Lucas 23
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs NVT
1 Kumbuso yi, ambaza wasɨ atʉkya, ɓaga ndɨ na Yeso kʉ ka Pilatʉ.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Kʉ ɓɛyɔ, ɓapʉnga ndɨ kasʉngʉlya ɓanaɓɨkya ɓɛ: «Tatakanya ndɨ mʉtʉ yi nɨmʉna nɨ anʉpʉta ɓatʉ kusu ɓamʉ. Anʉɓɨkya ɓɛ ɓakuluwonito ɓamanzanza ka ngama mudingi wa Lʉma. Anɨbɨba ɓɛ ɨyɨ nɨ Masiya, ngama.»
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Pilatʉ aka ndɨ na ɨyɨ ɓɛ: «Ɨwɛ nɔ wa ngama ka Ɓayuda?» Yeso amigisya ɓɛ: «Ɨwɛ nɔ wakaɓɨkya ɓɛyɔ.»
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Pilatʉ ʉɓɨkya kʉwa ɓokumu-kumu na ambaza nɨnɔ amʉmʉkana ndɨ wa ɓɛ: «Nakɛgʉ ɨmɨ kaɨna lɨkpʉmʉka gʉtʉgʉ limoti aka nɨlɔ okwononi ɓɛ ɓabisi mino alʉkʉ yi nɨmʉ na mʉkɔmbʉ.»
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Luki limoti ɓatʉ nɨɓɔ ɓasʉngʉlya ndɨ Yeso ɓaɓɨkya ɓata ndɨ ɓɨngbanganya na lɨyʉ lapʉ ɓɛ: «Kʉsɔ wa muwonisili kakɨ, alʉkʉ yi nɨmʉna akaʉkpamya ɓambanzʉ kavɨkɨmanaga. Apʉnga ndɨ kapá mʉtʉʉ mi nɨmɔ katʉkya ka Galilaya aka, kumbuso yi akɨtanaga ka mugi masɨ ka Ɓayuda, na mbɨya yi nɨmʉ, osiliniku wanʉ.»
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Wa Pilatʉ ʉkana mino lɨkpʉmʉka nɨlɔ ɓɛyɔ, uusa ɓɛ: «Mʉtʉ mʉna a Mʉgalilaya?» Ɓasikisya ɓɛ: «Iyo ngama!»
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Ngbingo yi nɨnɔ ʉkana mino ɓɛ Yeso otukyiku ka iwili nɨyɔ Ɛlɔdɨ Atipasɨ andaga ndɨ, atɨka ndɨ Yeso kʉ kakɨ. Ka masyɛ mi nɨmɔ, ɨyɨ Ɛlɔdɨ a ndɨ gɔnɨ wa ka Yelusalɛma wa.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Nɨyɔ Ɛlɔdɨ amɨna Yeso, ogwa magyagya kyɛ ʉkanagatʉ ndɨ nɨ ɓananzɨna ko bulya ka Yeso. Kinili katʉkya ka ɓʉndɛlɨ aka ikaga ndɨ na mʉsasa kʉgbɛ kamɨna yi. A ndɨ gɔnɨ na mʉtamanagɨ ɓɛ amininɔ gʉtʉgʉ nɨ anagya makpʉmʉka mʉmbanga-mbanga.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Amuusaga ndɨ makpʉmʉka mudingi luki limoti nɨ Yeso kosikisyigʉ lɨkpʉmʉka gʉtʉgʉ limoti aka.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Ɓokumu-kumu na ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ ɓa ndɨ wa nɨ ɓanabɨnɨkɨlya Yeso makpʉmʉka ɓitititi.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Ɛlɔdɨ na ɓasʉda kakɨ ɓa ndɨ katɨba ɓikyekyekye, ɓanamɨna payaya. Kumbuso yi, amokisyiso kutuko kwanza, amigiso ɓata kʉ ka Pilatʉ.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Lɨsyɛ nɨlɔ, Ɛlɔdɨ nɨnɔ ɓakoɓyogɨgʉ ndɨ na Pilatʉ, ɓɨɨta kʉwa ndɨ ɓawai.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Pilatʉ ʉmʉmʉla ndɨ ɓokumu-kumu, ɓangama ka Ɓayuda pa imoti na ɓambanzʉ ɓagɔgɔ,
