João 20
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs ARA
1 Ka lɨsyɛ la Mungu ko mbolugo, Malia nɨnɔ mʉtʉ wa gʉɗʉ wa Magadala ɨnda ndɨ ka mbʉkʉ. Nɨyɔ osila kʉ, ɨna ɓɛ lɨtalʉ lidingi nɨlɔ ɓadʉla ndɨ nolu mbʉkʉ, ɓa ndɨ nɨ ɓotumbini.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Aga ndɨ mbangʉ ka Simoni Pɛtɛlɛ na ka mʉɓɨɓya wagɔ nɨnɔ Yeso apaga ndɨ, ʉɓɨkya ɓɛ: «Ɓanyuni Mombukwono-dosu ka mbʉkʉ, takibigʉ ambɛ ɓabisiku yanɨ.»
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Pɛtɛlɛ na mʉɓɨɓya nɨnɔ wagɔ nɔ ɓaga ndɨ ka mbʉkʉ.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Ɨɓʉ ɓasɨ ɓaɓa ɓaga ndɨ mbangʉ. Luki limoti, mʉɓɨɓya nɨnɔ wagɔ nɔ a ndɨ kapɨkɨta mbangʉ yapʉ kakɨtaga Pɛtɛlɛ, adwɛ ndɨ ɨyɨ kambwa.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Odidika ndɨ, aɓɨmya, ɨna ɓotu ɓayiɗukusila ka kpɔlɔ, luki limoti, nɨ kingyigʉ.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Kʉwa wa, Simoni Pɛtɛlɛ, nɨnɔ a ndɨ kaɓiɓyoku, osiloku. Ogulya ndɨ ka mbʉkʉ, ɨna ɓabandɨ ɓayiɗukusilo wa,
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 ɨna gɔnɨ ndɨ panga ya kutuko nɨkwɔ ɓatikya ndɨ noku Yeso mʉ. Panga ya kutuko yi nɨyɔ a ndɨ yiɗukufogo, yibisa di ka pa yagɔgɔ nɨ kɛgʉ pa imoti na ɓabandɨ.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Kʉwa wa, mʉɓɨɓya wagɔgɔ nɨnɔ aɗɨkya ndɨ kosila ka mbʉkʉ, ogulya gɔnɨ. Ɨna ndɨ, aɓɨnɨkyana.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 A ɓɛyɔ, kadwɛ ko ngbingo yi nɨnɔ, ɓaɓɨɓya ɓa ndɨ nɨ ɓakonotombisyigʉ isi ya lɨkpʉmʉka nɨlɔ ɓokpika ndɨ ko Moɓiso ɓɛ Yeso opupatʉ ndɛkɛ ka mbʉkʉ.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Kumbuso yi, ɓaɓɨɓya ɓaɓa ɓi nɨɓɔ ɓɨganana ndɨ.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Malia a ndɨ wakamaga kunzi, ka kpɔlɔ wa mbʉkʉ, anagama. Ngbingo yi nɨnɔ a mbɛyɨ ndɨ mina kagama aka nɔ, odidika ndɨ kaɓɨmya mbʉkʉ,
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 ʉmɨna kʉwa ndɨ ɓamalaika ɓaɓa ɓimokisyogini ɓotu ɓayotutu, ɓikogini ka pa nɨyɔ ɓongosa ndɨ mina manda ka Yeso. Ɓemoti a ndɨ miso ya mʉ, wagɔ miso ya magʉ.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ɓamuusa ndɨ ɓɛ: «Yɛ ma, wakagama ɨkɨ?» Usikisya ndɨ ɓɛ: «Ɓanyuni Mombukwana-damɨ ka mbʉkʉ, nakibigʉ ambɛ ɓabisiku yanɨ.»
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Kumbuso kaɓɨkya ɓɛyɔ, oyikana ndɨ, amɨna Yeso wakamaga, luki limoti, nɨ kamibigʉ.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Yeso amuusa ndɨ ɓɛ: «Yɛ ma, wakagama ɨkɨ? Wakakɨsa wanɨ?» Malia a ndɨ kasɨma ɓɛ zamʉ wo ɓotiko nɔ. Aɓɨkya kʉwa ndɨ ɓɛ: «Yɛ ba, kika nɨ ɨwɛ nɔ wanyu ɓi, ɨwanya kʉ wabisi ɓi mino, naviku.»
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Yeso amaka ndɨ ɓɛ: «Malia!» Malia oyikana ndɨ, aɓɨkya na Libelenia ɓɛ: «Labuni!» isi yi ɓɛ «Muwonisilo.»
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Yeso aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Wakevilonitɔgʉ, kyɛ nakanoɗokigʉ mbɛyɨ ka Baba. Luki limoti, wɨnda kaʉɓɨkya ɓomika-mama ambɛ nakaɗaka ka Baba nɨnɔ a gɔnɨ Obonu, ko Kunzi kamɨ nɨnɔ a gɔnɨ Kunzi kunu.»
