Marcos 11
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs BKJ
1 Yeso na ɓaɓɨɓya kakɨ ɓa kʉwa ndɨ ɓuwobi kadwɛ ka Yelusalɛma, misa yo giyo ya Bɛtɛfagɨ na Betania, ɓuwobi na Ngʉpa ya Mizeituni. Kʉwa wa, Yeso ʉtɨka ndɨ ɓaɓɨɓya ɓaɓa kambwa luga ka ɓaɓɨɓya kakɨ,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 ʉɓɨkya ɓɛ: «Windoni ka mugi nɨmana a kambwa kunu ma. Nɨyɔ aka yɔ mosilo, matakanya mikya punda mʉkandɨla wa, nɨnɔ mʉmbanzʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka kanoɗokigʉ mino. Mukuloniku, modoku na ɨyɨ kʉnʉ.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Mʉmbanzʉ kamumuusa ɓɛ: ‹Ko bulya ɨkɨ yɔ mo mino kagya bɛyɔ?› Musikisyoni ɓɛ: ‹Mombukwono-dosu a no nzoyi yi, luki limoti, kolipyigʉ na ɨyɨ, amigisokuto.›»
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Ɓaɓɨɓya ɓaɓa ɓi nɨɓɔ ɓaga kʉwa ndɨ, ɓatakanya mikya punda mʉkandɨla kunzi, ɓuwobi na mupumi ma ndaɓʉ ka kpɔlɔ wo pisi. Ɓakʉla ndɨ.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Ɓatʉ ɓemoti-ɓemoti nɨɓɔ ɓa ndɨ wa, ɓumuusa ndɨ ɓɛ: «Ɨkɨ yɔ makagya yɔ? Ko bulya ɨkɨ yɔ ma mino kakʉla?»
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ɓusikisya ndɨ mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ Yeso ʉɓɨkya ndɨ mino. Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓʉsa ndɨ kaaga na ɨyɨ.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Ɓadulyoku ndɨ Yeso no mikya punda nɔ, ɓolosogo ɓotu kaɓʉ kʉgʉ yi, ika mino.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Ɓambanzʉ ɓakpʉ ɓa ndɨ koolosogo ɓotu kaɓʉ ko pisi, ɓagɔgɔ ɓanolosogo mangʉ ma masɨsɨ nɨmɔ ɓakɔgɔ ndɨ ka ɓotiko.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ɓatʉ nɨɓɔ ɓa ndɨ kakpakyana kambwa na kumbuso ka Yeso ɓapʉnga ndɨ kapamɨkanaga ɓɛ:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Kunzi oɗuki ɓʉɓʉnga ka ɓʉngama nɨɓɔ akodoku, ɓʉngama ka titosu ɓɛyɔ ka Daudi!
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Yeso osila kʉwa ndɨ ka Yelusalɛma, ogulyo ka Ndaɓʉ ko Kunzi. Kʉ ɓɛyɔ, oyikanaga ndɨ, ɨna makpʉmʉka masɨ, opupo. A kʉwa ndɨ ɓʉgɔgɔ, aga pa imoti na ɓaɓɨɓya tɛkɛɓɛ na ɓaɓa miso ya Betania.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ɓʉgala ɓi, wa ɓa ndɨ mino katʉkya ka Betania, Yeso ɨmʉkana ndɨ nza.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Ɨna ndɨ ɓyɨ sɨbʉkʉsɔ simoti ɓɛnɛ opiyoni mapakʉ ɓipi. Aga ndɨ kaanda anasɨma ɓɛ akwananatʉ kaɨna bumo kʉgʉ yi. Luki limoti, nɨyɔ osila kʉwa ndɨ ɓuwobi nosu, atakanya asɨ mapakʉ aka. A ɓɛyɔ, kɛgʉ ndɨ ko ngbingo wo bumo yi.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Kʉwa wa, Yeso agbanga ndɨ sɨbʉkʉsɔ si nɨsɔ ɓɛ: «Katʉkya na lɨsyɛ li nɨlɨ, mʉmbanzʉ kalyɨgʉ ndɛkɛ ɓata bumo kakʉ!» Ɓaɓɨɓya kakɨ ɓʉkana ndɨ lɨkpʉmʉka li nɨlɔ.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Kumbuso yi, ɓosila ndɨ ka Yelusalɛma. Nɨyɔ Yeso ogulyo ka Ndaɓʉ ko Kunzi, apʉnga ndɨ kaukpumya ɓatʉ nɨɓɔ ɓa ndɨ kagaba na nɨɓɔ ɓa ndɨ koluwo kʉ ɓɛyɔ. Utindikaga ndɨ ɓamɨza ka ɓatʉ nɨɓɔ ɓa ndɨ kogomosyono ɓuyi, na ɓokiti ka nɨɓɔ ɓa ndɨ kaʉgaba ɓonzuwo.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ʉpakya ndɨ gɔnɨ ɓatʉ ɓa likumbogi kakɨtanaga nolu ka pa yangba ya Ndaɓʉ ko Kunzi.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Kumbuso yi, ʉpá ndɨ mʉtʉʉ ɓɛ: «Kunzi aɓɨkya ndɨ ɓɨngbanganya ka Moɓiso kakɨ ɓɛ:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Ngbingo yi nɨnɔ ɓokumu-kumu na ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ ɓʉkana ndɨ mino lɨkpʉmʉka nɨlɔ ɓɛyɔ, ɓapʉnga ndɨ kakɨsa ɓɛ ɓamwɔ sɛ pɨyɛ no pisi tino. A ɓɛyɔ, ɓa ndɨ kaɓanga kyɛ mʉtʉʉ kakɨ a ndɨ kaʉmbanga ɓatʉ ɓasɨ.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Nɨyɔ ɓʉgɔgɔ ogwo, Yeso na ɓaɓɨɓya kakɨ ɓopupa ndɨ ka Yelusalɛma.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Ɓʉgalo ɓi na ɓʉsɔɓɨ, ngbingo yi nɨnɔ ɓa ɓata ndɨ mino kakɨtaga ko pisi yi nɨyɔ, ɓɨna ndɨ sɨbʉkʉsɔ si nɨsɔ kʉwa sikwo kadwɛ kʉ kwa kʉ ko lyo.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Pɛtɛlɛ atamana nɨlɔ okitogi ɓi, aɓɨkya Yeso ɓɛ: «Muwonisilo, wɨna sɨbʉkʉsɔ si nɨsɔ wogbongi ɓi kʉ okwi mino.»
