Lucas 8
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NVI
1 खे़न् एगाङ् ये़सुःन् निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिल्ले़ कुयाःम्बेओ सुनाइङ् से़ःसुर ये़क्यक् नु पाङ्भेॽहाॽओ लाम्दिःक् चोगे़॥ खुने़ॽनु थिक्-ने़त् कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़वये़,
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 हे़क्क्याङ् फे़न्साम्हाॽ नु तुक्मा यॽमालाम् वेःन्दुसिमा कुभा मे़न्छुमाहाॽआङ् मे़वये़॥ खे़ङ्हाॽओ ये़सुरे़ मग्दलिनि मे़प्मनामा मरियमओलाम् नुसि फे़न्साम्हाॽ लःत्तुसिआङ् वये़॥
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 हे़क्क्याङ् हे़रोदरे़ कुघारात् के़युङ्बा चुजासरे़ कुमेःत् योआन्ना, सुजना, नु यरिक् मे़न्छुमाहाॽरे़ खुनिॽ याङ्साकुन्धेःल्ले़ ये़सुःन् नु कुहुॽसाम्बाहाॽ कुभाॽ मे़बिरुसिरो॥
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 थिक् ये़न् यरिक् ये़क्यक्कोलाम् यरिक् मनाहाॽ ये़सुओ मे़द्ये़॥ हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ कन् खे़दाॽइन् मे़त्तुसि–
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “लत्छा याःन्के़मःबाधिक् याॽरिःम्बा ले़प्से़ पेरो॥ खे़ल्ले़ याॽरिःम्बे़न् ले़प्तुल्ले़ कुभा याॽरिःम्बे़न् लाम्मो मक्थ्ये़आङ् मनाहाॽरे़ मे़दोॽरु, हे़क्क्याङ् पुहाॽ मे़द्ये़आङ् मे़घप्सु मे़जरो॥
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 हे़क्क्याङ् कुभा याॽरिःम्बे़न् लुङ्घाराक्को चुक्ते़, हे़क्क्याङ् खे़न् लिङ्माग लिङे़, कर नाम्मिल्ले़ हेरे़बे, थेआङ्भे़ल्ले़ के़से़ःम्बा खाम् मे़ने़स्से़न्लो॥
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 हे़क्क्याङ् कुभा याॽरिःम्बे़न् तिङ्ग्रेःक् के़लिङ्बा खाम्मो चुक्ते़, तिङ्ग्रेःक्किन् नु याॽरिःम्बान् सोसोरिक् लिङे़, कर तिङ्ग्रेःक्हाॽरे़ खे़न् सुःप्तु से़रुरो॥
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 हे़क्क्याङ् कुभा याॽरिःम्बे़न् नुःबा खाम्मो चुक्ते़आङ् लिङे़, हे़क्क्याङ् कुजाॽइ कुजाॽ थोःक्ते़॥ खे़न् याॽरिःम्बाल्ले़ किप्थिक् ले़ङ्ङाङ्धो कुजाॽ थोःक्ते़रो॥” ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खे़म्मा ने़क्खोॽ के़गप्पाहाॽरे़ कन् पाःन्निन् नुःरिक् खे़प्से़म्मे़ॽआङ् कुसिङ्निःत्ते़म्मे़ॽओ!”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ ये़सुःन् सेःन्मे़दोसु, “कन् खे़दाॽइल्ले़ कुबेःन् थे़माबे?”
