Lucas 7
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NTLH
1 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ मनाहाॽ के़रे़क् सिवादिङ् खाहुन्हाॽ मे़त्तु सुरुसिआङ् खुने़ॽ कपर्नहुम पाङ्जुम्मो लाःसे़॥
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 खे़प्मोबा रोमि थक्तुम्बाल्ले़ के़रे़क्नुःल्ले़ कुनिङ्वाॽइरे़ खोःप्तुबा कुयोःक्पे़न् तुगे़आङ् सिःमालिङ्धोओ के़रे़आङ् ने़स्से़रो॥
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 खे़न् थक्तुम्बाल्ले़ ये़सुःन् पाङ्जुम्मो त्ये़आङ् वाॽ के़लॽबा खे़प्सुआङ् हाराॽ फे़न्नाङ् कुयोःक्पे़न् वेःन्दुर फाॽआङ् यहुदि तुम्लाम्लोःबाहाॽ ये़सुरे़ कुलाःसे़ पाङ्घुसिरो॥
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 खे़ङ्हाॽआङ् ये़सुरो मे़द्ये़आङ् अक्खे मे़मे़त्तुर पेलि मे़भाक्तु, “आदाङ्बे, खे़न् थक्तुम्बे़न् खे़ने़ॽलाम् कुभाॽ खोःमा लाॽरुरो,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ल्ले़ आनिॽ यहुदि सुवाङ्हाॽ साॽरिक् लुङ्माॽ आदुक्॥ हे़क्क्याङ् आनिॽ लागि यहुदि चुम्लुङ्हिम्धिक् आजोगे़ आबिरे़आङ् वाॽरो॥”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् खे़ङ्हाॽनु थासिङ्॥ खे़ङ्हाॽ खे़न् थक्तुम्बाल्ले़ कुहिम्मो के़प्मानुःल्ले़ तगि खे़न् थक्तुम्बाल्ले़ अक्खे पाःत्तुआङ् कुन्जुम्हाॽ पाङ्घुसि, “आदाङ्बे, तुक्खे मे़जे़न्ने़ॽओ, थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्गाॽ खे़ने़ॽ आहिम्मो लाङ्दाःक्मा मे़लाॽआन्लो॥
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 हे़क्केलॽरिक् इङ्गाॽ आबाङेआङ् खे़ने़ॽओ ताःमा मे़लाॽआन्लो॥ खे़ने़ॽ पाःन् सुत्लाधिक्लक् के़बाःत्तुसाङ् आयोःक्पे़न् वेःत्लो॥
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्गाॽआङ् आधुङ्धोबा सुहाङ्युक्पाहाॽरे़ खुनिॽ युक्को के़वाॽबा मनाआरो, हे़क्क्याङ् इङ्गाॽआङ् आयुक्को थक्सुबाहाॽ मे़वाॽरो॥ इङ्गाॽ थक्सुबाधिक्किन्‘पेगे़ॽ’ मे़त्तुङ्ङिल्ले़ पेःक्, हे़क्क्याङ् वेॽ थक्सुबान् ‘फे़रे़ॽ’ मे़त्तुङ्ङिल्ले़ फे़न्॥ हे़क्केलॽरिक्के आयोःक्पे़न् ‘कन् चोगे़ॽ’ मे़त्तुङ्ङिल्ले़ चोगुॽरो॥”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 ये़सुरे़ कन् खे़प्सुआङ् साॽरिक् कुनिङ्वाॽ मये़आङ् खिरि हिसिङ्ङाङ् खुने़ॽ के़दिम्बाहाॽ मे़त्तुसि, “अक्तङ्बा यम्बा नसाःन् के़गप्पा मनाःङ्ग इस्राइलओआङ् इङ्गाॽ मे़ङ्घोए वाॽआरो!
