Lucas 22
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NTLH
1 आल्ल सिदाॽ मे़म्भःन्नेबा खरे़ःङ्ङिल्ले़ तङ्नाम्मिन् निःत्ताङ् त्ये़र पत्छे़॥ खे़न् यहुदि चोःक्युम्भो तङ्नाम्माङ् मे़मे़त्तुॽ॥
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 हे़क्क्याङ् तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽरे़ ये़सुःन् से़प्मा सुये़म् मे़गोःत्तुर मे़वये़, कर मनाहाॽरे़ हयङ्किल्लिङ् मे़जोगुॽ फाॽआङ् मे़गिसे़बाल्ले़ चोगुल्ले़ स्वाःत्ताङ् से़प्मा निङ्वाॽ मे़जोगु॥
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 हे़क्क्याङ् माफे़न्साम्मिन् थिक्-ने़त् (१२) हुॽसाम्बाहाॽओ यहुदा इस्करियोत मे़प्मनाबाल्ले़ कुनिङ्वाॽओ लाःसे़॥
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु माङ्हिम् के़गोःबाहाॽरे़ खुनिॽ थक्तुम्बाहाॽरो पेआङ् ये़सुःन् खिनिॽ हुक्को थाःमा सुक्तुङ् फाॽआङ् चे़क्तुसि॥
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ साॽरिक् मे़सःत्ते़र हे़क्के के़जोगुल्ले़ खे़ने़ॽ याङ् पिआसिगे़ॽरो लॽरिक् मे़मे़त्तुरो॥
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 खुने़ॽआङ् खे़न् पाःन्नो ते़न्दे़आङ् मनाहाॽ मे़होःप्पिल्ले़ इङ्ले़क्माआङ्ते़म्मा पाङ्मासि फाॽआङ् सुये़म् कोःप्मा हेःक्तुरो॥
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 हे़क्क्याङ् सिदाॽ मे़न्भःन्नेबा खरे़ःङ् चामा तङ्नाम्मिल्ले़ थिक्सिगेःक्पा ये़न्नो चोःक्युम्भो तङ्नाम्रे़न्मे़ल्लुक्साःन् सिदुङ्जभा चोःक्मा थिम् वये़॥
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ पत्रुस नु युहुन्नाःन् अक्खे मे़त्तुसिर पाङ्घुसि, “खिन्छिॽ पेगे़त्छे़ॽआङ् आनिॽ लागि यहुदि चोःक्युम्भो तङ्नाम्रे़न्चामा थुङ्मा यारिप् चोगे़त्छे़ॽओ॥ हे़क्केलॽरिक्के आनिॽ सोरिक् चाम्लो॥”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ सेःन्दोःसे़त्छु, “हे़क्केःल्ले़ आत्तान् पेःक्माआङ् यारिप् चोःक्माबे?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ नोगप् पिरुसि, “आल्ल ओमे़त्ते़त्छे़ॽओ, खिन्छिॽ ये़क्यक्को के़लाःत्छिर के़बत्छिल्ले़ च्वाःत् कुःन्दा के़बङ्बा मनाधिक्ले़ के़दुम्सिॽ॥ खे़न् लाःप्पा हिम्मो थारिक् तिम्दे़त्छे़ॽ॥”
10 Jesus respondeu:
11 हे़क्क्याङ् हिम्दाङ्बान् मे़त्ते़छे़ॽ, “आनिगे़ सिक्साम्बाल्ले़ खे़ने़ॽ अक्खे के़मे़त्ते़आङ् के़वाॽरो, ‘तरे युङ्मा याक्फाङ्ङिन् आत्तो ने़बे? खे़प्मो इङ्गाॽ आहुॽसाम्बाहाॽनु यहुदि चोःक्युम्भो तङ्नाम्रे़न्चामा थुङ्मान्चाङ्लो॥’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ खिन्छिॽ थोःस्मा खाम्लोओ यारिप् चोःक्मनाबा लत्छा यम्बा याक्फाङ्ङिन् ओसेःन्गे़धाक्सिॽ॥ खे़प्मोए आनिॽ चामा थुङ्मान्यारिप् चोगे़त्छे़ॽओ॥”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ पेसे़त्छिल्ले़ ये़सुरे़ पाःत्तुबा हे़क्केए तुमे़त्छुआङ् खे़ङ्हाॽरे़ यहुदि चोःक्युम्भो तङ्नाम्रे़न्चामा थुङ्मान्यारिप् चोगे़त्छु॥
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 आल्ल चाजामा ये़म् पोःक्खे़आङ् ये़सुःन् कुसेःक्युक्मिबाहाॽनु चामा ते़न्नो युङ्सिङ्॥
