Mateus 21
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs VC
1 ये़सुःन् नु कुहुॽसाम्बाहाॽ यरुसले़म मे़बेर मे़बत्छे़ल्ले़ यरुसले़म निःत्ताङ्बा जैतुन कोःक्माल्ले़ कुबेसाङ्बा बे़थफागे पाङ्भेॽ निःत्ताङ् मे़गे़रे़, हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ ने़प्फु कुहुॽसाम्बाहाॽ अक्खे मे़त्तुसिर पाङ्घुसि,
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 “खिन्छिॽ तगाङ्बा पाङ्भेॽओ पेसे़ॽ, खे़प्मो के़लाःत्छिल्ले़सा इमे़घेःक्खुमा अदङ्माःल्ले़ कुबेसाङ् कुस्साःन् ये़प्पा के़दुम्सुॽ॥ खे़न् ले़रे़त्छे़ॽआङ् इङ्गाॽओ तारे़त्छे़ॽओ॥
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 मनाहाॽरे़ थेआङ् कन् अदङ्साःन् के़ले़त्छुबाबे फाॽआङ् सेःन्गे़म्लाप्सिने़ फाॽग्र कङ्हाॽ आनिगे़ दाङ्बे़न् चाहाबा चोगे़आङ् वाॽ, हाराए खुने़ॽ याङ्ना नुःक्तुसिॽ फाॽआङ् मे़त्ते़छे़ॽओ॥”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 कङ्ग माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाल्ले़ अक्खे पाःत्तुबान् के़त्ल फाॽआङ् पोःक्खे़बारो–
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 खे़न् ने़प्फु हुॽसाम्बाहाॽरे़ ये़सुरे़ पाःत्तुबा हे़क्के चोगे़त्छु॥
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 खे़ङ्हाॽरे़ अदङ्साःन् नु अदङ्माःन् तारे़त्छुआङ् खे़ङ्हाॽ सम्दाङ् खुनिॽ तेःत्हाॽ मे़ने़स्सु हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ अदङ्साःन् युक्तुरो॥
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 हे़क्क्याङ् खे़प्मो यरिक् मनाहाॽरे़ ये़सुरे़ कुदगि कुदगि लाम्मो खुनिॽ तेःत्हाॽ मे़भे़सु, हे़क्क्याङ् वेॽहाॽरे़ चुजुक्सा सिङ् पोराःक्हाॽ मे़जे़प्तुआङ् लाम्मो मे़भे़सुर खुने़ॽ लाङ्दाःक्मा मे़बिरुरो॥
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 खुने़ॽ कुदगि नु कुएगाङ् के़बप्पा यरिक् मनाहाॽरे़ मे़अःक्ते़र अक्खे मे़बाःत्तु,
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 ये़सुःन्यरुसले़म ये़क्यक्को लाःसे़ल्ले़ यम्बा हयङ्किल्लिङ्पोःक्खे़आङ् मनाहाॽरे़ अक्खेलॽरिक् सेःन्लाप्मा मे़हेःक्तु, “कङ्ग हाःत्निबे?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 मनालुम्मोलाम् कुभारे़ नोगप् मे़बिरुसि, “कङ्ग गालिलस्मा नासरतलाम् के़दाःबा माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा ये़सुरो॥”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 ये़सुःन् माङ्हिम्मो पेआङ् खे़प्मो चिगःक्वा के़सङ्बा के़इङ्बाहाॽ नाःप्मा लःप्मा हेःक्तुसि॥ याङ् के़ले़क्पाहाॽरे़ खुनिॽ याङ्ले़क्मा साप्ने़त्तिन् नु पुत्तुःक्के के़सङ्बाहाॽरे़ खुनिॽ युक्नाःन् ले़क्खुबिरुसिरो॥
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ अक्खे मे़त्तुसि, “साम्योसाप्लाओ साप्ते़आङ् पत्, ‘इङ्गाॽ आहिम्मिङ्ग तुवा चोःक्मा हिम् पोःङ्,’ कर खिनिॽग फाःन्दाहाॽ चिङ्सिङ्मा ते़न् के़जोगुम्माङ् के़वयिॽरो!”
