Marcos 14

AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A ndɨ nɨ otigolini masyɛ maɓa kadwɛ ka yɨnga wa Pasɨka nɨnɔ ɓalyaga ndɨ mino Mukati wokofulu. Ɓokumu-kumu na ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ ɓa ndɨ kakɨsa pisi niyɔ ɓagwisiso mina Yeso ɓɨpɛlɛ na kamwisiso.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 A ɓɛyɔ, ɓa ndɨ kaɓɨkya ɓɛ: «Takagwinitɔgʉ ko ngbingo wa yɨnga, kyɛ ɓambanzʉ ɓakovikimonogoni.»
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yeso a kʉwa ndɨ ka Betania, ka ndaɓʉ ka Simoni nɨnɔ a ndɨ keɓu-keɓu. Ngbingo yi nɨnɔ ɓa ndɨ mino kalyalya ka mɨza, muko ɓemoti ogulyoku ndɨ. Muko yi nɨnɔ a ndɨ na malazi mutumo ɓɨɗɛ ko mʉkɛʉ nɨmɔ ɓagya ndɨ ka lɨtalʉ la alibati. Malazi nɨmɔ a ndɨ ma lɨgabʉ lapʉ kʉgbɛ. Ʉlandɨ ndɨ mʉkɛʉ mi nɨmɔ, aɗuka ndɨ na imu Yeso ka mʉ.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Mambɛngɨ ʉtʉla ndɨ ɓambanzʉ ɓemoti-ɓemoti nɨɓɔ ɓa ndɨ wa, ɓaɓɨkya ndɨ luga kaɓʉ ɓɛ: «Ko bulya ɨkɨ yɔ akapʉta mino malazi ɓɛnɛ?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Ɓakwanana gʉtʉgʉ ɓi kagaba ka ɓambuma kakɨtaga mɨya yɨsaa, ɓʉgbananɨlyaga ɓatʉ ɓa yangya ɓuyi ɓi!» Ɓanyakɨlya ndɨ muko yi nɨnɔ ɓɨnyaka-nyaka.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Luki limoti, Yeso aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Musoni. Ko bulya ɨkɨ yɔ mo mino kanyakɨlya? Egyilyi lɨkpʉmʉka lanza.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 A ɓɛyɔ, mikaga ndɛkɛ na ɓatʉ ɓa yangya masyɛ masɨ. Makwanana kaʉgyɨlya ɓʉnza ɓongbinga ɓasɨ nɨɓɔ mopo mino. Luki limoti, ɨmɨ, takikigʉ ɓanʉ pa imoti na iɓunu masyɛ masɨ.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Muko yi nɨmʉ, ogyi nɨlɔ okwononi ɓi kagya. Eɗuki na malazi ka nzʉyɨ, keɓungusyogo ko bulya lɨsyɛ nɨlɔ ɓelumbo ɓanʉ mino.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 A lɨngʉnʉ, nakamʉɓɨkya ambɛ, ɓapa ɓayasɨ kʉ ɓaɓɨkyaga ndɛkɛ mino Mongoni Manza ka ɔɓɨlɨ wasɨ, ɓatamanaga ndɛkɛ nɨlɔ muko yi nɨmʉna ogyi, ɓanatʉmbʉlaga yi.»
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Kʉwa wa, Yuda Isikalioti, ɓemoti luga ka ɓatʉtʉmbwa tɛkɛɓɛ na ɓaɓa, ɨnda ndɨ ka ɓokumu-kumu kyɛ ʉgabɨlyɨ Yeso.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Nɨyɔ ɓʉkana ɓɛyɔ, ɓogwa ndɨ magyagya, ɓawanyaga ɓuyi. Yuda apʉnga kʉwa kakɨsa pisi kaʉgabɨlya Yeso.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Ka lɨsyɛ la mambwa la yɨnga wa Mukati mokofulu, lɨsyɛ nɨlɔ ɓʉsasaga ndɨ mino ɓakɔndɔlɔ ɓa Pasɨka, ɓaɓɨɓya ɓamuusa ndɨ Yeso ɓɛ: «Wakapa ɓɛ tɨndɨ kauɓungusilyogo malɨlɨ ma Pasɨka yanɨ?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Yeso ʉtɨka kʉwa ndɨ ɓaɓɨɓya ɓaɓa luga ka ɓaɓɨɓya kakɨ, ʉɓɨkya ɓɛ: «Windoni ka gʉɗʉ, alʉkʉ ɓemoti nɨnɔ ika na mbɨkɛ yɔ liɓo yɨbɨnɨka amʉtɨlyatʉ. Muɓyeni.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Pa nɨyɔ ogulyo mino, mumuusoniku mombukwana ndaɓʉ ɓɛ: ‹Muwonisilo akauuso ɓɛ: ndaɓʉ tino yɔ alya mino malɨlɨ ma Pasɨka pa imoti na ɓaɓɨɓya kakɨ?›
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Amʉwanya kʉwa miso ma ndaɓʉ mudingi ka ndaɓʉ ya kʉgʉ, nɨyɔ ayiɓungusyaga ɓɨnza, ɓɨngɔ. Matiɓungusilyaga kʉwa pa ɨlyalya kʉ ɓɛyɔ.»