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 हे़क्क्याङ् थक्तुम्बाल्ले़ पाङ्घुसिबा मनाहाॽ मे़नुःक्खे़आङ् हिम्मो मे़गे़रे़ल्ले़ खे़न् योःक्पे़न् वेःत्ते़आङ् युङे़बा मे़दुमुरो॥”
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 हे़क्क्याङ् कुभा ये़न् एगाङ् ये़सुःन् नाइन् पाङ्जुम्मो पे॥ खुने़ॽनुए कुहुॽसाम्बाहाॽ नु यरिक् मनाहाॽआङ् मे़बेरो॥
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 खुने़ॽ पाङ्जुम्मोबा यम्बा ताःक्हन्नो के़रे़ल्ले़ मेमेदुमाधिक्ले़ लत्छारक् के़वाॽबा कुस्साः ये़म्बित्छाॽइन् स्ये़आङ् कुजेधाःप्पिन् पाङ्जुम्मोबा मनाहाॽरे़ मे़भे़त्तुर मे़बत्छे़बा तुमु॥ खे़न् मेमेदुमान्नु यरिक् मनाहाॽ मे़वये़रो॥
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 ये़सुरे़ खे़न् मेमेदुमान् ओमे़त्तुल्ले़ कुलुङ्माॽ सियोःन्योःन्दे़आङ् खे़ने़ॽ मे़हाबे़न्ने़ॽओ मे़त्तुर आःन्छिङ्मा पिरुरो॥
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 हे़क्क्याङ् पेआङ् चेधाःप्पिन् सुःसुल्ले़ खे़न् चेधाःप् के़बङ्बाहाॽ मे़ये़म्सिङ्॥ ये़सुरे़ मे़त्तु, “लाजे, पोगे़ॽओ॥”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 हे़क्क्याङ् खे़न् के़सिःबा थाङ्बे़न्निन्नाङ् पोगे़आङ् पाःप्मा हेःक्ते़॥ हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़न् कुम्मा हुक्सुप्तुरो॥
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 हे़क्क्याङ् मनाहाॽ के़रे़क् मे़गिसे़आङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा मे़भोःसुर अक्खे मे़बाःत्तु, “आनिॽ लुम्मोआङ् यम्बा माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पे़न्वाॽरो॥” हे़क्क्याङ् याम्मो खे़ङ्हाॽरे़ मे़बाःत्तु, “निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् कुमनाहाॽ कुभाॽ पिसे़ नु कम्ब्राङ् मे़त्छे़ ये़रो॥
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 हे़क्क्याङ् कन् हिन्दोःक्किन् के़रे़क् पिसाङ् यहुदिया नु खे़न् खिरिबा थुम्मो से़ःरे़रो॥”
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 बप्तिस्मा के़बिबा युहुन्नाःल्ले़आङ् कुहुॽसाम्बाहाॽरोलाम् कन् पाःन्निन् खे़प्सु॥
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 हे़क्क्याङ् ने़प्फु कुहुॽसाम्बाहाॽ उःत्तुसिआङ् दाङ्बाल्लो कन् इङ्घङ्ङिन् हाङुदेःसु–“आल्ल के़दाःबा ख्रिस्ते़न्बा खे़ने़ॽएबि? इ आनिगे़ वेॽस्मान् हाङ्घुम्बे़बाबि?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 हे़क्क्याङ् खे़न् इङ्साबाहाॽआङ् ये़सुरो पेसे़त्छिआङ् मे़त्ते़छु, “बप्तिस्मा के़बिबा युहुन्नाःल्ले़ अक्खे पाःत्तुआङ् याप्मि पाङ्घे़त्छिगे़आङ् वाॽसिगे़रो, ‘आल्ल के़दाःबा ख्रिस्ते़न्बा खे़ने़ॽएबि, इ आनिगे़ वेॽस्मान् हाङ्घुम्बे़बाबि?’”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 हे़क्क्याङ् हाबा खे़न् ये़म्मो ये़सुरे़ के़दुक्पा के़यॽबाहाॽ नु फे़न्साम्मिल्ले़ तरुसिबाहाॽ नुसुसि हे़क्क्याङ् यरिक् मिक्फःम्बाहाॽआङ् खानिःमा के़सुक्पा चोगुसिरो॥
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ युहुन्नालाम् के़दाःबाहाॽ मे़त्तुसि, “पेसे़त्छे़ॽआङ् कन् के़निःसे़त्छु, के़घे़प्से़त्छुबा पाःन्निन् युहुन्नाःन् मे़त्ते़छे़ॽ–अक्खेलॽरिक् मिक्फःम्बाहाॽरे़ निःमा मे़सुक्तुॽ, हे़क्क्याङ् लाङ्सक्पाहाॽ लाङ्मे़घेःक्, लोगेॽरे़ तरुसिबाहाॽ मे़वेःत्, हे़क्क्याङ् नाधे़क्क्रे़ङ्हाॽरे़ मे़घे़प्सु, के़सिःबाहाॽ याम्मो मे़हिङ्, हे़क्क्याङ् याङ्गे़साॽबाहाॽरे़ सुनाइङ्ङिन् मे़घे़प्सुॽरो॥
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 हे़क्क्याङ् इङ्गाॽनु कुनिङ्वाॽ मे़न्दुक्मनाबाआङ् याप्मि चप्चि मे़न्जोःक्मनाबान् मुॽइसाबारो॥”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 हे़क्क्याङ् युहुन्नारे़ कुइङ्साबाहाॽ पेसे़त्छिआङ् ये़सुरे़ खे़न् मनाहाॽ युहुन्नारे़ कुमे़न्नो मे़त्तुसि, “खिनिॽ एःक्सादे़न्नो थे़मा ओमे़त्छे़ के़बेगिबा? सुरित्माल्ले़ वाःन्दुबा थिङ्ने़ःत्ते़न्बि?”