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 ये़सुःन् माङ्हिम्मो वये़ल्ले़ मिक्फःम्बाहाॽ नु लाङ्सक्पाहाॽ मे़द्ये़ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ के़रे़क् नुसुसिरो॥
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 कर तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽरे़ खुने़ॽ चोगुबा निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक्हाॽ मे़निःसु हे़क्क्याङ् हिन्जाॽबित्छाहाॽरे़आङ् माङ्हिम्मो दाउदरे़ कुस्साःल्ले़ कुनारा पोःर लॽरिक् मे़अःक्ते़बा मे़घे़प्सुल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ सिक् पोगे़रो॥
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ मे़मे़त्तु, “कन्हाॽरे़ थे मे़बाःत्तुर मे़बत् के़ङ्घे़प्सुन्बि?” ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खे़प्सुङ्बे़, कर साम्योसाप्लाओ अक्खेलॽरिक् साप्ते़आङ् के़बप्पे़न्खिनिॽ मे़न्निःत्ते के़वयिॽबि?
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ ले़रुधसिआङ् ये़क्यक्लाम् बे़थानि पाङ्जुम्मो पेआङ् याङ्धोःक्ते़रो॥
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 कुदाःन्दिक् तानाम्सा ये़सुःन् कुहुॽसाम्बाहाॽनु ये़क्यक्को नुःक्खे़आङ् पेर पत्छे़ल्ले़ कुसे़त्लाःक्ते़॥
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 लाम्मिल्ले़ कुबेसाङ् पःत्छेॽबुङ्मान् निःसुआङ् कुबेसाङ् पे, हे़क्क्याङ् ओमे़त्तुल्ले़ कुभे़क्वारक् पत्छे़ कर कुजाॽ मे़बत्छे़न्लो॥ हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ खे़न् पःत्छेॽबुङ्मान् मे़त्तु, “आल्लआङ्धो आप्फाल्ले़आङ् के़जाॽ मे़धोःक्ने़न्लरो॥” हे़क्क्याङ् खे़न् पःत्छेॽबुङ्मान् खिमो इले़मे़ स्ये़रो॥
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 हुॽसाम्बाहाॽरे़ खे़न् मे़निःसुआङ् खुनिॽ निङ्वाॽ मये़र मे़बारे़, “आक्खे़न् हाराने़ कन् पःत्छेॽबुङ्मान् इले़मे़ स्ये़बाबे!”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽ इङ्गाॽ से़क्खाए मे़त्निङ्, खिनिॽ चप्चि मे़न्जोःक्के नसाःन् के़जोगुम्ने़ फाॽग्र कन् पःत्छेॽबुङ्मान् इङ्गाॽ चोगुङ्बा कुइसिःक् खिनिॽआङ् चोःक्मा के़सुक्तुम्, हे़क्क्याङ् खे़म्म्याक्लक् मे़ःन्, कर ‘कन् कोःक्मान् हाॽयाक्आगे़ॽआङ् वाहङ्ङो लाप्फुसिङ्ङे़ॽ’ के़मे़त्तुम्मिल्ले़ खे़न् के़त्लो॥
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 खिनिॽ तुवाओ के़नाःक्तुम्बा पाःन्निन् खोःसुम्बे़ॽ फाॽआङ् नसाःन् के़जोगुम्ने़ फाॽग्र निङ्वाॽफुमाङ्लाम् के़घोःसुम्लो॥”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 ये़सुःन् माङ्हिम्मो के़रे़आङ् मनाहाॽ निसाम् हुॽमा हेःक्तुसिल्ले़ तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु वेॽ यहुदि तुम्लाम्लोःबाहाॽ खे़प्मो मे़द्ये़आङ् खुने़ॽ सेःन्मे़दोसु, “खे़ने़ॽ थे़मा युक्किल्ले़ अक्तङ्बा याःम्बक्हाॽ के़जोगुर के़वाॽ? कन् युक्किन् हाःत्ले़ के़बिरे़?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “इङ्गाॽआङ् लत्छा सेःन्लाप्थिक् सेःन्दोःनिङ्लो॥ इङ्गाॽ याप्मि नोगप् के़बिरिॽने़ फाॽग्र इङ्गाॽआङ् थे़मा युक्किल्ले़ याःम्बक् चोगुङ् खे़न् मे़त्निङ्लो॥
