Mateus 14
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs NVT
1 Ko ngbingo yi nɨnɔ, Ɛlɔdɨ ngama mudingi wa iwili ya Galilaya, ʉkana ndɨ mongoni ka Yeso.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Ʉɓɨkya ndɨ ɓagya-ligubo kakɨ ɓɛ: «Mʉtʉ yi nɨmʉ nɨ Yuani-Mubatizaɨ! Opupiniku ka ɓabɨlɨ! Kinili, a kʉwa no ngu kagya makpʉmʉka mʉmbanga-mbanga.»
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 A ɓɛyɔ, Ɛlɔdɨ a ndɨ nɨ agwisisini Yuani, akondisiso, ɓaɗɨkɨta ka bɔlɔkɔ. Ɛlɔdɨ agya ndɨ ɓɛyɔ, ko bulya ka muka ɓemoti nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Elodia. Ɨyɨ Elodia a ndɨ muka mamakɨ Yuani nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Filipi.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Yuani a ndɨ kayoyisa ngama Ɛlɔdɨ ɓɨngbanganya ɓɛ: «Kakwananigʉ kava Elodia.»
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Kʉwa wa, Ɛlɔdɨ a ndɨ kapa kamwisisa Yuani. Luki limoti, a ndɨ kaʉɓanga ɓambanzʉ. Ɓambanzʉ ɓasɨ ɓamɨnaga ndɨ Yuani ɓɛ a mugyalandʉ.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Wɨna sɛ, a ndɨ lɨsyɛ lo dumo mutomosya yɨɓʉkʉta ka ngama Ɛlɔdɨ. Mika Elodia nɨnɔ mʉsɨka yi oɓina ndɨ kambwa ka ɓatʉ nɨɓɔ ɓʉmaka ndɨ wa. Miki nɔ akɔ ndɨ Ɛlɔdɨ lɨmbɛngɨ ɓɨkya,
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 kinili, Ɛlɔdɨ apá ndɨ agʉmɛ pisi ka silika ɓɛ: «Nʉpátʉ luki lasɨ nɨlɔ wɛkʉnga.»
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Kʉwa wa, mʉsɨka nɔ ɨnda ndɨ kamuusa amakɨ. Nɨyɔ amakɨ atɨwa, ɨnda kʉwa kaɓɨkya Ɛlɔdɨ ɓɛ: «Ipóku, wa aka wanʉ, mʉ ka Yuani-Mubatizaɨ ka papɨ.»
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Ngama alya ndɨ kumbu kʉgbɛ. Luki limoti, kakwananagʉ ndɨ ɓata kakya ko bulya silika nɨnɔ akɔ ndɨ kambwa ka ɓatʉ nɨɓɔ ʉmaka ndɨ ko dumo wa.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Atɨka ndɨ kakoku Yuani-Mubatizaɨ mʉ kʉ ka ndaɓʉ ya bɔlɔkɔ.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Kʉwa wa, ɓodoku nomu ka papɨ, ɓapá ndɨ mʉsɨka yi nɨnɔ. Ɨyɨ, amɨndɨlya ndɨ na imu amakɨ.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Kumbuso yi, ɓaɓɨɓya ka Yuani ɓodoku ndɨ kava manda kakɨ, ɓaga kolumbo. Ɓɨnda kʉwa ndɨ katʉmbʉlyaga Yeso mongoni mi nɨmɔ.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Ngbingo yi nɨnɔ Yeso ʉkana ndɨ mina mongoni mi nɨmɔ, atʉkya ndɨ wa mʉkaka ka ɨngbɔlɔ yidingi. Ɨnda ndɨ ɓɨkɛɗɛ ka pa nɨyɔ mʉmbanzʉ kɛgʉ ndɨ mino. Luki limoti, wa ɓambanzʉ ɓʉkana mina ɓɛyɔ, ɓatʉkya ndɨ ka ɓagʉɗʉ na magʉ, ɓɨnda kaɓyɛ.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Ngbingo yi nɨnɔ Yeso osya ndɨ mina ka ɨngbɔlɔ, ʉmɨna ndɨ ɓambanzʉ ɓudingi kʉgbɛ, ukwilya kumbu. Luga kaɓʉ, uhukusa ndɨ ɓatʉ nɨɓɔ ɓa ndɨ na ɓokoloɓu.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Nɨyɔ ɓʉgɔgɔ osyo, ɓaɓɨɓya ɓakpuɗoku ndɨ, ɓaɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Wanʉ a ɨsa, na ngbingo okitogini. Yɛkɨ a ɓɛyɔ, ʉkpamya ɓambanzʉ nɨɓa ɓaga ko giyo kailuulyo luki lɨlya.»
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Luki limoti, Yeso usikisya ndɨ ɓɛ: «Kokwononigʉ ɓɛ ɓaga kʉ. Hupóno nɨ iɓunu aka ɓamombukwono-donu ɓi malɨlɨ.»
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Ɨɓʉ, ɓaɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Wanʉ, iɓusu ta na mukati kuɓukumuti aka na ɓosi ɓaɓa.»
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Yeso ʉɓɨkya kʉwa ndɨ ɓɛ: «Ipóniku wanʉ.»