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Ɓaɓɨɓya ɓaga ndɨ, ɓosila ka gʉɗʉ, ɓatakanya masɨ ɓɛyɔ Yeso a ndɨ mino nɨ uɓikyini, ɓamba kʉwa ndɨ malɨlɨ ma Pasɨka kʉ ɓɛyɔ.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Nɨyɔ ɓʉgɔgɔ ogwo, Yeso odoku na ɓatʉtʉmbwa tɛkɛɓɛ na ɓaɓa.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Ngbingo yi nɨnɔ ɓa ndɨ mina kalyalya, Yeso aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «A lɨngʉnʉ, nakamʉɓɨkya ambɛ, mʉtʉ ɓemoti luga kunu, nɨnɔ takalyalya na ɨyɨ pa imoti, akɛgaba.»
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Ɓatʉtʉmbwa ɓalya ndɨ kumbu, ɓapʉnga kamuusogo yɨkaka-yɨkaka ɓɛ: «Ɨmɨ?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Yeso usikisya ndɨ ɓɛ: «A ɓemoti luga kunu, nɨnɔ ta na ɨyɨ kalyalya ka sanɨ ɓemoti.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Mika-mʉmbanzʉ akokwo mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ ikpikaga ndɨ mino ko bulya kakɨ. Luki limoti, kumbu yidingi ka mʉtʉ yi nɨnɔ akagaba! Ika gʉtʉgʉ ndɨ ɓɨnza nɨ kɨɓukutigʉ!»
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Ngbingo yi nɨnɔ ɓa ndɨ mino kalyalya, Yeso ava mukati. Kumbuso kabibisa Kunzi, oɓunanaga ndɨ, ʉpága ɓaɓɨɓya kakɨ, ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Voni, lyoni nzʉyɨ kamɨ nɨyɨ.»
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ava kʉwa ndɨ kɔpɔ wa vinya. Kumbuso kabibisa Kunzi, ʉpága, ɨɓʉ ɓasɨ ɓamwa ndɨ.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Yeso ʉɓɨkya kʉwa ndɨ ɓɛ: «Ɓangʉ kamɨ nɨyɨ, ɓangʉ yi nɨyɔ akotulyasa agʉmɛ ko Kunzi. Ɓangʉ yi nɨyɔ akoɗukonogo ko bulya ka ɓatʉ ɓudingi.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 A lɨngʉnʉ, nakamʉɓɨkya ambɛ, nakamwigʉ ndɛkɛ ɓata vinya wa muzabibu kadwɛ ka lɨsyɛ nɨlɔ namwo ndɛkɛ mino nɨnɔ wambɨya ka Ɓʉngama ko Kunzi.»
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Kʉwa wa, ɓɨmbɨla ndɨ lɨmbʉ libibiso Kunzi. Kumbuso yi, ɓopupa ndɨ wa, ɓaga ka Ngʉpa ya Mizeituni.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Kʉwa wa, Yeso ʉɓɨkya ndɨ ɓaɓɨɓya kakɨ ɓɛ: «Iɓunu ɓasɨ mɛsatʉ ɓanʉ mʉkaka. A ɓɛyɔ, ɓatangʉlaga ko Moɓiso ɓɛ:
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Luki limoti, kumbuso ɨmɨ kopupo ka mbʉkʉ, metokonyoku ndɛkɛ ka Galilaya.»
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Pɛtɛlɛ aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Gʉtʉgʉ ɓɛngɛnɨ ɓasɨ ɓakʉsa, ɨmɨ, nakʉsɨgʉ gʉtʉgʉ ikii aka!»