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 युहुन्नारे़ बप्तिस्मा पिमा कुयुक्किन् आत्तोलाम् त्ये़बाबे? निङ्वाॽफुमाङ्लाम् त्ये़बाबि, इ मनालाम्बि?” खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ लुम्मो पाःन् मे़धक्ते़र अक्खे मे़मे़त्छिङ्, “आल्ल आनिॽ ‘निङ्वाॽफुमाङ्लाम्’ आमे़त्तुम्ने़ फाॽग्र, थेआङ् नसाःन् के़न्जोगुम्मिन् फाॽआङ् सेःन्आलाप्॥
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 कर ‘मनाहाॽलाम्’ आबाःत्तुम्ने़ फाॽग्र मनाहाॽ आनिॽ तक्ले़ङ्वाओ मे़बोःक्पि फाॽआङ् आगिरो, थेआङ्भे़ल्ले़ कन् मनाहाॽरे़ युहुन्नाःन् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा फाॽआङ् मे़इःत्तुआङ् मे़वाॽरो॥”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुःन् मे़मे़त्तु, “आनिगे़ मे़निःसुम्बे़न्लो॥” हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “हे़क्केने़ फाॽग्र थे़मा युक्किल्ले़ अक्तङ्बा याःम्बक्हाॽ चोगुङ् खे़न् इङ्गाॽआङ् मे़मे़त्निङ्ङिन्लो॥”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 याम्मो ये़सुरे़ खे़न् तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु यहुदि लाम्लोःबाहाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽ खे़दाॽधिक् मे़त्निङ्, हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ कुयाःम्बेओ थे के़इःत्तुम् आमे़त्ते़म्मे़ॽओ॥ लत्छा मनाधिक् वये़, खे़ल्ले़ ने़प्फु कुस्साः ये़म्बित्छाॽहाॽ वये़त्छि॥ खे़न् मनाःन् कुस्साः तुम्बाल्लो पेआङ् मे़त्तु, ‘आस्साःए, पेगे़ॽआङ् चे़ल्ले़क्सेॽ इक्को याःम्बक् चोगे़ॽओ॥’
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 खे़न् कुस्साःल्ले़ तगिग ‘मे़जोःक्कान्लो’ मे़त्तु, कर याङ्सि कुनिङ्वाॽ नुःक्खे़, हे़क्क्याङ्पेआङ् याःम्बक् चोगुरो॥
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 हे़क्क्याङ् कुम्बाःन् कुस्साः फोॽबाल्लो पेआङ् बा हे़क्केए मे़त्तु॥ खे़न् कुस्साः फोॽबाल्ले़आङ्, ‘पोःङ् आदाङ्बे, पेःक्कारो’ मे़त्तु, कर खे़न् याःम्बक्को मे़बेने़न्लो॥
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 आल्ल खे़न् ने़प्फुओ आत्तिल्ले़ खुन्छिॽ पाःल्ले़ कुनिङ्वाॽ हे़क्के चोगे़त्छुबे?” खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् मे़बिरु, “तुम्बाल्ले़रो॥” ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “इङ्गाॽ से़क्खाए मे़त्निङ्, निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मो एःङ्याङ् के़भोःङ्बाहाॽ नु के़त्निमाहाॽ खिनिॽनुःल्ले़आङ् तगि मे़लाःत्लो॥
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 थेआङ्भे़ल्ले़ बप्तिस्मा के़बिबा युहुन्नाःन् खिनिॽ साम्योनिबा लाम् ओसेःन्धाक्से़ त्ये़बारो, हे़क्केसाङ् खुने़ॽ सम्दाङ् खिनिॽ नसाःन् के़न्जोगुम्मिन्लो॥ कर एःङ्याङ् के़भोःङ्बाहाॽ नु के़त्निमाहाॽरे़ खुने़ॽ नसाःन् मे़जोगुआङ् मे़वाॽरो॥ खे़न् के़निःसुम्साङ् खिनिॽ लायोलाम् के़न्हिन्दिन्नाङ् खुने़ॽ नसाःन्नाङ्के़न्जोगुम्मिन्लो॥”