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिल्ले़न्सिगाङ्बा पाःन्हाॽ खिनिॽरक् कुसिङ्निःप्मा के़घोःसुम्माङ् के़वयिॽरो, कर वेॽ मनाहाॽनु इङ्गाॽ खे़दाॽओरक् पाःत्तारो॥ हे़क्केःल्ले़
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 कन् खे़दाॽइल्ले़ कुबेःन् अक्तङ्बा चोःक्–याॽरिःम्बा फाॽइन् निङ्वाॽफु पाःन्जाक्किन्लो॥
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 हे़क्क्याङ् लाम्मो मक्के़धाःबा याॽरिःम्बाहाॽ पाःन्जाक् के़घे़म्बा मनासिरो॥ माफे़न्साम्मिन् ताआङ् खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ निङ्वाॽओलाम् पाःन्जाक्किन् लःत्तु तेॽरु॥ हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ नसाःन् चोःक्मा मे़ङ्घोःसुन्नाङ् से़न्लप् खोःमा मे़न्छुक्तुन्लो॥
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 हे़क्क्याङ् लुङ्घाराक्को मक्के़धाःबा याॽरिःम्बाहाॽग पाःन्जाक्किन् के़घे़म्बाआङ् के़सःप्पार के़दाःक्पासिरो, कर खे़ङ्हाॽरे़ नसाःन् मे़जोगु मे़गत्तुबान्तुक्खे लाक्खे ताःल्ले़ मे़ले़रु मे़देःसु, थेआङ्भे़ल्ले़ पाःन्जाक्किन् खुनिॽ लुङ्माॽ सिगाङ् मे़ङ्गे़त्ते वये़रो॥
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 हे़क्क्याङ् तिङ्ग्रेःक् के़लिङ्बा खाम्मो के़जुक्पा याॽरिःम्बाहाॽग पाःन्जाक् के़घे़म्बा मनाहाॽ कुइसिःक् मे़जोःक्, कर निङ्साम्, याङ्साकुन्धे नु कन् हिङ्मन्बा याम्दादाबा पाःन्निल्ले़ खे़ङ्हाॽ सुःप्तुसिआङ् खे़ङ्हाॽरे़ कुजाॽ फम्मा मे़न्छुक्तुन्लो॥
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 कर नुःबा खाम्मो मक्के़धाःबा याॽरिःम्बाहाॽग नुःबा नु सेसे निङ्वाॽ के़गप्पा मनाहाॽ कुइसिःक् मे़जोःक्॥ खे़ङ्हाॽरे़ पाःन्जाक्किन् मे़घे़प्सुर निङ्वाॽओ मे़युक्खु हे़क्क्याङ् नासि मे़धःत्तुआङ् कुजाॽ मे़भत्छुरो॥”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 “हाःत्ले़आङ् सेमिःन् हाःन्दुआङ् खप्प्या सिगाङ् मे़युक्खुन् हे़क्क्याङ् ने़त्ना सिगाङ्ङाङ् मे़युक्खुन्, कर के़दाःबाहाॽरे़ मे़निःसुर फाॽआङ् थो चन्जम्बा ते़न्नो युक्खुॽ॥
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 आल्ल मे़न्धाःप्मनाबा काक्चिगःक्वाहाॽ ओःत्तिओ निमे़धाःप् हे़क्क्याङ् सिबिॽबा पाःन्हाॽ के़रे़क् कुसिङ् निःत्ते़त्लो॥
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 हे़क्केःल्ले़ के़घे़प्सुम्बा पाःन्निन् निङ्वाॽओ नुःरिक्काङ् युक्खे़म्मे़ॽओ॥ इङ्गाॽ आनिसाम्मिन् ते़न्दिङ् के़जोःक्पाहाॽरे़ग आल्लसाङ् यरिक् कुसिङ्निःप्मान्मे़घोःसुरो, कर आनिसाम्मिन् मे़ङ्घे़म्मनाबाहाॽरे़ कत्तुम्बे़ फाॽआङ् मे़इःत्तुबान्नाङ्मे़नाप्तुसिरो॥”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 आल्ल ये़सुरे़ कुम्मा नु कुन्साॽसि कुदुम्से़ मे़द्ये़आङ् मे़वये़, कर यरिक् मनाहाॽरे़ मे़जोगुल्ले़ कुबेसाङ् पेःक्मा मे़न्छुक्ते़न्लो॥
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 हे़क्केःल्ले़ लत्छा मनाधिक्ले़ के़म्मा नु के़न्साॽसि के़दुम्से़ मे़द्ये़आङ् लाःक्कात् के़म्हाङ्ल मे़ये़प्लो लॽरिक् ये़सुःन् मे़त्तु॥