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Yeso asikisya ndɨ ɓɛ: «A lɨngʉnʉ, nakaʉɓɨkya ambɛ, no biti ya lɨsyɛ li nɨlɨ, kambwa kɔkʉ kaalɨka nganga yɨɓa, wika nɨ wemongonyini nganga yɨsaa.»
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Luki limoti, Pɛtɛlɛ ɨgɨlyaga ndɨ kaɓɨkya na lɨyʉ lapʉ ɓɛ: «Gʉtʉgʉ kiko ɓɛ tokwi pa imoti, nakʉmanganyɨgʉ ndɛkɛ!» Ɓaɓɨɓya ɓagɔgɔ ɓasɨ ɓaɓɨkya ndɨ ɓɛgɛyɔ.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Kʉwa wa, Yeso na ɓaɓɨɓya kakɨ ɓosila ndɨ ka pa nɨyɔ ɓalɨkyaga ndɨ ɓɛ Gɛtɛsɛmanɨ. Kʉ ɓɛyɔ, ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Wikonononi wanʉ, ngbingo yi nɨnɔ no mina kaɨnda kalʉmba.»
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Ava ndɨ Pɛtɛlɛ, Yakɔbɔ na Yuani ɓaga na ɨɓʉ. Yeso apʉnga ndɨ kalya kumbu, otumo na kʉɓangakʉ ɓɨɗɛ.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Nakalya kumbu kʉgbɛ ɓuwobi kokwo. Wikoni wanʉ, mika ɓuɓisi aka!»
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Isisila ndɨ yɨkɛɗɛ kambwa, ogwo mokpukpu, alʉmba ɓɛ kakwanana, Kunzi ekiɗisilyi ɓyɨ ngbingo wa kigyogyiso yi nɨmʉ.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Ɨyɨ aka ndɨ ɓɛ: «Aba, Babooo, kɛgʉ na lɨkpʉmʉka nɨlɔ ʉkɨtaga ɨwɛ. Ikiɗisyanɔ ɓaka kɔpɔ wa yigyogyiso yi nɨmʉ. Wakogyonito nɨlɔ ɨmɨ nakapa, luki limoti, gya nɨlɔ aka lɔ ɨwɛ wakapa.»
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Kʉwa wa, Yeso igoku ndɨ wa ʉsa ndɨ mino ɓaɓɨɓya ɓasaa ɓi nɨɓɔ, ʉtakanya ka ɓatɔtɔ. Amuusa ndɨ Pɛtɛlɛ ɓɛ: «Simoni, wa ka tɔtɔ? Wakokwononigʉ kaika muɓisi gʉtʉgʉ ka saa-imoti aka?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Wikoni ɓuɓisi, manalʉmba, kyɛ makogwonitɔgʉ ka kʉɓɔɓɔkʉ. Lɨmbɛngɨ a na mʉsasa kagya ɓʉnza, luki limoti, nzʉyɨ a na ɓʉpɔ.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Yeso akɨɗa ɓata ndɨ, alʉmba mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ alʉmba ndɨ nɨmɔ ka mambwa.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Nɨyɔ ɨgɨlya ɓata kaɨnda kʉ ɓaɓɨɓya ɓi nɨɓɔ ɓa ndɨ mino, ʉtakanya ɓata ɓʉlalaga aka kyɛ tɔtɔ a ndɨ nɨ ubeɗulini. Ɓakɛgʉ ɓata ndɨ kaiba ɓɛ ɓaɓɨkya Yeso ɓʉ.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Yeso ʉsa ndɨ ɓata ka nganga ya yɨsaa. Nɨyɔ igoku, ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Ambɛ, ma mbɛyɨ asɨ ka ɓatɔtɔ aka na kaimumbiso? Ama kʉwa ɓʉɓwa! Ngbingo itulyonini! Ɓiko kasʉta Mika-mʉmbanzʉ ka maɓɔkʉ ka ɓatʉ ɓanyɛ.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Zuzukoni, togoni! Winoni, mʉtʉ yi nɨnɔ akɛgaba, osiliniku!»
