João 6

AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kumbuso yi, Yeso azaba ndɨ kʉsyakʉ wa ibombu ya Galilaya nɨyɔ ɓalɨkyaga gɔnɨ ɓɛ Tibelia.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Ambaza mudingi ka ɓambanzʉ a ndɨ kaɓɨɓya. A ɓɛyɔ, ɓambanzʉ ɓi nɨɓɔ ɓa ndɨ kaɨna mokingyosi mʉmbanga-mbanga nɨmɔ Yeso agyaga ndɨ kauhukuso ɓatʉ ɓa ɓokoloɓu.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Yeso aɗaka ndɨ ka ngʉpa, ɓikanana ndɨ kʉ ɓɛyɔ pa imoti na ɓaɓɨɓya kakɨ.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Wɨna sɛ, yɨnga ka Ɓayuda nɨyɔ ɓalɨkyaga ɓɛ Pasɨka a kʉwa ndɨ ɓuwobi.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Yeso ɨkwɛ ndɨ, amɨna ambaza mudingi nɨ anadulyoku. Aɓɨkya kʉwa ndɨ Filipi ɓɛ: «Taluwoku mukati yanɨ kaulyoliso na ɨyɨ ɓatʉ ɓi nɨɓa?»
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Aɓɨkya ndɨ ɓɛyɔ ko bulya yɨkɨngɨla Filipi aka. A ɓɛyɔ, Yeso atʉ ndɨ kaiba kambwa aka ɓɛ agya ɓʉ.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Filipi asikisya ndɨ ɓɛ: «Gʉtʉgʉ takaluwo mukati ma ɓambuma ɓamɨya ɓaɓa, kɨtʉlyanigʉ ka ɓatʉ ɓasɨ.»
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Ɓemoti luga ka ɓaɓɨɓya kakɨ ɓɛyɔ ka Andɨlɨa nɨnɔ a ndɨ mamakɨ Simoni-Pɛtɛlɛ, aɓɨkya ɓɛ:
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 «Miki ɓemoti atʉ na mukati kuɓukumuti ma saili wanʉ pa imoti na ɓosi ɓaɓa. Luki limoti, malɨlɨ mi nɨmɔ kɛgʉ gʉtʉgʉ luki aka ka ɓambanzʉ ɓudingi ɓɛnɛ.»
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Yeso aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Hulikisoni ɓambanzʉ ɓasɨ.» Tɔnɨtɔ a ndɨ tidingi wa ɓɨgbɛsɛɛɛ, ɓikonono kʉwa ndɨ. Ɓalʉkʉ ɓa ndɨ banda ɓɛlɔfʉ kuɓukumuti.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Yeso ava kʉwa ndɨ mukati, nɨyɔ abibiso Kunzi, ʉgbananɨlyaga ndɨ ɓambanzʉ nɨɓɔ ɓa ndɨ wa. Agya ndɨ na ɓosi ɓɛgɛyɔ, ʉpága mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ ɓa ndɨ mino kapa.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Nɨyɔ ɓikutaga ndɨ, Yeso ʉɓɨkya ɓaɓɨɓya kakɨ ɓɛ: «Mumuloni ɓodongbu nɨɓayɔ osikoni kyɛ koputikononitɔgʉ.»
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ɓamʉmʉla kʉwa ndɨ, ɓotumisa mʉmbɨ tɛkɛɓɛ na mɨɓa na ɓodongbu ɓaya mukati kuɓukumuti ɓaya saili nɨɓayɔ asɨkana ndɨ.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Nɨyɔ ɓambanzʉ ɓɨna ndɨ lɨkpʉmʉka lɨmbanga nɨlɔ Yeso agya ndɨ lɔ, ɓaɓɨkya ndɨ ɓɨngbanganya ɓɛ: «Alʉkʉ yi nɨmʉna a lɨngʉnʉ mugyalandʉ nɨnɔ a ndɨ kakwanana kodoku ka ɔɓɨlɨ.»