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “इङ्गाॽ तुक्खे चामानुःल्ले़ तगि कन् यहुदि चोःक्युम्भो तङ्नाम्बा साभाङ्जाःन्खिनिॽनु सोरिक् चामा साॽरिक् निङ्वाॽ चोगुङ्ङाङ् वयाङ्,
15 e lhes disse:
16 थेआङ्भे़ल्ले़ निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मो कन् आजाम्ल आबप्पा चोःक्युम्भो तङ्नाम्बा साभाङ्जाःल्ले़ कुबेःन् मे़ङ्गे़त्ते थारिक् इङ्गाॽ याम्मो मे़जाआन्लो॥”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ चल्लङ्ना खोर्याःन् खप्सुआङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नोगे़न् पिरुर अक्खे पाःत्तु, “कन् ताःक्ते़म्मे़ॽआङ् खिनिॽ लुम्मो हाःत्तासिम्मे़र चे़म्मे़ थुङे़म्मे़ॽओ॥
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 खिनिॽ से़क्खाए मे़त्निङ्, निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिन् याम्मो मे़न्दाए थारिक् चे़ल्ले़क्सेॽ थिःन् इङ्गाॽ याम्मो मे़धुङ्ङान्लो॥”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ खरे़ःङ्ङिन् खप्सुआङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नोगे़न् पिरु हे़क्क्याङ् खे़ःक्खुआङ् कुहुॽसाम्बाहाॽ पिरुसिर अक्खे मे़त्तुसि, “कन् खिनिॽ लागि पिरे़बा आधक्लो॥ इङ्गाॽ आनिङ्वाॽसोओ अक्खे चोगे़म्मे़ॽओ॥”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 बा हे़क्केलॽरिक्के मे़ज मे़सुरुआङ् चल्लङ्ना खोर्याःन् ये़सुरे़ पक्खुर अक्खे मे़त्तुसि, “कन् खिनिॽ लागि आमाक्खिॽइन्वदेःन्दे़आङ्निःन्धो पोःक्खे़बा कुसङ् माङ्हुप्पिन्लो॥
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 कर ओमे़त्ते़म्मे़ॽ! इङ्गाॽ याप्मि इङ्गे़ले़क्पान्बा कन् चामा ते़न्नो इङ्गाॽनुए चर युङ्लो॥”
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 आल्ल निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ निङ्वाॽ चोगुबा कुइसिःक्के मे़न्छाम्साःङ्ग सिःमाए पोःङ्लो, कर खुने़ॽ इङ्गे़ले़क्पे़ङ्ग चिःत्ते़ स्ये़रो॥
22 Pois o
23 खे़ङ्हाॽरे़ आनिॽ लुम्मो अक्तङ्बा याःम्बक् हाःत्ले़ चोगुॽबिला लॽरिक् सेःन्दोःसिङ्मा मे़हेःक्सिङ्लो॥
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 हे़क्क्याङ् कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ के़रे़क्नुःल्ले़ यम्बा हाःत्निबे फाॽआङ् पाःन्धक्मा मे़हेःक्तुरो॥
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “कन् थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽरे़ खुनिॽ हाङ्हाॽरे़ मनाहाॽ पाःप्पाःत्मे़मे़त्तुसि हे़क्क्याङ् खुनिॽ युक्साबाहाॽरे़ आनिगे़ मनाहाॽरे़ खुनिॽ तेःङ्सिगे़ फाॽआङ् मे़मे़त्छिङ्लो॥
25 Então Jesus disse:
26 कर खिनिॽओग अक्खे मे़बोःङ्ने़ल्लो॥ खिनिॽओग आत्तिन् यम्बा चोःक्, खे़न् चुक्सा पोःङ्मा पोःङ् हे़क्क्याङ् लाम्लोःबान् सेवारोबे़न् हे़क्के पोःङ्मा पोःङ्लो॥
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 आल्ल चाजामादे़न्नो के़युङ्बे़न् नु सेवा के़जोःक्पे़न्आत्तिन् यम्बाबे? खे़न् चाजामादे़न्नो के़युङ्बे़न् यम्बा मे़ःम्बि? कर खिनिॽओग इङ्गाॽ सेवा के़जोःक्पा हे़क्के वाