Atos 4
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs NVT
1 Pɛtɛlɛ na Yuani ɓa ndɨ kanzɨna kambwa ka ɓambanzʉ. Ko ngbingo yi nɨnɔ, ɓokumu, ngama ka ɓazamʉ ya Ndaɓʉ ko Kunzi na Ɓasadukayɔ ɓopuponoku ndɨ ɓɨwɛɛɛ.
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Mambɛngɨ a ndɨ kaʉtʉla kyɛ ɓatʉtʉmbwa ɓaɓa ɓi nɨɓɔ ɓa ndɨ kaʉpá ɓambanzʉ mʉtʉʉ na kaʉɓɨkya ɓɛ yɛkɨ Yeso opupa ndɨ ka mbʉkʉ, ɓatʉ nɨɓɔ ɓokwaga ndɨ, ɓopupa ndɛkɛ ɨɓʉ ɓɛgɛyɔ.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Ɓugwi kʉwa ndɨ, yɛkɨ a kʉwa ndɨ ɓʉgɔgɔ, ɓʉmakya ka bɔlɔkɔ kadwɛ na ɓʉgala ɓi.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Luki limoti, ɓatʉ ɓudingi luga ka nɨɓɔ ɓʉkana ndɨ mʉtʉʉ, ɓabaɨlya ndɨ. Ɓa kʉwa ndɨ banda ɓɛlɔfʉ kuɓukumuti.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Ɓʉgala ɓi, ɓangama ka Ɓayuda, ɓambɔkʉ-mbɔkʉ na ɓowonisilo ɓa mʉtʉʉ ɓamʉmʉkana ndɨ ka Yelusalɛma.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 Kumu-kumu ɓɛyɔ ka Ana a ndɨ wa gɔ wa, Kayafa, Yuani, Alesandulia sɛ kʉwa ɓatʉ ɓasɨ ɓa lɨvananza ko kumu-kumu.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Ɓupupisoku ndɨ Pɛtɛlɛ na Yuani, ɓumomoso kambwa kaɓʉ, ɓumuusa ndɨ ɓɛ: «Ko ngu ka wanɨ ikanɨ ko lino ka wanɨ yɔ mogyi ɓi mino lɨkpʉmʉka li nɨlɔ?»
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Kʉwa wa, yɛkɨ Pɛtɛlɛ a ndɨ mutumo na Lɨmbɛngɨ-Lotu ɓɨɗɛ, usikisya ɓɛ: «Iɓunu ɓangama, sɛ kʉwa iɓunu ɓambɔkʉ-mbɔkʉ,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 na lɨsyɛ li nɨlɨ, kika nɨ iɓusu ta ko ngbongu, a ko bulya ɓʉnza nɨɓɔ tagyilyi ɓi zɛgɛsɨ yi nɨmʉ na ɓɛyɔ ouki mino yi.
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 Iɓunu na ɓomikya Ɓezaleli ɓasɨ wibonito sɛ ɓɨnza ambɛ kika nɨ alʉkʉ yi nɨmʉna omogi kambwa kunu mʉna a wapʉpʉ, a ko lino ka Yeso-Kilisito mʉtʉ wa Nazalɛtɨ. Ɨyɨ nɨnɔ mabangɨlaga ndɨ ka mʉsalaba, Kunzi apupisoku ka mbʉkʉ.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Ɨyɨ nɨnɔ Moɓiso Motu aɓɨkyaga ko bulya kakɨ ɓɛ:
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Muhukuso kɛgʉ ka mʉtʉ wagɔgɔ gʉtʉgʉ ɓemoti aka, kyɛ kɛgʉ no lino gʉtʉgʉ limoti aka nɨlɔ ɓʉpá ɓambanzʉ kʉnʉ kusili wa mɔnɨ ɓɛ kyɛ ʉpɨ́ muhukuso.»