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Yeso andʉnga kʉwa ndɨ ɓɛ ɓakodoku kagwi ka mapʉpʉ ɓɛ kyɛ iki ngama, atʉkya ndɨ, aga ɓata mʉkaka ka ngʉpa.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Nɨyɔ ɓʉgɔgɔ ogwo, ɓaɓɨɓya kakɨ ɓɨnda ndɨ ka mutili ma ibombu.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Ɓaɗaka kʉwa ndɨ ka ɨngbɔlɔ, ɓapʉnga kazaba, ɓaga misa ka Kapɛlɛnaumu. Biti a ndɨ nɨ olipyini, Yeso kɛgʉ ndɨ mudoku kaʉtakanya.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Ovivi a ndɨ wapʉ, mʉɓaka anokotukosa liɓo la ibombu ɓɨgbɨya-gbɨya.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Nɨyɔ ɓaɓɨɓya ɓagya ɓakilɔmɛtɛlɛ banda kuɓukumuti ikanɨ maɗɨya kʉgʉ wo liɓo, ɓamɨna ndɨ Yeso nɨ anukpuɗoku. A ndɨ kakpakyana kʉgʉ wo liɓo ɓɨpapapa. Ɓogwa ndɨ ombombo kʉgbɛ.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Luki limoti, Yeso ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Ɨmɨ nɔ, makoɓongonitɔgʉ.»
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Ɓaɓɨɓya ɓa kʉwa ndɨ kapa ɓɛ ɓavɨ, luki limoti, ɨngbɔlɔ ɨfʉma ndɨ ɓɨgala kubi ka pa nɨyɔ ɓa ndɨ mino kaɨnda.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Na ɓʉgalo ɓi, ambaza ka ɓambanzʉ nɨɓɔ ɓotigala ndɨ kʉsyakʉ wagɔgɔ wa ibombu ɓatamana ndɨ ɓɛ ɨngbɔlɔ o ɓi wa imoti aka. Yeso kaɗakagʉ ndɨ pa imoti na ɓaɓɨɓya kakɨ, luki limoti, ɓaɓɨɓya ɓɨnda ndɨ asɨ ɨɓʉ aka.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Wɨna sɛ, mangbɔlɔ magɔgɔ otukyoku ndɨ ka gʉɗʉ wa Tibelia. Mangbɔlɔ mi nɨmɔ a kʉwa ndɨ nɨ osilini ɓuwobi na pa nɨyɔ ɓambanzʉ ɓalya ndɨ mino mukati, kumbuso Mombukwono-dosu kabibiso Kunzi.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Ambaza ka ɓambanzʉ ɨna ndɨ ɓɛ Yeso ikanɨ ɓaɓɨɓya kakɨ ɓakɛgʉ ɓata wa. Ɓaɗaka kʉwa ndɨ ka mangbɔlɔ, ɓaga kakɨsa ka Kapɛlɛnaumu.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Nɨyɔ ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓadwɛ, ɓatokonyoku ndɨ Yeso kʉsyakʉ wagɔgɔ wa ibombu, ɓamuusa ɓɛ: «Muwonisilo, wosiliku wanʉ ngbingo tino?»
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Yeso usikisya ndɨ ɓɛ: «A lɨngʉnʉ, a lɨngʉnʉ, nakamʉɓɨkya ambɛ, makɛgʉ kɛkɨsa asɨ kyɛ mini ɓi makpʉmʉka mʉmbanga-mbanga, luki limoti kyɛ malyi ɓi mukati, mikutogo ɓɨkpɛkɛɗɛ-kpɛkɛɗɛ.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Makogyonitɔgʉ ligubo ko bulya malɨlɨ nɨmɔ apʉtɨkanaga. Luki limoti, gyoni ka nɨmɔ olipyogo, apá ɔɓɨlɨ wa ɓɛnzɛ na ɓɛnzɛ. Mika-mʉmbanzʉ amʉpátʉ ndɛkɛ malɨlɨ mi nɨmɔ. A ɓɛyɔ, Baba nɨnɔ a Kunzi ɓɨkpɛ owonisila ndɨ ɓɨngbanganya ɓɛ ɨyɨ nɔ atikoku.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Ɓamuusa kʉwa ndɨ ɓɛ: «Takwanana kagya ɓʉ kotulyoso mogubo nɨmɔ Kunzi apaga?»
