Atos 12
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs VC
1 Ko ngbingo yi nɨnɔ, ngama Ɛlɔdɨ apʉnga ndɨ kaugyogyiso ɓambanzʉ ɓemoti-ɓemoti ɓa kanisa.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Akpamya ndɨ ɓɛ ɓamwɨ Yakɔbɔ nɨnɔ mamakɨ Yuani na dʉkpa.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Nɨyɔ ɨna ndɨ ɓɛ Ɓayuda ɓakogwa magyagya ko bulya lɨkpʉmʉka li nɨlɔ, agwisisa ndɨ gɔnɨ Pɛtɛlɛ. A ndɨ ko ngbingo wa yɨnga nɨyɔ ɓalyaga mino mukati ɓikofulu.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Nɨyɔ agwi Pɛtɛlɛ, amakya ka bɔlɔkɔ, obisa ndɨ magbʉta makwanganya dididi ma ɓasʉda ɓakwanganya-ɓakwanganya kaɓuulyogo. A ndɨ kapa kasombiso kumbusa wa yɨnga wa Pasɨka.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ɓa kʉwa ndɨ kaɓuulyogo Pɛtɛlɛ ka bɔlɔkɔ aka kʉ, nɨ kanisa iɗukufini ɓiguɓu kalʉmbɨlya.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ɛlɔdɨ a kʉwa ndɨ kapa kasombiso na ɓʉgala ɓi, no biti yi nɨyɔ, Pɛtɛlɛ a ndɨ wakanga luga ka ɓasʉda ɓaɓa mʉkanda na ɓaselegeni ɓayɨɓa kanɨ ɓazamʉ ɓanoɓuulyo mupumi ma bɔlɔkɔ.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Malaika ɓemoti ka Mombukwono-dosu opuponoku ndɨ ɓigbututu, ndaɓʉ yi nɨyɔ a ndɨ mino yɔ oɓuɓa ndɨ ɓitu. Malaika azʉkʉla ndɨ Pɛtɛlɛ, azuzukiso, aɓɨkya ɓɛ: «Wamaga ɓɨgala-gala!» Kʉwa wa, ɓaselegeni nɨɓayɔ ɓakanda ndɨ na iɓu maɓɔkʉ atɨnɨkaga ndɨ.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Malaika aka ndɨ na ɨyɨ ɓɛ: «Wɨkandɨla mʉkaɓa, wɨkandɨlaga ɓɛkpakʉ.» Agya ndɨ ɓɛyɔ aka yɔ. Malaika aɓɨkya ɓata ndɨ ɓɛ: «Wimokisyo koti kakʉ, weɓyeku.»
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pɛtɛlɛ opupa ndɨ ka bɔlɔkɔ nɨ anaɓɨɓya malaika. Luki limoti, kɛgʉ ndɨ kaiba ɓɛ nɨlɔ malaika a ndɨ kagya a lɨngʉnʉ. A ndɨ kasɨma ɓɛ nziki.Malaika apupisini Pɛtɛlɛ ka bɔlɔkɔ |src="WA03966b.tif" size="col" loc="7-11" copy="Graham Wade" ref="12:9"
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ngbingo yi nɨnɔ ɓakɨtaga ndɨ mino lɨgbʉta la mambwa ka ɓasʉda, kumbuso yi nɨlɔ la maɓa, ɓosila kʉwa ndɨ ka mupumi nɨmɔ ɓagya ndɨ na ɓangwɛyɨ, nɨmɔ ɓaɓyɛgɛ ndɨ mino kaɨnda ka gʉɗʉ. Mupumi mɔ oukwikana ndɨ nɨ imu aka kambwa kaɓʉ, ɓopupa ndɨ. Ɓisisilogo ko pisi yimoti ɓɛnɛ, malaika alimikya ndɨ ɓɨpɛlɛ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Niyɔ Pɛtɛlɛ imibo, ɨyɨ aka ndɨ ɓɛ: «Nibini sɛ kʉwa mbɨya wanʉ ambɛ Mombukwono-dosu atikiku malaika kakɨ kɛkʉlaga ka maɓɔkʉ ka Ɛlɔdɨ, na ka masɨ nɨɓɔ Ɓayuda ɓo ɓi kapa kɛgya.»
