João 11

AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A ndɨ na mʉtʉ wo koloɓu ɓemoti nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Lazalɔ. Ɨyɨ Lazalɔ ikaga ndɨ ka mugi ma Betania. Ɓasalɨ kakɨ ɓɛyɔ ka Malia na Malata ɓikaga ndɨ kʉ gɔ kʉ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (A Malia yi nɨnɔ ogboɗya ndɨ magʉ ka Mombukwono-dosu na malazi, akpaga no tukatʉ kakɨ. Mamakɨ ɓɛyɔ ka Lazalɔ nɔ a ndɨ no koloɓu.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ɓasalɨ ɓaɓa ɓi nɨɓɔ ɓatɨkɨlya ndɨ Yeso mayʉ ɓɛ: «Mombukwono-dosu, wai-dakʉ akaɨmʉkana.»
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Nɨyɔ Yeso ʉkana mino mongoni mi nɨmɔ, ɨyɨ aka ɓɛ: «Kokwigʉ no koloɓu yi nɨyɔ. Luki limoti, isi yi nɨ kowonisilo ɨbɨba ko Kunzi, kyɛ Mikakɨ avɨ ɨbɨba.»
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Wɨna sɛ, Yeso apaga ndɨ Lazalɔ pa imoti na ɓasalɨ kakɨ ɓɛyɔ ka Malia na Malata.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Luki limoti, nɨyɔ ʉkana ndɨ ɓɛ Lazalɔ a no koloɓu, agya mbɛyɨ ɓata masyɛ maɓa ka pa nɨyɔ a ndɨ mino yɔ,
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 kumbuso yi, ʉɓɨkya ndɨ ɓaɓɨɓya kakɨ ɓɛ: «Tigini ɓata ka Yudɛa.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ɓaɓɨɓya ɓaɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Muwonisilo, Ɓayuda ɓo ɓi kakɨsa kaʉmwɔ na matamʉ mbɨya aka ɓi wanʉ. Wa ɓata kapa kaɨga kʉ ɓɛyɔ?»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yeso usikisya ndɨ ɓɛ: «Takɛgʉ mbɛyɨ na ɓasaa tɛkɛɓɛ na ɓaɓa ka lɨsyɛ limoti? Kika nɨ mʉmbanzʉ akakpakyana na lɨsyɛ kakwananɨgʉ kasakaga, kyɛ akaɨna ɓɨngbanganya.
9 Jesus respondeu:
10 Luki limoti, mʉmbanzʉ kakpakyana no biti, asakagatʉ kyɛ kɛgʉ kaɨna ɓɨngbanganya.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kumbuso kaɓɨkya ɓɛyɔ, Yeso amatɨla ɓata ndɨ ɓɛ: «Wai-dosu ɓɛyɔ ka Lazalɔ a ka tɔtɔ, luki limoti, nakaɨnda kazuzukiso.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ɓaɓɨɓya ɓaɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Mombukwono-dosu, kika nɨ a ka tɔtɔ, ahʉkatʉ.»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 A ɓɛyɔ, Yeso a ndɨ kaɓɨkya ɓɛ Lazalɔ okwini, luki limoti, ɓaɓɨɓya ɓa ndɨ ɨɓʉ kasɨma ɓɛ a kanzɨna ko bulya tɔtɔ aka.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Yeso ʉɓɨkya kʉwa ndɨ ɓɨngbanganya ɓɛ: «Lazalɔ okwini ɓi.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Nakogwa magyagya ko bulya kunu, kyɛ nakɛgʉ ɓi kʉ. Na ɓɛyɔ, makwananatʉ kɛɓɨnɨkyana. Luki limoti, togoni kʉ kakɨ.»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Kʉwa wa, Tʉma nɨnɔ ɓamakaga gɔnɨ ɓɛ «Muɓigi» ʉɓɨkya ndɨ ɓaɓɨɓya ɓadakɨ ɓɛ: «Togoni nɛkɨ kʉwa ɓasɨ aka, iba tolumwogi pa imoti na ɨɓʉ.»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Nɨyɔ Yeso osila ndɨ, atakanya Lazalɔ nɨ a kʉwa na masyɛ makwanganya ka mbʉkʉ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betania a ɓuwobi na Yelusalɛma, banda ɓakilɔmɛtɛlɛ ɓasaa aka.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Kinili, Ɓayuda ɓakpʉ ɓa ndɨ nɨ ɓodunuku katakanya Malia na Malata, kautumiso mambɛngɨ ko bulya kukwakʉ ka mamaɓʉ.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ngbingo yi nɨnɔ Malata ʉkana mino ɓɛ Yeso akodoku, ɨnda ndɨ katɨlya. Luki limoti, Malia asɨkana ndɨ ɨyɨ wakiko ka ndaɓʉ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Malata aɓɨkya ndɨ Yeso ɓɛ: «Mombukwono-dosu, wakiko ɓi wanʉ, iba mika-mama kokwigʉ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Luki limoti, mbɨya wanʉ, nakaiba ambɛ masɨ nɨmɔ wakʉnga Kunzi, ʉpátʉ.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yeso aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Mamakʉ akopupa ka mbʉkʉ.»