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 कर ये़सुरे़ नोगप् पिरुसि, “निङ्वाॽफु पाःन्जाक् के़घे़म्बाहाॽ हे़क्क्याङ् खे़न् कुइसिःक् के़जोःक्पाहाॽ के़रे़क् इङ्गाॽ आम्मा नु आन्साॽसिरो॥”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 थिक्ये़न् ये़सुःन् कुहुॽसाम्बाहाॽनु खःङ्बेओ लाःसे़आङ् वरक्किल्ले़ नाहाङ्दाङ् पिगि मे़त्तुसि, हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ मे़धासिङ्लो॥
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 खे़ङ्हाॽ मे़बेर मे़बत्छे़ल्ले़ ये़सुःन् इप्से़॥ हक्चघत् वरक्को यम्बा सुरित्केजङ् हुःमा हेःक्ते़आङ् वाभे़ल्ले़ङ्ङिन् खःङ्बेओ लाःसे़आङ् खा खःङ्बेन्ने़ तिम्से़आङ् के़साक्पो मे़ध्ये़रो॥
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़बेआङ् ये़सुःन् मे़भोःक्खुर अक्खे मे़मे़त्तु, “आदाङ्बे, आदाङ्बे, आनिगे़ग हुम्मा सिःमा इःत्तिगे़रो॥” हे़क्क्याङ् ये़सुःन् पोगे़आङ् खे़न् सुरित्केजङ्ङिन् नु वाभे़ल्ले़ङ्ङिन्फे़ःक्तु॥ हे़क्क्याङ् सुरित्केजङ्ङिन् हुःमा चक्थासु हे़क्क्याङ् वाभे़ल्ले़ङ्ङिन्नाङ् चिजि ये़म्ये़म् लॽरे़रो॥
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 हे़क्क्याङ् कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽ नसाःन्निन् आत्तो वाॽबे?” हे़क्क्याङ् कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़गिसे़र खुनिॽ यङ्मा के़रे़आङ् निङ्वाॽ मये़र अक्खे मे़मे़त्छिङ्, “मे़ःन् कङ्ग आक्तङ्बा मनाने़बे? खुने़ॽ इङ्जाःङ् पिरुसिल्ले़ सुरित्केजङ्ङिन् नु वाभे़ल्ले़ङ्ङिल्ले़आङ् खे़प्सुङ्ग!”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ गालिल वरक्किल्ले़ नाहाङ्दाङ्बा गेरासेनस लाजेॽओ मे़गे़रे़॥
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 खे़ङ्हाॽ खे़प्मो मे़गे़रे़आङ् ये़सुःन् खःङ्बेओलाम् लाःक्कात् लःन्दे़नुमे़ःन्ने पाङ्जुम्लाम् के़भे़म्बा फे़न्साम्मिल्ले़ याङ्घुबा मनाधिक् खे़प्मो तुमु॥ खे़न् मनाःन् यरिक् ये़म्माङ्धो हिम्मो मे़न्वाॽए तेःत्फुङ्ङाङ् मे़न्जाङ्ङे इप्पुङ्दे़न्हाॽओरक् वये़गत्ते़रो॥
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 खे़ल्ले़ ये़सुःन् निःसुआङ् ये़सुरे़ कुलाङ्जक्को पिर्धाप् थाम्सिङ्ल यम्बा इक्लाओ अःक्ते़र अक्खे मे़त्तु, “के़रे़क्नुःल्ले़ पयम् यम्बा निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुस्साः ये़सुए, खे़ने़ॽ इङ्गाॽनु थे के़गोःत्तुबाबे? इङ्गाॽ तुक्खे मे़जाःत्ताङ्ङिन्ने़ॽ फाॽआङ् पेलि फाक्ने़ॽरो॥”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 थेआङ्भे़ल्ले़ ये़सुरे़ खे़न् फे़न्साम्मिन् खे़न् मनाओलाम् आन्दे़ःन्छा लाःक्कात् लःन्दे़ॽ फाॽआङ् इङ्जाःङ् पिरुआङ् वये़॥ खे़न् मनाःन् यरिक्ले़ङ् खे़न् फे़न्साम्मिल्ले़ तुक्खे चाःत्तुआङ् वये़॥ मनाहाॽरे़ यरिक्ले़ङ् कुहुक् कुलाङ्ङो इमे़घेःक्खुआङ् के़बप्पा फे़न्जेॽ थक्क्रङ्हाॽ फुॽरुआङ् फे़न्साम्हाॽरे़ एःक्सादे़न्नो साक्के़ल्ले़क् मे़देॽरुआङ् वये़रो॥
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 ये़सुरे़ खे़न् सेःन्दोसु, “के़मिङ् थे़माबे?” खे़ल्ले़ आमिङ् तुरारो लॽरिक् नोगप् पिरु॥ थेआङ्भे़ल्ले़ यरिक् फे़न्साम्हाॽ खे़न् मनाओ मे़लाःसे़आङ् मे़वये़रो॥
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुःन् आनिगे़ कुद्रोःम् मे़ःन्नेबा लुम्बाःत्तो याप्मि आम्बाङ्घे़न्ने़ॽ फाॽआङ् पेलि मे़भाक्तु॥
