João 10
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs ACF
1 Yeso oɓikyoku ndɨ ɓɛ: «A lɨngʉnʉ, a lɨngʉnʉ, nakamʉɓɨkya ambɛ, mʉmbanzʉ kogulyi pisi ka mupumi ma lindilo ka ɓakɔndɔlɔ, luki limoti aɗaka, ingya ka ngala, a mʉtʉ wo kuɓakʉ na munzikaɓʉ.
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Luki limoti, muɓuɓulyo ka ɓakɔndɔlɔ nɔ ogulyaga ɨyɨ pisi ka mupumi.
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Zamʉ ahukwilyaga mupumi, ɓakɔndɔlɔ ɓʉkana lɨyʉ ka muɓuɓulyo. Ɨyɨ, apʉnga kaʉmaka yɨkaka-yɨkaka no mino kaɓʉ, upupisa kunzi.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas, e as traz para fora.
4 Kupupiso ɓasɨ kunzi, akɨtaga kambwa kaɓʉ, apʉnga kakpakyana. Ɓakɔndɔlɔ aka ɓingbooo kumbusa kakɨ kyɛ ɓibatʉ lɨyʉ kakɨ.
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 Ɓakaɓɨɓyagɨgʉ mubiko. Luki limoti, ɓomisikono ɓingbwi, kyɛ ɓakibigʉ lɨyʉ ka mubiko.»
5 Mas de modo nenhum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yeso ʉtwɨlya ndɨ lizuni li nɨlɨ, luki limoti, ɓambanzʉ ɓakotombisyagʉ ndɨ.
6 Jesus disse-lhes esta parábola; mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Yeso ʉɓɨkya ɓata ndɨ ɓɛ: «A lɨngʉnʉ, a lɨngʉnʉ, nakamʉɓɨkya ambɛ, ɨmɨ nɨ mupumi ma lindilo ka ɓakɔndɔlɔ.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
8 Ɓasɨ nɨɓɔ ɓodoku ndɨ kambwa kamɨ, ɓa ɓatʉ ɓo kuɓakʉ na ɓonzikaɓʉ. Luki limoti, ɓakɔndɔlɔ ɓakʉmʉkanagʉ ndɨ.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Ɨmɨ nɨ mupumi. Mʉmbanzʉ kingyo pisi kʉ kamɨ inisanatʉ na muhukuso. Akwananatʉ kaingyo, opupoku, atakanya malɨlɨ aka.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
10 Mʉtʉ wo kuɓakʉ odogoku ɨyɨ kaiɓo aka, kamwɔ na kapʉta. Ɨmɨ, nodoku kyɛ ɓambanzʉ ɓinisoni na ɔɓɨlɨ, na ɓiki na ɨyɨ wakpʉ kʉgbɛ.
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar, e a destruir; eu vim para que tenham vida, e a tenham com abundância.
11 Ɨmɨ na muɓuɓulyo wanza. Muɓuɓulyo wanza apága ɔɓɨlɨ kakɨ ko bulya ɓakɔndɔlɔ kakɨ.
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Luki limoti, mʉtʉ yi nɨnɔ ogugubyaga ɓuyi aka kɛgʉ muɓuɓulyo, na gʉtʉgʉ ɓakɔndɔlɔ aka ɓakɛgʉ ɓakakɨ. Kamɨna sukopi kodoku, ʉsa, apɨkɨta. Sukopi yi nɨnɔ ubumbukya ɓakɔndɔlɔ, umisyo ɓingbwi.
12 Mas o mercenário, e o que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa as ovelhas.
13 A ɓɛyɔ, alʉkʉ yi nɨnɔ agyaga ligubo ko bulya ɓuyi aka, kikogigʉ no kumbu ka ɓakɔndɔlɔ.
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário, e não tem cuidado das ovelhas.
14 Ɨmɨ na muɓuɓulyo wanza. Numibatʉ ɓakɔndɔlɔ kamɨ, ɓakɔndɔlɔ kamɨ ɓemiba gɔnɨ,
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ Baba emibaga mino, namiba gɔnɨ Baba. Ɨmɨ, nakapá ɔɓɨlɨ kamɨ ko bulya ɓakɔndɔlɔ kamɨ.
