Mateus 13
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NTLH
1 बा खे़न् ये़न्नो ये़सुःन् हिम्मोलाम् पेआङ् गालिल वरक्किल्ले़ कुयाओ युङ्सिङ्लो॥
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 खे़प्मो यरिक् मनाहाॽ मे़जुप्से़, हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽ खःङ्बेओ लाःसे़आङ् युङ्सिङ्, कर मनाहाॽ लाःक्कात् वरक्किल्ले़ कुयाओ मे़ये़बे़॥
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ अक्खेलॽरिक् यरिक् पाःन्हाॽ खे़दाॽओ मे़त्तुसि, “लत्छा याःन्के़मःबाधिक् याॽरिःम्बा ले़प्से़ पेरो॥
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 खे़ल्ले़ याॽरिःम्बे़न् ले़प्तुल्ले़ कुभा याॽरिःम्बे़न् लाम्मो मक्थ्ये़, हे़क्क्याङ् पुहाॽ मे़द्ये़आङ् मे़ज मे़देःसुरो॥
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 हे़क्क्याङ् कुभा याॽरिःम्बे़न् लुङ्घे़रे़क्को चुक्ते़रो॥ खे़ङ्हाॽ लिङ्माग लिङे़, कर यरिक् खाम् मे़ने़स्से़न्नाङ् कुस्साःप्पिन् खाम् सिगाङ्धारिक् मे़लाःसे़न्बाल्ले़ चोगुल्ले़ कुदाःन्दिक्मा नाम् से़ःरे़ल्ले़ नाम्मिल्ले़ से़ःक्तुआङ् के़रे़क् हेरे़बेरो॥
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 — ausente —
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 कुभा याॽरिःम्बाङ्ग तिङ्ग्रेःक्पाल्ले़ कुसेॽ के़ने़बा ते़न्नो चुक्ते़आङ् सोसोरिक् लिङे़ल्ले़ तिङ्ग्रेःक्पाल्ले़ खे़न् सुःप्तु से़रुरो॥
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 कुभा याॽरिःम्बे़ङ्ग नुःबा खाम्मो चुक्ते़रो॥ खे़ङ्हाॽओ किप्थिक् ले़ङ् (१००), तुक्पोःङ्ले़ङ् (६०) नु सुम्बोःङ् ले़ङ् (३०) थारिक् कुजाॽ पत्छे़रो॥
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 खे़म्मा ने़क्खोॽ के़गप्पाहाॽरे़ कन् पाःन्निन् नुःरिक् खे़प्से़म्मे़ॽआङ् कुसिङ्निःत्ते़म्मे़ॽओ!”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 हे़क्क्याङ् कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़द्ये़आङ् ये़सुःन् सेःन्मे़दोसु, “आदाङ्बे, थेआङ् कन्हाॽनु खे़दाॽओरक् के़बाःप्पाबे?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ नोगप् पिरुसि, “थेआङ्भे़ल्ले़ साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिल्ले़न् सिगाङ्बा पाःन्हाॽ खिनिॽरक् कुसिङ्निःप्मा के़घोःसुम्माङ् के़वयिॽरो, कर खे़ङ्हाॽरे़ग मे़ङ्घोए मे़वाॽरो॥
11 Jesus respondeu:
12 यरिक् के़गप्पाल्ले़ आल्लसाङ् यरिक् खोःसुॽ, हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़न् यरिक् पोःङ्लो॥ कर हाःत्ले़ मे़गत्तुन्, खे़ल्ले़ कत्तुबान्नाङ् मे़नाप्तुॽरो॥
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ इङ्गाॽ खे़ङ्हाॽनु खे़दाॽओ पाःत्तारो, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ ओमे़मे़त्तुसाङ् मे़न्निःसुन्लो, मे़घे़प्सुसाङ् कुसिङ् मे़न्निःत्तुन्लो॥