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 आल्ल खे़न् कोःक्माओ यरिक् फाक्हाॽ चामे़रामे़र मे़ये़बे़॥ हे़क्केःल्ले़ खे़न् फे़न्साम्हाॽरे़ आनिगे़ खे़न् फाक्हाॽओ लाःप्मा आबाङ्घे़ॽ लॽरिक् ये़सुःन् पेलि मे़भाक्तु॥ हे़क्क्याङ् ये़सुरे़आङ् लाःप्मा पाङ्घुसिआङ्
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 खे़न् मनाओलाम् मे़लःन्दे़ मे़बेआङ् खे़ङ्हाॽ फाक्हाॽओ मे़लाःसे़॥ हे़क्क्याङ् खे़न् फाक्हाॽ सङ्माङ्ङे सङ्माङ् मे़लोःक्ते़र याक्पे़ओनु मक्मे़ध्ये़आङ् वरक्को मे़हुमे़ मे़स्ये़रो॥
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 हे़क्क्याङ् फाक् के़गम्बाहाॽरे़ कन् पोःक्खे़बा पाःन्निन् मे़निःसुआङ् खिमो मे़लोःक्ते़र मे़बेआङ् पाङ्जुम्मो नु खे़न् खिरिबा पाङ्भेॽहाॽओ कन् इङ्घङ्ङिन् मे़से़ःसुरो॥
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 हे़क्क्याङ् मनाहाॽ थे़मानि पोःक्खे़बे फाॽआङ् ओमे़त्छे़ खे़प्मो मे़द्ये़॥ खे़ङ्हाॽरे़ माफे़न्साम्मिल्ले़ तरुबा मनाःन् नुरे़आङ् तेःत् चाक्सिङ्ङाङ् कुनिङ्वाॽ सेःरे़आङ् ये़सुरे़ कुलाङ्जक्पो युङे़बा मे़निःसुआङ् खे़ङ्हाॽ के़रे़क् मे़गिसे़॥
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 हे़क्क्याङ् खे़न् हिन्दोःक् के़निःबाहाॽरे़ खे़प्मो के़दाःबा मनाहाॽ आक्खेलॽरिक् तगि फे़न्साम्मिल्ले़ याङ्घुबा कन् मनाःन् वेःत्ते़बे फाॽआङ् मे़जे़क्तुसि॥
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 हे़क्केःल्ले़ गेरासेनस लाजेॽओबा मनाहाॽरे़ ये़सुःन् कप्मोलाम् पेगे़ॽओ फाॽआङ् पेलि मे़भाक्तु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽ साॽरिक् मे़गिसे़आङ् मे़वये़॥ हे़क्केःल्ले़ ये़सुःन् पेःक्मा फाॽआङ् खःङ्बेओ लाःसे़रो॥
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 फे़न्साम्हाॽरे़ मे़ले़रुबा खे़न् मनाःन् खे़ॽयो त्ये़आङ् ये़सुःन् आदाङ्बे, इङ्गाॽआङ् खे़ने़ॽनुए तेॽराङ्ङे़ॽओ फाॽआङ् पेलि फाक्तु, कर ये़सुरे़ अक्खे मे़त्तुर नुःक्तुदेःसु,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “खे़ने़ॽ के़हिम्मो पेगे़ॽआङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खे़ने़ॽ के़लागि चोगु के़बिरे़बा पाःन्निल्ले़ कुयाःम्बेओ इङ्घङ् से़ःसे़ॽओ॥” हे़क्क्याङ् खे़न् मनाःन् पेआङ् ये़सुरे़ खुने़ॽ कुलागि चोगुबा काक् पाःन्निन् काक् पाङ्जुम्मो से़ःसुरो॥
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् याम्मो वरक्किल्ले़ नाहाङ्दाङ् के़रे़ल्ले़ खे़प्मो यरिक् मनाहाॽरे़ खुने़ॽ लाङ्दाःक्मा मे़बिरु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ मे़हाङ्घुर मे़युङे़रो॥
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 हे़क्क्याङ् याइरस मिङ् के़वाःप्पा मनाधिक् खे़प्मो त्ये़॥ खुने़ॽ पाङ्तिबा यहुदि चुम्लुङ्हिम्मोबा सुहाङ्युक्पा वये़॥ खे़ल्ले़ ये़सुरे़ कुलाङ्जक्को हबत्फन्छिङ्ल आहिम्मो फे़रे़ॽओ फाॽआङ् पेलि फाक्तु,
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 थेआङ्भे़ल्ले़ तङ्बे थिक्-ने़त् (१२) के़गे़प्मा थिक्लक् कुस्साः मे़न्छुमाॽइन् सिःमा लिङ्धोओ के़रे़आङ् ने़स्से़॥ हे़क्क्याङ् ये़सुःन् खे़न्नुए थासिङ्॥ हे़क्क्याङ् पेर पत्छे़ल्ले़ यरिक् मनाहाॽरे़ खुने़ॽ चिबुःत् मे़बुःत्तुरो॥
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 खे़प्मो तङ्बे थिक्-ने़त्ताङ्धो (१२) आत्तिल्ले़आङ् वेःम्मा मे़न्छुक्तुम्मा माक्खिॽ वयुःमाल्ले़ तरुमा मे़न्छुमाॽधिक् वये़रो॥