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai, e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Natʉ ɓata na ɓakɔndɔlɔ ɓagɔgɔ nɨɓɔ ɓakɛgʉ ka lindilo li nɨlɨ. Nokwononi gɔnɨ kaaga na ɨɓʉ, ɓʉkana lɨyʉ kamɨ. Moɗu masɨ maɓa ɓodoku kʉwa ambaza ɓemoti na muɓuɓulyo ɓemoti.
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho e um Pastor.
17 Baba ɛpaga kyɛ nakapá ɔɓɨlɨ kamɨ, kumbuso yi, ninisanatʉ ɓata na ɨyɨ.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
18 Kɛgʉ na mʉmbanzʉ nɨnɔ akwanana kɛkʉpya ɔɓɨlɨ, luki limoti, nakapá na lɨmbɛngɨ kamɨ. Na no ngu kapá, na no ngu kainisono ɓata na ɨyɨ. Nɨyɔ akaɓyɛnɛnɛ na mʉtʉʉ nɨmɔ Baba ɛpá ndɨ.»
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar, e poder para tornar a tomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Ɓayuda ɓɨgbananaga ɓata ndɨ ka nganga ya yɨɓa ko bulya mʉnzɨna mi nɨmɔ.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa destas palavras.
20 Ɓatʉ ɓudingi luga kaɓʉ ɓaɓɨkya ndɨ ɓɛ: «A na lɨmbɛngɨ la ɓʉnyɛ! A na ibikyasʉ! Ma mbɛyɨ kamʉkana ko bulya ɨkɨ?»
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e está fora de si; por que o ouvis?
21 Luki limoti, ɓatʉ ɓagɔgɔ ɓɛ: «Mʉnzɨna mi nɨma kɛgʉ mʉnzɨna ka mʉtʉ wa lɨmbɛngɨ la ɓʉnyɛ. Lɨmbɛngɨ la ɓʉnyɛ akwanana mbɛyɨ kauhukuso ɓatʉ ɓa ɓokoloɓu ɓaya mamɔmɔ lɨkɨ?»
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado. Pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Ka masyɛ mi nɨmɔ, ɓa ndɨ kalya dumo wakɨgɨlya koukwo Ndaɓʉ ko Kunzi ka Yelusalɛma. A ndɨ ko ngbingo wa ɓʉdɨ ɓapʉ.
22 E em Jerusalém havia a festa da dedicação, e era inverno.
23 Yeso a ndɨ kaɨnanaga magʉ ka Ndaɓʉ ko Kunzi kʉ ka Pa nɨyɔ ɓalɨkyaga ɓɛ Pa ka Sɔlɔmɔnɔ.
23 E Jesus andava passeando no templo, no alpendre de Salomão.
24 Ɓayuda ɓakungula kʉwa ndɨ ɓikululu, ɓamuusa ndɨ ɓɛ: «Wakatigbomisa ɓamʉ ɓɛnɛ kadwɛ ko ngbingo tino? Kika nɨ ɨwɛ nɨ Masiya, tɨɓɨkya nɛkɨ ɓɨngbanganya.»
24 Rodearam-no, pois, os judeus, e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Yeso usikisya ndɨ ɓɛ: «Namuɓikyoni ndɨ. Luki limoti, makaɓɨnɨkyanagɨgʉ. Mogubo nɨmɔ nakagya ko lino ka Baba imu mɔ akepupilyo ɓʉdɛmʉ.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo tenho dito, e não o credes. As obras que eu faço, em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
26 Luki limoti, iɓunu, makɛgʉ kaɓɨnɨkyana kyɛ makɛgʉ ɓakɔndɔlɔ kamɨ.
26 Mas vós não credes porque não sois das minhas ovelhas, como já vo-lo tenho dito.
27 Ɓakɔndɔlɔ kamɨ ɓʉkanagatʉ lɨyʉ kamɨ, numibagatʉ, na ɓɛɓɨɓyagatʉ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
28 Ɨmɨ, nʉpága ɔɓɨlɨ wa ɓɛnzɛ na ɓɛnzɛ, ɓakoɓungogigʉ ndɛkɛ. Gʉtʉgʉ mʉmbanzʉ ɓemoti aka kɛkʉpyɨgʉ ndɛkɛ ya kaɓʉ.