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Ngbingo yi nɨnɔ Yeso a mbɛyɨ ndɨ mino kanzɨna aka, ɓemoti luga ka ɓatʉtʉmbwa kakɨ tɛkɛɓɛ na ɓaɓa nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Yuda opuponoku. A ndɨ pa imoti na ambaza mudingi ka ɓambanzʉ. Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓa ndɨ na ɓadʉkpa na ɓɛngbɨngɨlɨ. Ɓokumu-kumu, ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ na ɓambɔkʉ-mbɔkʉ ka Ɓayuda ɓɔ ɓutikoku ndɨ.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Yuda nɨnɔ a ndɨ nɨ agobini, a ndɨ nɨ uɓikyini kambwa aka ɓɛyɔ agyo mino. Ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Alʉkʉ nɨnɔ napututo, iba ɨyɨ nɨnɔ. Mugwini, maga na ɨyɨ nɨ manaɓuulyo ɓɨnza.»
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Nɨyɔ ɓosiloku ndɨ, Yuda akpuɗoku ndɨ Yeso ɓɨgala-gala, amaka ɓɛ: «Muwonisilo!» Apututa kʉwa.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Kʉwa wa, ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓisisiloku ndɨ wa Yeso a ndɨ mino, ɓagwi.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Luki limoti, ɓemoti ka nɨɓɔ ɓa ndɨ wa anyɔ ndɨ dʉkpa kakɨ, ayipo mʉgya-ligubo ko kumu-kumu, akɔ kutiliko.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Kʉwa wa, Yeso ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Moduku kegwi na ɓadʉkpa na ɓɛngbɨngɨlɨ abɛ nakika mʉtʉ wo kuɓakʉ?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Nikaga ndɨ masyɛ masɨ luga kunu kapá mʉtʉʉ ka Ndaɓʉ ko Kunzi, makegwigʉ ndɨ. Luki limoti, masɨ nɨmana akaigyonoso kyɛ Moɓiso Motu ɨtʉlyanɨ.»
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ɓaɓɨɓya ɓasɨ ɓasa kʉwa ndɨ Yeso, ɓogwa mbangʉ.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Mʉwanza ɓemoti nɨnɔ a ndɨ na ɨkwɛmbɛ ya kɨkandɨla, a ndɨ kaɓɨɓya Yeso. Ɓakɨngɨla ndɨ kagwi,
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 luki limoti, ʉʉkaga, asa ndɨ ɨkwɛmbɛ, apɨkɨta ndumbu.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Ɓaga kʉwa ndɨ na Yeso ko kumu-kumu. Kʉ ɓɛyɔ, ɓokumu-kumu ɓasɨ, ɓambɔkʉ-mbɔkʉ na ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ ɓamʉmʉkana ndɨ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pɛtɛlɛ a ndɨ kaɓyɨɓya Yeso mina ɓyɨ kadwɛ ka pa yangba ya ndaɓʉ ko kumu-kumu. Ika ndɨ pa imoti na ɓazamʉ, apʉnga kaʉta ɓuku.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Ɓokumu-kumu na ɓangama ɓagɔgɔ ɓasɨ ɓa Basa-Yidingi ɓa ndɨ kaʉkɨsa ɓadɛmʉ ɓa ɓɔngɔ, kyɛ ɓinisoni no pisi kamwisisa Yeso. Luki limoti, ɓakɨnagʉ ndɨ.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 A ɓɛyɔ, ɓatʉ ɓakpʉ ɓa ndɨ kaɓʉkʉlyaga Yeso ɓɔngɔ. Luki limoti, mʉnzɨna kaɓʉ a ndɨ asɨ dididi aka.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Ɓemoti-ɓemoti ɓamagaga ndɨ kaɓʉkʉlyaga ɓɔngɔ, ɓanaɓɨkya ɓɛ:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 «Iɓusu, tamʉkanatʉ ndɨ mʉtʉ yi nɨmʉ nɨ anaɓɨkya ɓɛ: ‹Napanzatʉ ɓanʉ Ndaɓʉ ko Kunzi yi nɨyɨ ipika ndɨ na ɓambanzʉ yɨ. Kumbusa wa masyɛ masaa, nopika ɓanʉ nɨyɔ kipikigʉ na ɓambanzʉ.›»
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Gʉtʉgʉ ɓɛyɔ, mʉnzɨna kaɓʉ a ndɨ asɨ dididi aka.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Kʉwa wa, kumu-kumu amaga ndɨ luga ka ɓambanzʉ, amuusa Yeso ɓɛ: «Ambɛ, wakɛgʉ kosikisyo? Wakaɓɨkya ɓʉ ka ɓangbanga nɨɓana ɓambanzʉ ɓakaʉpɨ́lyaga ɓa?»
