Lucas 24
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NVT
1 ते़ने़बा ये़न्नो खाओःत्ते़र पत्छे़ल्ले़ खे़न् मे़न्छुमाहाॽरे़ ये़सुरे़ कुधक्को हुःप्मा फाॽआङ् यारिप् मे़जोगुबा मारुक् नु सिदाॽहाॽ मे़याङ्सिङ्ङाङ् इप्पुङ्दे़न्नो मे़बे॥
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 खे़ङ्हाॽरे़ इप्पुङ्ङिल्ले़ कुमुराओ मे़ये़प्सुबा यम्बा लुङ्ङिन् थिक्ले़प्माङ् मे़इसुआङ् ने़स्से़बा मे़निःसु,
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 कर खे़ङ्हाॽ सिगाङ् मे़लाःस्से़ल्ले़ दाङ्बा ये़सुरे़ कुधक्किन् मे़ङ्घोःसुन्लो॥
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 खे़ङ्हाॽ खे़प्मो खुनिॽ निङ्वाॽ मये़र मे़ये़बे़ल्ले़ खुन्छिॽ पेसाङ् मिक्किन्ने के़जे़म्बा फसुःत्क्याःप्पा तेःत् के़जाङ्बा ने़प्फु मनाहाॽ ये़बे़त्छिबा मे़निःसुसि॥
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 खे़ङ्हाॽ खुनिॽ यङ्मा के़रे़आङ् खाम्मो साम्बोःन् हबत्मे़बोःक्खे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् मे़न्छुमाहाॽ थेआङ् खिनिॽ कुहिङ्वे़त् मनाःन् कुसिवे़त् मनालुम्मो के़गोःत्तुम्बाबे फाॽआङ्सेःन्मे़दोसुसि॥
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 “खुने़ॽग कप्मो होःप्लो! खुने़ॽग याम्मो हिङे़आङ् वाॽरो॥ गालिलओ खिनिॽनु वये़ल्ले़ खुने़ॽ पाःत्तुबा पाःन्निन् निङ्वाॽ इःत्ते़म्मे़ॽओ–
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 ‘मे़न्छाम्साःन् लायोबा मनाहाॽरे़ खुनिॽ हुक्को इङ्मे़ले़क्तुॽआङ् खुने़ॽ सिलाम्साक्मा सिङ्सम्दाङ् मे़भोःन्दु मे़से़रुॽ, कर सुम्सिगेःक्पा ये़न्नो याम्मो हिङ्लो॥’”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ कन् ये़सुरे़ कुबाःन्निन् निङ्वाॽ मे़इःत्तुर
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 इप्पुङ्लाम् मे़नुःक्खे़आङ् थिक्-थिक् (११) कुहुॽसाम्बाहाॽ नु वेॽ मनाहाॽ के़रे़क् मे़जे़क्तुसिरो॥
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 आल्ल खे़न् मे़न्छुमाहाॽग मरियम मग्दलिनि, योआन्ना, याकुबरे़ कुम्मा मरियम हे़क्क्याङ् वेॽ मे़न्छुमाहाॽआङ् मे़वये़रो॥
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 कर खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् मे़न्छुमाहाॽरे़ खुनिॽ पाःन्निन् नामे़न्छाॽरुन्॥ कङ्ग मे़न्वाॽमना पाःन्लक् फाॽआङ् मे़इःत्तुरो॥
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 कर पत्रुसे़न् मुत्थ्रिक् पोगे़आङ् इप्पुङ्ङो लोःक्ते़र पे॥ खे़प्मो अःक्खुम् फन्छिङ्ङाङ् ओमे़त्तुल्ले़ग खे़प्मो फःगे़लॽबा चेदेःत्तिन्से़ःरे़आङ् ने़स्से़बा निःसु॥ खुने़ॽग थेःन्ने़ पोःक्खे़बे फाॽआङ् साॽरिक् कुनिङ्वाॽ मये़र नुःक्खे़ पेरो॥
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 आल्ल बा खे़न् ये़म्मो ये़सुरे़ ने़प्फु कुहुॽसाम्बाहाॽ यरुसले़म्लाम् थिक्-थिक् (११) किलोमितर माःङ्घा इम्माउस पाङ्भेॽबा लाम्मो
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 खे़ङ्हाॽरे़ आइन् पोःक्खे़बा हिन्दोःक्किल्ले़ कुयाःम्बेओ ताॽजे़क्खे़त्छिर पेसिरो॥