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Yeso usikisya ndɨ ɓɛ: «Ligubo nɨlɔ Kunzi akapa ɓɛ gyoni nɨlɨ: iɓinikyononi ɨmɨ yi nɨnɔ ɓetikoku ndɨ.»
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Ɓaɓɨkya kʉwa ndɨ ɓɛ: «Lɨkpʉmʉka lɨmbanga tino lɔ wakwanana katɨgyɨlya kyɛ tʉɓɨnɨkyanɨ? Wakagya luki tino?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Ɓotitosu ɓalyatʉ ndɨ malɨlɨ nɨmɔ ɓalɨkyaga ɓɛ mana kʉ ka ɨsa. Mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ ikpikaga ndɨ mino ka Moɓiso Motu ɓɛ: ‹Kunzi ʉpá ndɨ mukati nɨmɔ otukyoku ndɨ kʉgʉ wa lɨsyɛ.›»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Yeso usikisya ndɨ ɓɛ: «A lɨngʉnʉ, a lɨngʉnʉ, nakamʉɓɨkya ambɛ, kɛgʉ Musa nɔ amʉpá ndɨ mukati nɨmɔ otukyoku ndɨ kʉgʉ wa lɨsyɛ. Luki limoti, Baba nɔ apága mukati ma lɨngʉnʉ nɨmɔ otukyoku kʉgʉ wa lɨsyɛ.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 A ɓɛyɔ, mukati ko Kunzi, a nɨmɔ osyogoku kotukyoku kʉgʉ wa lɨsyɛ, apá ɔɓɨlɨ ka lɨtɔmbʉ.»
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ɓaɓɨkya kʉwa ndɨ ɓɛ: «Mombukwono-dosu, tɨpága masyɛ masɨ mukati mi nɨmɔ aka mɔ.»
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Yeso ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Ɨmɨ nɨ mukati nɨmɔ apága ɔɓɨlɨ. Mʉmbanzʉ kodoku kʉ kamɨ, ɛɓɨnɨkyana, kɨmʉkanɨgʉ ndɛkɛ ɓata nza na mʉsasa gʉtʉgʉ iki yi aka.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Luki limoti, namʉɓɨkyatʉ ndɨ ambɛ: wɨna sɛ, mɛmɨnatʉ ndɨ kanɨ makoɓinikyonigʉ.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Mʉtʉ wasɨ nɨnɔ baba ɛpá, odokuto kʉ kamɨ. Kedulyoku, nakakpumyigʉ ndɛkɛ.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 A ɓɛyɔ, nakotukyokugʉ ndɨ kʉgʉ wa lɨsyɛ kagya sɨpananɨsɔ kamɨ, luki limoti nɨsɔ ka nɨnɔ etikoku ndɨ.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Na sɨpananɨsɔ ka nɨnɔ etikoku ndɨ a ɓɛ nakaɓungusogonitɔgʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka ka nɨɓɔ epóku, luki limoti nupupisatʉ ɓasɨ ka ɓambʉkʉ ka lɨsyɛ la muliɓo.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 A ɓɛyɔ, sɨpananɨsɔ ka baba a ɓɛ mʉtʉ wasɨ nɨnɔ amɨna Miki, aɓɨnɨkyana, inisoni na ɔɓɨlɨ wa ɓɛnzɛ na ɓɛnzɛ. Ɨmɨ, napupisatʉ ndɛkɛ ka mbʉkʉ ka lɨsyɛ la muliɓo.»
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ɓayuda ɓapʉnga kʉwa ndɨ kanzɨnzɨnya Yeso kyɛ aɓɨkya ndɨ ɓɛ ɨyɨ nɨ mukati nɨmɔ osyoku kʉgʉ wa lɨsyɛ.
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ɓa ndɨ kaɓɨkya ɓɛ: «Kɛgʉ mbɛyɨ Yeso mʉ? Mika Yɛzɛfʉ? Takamibigʉ mbɛyɨ abakɨ na amakɨ? Akwanana pɨyɛ kaɓɨkya ɓata lɨkɨ ɓɛ osyoku kʉgʉ wa lɨsyɛ?»