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Kumbuso yi, ʉkpamya ndɨ ɓambanzʉ kaikonono ka tɔnɨtɔ. Ava ndɨ mukati kuɓukumuti na ɓosi ɓaɓa ɓi nɨɓɔ, atʉmba miso kʉgʉ wa lɨsyɛ, abibisa Kunzi. Oɓunanaga ndɨ mukati mi nɨmɔ, ʉpága ɓaɓɨɓya kakɨ. Ɨɓʉ, ɓʉgbananɨlyaga ndɨ ɓambanzʉ.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ɨɓʉ ɓasɨ ɓalyalya ndɨ na ɓikutogo ɓɨkpɛkɛɗɛ-kpɛkɛɗɛ. Kumbuso yi, ɓaɓɨɓya ɓamʉmʉla ndɨ ɓodongbu nɨɓayɔ asɨkana ndɨ, otumo mʉmbɨ tɛkɛɓɛ na mɨɓa.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Ɓatʉ nɨɓɔ ɓalyalya ndɨ ɓa ndɨ banda ɓalʉkʉ ɓɛlɔfʉ kuɓukumuti nɨ ɓakutongigʉ ɓoko na ɓomiki.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Kumbusa wa nɨyɔ, Yeso ʉkpamya ndɨ ɓaɓɨɓya kakɨ ɓɛ ɓaɗakɨ ka ɨngbɔlɔ yidingi, ʉtakanyɨ kʉsyakʉ wa ibombu. Ko ngbingo yi nɨnɔ, ɨyɨ asɨkana ndɨ kaʉpá ɓambanzʉ lɨgʉndʉ.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Nɨyɔ ʉpá ɓambanzʉ lɨgʉndʉ, aɗaka ndɨ ɓɨkɛɗɛ ka ngʉpa kalʉmba. Nɨyɔ biti osyo, Yeso a ɓata ndɨ kʉ kwa kʉ mʉkaka.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Ɨngbɔlɔ yi nɨyɔ a kʉwa ndɨ nɨ itundulini ka lɨmbɛngɨ lo liɓo. Mʉɓaka a ndɨ koyungo ɓiyongo-yongo. Na muvivi a ndɨ kakpɨngbaga.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Ko mbolugo, Yeso ɨnda ndɨ misa kʉ ɓaɓɨɓya kakɨ ɓa ndɨ mino nɨ anakpakyana kʉgʉ wo liɓo ɓɨpapapa.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Nɨyɔ ɓaɓɨɓya ɓamɨna ndɨ kakpakyana kʉgʉ wo liɓo ɓɛyɔ, ɓaɓanga ndɨ kʉgbɛ. Ɓaɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Abɨlɨ mʉ!» Ɓapʉnga ndɨ kakʉgwaga na kʉɓangakʉ.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Luki limoti, ko ngbingo yi nɨnɔ aka nɔ, Yeso ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Wigwini mambɛngɨ, ɨmɨ nɔ! Makoɓongonitɔgʉ.»
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Pɛtɛlɛ asikisya ndɨ ɓɛ: «Mombukwono-dosu! Kiko lɨngʉnʉ ɓɛ ɨwɛ nɔ, ɨkpamya nɨndɨ kʉ wo mino nɨ nanakpakyana gɔnɨ kʉgʉ wo liɓo.»
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Yeso aka ndɨ na ɨyɨ ɓɛ: «Dokunɔ.»
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Luki limoti, ngbingo yi nɨnɔ ɨno mino muvivi mapʉ, aɓanga, apʉnga ndɨ kolindo. Apamɨkana ndɨ ɓɛ: «Hiii Mombukwono-dosu, ihukusanɔ ɓaka!»
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Wa aka wa, Yeso ananɨlya ndɨ kʉɓɔkʉkɔ, agwi. Kʉwa wa, aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Eze, wa mʉtʉ wa baya yɨkɛɗɛ! Ko bulya ɨkɨ yɔ wo ɓi mino na ɓotumo?»
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Nɨyɔ ɓaɗaka ndɨ ɨɓʉ ɓasɨ ɓaɓa ka ɨngbɔlɔ, muvivi mi nɨmɔ osya ndɨ.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Kʉwa wa, ɓaɓɨɓya nɨɓɔ ɓa ndɨ ka ɨngbɔlɔ ɓoɓuna ndɨ moli kambwa ka Yeso, ɓaɓɨkya ɓɛ: «A lɨngʉnʉ, wa Miko Kunzi!»
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Nɨyɔ Yeso na ɓaɓɨɓya kakɨ ɓazaba ndɨ, ɓosila kʉwa ndɨ ka iwili ya Gɛnɛzalɛtɨ.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ɓatʉ ɓa kʉ ɓɛyɔ ɓamiba ndɨ Yeso. Ɓapʉnga kʉwa ndɨ kowowisa mongoni kakɨ ka iwili yasɨ, ɓanadulyoku na ɓatʉ ɓa ɓokoloɓu ɓasɨ.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Ɓatʉ ɓa ɓokoloɓu ɓi nɨɓɔ, ɓɨtatanaga ndɨ na Yeso ɓɛ ɓavɨlɨnɔ ɓaka gʉtʉgʉ mʉ ma kutuko kakɨ aka. Ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ ɓavɨlaga ndɨ, ɓahʉkagatʉ ndɨ.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.