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 ये़सुरे़ याम्मो खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “वेॽस्मा खे़दाॽधिक् खे़प्से़म्मे़ॽओ॥ थिक्ले़ङ् यम्बा लाजेॽदाङ्बाधिक् वये़, खे़ल्ले़ लत्छा इक्को चे़ल्ले़क्सेॽ लेःत्तुआङ् कुघिरि लुङ्धाक् से़त्तुर फाङु, हे़क्क्याङ् कुलुम्मो लुम्बाःत् तयुआङ् खे़प्मो चे़ल्ले़क्सेॽ एःम्मा ते़न्धिक्चोगु॥ इक् कोमा याक्साधिक्काङ् चोगु, हे़क्क्याङ् खे़न् चे़ल्ले़क्सेॽ इक्किन् कुभ्रे़ःङ् लक् खोःमारे़ लागि इक्मसाबाहाॽ पिरुसिआङ् खुने़ॽ लाम्दिःक् चोःक्से़ पेरो॥
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 चे़ल्ले़क्सेॽ तुप्मा ये़म् त्ये़ःल्ले़ कुलक् लाःसे़ कुसेवारोबाहाॽ इक्मःबाहाॽरो पाङ्घुसिरो॥
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 खे़न् इक्मःबाहाॽरे़ कुसेवारोबाहाॽ मे़दे़म्सुसि हे़क्क्याङ् थिक्सिगेःक्पान् मे़हिप्तु, निसिगेःक्पान् मे़से़रुआङ् सुम्सिगेःक्पान् लुङ्ङिल्ले़ मे़बःत्तु मे़से़रुरो॥
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ तगिनुःल्ले़आङ् यरिक् कुसेवारोबाहाॽ पाङ्घुसि, कर खे़न् इक्मःबाहाॽरे़ खे़ङ्हाॽआङ् बा हे़क्केए मे़मे़त्तुसि॥
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 हे़क्क्याङ् कुनुप्मो खे़न् इक्के़ल्ले़ कुन्दाङ्बाल्ले़ आल्ल कन् लुङ्माॽ तुक्तुङ्बा आस्साःन् पाङ्घुङ्ङिल्ले़ग से़क्खासाङ् कुना मे़साॽरुबिला फाॽआङ् इःत्तुआङ् कुस्साःन् पाङ्घु॥
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 कर खे़ङ्हाॽरे़ कुस्साःन् मे़निःसुआङ् अक्खे मे़मे़त्छिङ्, ‘कङ्ग कुम्बारे़ कुलक् के़घोःबारो, कन्से़रुम्माङ् कुलाजेॽ सिङ्बुङ्हाॽ आनिॽ हुक्काप्पासिरो॥’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 हे़क्केलॽरिक् खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ मे़दे़म्सुआङ् चे़ल्ले़क्सेॽ इक्कोलाम् लाःक्कात् मे़लःत्तुआङ् मे़से़रुरो॥”
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ सेःन्दोसुसि, “आल्ल चे़ल्ले़क्सेॽ इक्के़ल्ले़ कुन्दाङ्बान् ताआङ् खे़न् इक्मःबाहाॽ आक्खे मे़त्तुसिॽबे?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 खे़न् तुम्यक्याबाहाॽ नु यहुदि लाम्लोःबाहाॽरे़ खुने़ॽ नोगप् मे़बिरु, “खुने़ॽ ताआङ् खे़न् ताक्के़भे़ॽबा मनाहाॽ से़क्खासाङ् साॽरिक् तुक्खे चाःत्तुसिर से़रुसिॽरो॥ हे़क्क्याङ् चे़ल्ले़क्सेॽ इक्किन् कुभ्रे़ःङ् लक् खोःमारे़ लागि वेॽ इक्मःबाहाॽ पिरुसिआङ् खे़ङ्हाॽरे़ चे़ल्ले़क्सेॽ तुम्मिल्ले़ कुलक्किन्मे़बिरुॽरो॥”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽ साम्योसाप्लाओ मे़न्निःत्ते के़वयिबि?
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 — ausente —
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 — ausente —
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 हे़क्क्याङ् खे़प्मो तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु फरिसिहाॽरे़ कन् खे़दाॽइन् मे़घे़प्सुआङ् कङ्ग आनिगे़ याःम्बेओए ये़सुरे़ पाःत्तुर पत् फाॽआङ् निङ्वाॽ मे़घोःसुरो॥
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ ते़म्मा निङ्वाॽ मे़जोगु, कर मनाहाॽ मे़गिरुसि थेआङ्भे़ल्ले़ मनाहाॽरे़ ये़सुःङ्ग माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा फाॽआङ् मे़इःत्तुआङ् मे़वये़रो॥
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.