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा यसैयाःल्ले़ अक्खेलॽरिक् पाःत्तुबान् कन् मनाहाॽओ के़रे़बारो–
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 — ausente —
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 कर खिनिॽग मुॽइसाबानिङ्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ खिनिॽ मिक्किल्ले़ निःसुॽ, हे़क्क्याङ् ने़क्खोॽबाल्ले़ खे़प्सुॽरो॥
16 Jesus continuou, dizendo:
17 इङ्गाॽ से़क्खाए मे़त्निङ्, यरिक् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽ नु साम्योनिबा मनाहाॽरे़ खिनिॽ के़निःसुम्बा के़घे़प्सुम्बा पाःन्हाॽ निःमा नु खे़म्मा साॽरिक् निङ्वाॽ मे़जोगुआङ् वये़, कर निःमा नु खे़म्मा मे़ङ्घोःसुन्लो॥”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “आल्ल याॽरिःम्बा के़ले़प्पाल्ले़न् खे़दाॽइल्ले़ कुबेःन् खे़प्से़म्मे़ॽओ
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 आत्तिल्ले़ निङ्वाॽफुहाङ्जुम्बा पाःन्निन् खे़प्सुआङ् कुसिङ्मे़निःत्तुन्, खे़न् मनाःङ्ग लाम्मो के़जुक्पा याॽरिःम्बा कुइसिःक् चोःक्॥ माफे़न्साम्मिन् ताआङ् खे़ल्ले़ कुनिङ्वाॽओ के़याक्पा पाःन्जाक्किन् लःत्तु तेॽरुरो॥
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 लुङ्घे़रे़क्को के़जुक्पा याॽरिःम्बे़ङ्ग पाःन्जाक्किन् के़सःप्पार के़दाःक्पा मना कुइसिःक् चोःक्,
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 कर ताङ्बा कुस्साःप्के़बप्पा कुबुङ्मान् हे़क्के खे़ल्ले़ सप्फारक् थरुरो॥ हे़क्क्याङ् पाःन्जाक्किन् नसाःन् चोगुबाल्ले़ के़साक्पा पाःन् नु तुक्खेःन् तानुमे़ःन्ने हाराए नसाःन्निन् ले़रुदेःसुॽरो॥
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 तिङ्ग्रेःक्पाल्ले़ कुसेॽ के़ने़बादे़न्नो के़जुक्पा याॽरिःम्बे़ङ्ग पाःन्जाक् के़घे़म्बा मना कुइसिःक् चोःक्, कर खे़ल्ले़ कन्हिङ्मन्नोबा थेःन् चामा थुङ्मा नु याङ्साकुन्धेसाबा आक्खेआङ् पोःङ्मा के़लॽबा निङ्वाॽइल्ले़ पाःन्जाक्किन् सुःप्तुदेःसुॽ, हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ कुजाॽ मे़भत्छुन्लो॥
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 हे़क्क्याङ् नुःबा खाम्मो के़जुक्पा याॽरिःम्बे़ङ्ग पाःन्जाक्किन् के़घे़म्बाआङ् कुसिङ्के़निःप्पा मना कुइसिःक् चोःक्लो, हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ किप्थिक्, तुक्पोःङ्नु सुम्बोःङ् ले़ङ् थारिक् कुजाॽ फत्छुरो॥”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 ये़सुरे़ वेॽस्मा खे़दाॽइन् खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिङ्ग अक्तङ्बा चोःक्लो–लत्छा मनाधिक्ले़ प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पो नुःबा याॽरिःम्बान् ले़प्तु,
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 कर से़न्दिक् के़रे़क् मे़इप्से़आङ् मे़ने़स्से़ल्ले़ कुनिङ्मिःन् त्ये़आङ् खे़न् मासि ले़प्मनाबाओ माले़ःन्दो याॽरिःम्बान् ले़प्तुधआङ् पेरो॥