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 नुःबा चाङ् तेःत् के़जाङ्बा मनाःन् ओमे़त्छे़ लाःक्कात् के़बेगिबि? हे़क्तङ्बाहाॽ नु हाङ्हाङ् लॽरिक् के़युङ्बाहाॽग हाङ्हिम्मोरक् मे़वाॽरो॥
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 थे़मा ओमे़त्छे़ के़बिगिबा? माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पे़न्बि? से़क्खाःल्ले़ इङ्गाॽ मे़त्निङ्, माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पे़न्नुःल्ले़ यम्बा मनाःन् के़निःसुम्लो॥
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 बप्तिस्मा के़बिबा युहुन्नाःल्ले़ कुमे़न्नो, साम्योसाप्लाओ अक्खेलॽरिक् साप्ते़आङ् पत्,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 — ausente —
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 अक्खेलॽरिक् के़रे़क् मनाहाॽरे़ हे़क्क्याङ् एःङ्याङ् के़भोःङ्बाहाॽरे़आङ् ये़सुरे़ कुबाःन्निन् मे़घे़प्सुआङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुलाम्मिन् नुःबा फाॽआङ् ते़न्दिङ् मे़जोगु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽ युहुन्नालाम् बप्तिस्मा मे़जोःक्सिङ्ङाङ् मे़वये़रो॥
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 कर फरिसिहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽरे़ खुनिॽ लागि निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिङ्सेःक्किन् मे़नाॽरु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽ युहुन्नालाम् बप्तिस्मा मे़न्जोःक्सिङ्ङिन्लो॥
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 ये़सुरे़ याम्मो पाःत्तु, “आल्ल कन् ये़म्मोबा मनाहाॽ आक्तङ्बा मे़जोःक् फाॽआङ् थे़माःन्नु तङ्घुङ्सिङ्बाबे?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 खे़ङ्हाॽग पाङ्जुम्मो के़वाॽबा हिन्जाॽबित्छा कुइसिःक् मे़जोःक्लो॥
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 — ausente —
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 — ausente —
34 O
35 — ausente —
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 फरिसिधिक्ले़ ये़सुःन् युःन्छिक् चाजासे़ उःत्तु, हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुहिम्मो पेआङ् चाजासे़ युङ्सिङ्लो॥
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 खे़न् पाङ्जुम्मो के़त्निमा याःम्बक् के़जोःक्मा मे़न्छुमाॽधिक् वये़॥ खे़न् मे़न्छुमाॽइल्ले़ ये़सुःन् फरिसिःल्ले़ कुहिम्मो चाजासे़ त्ये़आङ् वाॽ के़लॽबा खे़प्सुआङ् खे़ल्ले़ इमे़ल्लुङ्बा पर्यामाधिक्कुले़म् फुङ्नाम्याङ्सिङे़आङ्
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 ये़सुरे़ कुएगाङ् ले़प्माङ् त्ये़आङ्हाबे़र ये़सुरे़ कुलाङ्ङो कुमिक्वाःल्ले़ वारक्खुरो॥ हे़क्क्याङ् कुधे़गेःक्इःल्ले़ तुगुआङ् हेःसुर कुलाङ्ङिन् चुप् मे़त्तुआङ् खे़न् फुङ्नाम्मिन् हुःत्तुरो॥