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Yeso usikisya ndɨ ɓɛ: «Wosoni kaɨnzɨnzɨnya luga kunu.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Mʉmbanzʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka kakwananɨgʉ kodoku kʉ kamɨ, kiki nɨ Baba nɨnɔ etikoku ndɨ aka nɔ alutiniku. Ɨmɨ, napupisatʉ ndɛkɛ mʉtʉ yi nɨnɔ ka mbʉkʉ ka lɨsyɛ la muliɓo.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Ikpikaga ka moɓiso ka ɓogyalandʉ ɓɛ: ‹Kunzi ʉtɨwa ndɛkɛ ɓambanzʉ ɓasɨ.› Mʉtʉ wasɨ nɨnɔ amʉkana Baba, aɓyɛ mʉtʉʉ kakɨ, odokuto kʉ kamɨ.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Kɛgʉ na mʉtʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka nɨnɔ aminoni Baba, kiki nɨnɔ aka nɔ otukyoku ko Kunzi, ɨyɨ nɔ aminoni Baba.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 A lɨngʉnʉ, a lɨngʉnʉ, nakamʉɓɨkya ambɛ, nɨnɔ ɛɓɨnɨkyana, a na ɔɓɨlɨ wa ɓɛnzɛ na ɓɛnzɛ.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ɨmɨ nɨ mukati nɨmɔ apága ɔɓɨlɨ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ɓotitonu ɓalyatʉ ndɨ mana ka ɨsa, gʉtʉgʉ ɓɛyɔ, ɓolumwaga ndɨ.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Luki limoti, mukati mi nɨmɔ osyoku kʉgʉ wa lɨsyɛ nɨma. Mʉtʉ yi nɨnɔ alya, kokwigʉ ndɛkɛ.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Ɨmɨ nɨ mukati ma ɔɓɨlɨ nɨmɔ osyoku kʉgʉ wa lɨsyɛ. Mʉmbanzʉ kalya, ika ndɛkɛ na ɔɓɨlɨ wa ɓɛnzɛ na ɓɛnzɛ. Mukati mi nɨmɔ napá ndɛkɛ ambɛ ɓambanzʉ ɓinisoni na ɔɓɨlɨ nɨ nzʉyɨ kamɨ.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Kʉwa wa, Ɓayuda ɓapʉnga ndɨ ɓoɗongoso luga kaɓʉ, ɓanaɓɨkya ɓɛ: «Alʉkʉ yi nɨmʉ akwanana pɨyɛ katɨpá nzʉyɨ kakɨ ɓɛ talyɨ lɨkɨ?»
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Yeso ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «A lɨngʉnʉ, a lɨngʉnʉ, nakamʉɓɨkya ambɛ, makolyi nzʉyɨ ko Mika-mʉmbanzʉ, momwo ɓangʉ kakɨ, makikigʉ na ɔɓɨlɨ kʉsɔ kunu.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Mʉmbanzʉ kalya nzʉyɨ kamɨ, omwo ɓangʉ kamɨ, ika na ɔɓɨlɨ wa ɓɛnzɛ na ɓɛnzɛ. Napupisa ndɛkɛ ka mbʉkʉ ka lɨsyɛ la muliɓo.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 A ɓɛyɔ, nzʉyɨ kamɨ a malɨlɨ ma lɨngʉnʉ, ɓangʉ kamɨ a luki limwo la lɨngʉnʉ.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Mʉtʉ nɨnɔ alyaga nzʉyɨ kamɨ, omwa ɓangʉ kamɨ, ikaga kʉsɔ kamɨ na ɨmɨ kʉsɔ kakɨ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Baba nɨnɔ etikoku ndɨ a na ɔɓɨlɨ, ɨmɨ, na na ɔɓɨlɨ ko ngu kakɨ. A ɓɛgɛyɔ, mʉmbanzʉ nɨnɔ ɛlya, inisa na ɔɓɨlɨ pisi kʉ kamɨ.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Mukati mi nɨma otukyoku kʉgʉ wa lɨsyɛ. Kɛgʉ abɛ nɨmɔ ɓotitonu ɓalya ndɨ, gʉtʉgʉ ɓɛyɔ, ɓokwaga ndɨ aka. Luki limoti, nɨnɔ alya mukati mi nɨma, ika na ɔɓɨlɨ wa ɓɛnzɛ na ɓɛnzɛ.»