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 खे़ङ्हाॽ हे़क्केलॽरिक् ताॽजे़क्खे़सिल्ले़ खे़प्मो ये़सुःन् त्ये़आङ् खे़ङ्हाॽनु सोरिक् लाङ्घेःक्मा हेःक्ते़,
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 कर खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ कुसिङ् मे़निःत्छुन्ल फाॽआङ् खुन्छिॽ मिक्किन् थेःक्तु पिरुसिआङ् वये़रो॥
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ सेःन्दोसुसि, “मे़ःम्बे़, खिन्छिॽ थे़मा पाःन्निन्ने़ के़जे़ङ्सुर लाङ्गे़घेःक्सिबे?” हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽ खुन्छिॽ मिङ्वा कुधिम् थप्पे़त् ये़बे़त्छिरो॥
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 खे़ङ्हाॽओ क्लिओपास मे़प्मनाबा थिक्ले़ खुने़ॽ सेःन्दोसु, “मे़ःम्बे़, खे़ने़ॽ यरुसले़म्मो के़न्युङ्ने़न्बि? आइन् ताःन्दिक् खे़प्मो पोःक्खे़बा पाःन्निन् खे़ने़ॽ निङ्वाॽ के़ङ्घोःसुन्बि?”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 ये़सुरे़ मे़त्तुसि, “मे़ःम्बे़, थे़मा पाःन्निन्बे?” खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् पिरे़त्छु, “नासरतबा ये़सुरे़ कुयाःम्बेओआ, खुने़ॽग माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा वये़, हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नु मे़न्छाम्गे़न् याप्मि लुम्मो खुने़ॽ पेलिगे़न् पाःन्जाक्को नु याःम्बक्को मुक्साम्साबा चोगे़रो॥
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु आनिगे़ हाङ्युक्पाहाॽरे़ खुने़ॽग सिःमे़ल्ले़न् खुम्दिङ् मे़बिरुर फाॽआङ् थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽ हुक्मे़सुप्तुसि, हे़क्क्याङ् खुने़ॽ सिलाम्साक्मा सिङ्सम्दाङ् मे़भोःन्दुरो,
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 कर खुने़ॽ इस्राइलिहाॽ चोःक्युम्भो के़बिबा मना फाॽआङ् आनिगे़ग कुलाम् ओमे़त्तुम्बे़आङ् वयिगे़रो॥ खे़न्नाङ्धो आल्लो कन् हिन्दोःक् पोःक्खे़बा सुम् ये़न् के़रे़रो॥
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 आनिगे़ लुम्मो कुभा मे़न्छुमाहाॽरे़ आनिगे़ निङ्वाॽ मे़मासुरो॥ आइन् तानाम्सा खे़ङ्हाॽ इप्पुङ्ङो मे़बे, कर खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुरे़ कुधक्किन् खे़प्मो मे़ङ्घोःसुन्॥ खे़ङ्हाॽ मे़नुःक्खे़ मे़द्ये़आङ् खे़ङ्हाॽरे़ माङ्लाइङ्बाहाॽ मे़निःसुसिबा पाःन्निन् नु खे़न् माङ्लाइङ्बाहाॽरे़ खुने़ॽग कुहिङ्वे़त् पोःक्खे़आङ् हिङे़रो फाॽआङ् पाःत्ते़त्छुबा पाःन्निन् मे़जे़क्तिगे़रो॥
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 — ausente —
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 हे़क्क्याङ् आनिगे़ कुभा तेःङ्जुम्हाॽ इप्पुङ्दे़न्नो मे़बेःल्ले़ खे़न् मे़न्छुमाहाॽरे़ मे़बाःत्तुबा हे़क्केए खे़प्मो मे़निःसु, कर खे़ङ्हाॽरे़आङ् ये़सुःन् मे़न्निःसुन्लो॥”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिन्छिॽ निङ्वाॽइन्आक्खे़न् साॽरिक् थुङ्बाबे! हे़क्क्याङ् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ मे़बाःत्तुबा पाःन्निन् नसाःन् चोःक्मा आक्खे़न् खिनिॽ निङ्वाॽ पाःक्पाबे?