23 Jesus disse a ela:
24 Malata asikisya ndɨ ɓɛ: «Nakaiba ambɛ opupokuto ndɛkɛ ngbingo yi nɨnɔ ɓambanzʉ ɓopupa ndɛkɛ mino ka lɨsyɛ la muliɓo.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yeso aka ndɨ na ɨyɨ ɓɛ: «Ɨmɨ nɔ nupupisaga ɓambanzʉ ka ɓambʉkʉ, ɨmɨ nɨ ɔɓɨlɨ. Mʉtʉ yi nɨnɔ ɛɓɨnɨkyana, ika ndɛkɛ na ɔɓɨlɨ gʉtʉgʉ kokwo.
25 Então Jesus declarou:
26 Mʉmbanzʉ wasɨ nɨnɔ ikaga kʉsɔ kamɨ, kɛɓɨnɨkyana, kokwigʉ ndɛkɛ. Watʉ kaɓɨnɨkyana lɨkpʉmʉka li nɨlɔ?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Asikisya ndɨ ɓɛ: «Iyo, Mombukwono-dosu, nakaɓɨnɨkyana ambɛ ɨwɛ nɨ Masiya, Miko Kunzi, nɨnɔ akwanana ndɨ kodoku ka ɔɓɨlɨ.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Nɨyɔ Malata aɓɨkya ɓɛyɔ, aga ndɨ. Kʉwa wa, amaka Malia, aɓɨkya na ɓepisi-pisi ɓɛ: «Muwonisilo a kʉ, akaʉmaka.»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nɨyɔ aka yɔ Malia ʉkana ɓɛyɔ, atʉkya ndɨ ɓɨkwa, ɨnda katakanya.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Wɨna sɛ, Yeso a ndɨ nɨ kanodwigʉ ka mʉsɛngɨ. A mbɛyɨ ndɨ ka pa nɨyɔ Malata ɨnda ndɨ mino katɨlya.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ɓayuda nɨɓɔ ɓa ndɨ katumisa Malia lɨmbɛngɨ ka ndaɓʉ kʉ, ɓamɨna ndɨ kaamaga ɓɨkwa na kopupo. Ɓaɓyɛ, ɓa ndɨ kasɨma ɓɛ akaɨnda kagama ka mbʉkʉ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Nɨyɔ Malia osila kʉ Yeso a ndɨ mino, amɨna, ogwa ka magʉ kakɨ, aɓɨkya ɓɛ: «Mombukwono-dosu, wakiko ɓi wanʉ, iba mika-mama kokwigʉ.»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ngbingo yi nɨnɔ Yeso amɨna ndɨ mino kagama, ʉmɨna gɔnɨ Ɓayuda nɨɓɔ ɓodoku ndɨ na ɨɓʉ kagama, nzʉyɨ atwa ndɨ ɓɨkyakyakya, alya kumbu kʉgbɛ.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Uusa ndɨ ɓɛ: «Mabisiku ɓi yanɨ?» Ɓasikisya ɓɛ: «Mombukwono-dosu, dawɨnɨnɔ.»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yeso agama ndɨ.
35 Jesus chorou.
36 Ɓayuda ɓaɓɨkya kʉwa ndɨ ɓɛ: «A lɨngʉnʉ, a ndɨ wai-dakɨ aka!»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Luki limoti, ɓagɔgɔ luga kaɓʉ ɓaɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Sɨ ɨyɨ nɔ ahukusa ndɨ mʉtʉ wo koloɓu ya mamɔmɔ. Kakwananɨgʉ gɔnɨ ɓi kakpɨngbɨlya Lazalɔ kukwakʉ?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Nzʉyɨ atwa ɓata ndɨ Yeso, aga ka mbʉkʉ. Mbʉkʉ yi nɨyɔ ɓakpɔ ndɨ ka lɨtalʉ, ɓotikya na lɨtalʉ lidingi ɓikpwu.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yeso aɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Tumboni lɨtalʉ!» Mamakɨ Lazalɔ ɓɛyɔ ka Malata aɓɨkya ɓɛ: «Mombukwono-dosu, a kʉwa kolumbo, kyɛ a kʉwa na masyɛ makwanganya wa ɓalumbi ɓi mino.»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yeso asikisya ndɨ ɓɛ: «Nakuɓikyigʉ mbɛyɨ ɓi ambɛ wakaɓɨnɨkyana, wɨnatʉ ɨbɨba ko Kunzi?»