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 ʉɓɨkya ɓɛ: «Medulyiku ɓi na mʉtʉ mʉna manaɓɨkya ɓɛ akaʉkpamya ɓambanzʉ kavɨkɨmanaga. A ɓɛyɔ, no ɓi kamuusogo ko misa kunu makpʉmʉka masɨ nɨmɔ motumbulogi ko bulya kakɨ, luki limoti nakaminigʉ na lɨkpʉmʉka lanyɛ gʉtʉgʉ limoti aka.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Ɛlɔdɨ kaminigʉ ɓi ɨyɨ na ɓʉnyɛ ɓɛgɛyɔ, kyɛ amigisikuto ɓi kʉnʉ. A nɛkɨ ɓɨngbanganya ɓɛ mʉtʉ mʉna kogyigʉ luki lanyɛ gʉtʉgʉ limoti aka nɨlɔ okwononi mino ɓɛ ɓamwɨ.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Kinili, ɨmɨ natinisiso pimbo aka, kumbuso yi nasiso.»
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 [Ka ɓayɨnga ɓaya Pasɨka ɓayasɨ, Pilatʉ ʉkʉlyaga ndɨ mʉtʉ wa ligbito ɓemoti.]
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Luki limoti ɓagbʉngʉkana ndɨ ɨɓʉ ɓasɨ ɓɛ: «Mʉmwɔ mʉtʉ yi nɨmʉ! Watikulyoku Balaba!»
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Balaba nɨnɔ ɓagwi ndɨ ka bɔlɔkɔ kyɛ ʉkpamya ndɨ ɓambanzʉ kavɨkɨmanaga ka gʉɗʉ, amwɔ ndɨ gɔnɨ mumbanzʉ.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Yɛkɨ Pilatʉ a ndɨ kapa aka kakʉla Yeso, ɨgɨlya ɓata ndɨ kaʉɓɨkya ɓɛyɔ.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Luki limoti ɓidukulaga ndɨ kapamɨkana, ɓanaɓɨkya ɓɛ: «Mʉbangɨlaga ka mʉsalaba! Mʉbangɨlaga ka mʉsalaba!»
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Pilatʉ ʉɓɨkya ndɨ ka nganga ya yɨsaa ɓɛ: «Ɓʉnyɛ tino ɓɔ ogyi ɓi? Nakaminigʉ ɨmɨ na lɨkpʉmʉka lanyɛ gʉtʉgʉ limoti aka nɨlɔ okwononi mino ɓɛ ɓamwɨ. Natinisisa pimbo aka, kumbuso yi nasiso.»
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Luki limoti ɓambanzʉ ɓotiwolya ndɨ kapamɨkanaga ɓɛ ɓabangɨlagɨnɔ Yeso ka mʉsalaba aka. Lɨmbɛngɨ akundumono Pilatʉ,
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 abaɨlya ndɨ kaʉgyɨlya mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ ɓa ndɨ mino kapa.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Akʉla Balaba, mʉtʉ yi nɨnɔ ɓagwi ndɨ ka ligbito kyɛ ʉkpamya ndɨ ɓambanzʉ kavɨkɨmanaga na amwɔ ndɨ gɔnɨ mʉmbanzʉ. Kʉwa wa, ʉpá ndɨ Yeso ɓɛ ɓagyɨ ɓɛyɔ ɓa mino kapa.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Ngbingo yi nɨnɔ ɓasʉda ɓa ndɨ mino kaaga na Yeso, ɓabangana na Simoni nɨnɔ mʉtʉ wa Kulɛnɛ nɨ anigoku ko tiko. Ɓabinikisa ndɨ mʉsalaba kumbuso ka Yeso no bou.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Ambaza mudingi a ndɨ kaɓɨɓya. Ɓoko nɨɓɔ ɓa ndɨ luga kaɓʉ ɓanagamana, na kalya kumbu ko bulya kakɨ.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Yeso oyikono, ʉɓɨkya ɓɛ: «Iɓunu ɓoka ɓa Yelusalɛma, makegomonitɔgʉ ɨmɨ! Luki limoti wigomoni iɓunu ɓamombukwana-donu pa imoti na ɓomikunu!
