2 Coríntios 7
AGɄMƐ WAMBƗYA (LIK) vs ARIB
1 Iɓunu ɓawai aaa, yɛkɨ Kunzi atipóni ndɨ ɓagʉmɛ ɓi nɨɓa, tingumosini ka masɨ nɨmɔ akwanana kapʉta nzʉyɨ ikanɨ lɨmbɛngɨ kusu. Tagya kɛkɛlɛ kaiko lɨngʉnʉ ɓotu, na kaɓanga Kunzi.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Tihukwilyoni mambɛngɨ! Takagyogyisagʉ ndɨ mʉmbanzʉ gʉtʉgʉ ɓemoti aka, ikanɨ kaɓungusaga ka baya, ikanɨ kagyisiso ligubo ka iɓu.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Nakɛgʉ kanzɨna ɓɛyɔ kamʉmakya ka mʉkɔmbʉ. A ɓɛyɔ, namʉɓɨkyatʉ ndɨ ɓɛ: Ta ɓongbinga ɓasɨ pa imoti na iɓunu, iki kanɨ ta ɓuɓisi gʉtʉgʉ nɨ tokwini aka.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Nɨɓʉsalaga kʉgbɛ na iɓunu, nikaga na ɓugindo kʉgbɛ ko bulya kunu. Kʉsɔ wa yigyogyiso kusu yasɨ, nakadɨkagɨgʉ, nikaga mutumo na magyagya ɓɨɗɛ.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 A ɓɛyɔ, wa tosila ndɨ mino ka Makedonia, takimumbisagʉ ndɨ gʉtʉgʉ iki aka. Tabangana ndɨ na ɓʉkpɛkɨ-kpɛkɨ dididi: ɓambanzʉ ɓa ndɨ katisooniso, totuma kʉwa ndɨ na ombombo ɓɨɗɛ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Luki limoti, Kunzi nɨnɔ otumisaga mambɛngɨ ka ɓatʉ nɨɓɔ ɓikaga ko kumbu, atitumisa ndɨ wa Tito osiloku ndɨ mino.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Kɛgʉ asɨ yɨnanana kusu aka na Tito yɔ atitumisa ndɨ mambɛngɨ, luki limoti, a kyɛ matumisatʉ ndɨ gɔnɨ ɨyɨ lɨmbɛngɨ. Atɨtʉmbʉlyagatʉ ndɨ ɓɛyɔ ma ndɨ mino na mʉsasa kɛmɨna ɓata, ɓɛyɔ ma ndɨ mino kalya kumbu na ɓɛyɔ mɨpá ndɨ mino ko bulya kamɨ. Nɨlɔ lasɨ, ɛpá ndɨ ɓata magyagya kʉgbɛ.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Gʉtʉgʉ balʉwa kamɨ kamulyisa ndɨ kumbu, nakɛgʉ ɨmɨ no kumbu. A ɓɛyɔ, nalyatʉ ndɨ kumbu wa niba ndɨ mino ɓɛ balʉwa yi nɨnɔ amulyisatʉ ndɨ mino kumbu.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Mbɨya yi nɨmʉ na ka magyagya, kɛgʉ ɓɛkyɛ malya ndɨ kumbu, luki limoti, kyɛ kumbu yi nɨyɔ oyikasatʉ ndɨ ɔɓɨlɨ kunu. Kunzi nɔ abaɨlya ndɨ kumbu yi nɨyɔ. Takamʉgyɨlyagʉ ndɨ ɓʉnyɛ gʉtʉgʉ ɓumoti aka.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 A ɓɛyɔ, kumbu yi nɨyɔ Kunzi abaɨlyaga, ayikosaga ɔɓɨlɨ, atɨka ka muhukuso. Inguo yo kumbu yi nɨyɔ a iyu yanza. Luki limoti, kumbu ya ɔɓɨlɨ yi nɨmʉ kayikosogigʉ mʉmbanzʉ, atɨkaga iyu ka kukwakʉ.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Kumbu kunu aɓosilatʉ ndɨ Kunzi, winoni kʉwa masɔlɔ mi nɨmɔ amʉɓʉkʉtɨlya ndɨ: Ma kʉwa ndɨ ɓopoli-poli kaɨgyɨgyɨlya, kakʉnga mʉpɨlya, nɔkʉ kamʉdɨka ɓɨdɛ ka lɨkpʉmʉka lanyɛ, kaika na kʉɓangakʉ, kaika na mʉsasa kɛmɨna ɓata, kaika ɓakɨpá ku kamɨ, kaika ɓakɨtʉlya kakɨsa nɨlɔ okwononi. Mowonisila ndɨ ka ɓopisi ɓayasɨ ɓɛ makɛgʉ ndɨ na ɓʉnyɛ ko pisi gʉtʉgʉ yimoti aka.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Kika nɨ namukpikilya ndɨ, kɛgʉ ko bulya ka mʉtʉ yi nɨnɔ agya ndɨ ɓʉnyɛ ikanɨ nɨnɔ ɓagyɨlya ndɨ ɓʉnyɛ. Luki limoti, a ndɨ kyɛ yɨgyɨgyɨlya na kɛkɛlɛ ko bulya kusu inisoni ɓɨngbanganya ko misa ko Kunzi.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Kinili, yɨgya kunu atitumisa ndɨ mambɛngɨ.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Kika kanɨ nɨbɨbatʉ ndɨ mino ko bulya kunu ko misa kakɨ, makɛpágʉ ndɨ suni. Mʉɗɔngɔnɨ ɓɛyɔ tamʉɓɨkyaga ndɨ mino lɨkpʉmʉka la lɨngʉnʉ ɓongbinga ɓasɨ, a mʉɗɔngɔnɨ ɓɛgɛyɔ ɨbɨba kusu inisana ndɨ mino ya lɨngʉnʉ ko misa ka Tito.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Sɨpananɨsɔ kakɨ kʉgʉ kunu akaidukulaga aka, nɨyɔ akatamanaga ɓɛyɔ ma ndɨ mina ɓasɨ ɓakɨtʉlya kamʉkana, na ɓɛyɔ matɨlya ndɨ mino na ɨbɨba kʉgbɛ na kʉɓangakʉ.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nakogwa magyagya kyɛ na wakɨtambya na iɓunu ka makpʉmʉka masɨ.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.