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Ɓatʉ nɨɓɔ ɓamʉmʉkanaga ndɨ ka Basa-Yidingi ɓombomboya ndɨ kʉgbɛ, kaɨna ɓɛyɔ Pɛtɛlɛ na Yuani ɓa ndɨ mino kanzɨna nɨ ɓakɛgʉ na kʉɓangakʉ, kyɛ ɓumibagatʉ ndɨ ɓɛ ɓa ɓatʉ ɓa payaya na ɓakaɓyɛgʉ ndɨ ɨkɔlɔ. Ɓandʉnga kʉwa ndɨ ɓɛ ɓikaga ndɨ pa imoti na Yeso.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Luki limoti, ɓatʉ ndɨ kamɨna alʉkʉ nɨnɔ ahʉka ndɨ wakamaga ɓuwobi na ɨɓʉ. Nɔkʉ ʉdɨka ndɨ ɓɨdɛ.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Ɓʉkpamya kʉwa ndɨ ɓɛ ɓopupi kunzi. Ɓapʉnga ndɨ kanzɨna luga kaɓʉ,
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 ɓanaɓɨkya ɓɛ: «Tʉgya sɛ ɓatʉ nɨɓana ɓʉnɨ? A ɓɨngbanganya ɓɛ ɓagyatʉ ndɨ lɨkpʉmʉka lɨmbanga, ɓatʉ ɓasɨ ɓa Yelusalɛma ɓakaiba, kɛgʉ na yanganya.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Luki limoti, kɛgʉ ɓɨnza ɓɛ mongoni mi nɨmɔ isisilogi kawawa luga ka ɓambanzʉ. Tʉpakya nɛkɨ na ɗɨya ambɛ ɓakanzinilyonitɔgʉ ɓata mʉmbanzʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka ko lino ka Yeso.»
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Kumbuso yi, ɓʉmaka ɓata ndɨ, ɓʉgbɨtyaga ɓɨkpɔkpɔkpɔ ɓɛ ɓakonzinonitɔgʉ ɓata ikanɨ ɓakowonisilonitɔgʉ ko lino ka Yeso.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Luki limoti, Pɛtɛlɛ na Yuani ɓusikisya ɓɛ: «Gʉtʉgʉ mbɛyɨ iɓunu aka, atʉ ngbingbili ko misa ko Kunzi kamʉɓanga iɓunu nɨ takɛgʉ kaɓanga Ɨyɨ?
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Kiko iɓusu aka, takakwananɨgʉ kaasa kanzɨna ko bulya lɨkpʉmʉka nɨlɔ tɨna ndɨ, tʉkana.»
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Ɓatʉ ɓa Basa-Yidingi ɓʉnyakɨlya ɓata ndɨ, ɓʉsa. Ɓakɨnagʉ ndɨ pisi nɨyɔ ɓakwanana ndɨ mino kaugyogyiso ko bulya ka ɓambanzʉ. A ɓɛyɔ, ɓatʉ ɓasɨ ɓa ndɨ kabibiso Kunzi ka nɨlɔ akɨtaga ndɨ lɔ.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Alʉkʉ yi nɨnɔ inisana ndɨ na muhukuso mʉmbanga nɔ, a ndɨ na ɓyanga kakɨtaga ɓatɛkɛɓɛ ɓakwanganya.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Nɨyɔ ɓasisa Pɛtɛlɛ ɨɓʉ na Yuani, ɓɨnda kʉwa ndɨ kaʉtʉmbʉlyaga ɓawai-daɓʉ masɨ nɨmɔ ɓokumu-kumu na ɓambɔkʉ-mbɔkʉ ɓʉɓɨkya ndɨ.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Nɨyɔ ɓʉkana ɓɛyɔ, ɓalʉmba ndɨ ɓasɨ na lɨmbɛngɨ limoti ɓɛ: «Ngamaaa, ɨwɛ nɔ wagya ndɨ lɨsyɛ, lɨtɔmbʉ, moɓo makpʉkpʉ na masɨ nɨmɔ a kʉsɔ yi.