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 हे़क्क्याङ् मासिःन् कुजाॽ थोःक्मा हेःक्ते़ल्ले़ माले़ःन्दोहाॽआङ् निःधाबे़रो॥
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 हे़क्क्याङ् सेवारोबाहाॽ लाजेॽ दाङ्बाल्लो मे़द्ये़आङ् सेःन्मे़दोसु, ‘आदाङ्बे, खे़ने़ॽग प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पो मासि याॽरिःम्बारक् के़ले़प्तुआङ् ने़स्से़ मे़ःम्बि, कर आक्खेआङ् माले़ःन्दोःन्नाङ् लिङे़बे?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 खुने़ॽ नोगप् पिरुसि, ‘खे़ङ्ग निङ्मिःल्ले़ हे़क्के चोगुबारो॥’ सेवारोबाहाॽरे़ खुने़ॽ याम्मो सेःन्मे़दोसु, ‘खे़न् माले़ःन्दोहाॽ आःक्खुम्देःसुम्बे़ लॽरिक् निङ्वाॽ के़इःत्तुबि?’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 लाजेॽ दाङ्बाल्ले़ मे़त्तुसि, ‘हे़क्के मे़जोगे़म्मिन्ने़ॽओ, माले़ःन्दोःन् के़आःक्खुम्मिल्ले़ मासिःन्नाङ् के़आःक्खुम् के़से़रुम्लो॥
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 चासुम्मा ये़म् थारिक् ने़प्माङ् सोसोरिक् पोसिर॥ हे़क्क्याङ् खे़न् ये़म्मो चागे़सुम्बाहाॽ के़रे़क्नु तगि माले़ःन्दोहाॽ आःक्खे़म्मे़ॽआङ् इभुत्ते़म्मे़ॽ हे़क्क्याङ् मिओ लाप्फुःसे़म्मे़ॽ हे़क्क्याङ् मासिःन् सुप्से़म्मे़ॽआङ् चायाङ्माओ याःक्ते़म्मे़ॽ फाॽआङ् इङ्जाःङ् पिरुङ्सिङ्लो॥’”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ याम्मो वेॽ खे़दाॽधिक् मे़त्तुसि, “साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिङ्ग यःङ्गेॽ याॽरिःम्बान् कुइसिःक् चोःक्लो॥ मनाधिक्ले़ खे़न् यःङ्गेॽ याॽरिःम्बान् तेॽरुआङ् इक्ताप्पो ले़प्तु॥
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 के़रे़क् याॽरिःम्बाओ के़रे़क्नुःल्ले़ चुक्सा चोःक्साङ् खे़न् पोःआङ् प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पोबा वेॽ नुधि-साक्चिॽनुःल्ले़ यम्बा कुबुङ् पोःङ्लो॥ हे़क्क्याङ् पुसाहाॽ मे़दाआङ् कुबोराःक्को हाप् मे़जोगुरो॥”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 ये़सुरे़ आल्लसाङ् वेॽस्मा खे़दाॽइन् खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिङ्ग फे़ॽरुम्मो याक्मनाबा खरे़ःङ् के़भङ्बा सिदाॽइन् हे़क्तङ्बा चोःक्लो॥ थिक् मे़न्छुमाॽइल्ले़ खप्प्याओ यरिक् फे़ॽरुम्मो मिसाक् सिदाॽइन् याक्तु, हे़क्क्याङ् सॽरु युक्खुआङ् मे़न्युप्पे थारिक् सुःप्तु युक्खुरो॥”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 कन् के़रे़क् पाःन्हाॽ ये़सुरे़ मनाहाॽ खे़दाॽओ मे़त्तुसिरो, से़क्खाःल्ले़ खुने़ॽ पारे़ल्ले़ खे़दाॽओरक् पारे़॥
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 हे़क्केःल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुबाःन्निन् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाल्ले़ अक्खेलॽरिक् पाःत्तुबान् के़रे़बारो–