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Yeso adaka ndɨ ɓiwo nɨ kosikisyigʉ lɨkpʉmʉka gʉtʉgʉ limoti aka. Kumu-kumu amuusa ndɨ ɓata ɓɛ: «Ɨwɛ nɨ Kilisito, Miko Kunzi nɨnɔ tabibisogo?»
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yeso osikisya ndɨ ɓɛ: «Iyo! Mamɨnatʉ ndɛkɛ Mika-mʉmbanzʉ wakiko misa ka kumbanzɨkanɨkɔ ko Kunzi nɨnɔ wo Ngu. Mamɨnatʉ ndɛkɛ gɔnɨ nɨ anodoku ka ɓɛkʉɓa ɓaya kʉgʉ wa lɨsyɛ.»
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Kʉwa wa, kumu-kumu ɨnʉaga ndɨ ɓotu, aɓɨkya ɓɛ: «Takɛgʉ ɓata na nzoyi ya ɓadɛmʉ.
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Mukonini na motili kunu aka ɓɛyɔ atumbwi mino Kunzi. Makaɓɨkya ɓʉ?» Ɨɓʉ ɓasɨ ɓakɔ ndɨ ɓɛ okwononi ɓamwɨ.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Ɓemoti-ɓemoti kaɓʉ ɓaɓakyaga ndɨ Yeso na ɓotikito ko miso. Ɓakandɨla ndɨ miso, ɓapʉnga kayipaga makɔfɨ, ɓanamuusa ɓɛ: «Wanɨ nɔ uipi? Tɨɓɨkya pisi ka ɓugyalandʉ!» Ɓazamʉ ɓa Ndaɓʉ ko Kunzi ɓagwi ndɨ, ɓaɓɨtaga.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Ngbingo yi nɨnɔ Pɛtɛlɛ a mbɛyɨ ndɨ mino ka pa yangba aka wa, mʉgya-ligubo ɓemoti muko yi ko kumu-kumu odoku ndɨ.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Nɨyɔ amɨna nɨ anʉta ɓuku, anda ɓizumuuu, aɓɨkya ɓɛ: «Ɨwɛ, mikagatʉ ndɨ gɔnɨ pa imoti na Yeso, mʉtʉ wa Nazalɛtɨ.»
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Luki limoti, anganya ndɨ, anaɓɨkya ɓɛ: «Ɨmɨ, nakɛgʉ kaiba nɨlɔ wakaɓɨkya lɔ. Nakɛgʉ gʉtʉgʉ kotombisyo yi» Kumbuso yi, opupa ndɨ misa ya mupumi ma pa yangba. [Kʉwa wa, kɔkʉ alɨka ndɨ.]
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Nɨyɔ mʉgya-ligubo muko yi nɨnɔ amɨna ndɨ ɓata kʉ, ɨgɨlya kaʉɓɨkya ɓatʉ nɨɓɔ ɓa ndɨ wa ɓɛ: «Alʉkʉ yi nɨmʉ a ɓemoti kaɓʉ!»
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Luki limoti, Pɛtɛlɛ anganya ɓata ndɨ asɨ ɓɨɗaka-ɗaka. Kumbusa yɨkɛɗɛ, ɓatʉ nɨɓɔ ɓa ndɨ wa ɓaɓɨkya ɓata ɓɛ: «A ɓɛyɔ, wa gɔnɨ ɓemoti kaɓʉ, kyɛ ɨwɛ wa Mʉgalilaya gɔnɨ.»
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Kʉwa wa, Pɛtɛlɛ akɔ ndɨ silika ɓɛ: «Kunzi egyogyisi kika nɨ nakaɓɨkya ɓɔngɔ! Nakamibigʉ alʉkʉ yi nɨmʉna makaɓɨkya mʉ!»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Ko ngbingo yi nɨnɔ aka nɔ, kɔkʉ alɨka ndɨ ka nganga ya yɨɓa. Pɛtɛlɛ atamana mʉnzɨna nɨmɔ Yeso aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Kambwa kɔkʉ kaalɨka nganga yɨɓa, wika nɨ wemongonyini nganga yɨsaa.» Kʉwa wa, apʉnga ndɨ mʉgamʉ.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.