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Malia yi nɨnɔ wa Magadala nɔ ɨnda kʉwa ndɨ kaʉɓɨkya ɓaɓɨɓya ɓɛ aminito Mombukwono-dosu, ʉtʉmbʉlyaga ɓɛyɔ aɓɨkya ndɨ mino.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Ɓʉgɔgɔ ɓa lɨsyɛ la Mungu li nɨlɔ aka lɔ, ɓaɓɨɓya ɓa ndɨ ɓʉmʉmʉkana. Ɓadʉlaga ndɨ pumi ya ndaɓʉ nɨyɔ ɓa ndɨ mino ɓɨkpwɔkpwɔkpwɔ, kyɛ ɓa ndɨ kaʉɓanga Ɓayuda. Yeso odoku ndɨ, amaga luga kaɓʉ ɓɨgba, ɨyɨ aka na ɨɓʉ ɓɛ: «Mazɨyɔ iki pa imoti na iɓunu!»
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Kumbusa kaɓɨkya ɓɛyɔ, ʉwanya maɓɔkʉ na mbanzɨ. Ɓaɓɨɓya ɓogwa kʉwa ndɨ magyagya kamɨna Mombukwono-dosu.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Yeso ɨgɨlya ɓata ndɨ kaʉɓɨkya ɓɛ: «Mazɨyɔ iki pa imoti na iɓunu! Mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ Baba ɛtɨka ndɨ mino, nakamʉtɨka ɨmɨ ɓɛgɛyɔ.»
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Nɨyɔ aɓɨkya ndɨ ɓɛyɔ, uusya ndɨ na ahʉ, ʉɓɨkya ɓɛ: «Lɨmbɛngɨ-Lotu iki kʉsɔ kunu.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ɓatʉ ɓasɨ nɨɓɔ mʉpɨlyaga ndɛkɛ ɓʉnyɛ, ɓinisanaga ndɛkɛ na mʉpɨlya. Ɓasɨ nɨɓɔ makʉpɨlyɨgʉ ndɛkɛ, ɓakinisonigʉ ndɛkɛ na mʉpɨlya.»
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Luki limoti, ngbingo yi nɨnɔ Yeso upuponilya ndɨ mino, Tʉma nɨnɔ ɓamakaga ndɨ gɔnɨ ɓɛ «Muɓigi», ɓemoti ka ɓaɓɨɓya tɛkɛɓɛ na ɓaɓa, kɛgʉ ndɨ ɨyɨ wa.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Ɓaɓɨɓya ɓagɔgɔ ɓaɓɨkya kʉwa ndɨ ɓɛ: «Taminito sɛ iɓusu Mombukwono-dosu.» Luki limoti, Tʉma usikisya ndɨ ɓɛ: «Nakini ɓepukulu ɓayo sumani ka maɓɔkʉ kakɨ, nakatuni kpɛngbɛ ka ɓepukulu ɓi nɨɓɔ, nakovili mbanzɨ kakɨ, nakaɓɨnɨkyanɨgʉ pɔ.»
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Kumbusa wa pɔsɔ ɓemoti, ɓaɓɨɓya ɓamʉmʉkana ɓata ndɨ ka ndaɓʉ yi nɨyɔ. Tʉma a kʉwa ndɨ pa imoti na ɨɓʉ. Gʉtʉgʉ ɓɛyɔ pumi a ndɨ mino yɨdʉlaga aka yɔ, Yeso odoku ndɨ, ɨyɨ aka luga kaɓʉ ɓɨgba, ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Mazɨyɔ iki pa imoti na iɓunu!»
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Kʉwa wa, aɓɨkya ndɨ Tʉma ɓɛ: «Mʉtʉna kpɛngbɛ kakʉ wanʉ, wɨna maɓɔkʉ kamɨ. Makya kʉɓɔkʉkɔ wanʉ, wɛvɨla mbanzɨ. Wakikonitɔgʉ ɓata na ɓotumo, luki limoti, ɓɨnɨkyana kʉwa.»
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Tʉma asikisya ndɨ ɓɛ: «Mombukwana-damɨ, Kunzi kamɨ!»
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Yeso aka ndɨ na ɨyɨ ɓɛ: «Woɓinikyonini sɛ kʉwa kyɛ weminini? Ɨgyagya ka ɓatʉ nɨɓɔ ɓaɓɨnɨkyanaga nɨ ɓakinigʉ!»
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yeso agyatʉ ndɨ ɓata makpʉmʉka mʉmbanga-mbanga magɔ makpʉ ko misa ka ɓaɓɨɓya kakɨ. Makpʉmʉka mi nɨmɔ kikpikagagʉ ndɨ ka kɨtaɓʉ yi nɨyɨ.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Luki limoti, ɓokpika ndɨ nɨmana kyɛ maɓɨnɨkyanɨ ɓɛ Yeso nɨ Masiya, Miko-Kunzi. Makaɓɨnɨkyana ɓɛyɔ, minisana na ɔɓɨlɨ pisi ko lino kakɨ.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.