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 हे़क्क्याङ् खे़न् मनाहाॽ ले़रुधसिआङ् ये़सुःन् हिम्मो पे॥ कुहुॽसाम्बाहाॽ खुने़ॽओ मे़द्ये़आङ् “प्याङ्सिओबा माले़ःन्दोरे़न् खे़दाॽइल्ले़ कुबेःन् पोआधक्ते़ॽ” फाॽआङ् मे़मे़त्तु॥
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 ये़सुरे़ नोगप् पिरुसि, “प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पो नुःबा याॽरिःम्बा के़ले़प्पाङ्ग इङ्गाॽ मे़न्छाम्साःआरो॥
37 Jesus respondeu:
38 प्याङ्सिगे़न् इःक्ताप्पिङ्ग इक्सादिङ् खाम्बेःक्मान्लो, हे़क्क्याङ् खे़न् नुःबा याॽरिःम्बाहाॽग निङ्वाॽफु हाङ्जुम्बा मनासिरो॥ माले़ःन्दोहाॽग माफे़न्साम्मिल्ले़ कुमनासिरो,
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 हे़क्क्याङ् माले़ःन्दो याॽरिःम्बा के़ले़प्पा निङ्मिःङ्ग माफे़न्साम्मिन्लो॥ चासुम्मा ये़म्मिङ्ग कन् इक्सादिङ् खाम्बेःक्माल्ले़ कुनुप्मान्लो, हे़क्क्याङ् चागे़सुम्बाहाॽग माङ्लाइङ्बासिरो॥”
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 “हे़क्क्याङ् खे़न् माले़ःन्दोहाॽ मे़सुप्सुआङ् मिओ लाप्मे़भुसुबा कुइसिःक्के इक्सादिङ् खाम्बेःक्माल्ले़ कुनुप्मान् पोःङ्लो॥
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 इङ्गाॽ मे़न्छाम्साःल्ले़ आमाङ्लाइङ्बाहाॽ पाङ्घुङ्सिङ् हे़क्क्याङ् के़रे़क् लायो चोःक्मा के़बाङ्बाहाॽ नु फे़न् याःम्बक् के़जोःक्पाहाॽ आहाङ्जुम्मोलाम् मे़सुप्सुसिॽआङ्
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 यम्बा मिहाप्पो लाप्मे़भुसुसिॽरो॥ खे़प्मो आत्तात्तान्ने तुक्खेःल्ले़ हाःप्मान् नु हाबोॽ ये़ःङ्मान् पोःङ्लो॥
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 हे़क्क्याङ् साम्योनिबाहाॽ खुनिॽ निङ्वाॽफुपाःल्ले़ कुहाङ्जुम्मो नाम् कुइसिःक् मे़ले़क्लो॥ नुःरिक्काङ् खे़प्से़म्मे़ॽआङ् कुसिङ्निःत्ते़म्मे़ॽओ॥”
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 याम्मो “साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिङ्ग प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पो चिङ्मनाबा यरिक् याङ्भुःन् कुइसिःक् चोःक्लो॥ मनाधिक्ले़ खे़न् याङ्भुःन् खोःसुआङ् याम्मो चिक्खुरो, हे़क्क्याङ् खे़न् सःत्ल पेःक्काङ् खुने़ॽ कत्तुबा के़रे़क् चिगःक्वाहाॽ सङ्घुआङ् खे़न् प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पिन् इङुरो॥”
44 — O
45 “याम्मो साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिङ्ग अक्तङ्बा चोःक्–लत्छा नुःब्नुःबा ते़क्सेःक् के़गोःप्पा ले़ङ्हङ्बाल्ले़
45 — O
46 साॽरिक् इमे़ल्लुङ्बा ते़क्सेःक्किन् खोःसु, हे़क्क्याङ् पेआङ् खे़ल्ले़ कत्तुबा के़रे़क् कुजिगःक्वाहाॽ सङ्घुआङ् खे़न् ते़क्सेःक्किन् इङुरो॥”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “याम्मो, साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिन् यम्बा योःङ् कुइसिःक् चोःक्लो॥ खे़न् योःङ्ङिन् वरक्को मे़ले़प्तुल्ले़ खे़प्मो के़रे़क् परिक्ले़न् ङाहाॽ मे़धाःरो॥