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Iyo, kyɛ ngbingo odokuto nɨnɔ ɓambanzʉ ɓaɓɨkya ɓanʉ mino ɓɛ: ‹Ɨgyagya ka ɓandʉya, ko ɓoko ɓi nɨɓɔ ɓakaɓʉkʉtagʉ na nɨɓɔ ɓakulungusagʉ ɓomiki!›
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Ɓambanzʉ ɓapʉnga ɓanʉ kaɓɨkya ɓɛ: ‹Gwoni kʉgʉ kusu› na kaɓɨkya ɓokpumo ɓɛ: ‹Titikyoni!›
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 A ɓɛyɔ, kika nɨ ɓakogyogyiso sɨbʉkʉsɔ siɓisi ɓɛyɔ, angɛnɛngɛnɛ kʉwa nɨsɔ sikwo?»
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Ɓagatʉ ndɨ gɔnɨ na ɓalʉkʉ ɓagɔgɔ ɓaɓa, ɓagya-manyɛ ɓi, kaʉmwɔ pa imoti na Yeso.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Nɨyɔ ɓosila ndɨ mino ka pa nɨyɔ ɓalɨkyaga ɓɛ «Ɨkpʉkpʉkʉsɔ sa Mʉ», ɓasʉda ɓabangɨlaga ndɨ Yeso ka mʉsalaba, ɓʉbangɨlaga gɔnɨ ɓagya-manyɛ, ɓemoti ka kʉmbanzɨkanɨkɔ, wagɔgɔ ka kulekuke.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Yeso aka ndɨ ɓɛ: «Baba ooo, hʉpɨlyanɔ ɓaka kyɛ ɓakɛgʉ kaiba nɨlɔ ɓakagya.» Ɓatwa kʉwa ndɨ lɨɓɛsɛ ko bulya yɨgbananaga ɓotu kakɨ.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Ɓambanzʉ ɓa ndɨ ɓakamanana wa ɓigwo, ɓanɨna lɨkpʉmʉka nɨlɔ. Ɓangama ka Ɓayuda ɓa ndɨ katɨba ɓɨkyaaa, ɓanaɓɨkya ɓɛ: «Uhukusa ndɨ ɓatʉ ɓagɔgɔ. Ihukusinɔ kʉwa ɨyɨ mombukwana-dakɨ, kika nɨ ɨyɨ nɨ Kilisito nɨnɔ Kunzi apʉnaga ndɨ.»
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Ɓasʉda ɓa ndɨ gɔnɨ katɨba, ɓisisiloku ɓuwobi na ɨyɨ, ɓapá ndɨ vinya wozyo,
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 ɨɓʉ aka ɓɛ: «Kika nɨ wa ngama ka Ɓayuda, wihukuso nɛkɨ mombukwana-dakɨ yi!»
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Ɓokpika ndɨ ka mʉsalaba kakɨ ɓɛ: «Mʉtʉ yi nɨmʉna nɨ ngama ka Ɓayuda.»
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Ɓemoti luga ka ɓagya-manyɛ nɨɓɔ ɓʉbangɨlaga ndɨ ka mʉsalaba ɓɔ a ndɨ katʉmbwa Yeso, anaɓɨkya ɓɛ: «Kɛgʉ mbɛyɨ ɨwɛ nɨ Masiya? Wihukusa nɛkɨ ɨwɛ mombukwana-dakɨ, watihukusa kʉwa gɔnɨ iɓusu!»