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Yeso ʉɓɨkya kʉwa ndɨ ɓaɓɨɓya kakɨ ɓɛ: «Muboilyoni Kunzi.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 A lɨngʉnʉ, nakamʉɓɨkya ambɛ, mʉtʉ yi nɨnɔ aɓɨkya ngʉpa yi nɨyɨna ɓɛ: ‹Mukuko, wiɗikitoku ko liɓo lidingi›, nɨ kɛgʉ na ɓotumo ka lɨmbɛngɨ, kika na baya ɓɛ lɨkpʉmʉka nɨlɔ igyonosatʉ, Kunzi agyɨlyatʉ.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Kinili, nakamʉɓɨkya ambɛ, luki lasɨ nɨlɔ makʉngaga, wikoni na baya ɓɛ minisonini nolu. Kunzi amʉpátʉ.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Ngbingo yi nɨnɔ momogi mino kalʉmba, makika na lɨkpʉmʉka na mʉmbanzʉ, mapɨlya, kyɛ Obonu nɨnɔ kʉgʉ wa lɨsyɛ amʉpɨlyɨtɔ gɔnɨ ɓʉnyɛ kunu. [
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Luki limoti, makupilyogi ɓɛngɛnɨ, Obonu nɨnɔ kʉgʉ wa lɨsyɛ kamʉpɨlyɨgʉ ndɛkɛ ɓɛgɛyɔ.]»
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Yeso na ɓaɓɨɓya kakɨ ɓigoku ɓata ndɨ ka Yelusalɛma. Wa a ndɨ mino kakpakyana ka Ndaɓʉ ko Kunzi, ɓokumu-kumu, ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ na ɓambɔkʉ-mbɔkʉ ɓakpuɗoku ndɨ,
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 ɓamuusa ɓɛ: «Wakagya makpʉmʉka mi nɨmana no ngu tino? Wanɨ nɔ ʉpá ndɨ ngu kagya yi?»
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Yeso usikisya ndɨ ɓɛ: «Ɨmɨ, nakamumuuso lɨkpʉmʉka limoti aka. Isikisyoni, namʉtʉmbʉlyaga kʉwa ɓɛ nakagya no ngu ka wanɨ.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Iɓatiso ka Yuani apʉnya kʉgʉ wa lɨsyɛ ikanɨ ka ɓambanzʉ? Isikisyoni.»
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Luki limoti, ɓapʉnga ndɨ kaɨnzɨnzɨnya luga kaɓʉ, ɓanaɓɨkya ɓɛ: «Takosikisyo ɓɛ apʉnya kʉgʉ wa lɨsyɛ,» atimuusatʉ ɓɛ: «Yɛkɨ a ɓɛyɔ! Ko bulya ɨkɨ yɔ makaɓɨnɨkyanagʉ ndɨ lɨkpʉmʉka kakɨ?»
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Takosikisya ɓɛ: «ka ɓambanzʉ», (Ɓa ndɨ kaɓanga ambaza ka ɓambanzʉ ɓi nɨɓɔ ɓa ndɨ wa. A ɓɛyɔ, ɨɓʉ ɓasɨ ɓibagatʉ ndɨ ɓɛ Yuani a ndɨ mugyalandʉ walɨngʉnʉ.)
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Kʉwa wa, ɓasikisya ndɨ Yeso ɓɛ: «Takibigʉ.» Yeso aka ndɨ na ɨɓʉ ɓɛ: «Gʉtʉgʉ ɨmɨ aka, nakamʉtʉmbʉlyɨgʉ gɔnɨ ikanɨ nagyaga makpʉmʉka mi nɨmɔ no ngu ka wanɨ.»
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.