47 — O
48 हे़क्क्याङ् खे़न् योःङ्ङो कुले़म् ङाहाॽ मे़धाआङ् योःङ् के़ले़प्पाहाॽरे़ लाःक्कात् मे़उःक्खु मे़लःत्तु, हे़क्क्याङ् मे़युङ्सिङ्ङाङ् नुःबा ङाहाॽ ङा याङ्माओ मे़याक्तुसि, कर ताप्फे़ःम्बा ङाहाॽ याम्मो च्वाःत्तो लाप्मे़भुसुसिरो॥
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 इक्सादिङ् खाम्बेःक्माल्ले़ कुनुप्मोआङ् बा हे़क्केए पोःङ्लो॥ माङ्लाइङ्बाहाॽ मे़दाआङ् साम्योनिबाहाॽओलाम् फोत्याबा मनाहाॽ वेॽ मे़से़न्दुसिॽआङ्
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 खे़ङ्हाॽ यम्बा मिहाप्पो लाप्मे़भुसुसिॽरो॥ खे़प्मो आत्तात्तान्ने तुक्खेःल्ले़ हाःप्मान् नु हाबोॽ ये़ःङ्मान् पोःङ्लो॥”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ सेःन्दोसुसि, “कन् पाःन्हाॽ कुसिङ्के़निःत्तुम्बि?” खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् मे़बिरु, “आनिगे़ कुसिङ् निःत्तुम्बे़रो!”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 खुने़ॽ मे़त्तुसि, “साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मो हुॽसाम्बा के़बोःङ्बा के़रे़क् साम्योथिम्साम्बाहाॽग हिम्दाङ्बा कुइसिःक् मे़जोःक्लो॥ खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ सन्दोःक्लाम् कुसङ् नु के़यःप्पा के़ये़क्पा इमे़ल्लुङ्बा चिगःक्वाहाॽ मे़लःत्तुसिॽरो॥”
52 Jesus disse:
53 ये़सुरे़ कन् खे़दाॽहाॽ पाःत्तु सुरुआङ् खे़प्मोलाम् पेआङ्
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 आबाङे कुबाङ्भेॽओ त्ये़रो॥ खे़प्मोबा यहुदि चुम्लुङ्हिम्मो मनाहाॽ हुॽमा हेःक्तुसिल्ले़ मनाहाॽरे़ कुनिसाम्मिन् मे़घे़प्सुआङ् खुनिॽ निङ्वाॽ मये़र अक्खे मे़बाःत्तु, “कन् मनाःल्ले़ अक्तङ्बा सिक्कुम् निङ्वाॽ नु निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक् चोःक्मा मुक्साम् आत्तोलाम् खोःसुबे?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 मे़ःम्बे़, कङ्ग सिङ् के़गाम्बाल्ले़ कुस्साःन्मे़ःम्बि? कल्ले़ कुम्मारे़ कुमिङ् मरियम हे़क्क्याङ् कुन्साॽसिग याकुब, युसुफ, सिमोन नु यहुदासि मे़ःन्छिबि?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 खे़ल्ले़ कुन्साॽ मे़न्छुमाहाॽ आनिॽनुएसे़ मे़वाॽबा॥ हे़क्केःल्ले़ कन् मनाःल्ले़ आत्तोलाम् कन् पाःन्हाॽ खोःसुबे?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 हे़क्के मे़बाःत्तुर खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ नामे़न्छाॽरुन्लो॥ कर ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पे़ङ्ग के़रे़क् ते़न्नो मिङ्सो इङ्धाःङ् मे़बिरु, कर आप्फेःक् कुहिम्मो नु कुबाङ्भेॽओरक् इङ्धाःङ् मे़म्बिरुन्लो॥”
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ नसाःन् होःप्ते़बाल्ले़ चोगुल्ले़ खे़प्मो यरिक् निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक् मे़जोगुन्लो॥
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.