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 हे़क्केःल्ले़ खे़न् फरिसिःल्ले़ निःसुआङ् निङ्वाॽ इःत्छिङ्, “कन् मनाःन् से़क्खाए माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा वये़ल्ले़ग खुने़ॽ के़सुमा मे़न्छुमाॽइन् हाःप्पे फाॽआङ् कुसिङ्निःत्तुबामे़न्, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़न् से़क्खाए लायो के़जोःक्माएरो॥”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 ये़सुरे़ खे़न् फरिसिःन् मे़त्तु, “सिमोने, इङ्गाॽ खे़ने़ॽनु लत्छा पाःन्धिक् पाःप्मा कत्तुङ्लो॥” सिमोनरे़आङ् नोगप् पिरु, “सिक्साम्बे, मे़त्ताङ्ङे़ॽओ॥”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 ये़सुरे़ मे़त्तु, “थिक् ते़न्नो ने़प्फु मनाहाॽ वये़त्छि॥ खे़ङ्हाॽरे़ सिङ्नाःत् याङ् के़गे़बाल्लोलाम् लत्छारे़ ङागिप् (५०) युप्पायाङ् नु वेॽस्माल्ले़ कुगिप् ङासि (५००) युप्पायाङ् तेॽरे़त्छुआङ् वये़त्छि॥
41 Jesus disse:
42 कर खे़न् ने़प्माङ्ले़ हुङ्मा मे़न्छुक्के वये़त्छि॥ खे़न् सिङ्नाःत् याङ् के़गे़बाल्ले़ ने़प्माङ्ले़ खुन्छिॽ सिङ्नाःत्तिन् ले़रु पिरुसि॥ हे़क्केःल्ले़ आत्तिल्ले़ खे़न् सिङ्नाःत् याङ् ले़प्मि के़बिबान् यरिक् लुङ्माॽ तुक्तुबिला?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 सिमोनरे़ नोगप् पिरु, “इङ्गाॽ आनिङ्वाॽओ खे़न् यरिक् सिङ्नाःत् ले़प्मि के़घोःबान्ने यरिक् लुङ्माॽ तुक्तुबिलारो॥” ये़सुरे़ मे़त्तु, “खे़ने़ॽ से़क्खाए के़बाःत्तुरो॥”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् खे़न् मे़न्छुमाॽइन् ले़प्माङ् हिसिङ्ङाङ् सिमोन्निन् मे़त्तु, “सिमोने, इङ्गाॽ खे़ने़ॽ के़हिम्मो त्याङ्ङिल्ले़ लाङ् वाहप्मा च्वाःत् के़म्बिराङ्ङिन्, कर कन् मे़न्छुमाॽइल्ले़ आलाङ्ङिन् कुमिक्वाःल्ले़ वाहप्तुआङ् कुधे़गेःक्इःल्ले़ तुगुआङ् वाॽरो॥
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 खे़ने़ॽ इङ्गाॽ चुप् के़मे़त्ताङ्ल सेवा के़म्मे़त्ताङ्ङिन्, कर कन् मे़न्छुमाॽइल्ले़ इङ्गाॽ त्याङ्ङाङ्धोए आलाङ्ङो चुप् मे़त्तुर वाॽरो॥
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 हे़क्क्याङ् खे़ने़ॽ आधे़गेःक्पो निःङ्गे़ॽ के़न्हुःत्ताङ्ङिन्के़म्बिराङ्ङिन्, कर कन् मे़न्छुमाॽइल्ले़ आलाङ्ङो फुङ्नाम्मिन् हुःत्ताङ् पिराङ्ङाङ् वाॽरो॥
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 कन् मे़न्छुमाॽइल्ले़ साॽरिक् लुङ्माॽ तुक्ताङ्बाल्ले़ यरिक् लायोलाम् ले़प्मि खोःसुॽ के़लॽबा ओसेःन्आधाक्लो॥ खे़न् चुःत्छिक् लायोलाम् ले़प्मि के़घोःबाल्ले़ सुःल्लिक्लक् लुङ्माॽ तुक्तुसिॽ फाॽआङ् मे़त्ने़ॽरो”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़न् मे़न्छुमाॽइन् मे़त्तु, “खे़ने़ॽ के़लायोलाम् ले़प्मि के़घोःसुआङ् के़वाॽरो॥”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽनु चा के़जाबार के़युङ्बा वेॽ मनाहाॽ लायोलाम् ले़प्मि के़बिबा कन् याप्मिःन् हाःप्पे फाॽआङ् मे़मे़त्छिङ्लो॥
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 कर ये़सुरे़ खे़न् मे़न्छुमाॽइन् मे़त्तु, “खे़ने़ॽ के़नसाःन्निल्ले़ ताङ्गे़से़ःप्ते़आङ् के़वाॽरो॥ नुःरिक्काङ् पेगे़ॽओ॥”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.