28 E dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Baba nɔ ɛpá ndɨ ya kaɓʉ, na ɨyɨ a no ngu kakɨtaga makpʉmʉka masɨ. Kɛgʉ na mʉmbanzʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka nɨnɔ akwanana kakʉpya luki.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Wɨna sɛ, iɓusu na Baba ta luki limoti.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ɓayuda ɓɨgɨlya kʉwa ndɨ kava matamʉ ɓɛ ɓamakagɨ nomu.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Yeso ʉɓɨkya ndɨ ɓata ɓɛ: «Namuwonisila ndɨ mogubo manzanza mudingi kotukyoku ka Baba. Luga wa mogubo mi nɨmɔ, tino lɔ mo mino kapa kɛmaka na matamʉ?»
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual destas obras me apedrejais?
33 Ɓayuda ɓasikisya ndɨ ɓɛ: «Kɛgʉ ko bulya ligubo lanza lɔ to mino kapa kaʉmakaga na matamʉ, luki limoti, a kyɛ wakatʉmbwa Kunzi. Ɨwɛ wa mikya-ɓambanzʉ aka na wakapa kaɨgya abɛ Kunzi.»
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia; porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Yeso usikisya ndɨ ɓɛ: «Ikpikaga ka mʉtʉʉ kunu ɓɛ Kunzi aɓɨkya ndɨ ɓɛ: ‹Iɓunu ma ɓokunzi.›
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Sois deuses?
35 Mʉmbanzʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka kakwananɨgʉ kolimogo Moɓiso. Luki limoti, Kunzi ʉmaka ndɨ ɓɛ ɓokunzi ɓatʉ nɨɓɔ ɓamʉkanaga ndɨ.
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida, e a Escritura não pode ser anulada,
36 Baba ɛpʉnaga ndɨ ɨmɨ, etikoku ka ɔɓɨlɨ. Kinili, naɓɨkyaga ɓɛ na Miko Kunzi. Makwanana pɨyɛ kaɓɨkya lɨkɨ ɓɛ nakatʉmbwa Kunzi?
36 «quele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
37 Kika nɨ nakɛgʉ kagya mogubo ka Baba, makeɓinikyonito.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Luki limoti, nakagya, ɓinikyononi gʉtʉgʉ kʉwa mogubo kamɨ aka, gʉtʉgʉ makɛɓinikyoni ɨmɨ. Wiboni, motombisyo ɓɨnza ɓɛ Baba a kʉsɔ kamɨ, na ɨmɨ kʉsɔ kakɨ.»
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras; para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim e eu nele.
39 Ɓakɨsa ɓata ndɨ kagwi, luki limoti, ʉʉkaga.
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou-se de suas mãos,
40 Yeso ɨga ndɨ kʉsyakʉ wa Yɔlɔdanɨ kʉ Yuani oɓotisaga ndɨ mino ka ɓʉndɛlɨ, ika ndɨ kʉ ɓɛyɔ.
40 E retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado; e ali ficou.
41 Ɓambanzʉ ɓudingi ɓadulyoku ndɨ, ɓanaɓɨkya ɓɛ: «Yuani kagyagʉ ndɨ lɨkpʉmʉka lɨmbanga gʉtʉgʉ limoti aka. Luki limoti, lasɨ nɨlɔ atʉmbʉlaga ndɨ ko bulya ka Yeso a ndɨ lɨngʉnʉ.»
41 E muitos iam ter com ele, e diziam: Na verdade João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
42 Na kʉ ɓɛyɔ, ɓatʉ ɓudingi ɓaɓɨnɨkyana ndɨ.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.