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Luki limoti nɨnɔ wagɔgɔ nɔ apamyaga, ɨyɨ aka ɓɛ: «Ɨwɛ mʉnaaa, wakɛgʉ gʉtʉgʉ kaɓanga Kunzi aka, ɨwɛ nɨnɔ wakaigyogyisa mʉɗɔngɔnɨ abɛ ɨyɨ?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Iɓusu, ɓakatigyogyiso ka ɓungbingbili. Takainisana na mʉkalya nɨmɔ okwononi na yɨgya yanyɛ kusu. Luki limoti, ɨyɨ kagyagʉ ndɨ ɓʉnyɛ gʉtʉgʉ ɓumoti aka.»
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Kumbuso yi omotiloku ɓɛ: «Yeso, wakeɓusolonitɔgʉ ɓaka ngbingo yi nɨnɔ wodoku ndɛkɛ mino ka Ɓʉngama kakʉ.»
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Yeso amigisya ɓɛ: «A lɨngʉnʉ, nakaʉɓɨkya ambɛ, na lɨsyɛ li nɨlɨ takaiko pa imoti na ɨwɛ ka Paladiso.»
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 A ndɨ banda saa sita, biti ohuma ɔɓɨlɨ wasɨ kadwɛ ka saa tisa.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Mɔnɨ olimika ndɨ, kutuko nɨkwɔ ikaga ndɨ kubongiso kagbanana pa yotu na pa yotu kʉgbɛ kʉ ka Ndaɓʉ ko Kunzi, anʉɨka ndɨ lugo.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Yeso igomisa ndɨ na lɨyʉ lapʉ ɓɛ: «Baba ooo, nigisini lɨmbɛngɨ kamɨ ka maɓɔkʉ kakʉ.» Nɨyɔ aɓɨkya ɓɛyɔ, osisa lɨmbɛngɨ.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Nɨyɔ ngama ka ɓasʉda ɨna nɨlɔ igyonosa ndɨ lɔ, abibisa Kunzi, ɨyɨ aka ɓɛ: «Ka lɨngʉnʉ, mʉtʉ yi nɨmʉna a ndɨ asɨ mʉtʉ wongbingbili aka!»
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Ambaza wasɨ ka ɓambanzʉ nɨnɔ odoku ndɨ kaɨna lɨkpʉmʉka nɨlɔ, ɨga kʉwa ndɨ nɨ otumini no kumbu ɓɨɗɛ.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Ɓawai-dakɨ Yeso ɓasɨ, gʉtʉgʉ ɓoko aka nɨɓɔ ɓodoku ndɨ kabiso kotukyoku ka Galilaya, ɓamaga ndɨ ɓyɨ kaɨna lɨkpʉmʉka nɨlɔ a ndɨ kaigyonoso lɔ.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 — ausente —
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Aga ndɨ ka Pilatʉ kakʉnga manda ka Yeso.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Kumbuso yi, atotisa ndɨ ka mʉsalaba, atikyogo na kutuko kwa hʉɗʉ-hʉɗʉ, abisa ka mbʉkʉ nɨyɔ ɓakpɔ ndɨ ka lɨtalʉ. Mbʉkʉ yi nɨyɔ a ndɨ nɨ ɓakanalumbigʉ mino mʉmbanzʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 A ndɨ lɨsyɛ la kuɓukumuti, nɨlɔ ɓambanzʉ ɓiɓungusyaga ndɨ mino ko bulya Lɨsyɛ la kimumbiso.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Kʉwa wa ɓoko ɓi nɨɓɔ ɓodoku ndɨ na Yeso katʉkya ka Galilaya, ɓaɓyɛ Yɛzɛfʉ. Ɓɨna mbʉkʉ na ɓɛyɔ ɓongosa ndɨ mino manda ka Yeso.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Kumbuso yi, ɓɨganana ndɨ, ɓoɓungusyogo molingo na malazi ko bulya manda. Lɨsyɛ la kimumbiso, ɓolipyaga nɨ ɓakogyigʉ ligubo mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ mʉtʉʉ ka Musa ikpika ndɨ mino.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.