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Pisi ka Lɨmbɛngɨ-Lotu, wanzinisa ndɨ titosu ɓɛyɔ ka Daudi, mʉgya-ligubo kakʉ ɓɛ:
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Ɓangama ɓa ɔɓɨlɨ ɓɨmbamba ndɨ ka lʉnga,
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 Iyo, a ɓɛyɔ, ngama Ɛlɔdɨ ɨɓʉ na Pɔsɔ Pilatʉ ɓamʉmʉkana ndɨ ka gʉɗʉ yi nɨnɔ, pa imoti na ɓɛvananza ɓayagɔgɔ na ɓomikya-Ɓezaleli. Ɓamʉmʉkana ndɨ kagyogyiso Yeso, mʉgya-ligubo kakʉ wotu, nɨnɔ wapʉnaga ndɨ ɓɛ iki Masiya.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Ɓagya ndɨ ɓɛyɔ kotulyoso nɨlɔ wosisilya ndɨ katʉkya ka ɓʉndɛlɨ, ko ngu na ka sɨpananɨsɔ kakʉ.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Mombukwono-dosu, mbɨya wanʉ, wɨnanɔ ɓaka ɓɛyɔ ɓo mino katigyogyiso yi. Ʉpá ɓosunzu kakʉ ngu kaɓɨkyaga lɨkpʉmʉka kakʉ nɨ ɓakɛgʉ na kʉɓangakʉ.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 Nonokunɔ kʉɓɔkʉkɔ kakʉ ɓambanzʉ ɓahʉkɨ, ɓɨnɨ makpʉmʉka mʉmbanga-mbanga na mokingyosi ko lino ka mʉgya-ligubo kakʉ wotu ɓɛyɔ ka Yeso.»
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Nɨyɔ ɓama kalʉmba ɓɛyɔ, pa nɨyɔ ɓa ndɨ mino ɓʉmʉmʉkana yɔ ɨzʉkʉla ndɨ ɓingbwuku-ngbwuku. Ɨɓʉ ɓasɨ ɓotuma ndɨ na Lɨmbɛngɨ-Lotu, ɓapʉnga kaɓɨkyaga Mongoni ko Kunzi nɨ ɓakɛgʉ na kʉɓangakʉ.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Ambaza ka ɓatʉ nɨɓɔ ɓabaɨlya ndɨ ɓikaga ndɨ lɨmbɛngɨ limoti na mʉtamanagɨ mumoti. Kɛgʉ na mʉtʉ ɓemoti nɨnɔ aɓɨkyaga ndɨ ɓɛ mukumbo kakɨ a makakɨ ɓɨkpɛ. Luki limoti, ɓobisaga ndɨ masɨ pa yimoti ko bulya kaɓʉ.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Ɓatʉtʉmbwa ɓatʉmbʉlaga ndɨ no ngu yasɨ mongoni nɨmɔ Mombukwono-dosu Yeso opupa ndɨ mino ka mbʉkʉ. Kunzi uɗukilya ndɨ ɨɓʉ ɓasɨ ɓʉɓʉnga ɓudingi.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Mʉtʉ wa yangya kikogigʉ ndɨ luga kaɓʉ. A ɓɛyɔ, nɨɓɔ ɓikaga ndɨ na ɓotiko ikanɨ ɓandaɓʉ ɓagabaga ndɨ, ɓodoku no ɓuyi ɓi
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 ɓʉpá ɓatʉtʉmbwa. Ɨɓʉ ɓʉgbananɨlyaga kʉwa ndɨ kaɓyɛnɛnɛ na yangya ka mʉtʉ yɨkaka-yɨkaka.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 A ndɨ na alʉkʉ ɓemoti ina ndɨ ɓɛ Yɛzɛfʉ, ɓatʉtʉmbwa ɓalʉka ndɨ ɓɛ Balanaba, isi yi ɓɛ «Nɨnɔ utumisaga ɓɛngɛnɨ mambɛngɨ». Alʉkʉ yi nɨnɔ a ndɨ Mulawi, mʉtʉ wa uzu ya Kipulo,
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 agaba ndɨ tiko kakɨ, aga ndɨ na ɓuyi ɓi, upóku ɓatʉtʉmbwa.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.