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 खे़न् ये़सुरे़ कुएगाङ् त्ये़आङ् कुदेःत्तिल्ले़ कुयाःन्सुःसुनुमे़ःन्ने माक्खिॽ वयुःमान् चिबे़रो॥
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 ये़सुरे़ सेःन्दोसुसि, “इङ्गाॽ हाःत्ले़ सुःसाङ्बे?” हे़क्क्याङ् के़रे़क्ले़ इङ्गाॽ मे़ःन् लॽरिक् मे़बाःत्तुआङ् पत्रुसरे़ मे़त्तु, “आदाङ्बे, अक्खेलॽरिक् के़रे़क् पिसाङ्लाम् मनाहाॽरे़ चिभिःत् के़म्भिःत्ते़आङ् के़म्एःप्ल मे़बत्लो॥”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 कर ये़सुरे़ नोगप् पिरु, “इङ्गाॽ हाःत्ले़इग सुःसाङ्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्गाॽ आधक्कोनु मुक्साम् लःन्दे़बा निङ्वाॽ खोःसुङ्लो॥”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 खे़न् मे़न्छुमाॽइल्ले़आङ् इङ्गाॽ चिङ्सिङ्मा मे़सुक्कान् के़लॽबा निङ्वाॽ खोःसुआङ् कुगिःमाल्ले़ यक्खे़र ये़सुरे़ कुलाङ्जक्को हबत्फन्छिङ्लो॥ खे़ल्ले़ के़रे़क् मनाहाॽरे़ खुनिॽ तगिए खुने़ॽ सुःसुल्ले़ आक्खेलॽरिक्खिमो वेःत्ते़बा पाःन्निन् ये़सुःन् चे़क्तुरो॥
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 ये़सुरे़ खे़न् मे़न्छुमाॽइन् मे़त्तु, “मामुए, खे़ने़ॽ नसाःन् के़जोगुबाल्ले़ चोगुल्ले़ के़वेःत्ते़आङ् के़वाॽरो॥ आल्ल नुःरिक्काङ् पेगे़ॽओ॥”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 अक्खेलॽरिक् पारे़र पत्छे़ल्ले़ खे़न् लाम्लोःबा याइरसरे़ कुहिम्मोलाम् मनाधिक् त्ये़आङ् मे़त्तु, “आदाङ्बे, के़स्साःङ्ग स्ये़रो, आल्ल सिक्साम्बे़न् तुक्खे चाःत्तुम् मे़ःन्लो॥”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 कर ये़सुरे़ खे़न् खे़प्सुआङ् याइरसे़न् मे़त्तु, “खे़ने़ॽ मे़गिसे़न्ने़ॽओ, नसाःन्लक् चोगे़ॽ॥ खुने़ॽ वेःत्लो॥”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् याइरसरे़ कुहिम्मो के़रे़आङ् पत्रुस, याकुब नु युहुन्नाःन् हे़क्क्याङ् खे़न् चुक्माल्ले़ कुम्बा कुम्मासिनुःल्ले़ वेॽ आत्तिन्नाङ् खे़न् चुक्मे़न् ने़स्से़बा ते़न्नो पेःक्मा मे़बाङ्घुन्सिन्॥
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 खे़प्मो मनाहाॽ मे़हाबे़र, मेरिङ् थक्नु मे़युङे़॥ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽ मे़हाबे़म्मिन्ने़ॽ, खुने़ॽ मे़न्छिॽए वाॽ, इप्से़आङ्लक् ने़रो॥”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुःन् मे़एःत्तु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़न् चुक्मे़न् स्ये़बा मे़निःसुआङ् मे़वये़॥
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 ये़सुरे़ खे़न् चुक्मे़न् कुहुक्को ते़म्सुआङ् “मामुए, पोगे़ॽओ” मे़त्तु॥
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 खिमो साःङ्गुगे़न् कुसक्मा नुःक्खे़ त्ये़आङ् मुत्थ्रिक् पोगे़आङ् युङ्सिङ्॥ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ “खे़न् थे़माइ चामा पिरे़म्मे़ॽ” मे़त्तुसि॥
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 कुम्बा कुम्मासिरे़ खुन्छिॽ निङ्वाॽ मये़, कर ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ कन् पाःन्निन् हाःत्ताङ् मे़मे़त्ते़म्मिन्ने़ॽ फाॽआङ् इङ्जाःङ् पिरुसिरो॥
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.