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ सेःन्दुबा ख्रिस्ते़न्तुक्खे चामाआङ् कुमिमिदिङ्ङो पेःक्मा के़बोःङ्बा वये़ बि मे़ःम्बि?”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ आबाङे कुयाःम्बेओ मोसारे़ कुसाप्पन्हाॽ हे़क्क्याङ् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ खुनिॽ साप्पन्नो थारिक् कुबेःन् पोधक् चोगु पिरुसिरो॥
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ मे़बेर मे़बत्छे़बा पाङ्भेॽइल्ले़ कुबेसाङ् मे़गे़रे़आङ् ये़सुःन् मिसाक् माःङ्घा के़बेःक्पा लाम्सिङ्लो,
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 कर खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ अक्खे मे़त्ते़छुर पेलि फाक्ते़त्छु, “खे़ने़ॽ आन्छिगे़नुए आइन् से़न्दिक् याङ्धोःक्ते़ॽओ, थेआङ्भे़ल्ले़ आल्लो नाम्ध्ये़आङ् खादाम्ल पत्लो॥” हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽ खे़ङ्हाॽनु याङ्धोःक्से़ पेरो॥
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ चामादे़न्नो युङ्सिङ्ङिल्ले़ खरे़ःङ्ङिन् खप्सु हे़क्क्याङ् नोगे़न् पिरुआङ् फुॽरुर खे़ङ्हाॽ पिरुसि॥
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ खुन्छिॽ मिक्किन् हरे़आङ् खुने़ॽ कुसिङ् निःत्ते़त्छु, कर खे़प्मोए खुन्छिॽ तगिलाम् खुने़ॽ आलाप्पोःक्खे़ पेरो॥
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ अक्खे मे़त्ने़त्छि, “मे़ःम्बे़, लाम्मो आनिॽ ताॽआजे़क्खे़र आभे़रे़र आबत्छे़ल्ले़ खुने़ॽ साम्योसाप्लाःन् पोधक् आजोगे़त्छि आबिरे़त्छिल्ले़ आन्छिॽ सिक् पसम्समे़आङ् वये़बि मे़ःम्बि?”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 हे़क्क्याङ् खिमो ने़प्माङ् बा खे़न् ये़म्मो पोगे़त्छिआङ् यरुसले़म ले़प्माङ् थाने़त्छिरो॥ खे़प्मो थिक्-थिक् (११) हुॽसाम्बाहाॽ नु वेॽहाॽ सोरिक् मे़युङे़बा तुमे़त्छुसि॥
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ खुन्छिॽ मे़मे़त्तुसि, “दाङ्बान् से़क्खाए स्ये़आङ् याम्मो हिङे़रो, हे़क्क्याङ् सिमोने़ल्लो ओसेःन्धाक्सिङ्बाएरो!”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ अक्खेलॽरिक् लाम्मो ये़सुःन् तुमे़त्छुआङ् पोःक्खे़बा पाःन्निन् नु चाजामा ये़म्मो खुने़ॽ खरे़ःङ्ङिन् फुॽरुल्ले़ कुसिङ् निःत्ते़त्छुबान्के़रे़क् चे़क्खे़त्छुरो॥
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 हे़क्क्याङ् आल्लसाङ् मे़बारे़र मे़बत्छे़ल्ले़ ये़सुःन् आबाङे खुनिॽ लुम्मो थाःम्सिङ्ङाङ् मे़त्तुसि, “खिनिॽ सनारुङ् के़घोःसुम्लरो॥”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 हे़क्क्याङ् के़रे़क्ले़ खुनिॽ निङ्वाॽ मये़आङ् साॽरिक् मे़गिसे़॥ खे़ङ्हाॽरे़ग आल्ल सिःसाम्मिन्ने़ आनिःसुम् फाॽआङ् मे़इःत्तु॥
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 कर ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “थेआङ् खिनिॽ यङ्मा के़रे़बा? हे़क्क्याङ् खिनिॽ निङ्वाॽबो थेआङ् चप्चि के़जोगुम्बाबे?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 आहुक् आलाङ्हाॽ ओमे़त्ते़म्मे़ॽ! से़क्खाए कङ्ग इङ्गाॽएरो॥ इङ्गाॽ आसुःसे़म्मे़ॽआङ् ओआमे़त्ते़म्मे़ॽ! सिःसाम्मिल्ले़न्इङ्गाॽ कत्तुङ्बा हे़क्के ने़क्सा नु ये़प् होःप्लो॥”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 हे़क्के मे़त्तुसिर खुने़ॽ कुलाङ् कुहुक्हाॽ ओसेःन्धाक्तुसिरो॥
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ सिक् पसम्समे़आङ् कन् पाःन्निन् से़क्खाबि मे़ःम्बि फाॽआङ् हःन्दा मे़ले़क्ते़आङ् मे़ये़बे़रो॥ हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽ चामा कुजाधिक् के़गत्तुम्बि?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 खे़ङ्हाॽरे़ ओॽमनाबा कुले़प्थिक् ङा मे़बिरुआङ्
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 ये़सुरे़ खुनिॽ तगाङ्ङे़ खे़न् ताःक्तुआङ् चदेःसुरो॥
43 e ele comeu diante de todos.