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Yeso anzɨna ndɨ mʉnzɨna mi nɨmana ka Kapɛlɛnaumu nɨ akapá mʉtʉʉ ka ndaɓʉ ya malʉmba.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Nɨyɔ ɓʉkana mʉnzɨna ka Yeso ɓɛyɔ, ɓudingi ɓa ɓaɓɨɓya kakɨ aka ndɨ ɓɛ: «Mʉnzina mi nɨmana a mʉmbanga kʉgbɛ, wanɨ nɔ akwanana kapa kaʉkana?»
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Yeso andʉnga ndɨ ɓɛ ɓaɓɨɓya kakɨ ɓakaɨnzɨnzɨnya ko bulya mʉnzɨna mi nɨmɔ. Kinili, umuusa kʉwa ndɨ ɓɛ: «Lɨkpʉmʉka li nɨlɨ amutulisito mambɛngɨ?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Kika nɨ a ɓɛyɔ, ika kʉwa lɨkɨ nɨ maminini Mika-mʉmbanzʉ kaɗaka ɓata ka pa nɨyɔ a ndɨ mino kambwa?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Lɨmbɛngɨ ko Kunzi lɔ apága ɔɓɨlɨ. Nzʉyɨ kakwananɨgʉ kagya luki. Mʉnzɨna nɨmɔ namʉɓɨkya ndɨ mɔ a mutumo no ngu ya lɨmbɛngɨ, na imu mɔ apága ɔɓɨlɨ.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Luki limoti, ɓambanzʉ ɓemoti-ɓemoti luga kunu ɓakɛgʉ kaɓɨnɨkyana. A ɓɛyɔ, Yeso ibagatʉ ndɨ katʉkya ka ɓʉndɛlɨ aka ɓɛ atʉ na nɨɓɔ ɓakaɓɨnɨkyanagɨgʉ ndɨ na nɨnɔ agaba ndɛkɛ.»
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Omotiloku ndɨ ɓɛ: «Kinili, namuɓikyi ambɛ: ‹Kɛgʉ na mʉmbanzʉ nɨnɔ akwanana kodoku kʉ kamɨ kiki nɨ baba aka nɔ ahukwilyini pisi.›»
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Katʉkya ko ngbingo yi nɨnɔ aka nɔ, ɓudingi ɓa ɓaɓɨɓya kakɨ ɓasa ndɨ, ɓakakpakyanagɨgʉ ndɨ ɓata na ɨɓʉ.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Yeso umuusa kʉwa ndɨ ɓaɓɨɓya tɛkɛɓɛ na ɓaɓa ɓɛ: «Yɛgʉ iɓunu, ma kʉwa gɔnɨ iɓunu kapa kɛsa?»
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simoni-Pɛtɛlɛ asikisya ndɨ ɓɛ: «Mombukwono-dosu, tɨnda ɓata ka wanɨ? Ɨwɛ wa na mʉnzɨna nɨmɔ apága ɔɓɨlɨ wa ɓɛnzɛ na ɓɛnzɛ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Iɓusu, takaɓɨnɨkyana, takaiba ambɛ ɨwɛ nɨ Mʉtʉ Wotu nɨnɔ Kunzi atikoku ndɨ.»
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Yeso usikisya ndɨ ɓɛ: «Kɛgʉ mbɛyɨ ɨmɨ aka nɔ namʉpʉnaga ndɨ iɓunu ɓasɨ tɛkɛɓɛ na ɓaɓa? Luki limoti, ɓemoti luga kunu a mumuyoniso!»
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Yeso a ndɨ kanzɨna ko bulya ka Yuda nɨnɔ a ndɨ mika Simoni Isikalioti. A ɓɛyɔ, Yuda nɔ a ndɨ kagaba, gʉtʉgʉ ɓɛyɔ a ndɨ mino ɓemoti ka ɓaɓɨɓya tɛkɛɓɛ na ɓaɓa yɔ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.