40 Jesus respondeu:
41 Ɓatʉmba kʉwa ndɨ lɨtalʉ. Yeso ɨkwɛ ndɨ kʉgʉ wa lɨsyɛ, aɓɨkya ɓɛ: «Babooo, nakaubibiso kyɛ wemukonini.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ɨmɨ, nibagatʉ ambɛ wɛmʉkanaga masyɛ masɨ. Luki limoti, noɓikyi ɓɛyɔ ko bulya ka ɓambanzʉ nɨɓana ɓekunguli ɓa, iba ɓaɓɨnɨkyanitɔ ɓɛ ɨwɛ nɔ wetikoku ndɨ.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Nɨyɔ aɓɨkya ɓɛyɔ, apamɨkana ndɨ na lɨyʉ lapʉ ɓɛ: «Lazalɔ, pupoku!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Opupoku kʉwa ndɨ, magʉ na maɓɔkʉ mʉkandaga na ɓapanga ɓaya ɓotu, miso mutikya na kutuko. Yeso ʉɓɨkya kʉwa ndɨ ɓɛ: «Mukulogoni, masa aga.»Yeso apupisini Lazalɔ ka mbʉkʉ|src="WA03869b.tif" size="col" copy="Graham Wade" ref="11:44"
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ɓayuda ɓakpʉ nɨɓɔ ɓodoku ndɨ ka Malia, ɓaɓɨnɨkyana ndɨ Yeso kaɨna nɨlɔ agya ndɨ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Luki limoti, ɓagɔgɔ luga kaɓʉ, ɓɨnda ndɨ ka Ɓafalisayɔ na ɓʉtʉmbʉlyaga lɨkpʉmʉka nɨlɔ Yeso agya ndɨ lɔ.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Kʉwa wa, ɓokumu-kumu na Ɓafalisayɔ ɓamʉmʉkana ndɨ ka Basa-Yidingi kaɓʉ, ɓaɓɨkya ɓɛ: «Tagya sɛ ɓʉ? Alʉkʉ mʉna a kʉwa kagya mokingyosi makpʉ.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Takasɨlya ngbingo kagyaga aka ɓɛyɔ, ɓatʉ ɓasɨ ɓaɓɨnɨkyanatʉ. Kumbuso yi, Ɓalʉma ɓodoku kʉwa ɓanʉ kapʉta Ndaɓʉ ko Kunzi na mugi kusu.»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Luki limoti, ɓemoti luga kaɓʉ, nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Kayafa na nɨnɔ a ndɨ kumu-kumu ka syangasʉ si nɨsɔ, ʉɓɨkya ndɨ ɓɛ: «Iɓunu, makibigʉ luki!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Makibigʉ ambɛ a gʉtʉgʉ ɓɨnza mʉmbanzʉ ɓemoti kokwo ko bulya ka ɓatʉ ɓudingi? Kigyonoso ɓɛyɔ, lɨvananza lasɨ kolumwogigʉ.»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 (Mʉnzɨna mi nɨmɔ kotukyokugʉ ndɨ kakɨ ka mombukwana-dakɨ yi. Luki limoti, ɓɛyɔ a ndɨ mino kumu-kumu ka syangasʉ nɨsɔ, a ndɨ kaɓɨkya na ɓugyalandʉ ɓɛ Yeso akwanana ndɨ kokwo ko bulya lɨvananza ka Ɓayuda.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Na kukwakʉ kakɨ kɛgʉ asɨ ko bulya ka Ɓayuda aka. Luki limoti, a gɔnɨ ko bulya kaʉmʉmʉla ka imoti, ɓomiko Kunzi nɨɓɔ ɓomisikana ndɨ ɓingbwi.)
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Katʉkya kʉwa ndɨ ka lɨsyɛ nɨlɔ aka lɔ, ɓangama ka Ɓayuda ɓʉkanana ndɨ kamwisiso Yeso.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Kinili, Yeso kipupisogigʉ ndɨ ɓata ɓɨngbanganya luga ka Ɓayuda. Luki limoti, atʉkya kʉwa ndɨ wa, ɨnda ka iwili nɨyɔ ɓuwobi na ɨsa, ka gʉɗʉ nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Efulaimu. Ɓikaga kʉwa ndɨ kʉ pa imoti na ɓaɓɨɓya kakɨ.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Yɨnga ya Pasɨka ka Ɓayuda a kʉwa ndɨ ɓuwobi. Ɓambanzʉ ɓudingi ɓatʉkya ndɨ ko giyo kaɓʉ, ɓaɗamba ka Yelusalɛma kaiɓuɓiso kambwa wa yɨnga ya Pasɨka.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ɓa ndɨ kakɨsa Yeso ɓɨvaka-vaka, ɓanimuuso luga kaɓʉ kʉ ka Ndaɓʉ ko Kunzi ɓɛ: «Makaɨna ɓʉnɨ? Odokutɔ gɔnɨ ka yɨnga ikanɨ kodukugʉ?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ɓokumu-kumu na Ɓafalisayɔ ɓa ndɨ nɨ ɓopíni mʉtʉʉ ɓɛ mʉmbanzʉ kibo kʉ Yeso o mino, akwanana kaʉɓɨkya kyɛ ɓɨndɨ kagwi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.