44 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ अक्खे पाःत्तु, “इङ्गाॽ खिनिॽनु वयाङ्ङिल्ले़साए मोसारे़ साप्तुबा साम्योथिम् साप्लाओ, माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ खुनिॽ साप्पन्हाॽओ नु साम्लो सुम् साप्पन्नो इङ्गाॽ आयाःम्बेओ साप्ते़बा के़रे़क् पाःन्हाॽ के़त्लो फाॽआङ् मे़त्निङ्ङाङ् वयाङ्लो॥”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽरे़ साम्योसाप्लाःन् कुसिङ् मे़निःत्तुर फाॽआङ् खुनिॽ निङ्वाॽ हन्दुबिरुसिआङ्
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 खे़ङ्हाॽ अक्खे मे़त्तुसि, “निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ सेःन्दुबा ख्रिस्ते़ङ्ग तुक्खे चामाए पोःङ्, हे़क्क्याङ् सिःमाआङ् सुम् ये़न्नो याम्मो हिङ्माए पोःङ् फाॽआङ् साप्ते़आङ् पत्लो॥
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुमिङ्ङो लायोलाम् हिन्छिङ्मा नु ले़प्मिरे़न् सुनाइङ्ङिन् यरुसले़म्मो हेःक्माआङ्के़रे़क् मे़न्छाम् सुवाङ्हाॽओ इङ्भोःमाए पोःङ्लो॥
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 हे़क्क्याङ् खिनिॽ के़रे़क् कन् पाःन्निल्ले़न् हिन्धोःक्मिबा के़वयिॽरो॥
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 आल्ल खे़प्से़म्मे़ॽओ, इङ्गाॽ पानुदिङ् आम्बारे़ चोगुबा माङ्हे़क्किन्खिनिॽओ पाङ्घुङ् युःसुङ्लो, कर निङ्वाॽफुमाङ्लाम् मुक्साम्मिल्ले़ कुधिम् मे़म्बोःङ्ङे थारिक् बा कन् ये़क्यक्कोए वये़म्मे़ॽओ॥”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ बे़थानि थारिक् तेॽरुसिआङ् कुहुक्हाॽ थाःङ् फोःक्खुर खे़ङ्हाॽ मुॽइसाम् थाःसु पिरुसिरो॥
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 खे़ङ्हाॽ मुॽइसाम् थाःसु पिरुसिर पत्छे़ल्ले़ खुने़ॽ थाःङ्धाःङ् साङ्ग्राम्पेदाङ् ले़प्माङ् पक्खे़र पेरो॥
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 हे़क्क्याङ् कुहुॽसाम्बाहाॽ साॽरिक् खुनिॽ सिक् समे़र खुने़ॽ सेवा मे़जोगुआङ् यरुसले़म्मो मे़नुःक्खे़ मे़बे,
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 हे़क्क्याङ् चक्मे़ल्लॽए माङ्हिम्मो निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा मे़भोःसुर मे़वये़रो॥
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.