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Ngbingo yi nɨnɔ ibo mino lɨkpʉmʉka li nɨlɔ ɓɛyɔ, aga ndɨ ka Malia, amakɨ Yuani nɨnɔ ɓamakaga ndɨ gɔnɨ ɓɛ Malɨkɔ. Ɓambanzʉ ɓudingi ɓa ndɨ ɓʉmʉmʉkana kʉ ɓɛyɔ kalʉmba.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pɛtɛlɛ oyipa ndɨ holi ka mupumi ma kunzi. Mʉgya-ligubo muko yi nɨnɔ ina ndɨ ɓɛ Lɔda akpuɗoku ndɨ, kaʉkanɨlya.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Iba ndɨ lɨyʉ ka Pɛtɛlɛ, ogwa magyagya kʉgbɛ, kanɨ koukwigʉ mupumi. Ɨga ndɨ mbangʉ kaʉɓɨkya ɓatʉ ɓagɔgɔ ɓɛ Pɛtɛlɛ a kunzi kʉ.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ɨɓʉ aka ndɨ na ɨyɨ ɓɛ: «Wa na ibikyasʉ!» Luki limoti, otiolya ndɨ kaɓɨkya ɓɛ a lɨngʉnʉ. Ɓaɓɨkya kʉwa ɓɛ: «A nɛkɨ malaika kakɨ!»
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Luki limoti, Pɛtɛlɛ a ndɨ asɨ koipa aka holi. Nɨyɔ ɓoukwa kʉwa ndɨ mupumi, ɓamɨna, ɓombomboya ndɨ kʉgbɛ.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Udokisa ndɨ na maɓɔkʉ, ʉtʉmbʉlyaga ɓɛyɔ Mombukwono-dosu apupisi mino ka bɔlɔkɔ. Uɓikyoku ɓata ɓɛ: «Muɓikyonikuto gɔnɨ Yakɔbɔ na ɓakilisito ɓagɔgɔ.» Kumbuso yi, opupa ndɨ, aga ka pa yagɔgɔ.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Nɨyɔ lɨsyɛ asyɛ, ɓasʉda ɓapʉnga ndɨ ɨpʉmbʉ luga kaɓʉ, ɓanuusono ɓɛ: «Pɛtɛlɛ a yanɨ?»
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Ɛlɔdɨ apá mʉtʉʉ ɓɛ ɓakɨsɨ ɓɨvaka-vaka, luki limoti nɨ ɓakaminigʉ. Usombisa ndɨ ɓasʉda nɨɓɔ ɓa ndɨ kaɓuulyogo, akpamya ɓɛ ɓulumwisogi. Kumbuso yi, atʉkya ndɨ ka Yudɛa, aga ka Kaizalɨa, agya ndɨ mino masyɛ kʉ ɓɛyɔ.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Ɛlɔdɨ ikaga ndɨ no yoko yapʉ na ɓatʉ ɓa mugi ma Tilo na Sidɔna. Ɓatʉ ɓi nɨɓɔ ɓʉkanana ndɨ kaɨnda kamɨna. Ɓapʉnga mbɛyɨ ndɨ kaʉkanana na Balasɨtɔ, nɨnɔ oɓuulyaga ndɨ ndaɓʉ ka ngama, kumbuso yi, ɓaga ndɨ kaɨtatanaga na Ɛlodɨ kyɛ malɨlɨ nɨmɔ ɓalyaga ndɨ otukyogoku ndɨ kʉ kakɨ.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Ka lɨsyɛ nɨlɔ ɓʉkanana ndɨ mino, Ɛlɔdɨ imokisyaga ɓotu ɓaya ɓʉngama, ika ka ɓuliki kakɨ ɓa ɓʉngama, apʉnga kanzɨna kambwa ka ɓambanzʉ.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Ɓambanzʉ ɓapʉnga ndɨ kapamɨkanaga, ɓanaɓɨkya ɓɛ: «Kɛgʉ ɓata mʉmbanzʉ nɔ akanzɨna, a kʉwa lɨyʉ ko kunzi.»
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Ko ngbingo yi nɨnɔ aka nɔ, malaika ɓemoti ka Mombukwono-dosu agyogyisa ndɨ kyɛ kapágʉ ndɨ Kunzi ɨbɨba, ugwa ndɨ ɓodulu wakamaga, okwo.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Kʉwa wa, Lɨkpʉmʉka ko Kunzi isisilaga ndɨ kʉgbɛ, omisikana ka ɓapa ɓa yasɨ.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Nɨyɔ Balanaba na Saulo ɓama ndɨ ligubo kaɓʉ ka Yelusalɛma, ɓɨga kʉwa ndɨ pa imoti na Yuani nɨnɔ ɓamakaga ndɨ gɔnɨ ɓɛ Malɨkɔ.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.