gʉɗʉ wa Yeliko, ambaza mudingi ka ɓambanzʉ a ndɨ kaʉɓɨɓya ɓingbooo.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Na ka kpɔlɔ wo pisi, ɓatʉ ɓaɓa ɓo koloɓu ya mamɔmɔ ɓa ndɨ ɓakikaga wa. Nɨyɔ ɓʉkana ɓɛ Yeso nɔ akakɨtaga, ɓakʉgwaga ndɨ ɓɛ: «Hiii Mombukwono-dosu, Mika ngama Daudi! Tikwilyanɔ ɓaka kumbu!»
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Nɨyɔ ambaza ka ɓambanzʉ ʉkana mino ɓɛyɔ, ʉnyakɨlya ndɨ ɓɨnyaka-nyaka ɓɛ ɓadakɨ. Luki limoti, ɓapamɨkanaga ɓata ndɨ ɓɛ: «Hiii Mombukwono-dosu, Mika ngama Daudi! Tikwilyanɔ ɓaka kumbu!»
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Yeso amaga ndɨ, ʉmaka, umuusa ɓɛ: «Makapa ɓɛ namʉgyɨlyɨ ɨkɨ?»
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Ɨɓʉ aka ɓɛ: «Mombukwono-dosu, takapa ɓɛ miso atihukwikoni.»
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Yeso ukwilya ndɨ kumbu, ʉvɨlaga miso. Wa aka wa, miso uhukwikana ndɨ. Kʉwa wa, ɓaɓyɛ ndɨ Yeso.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.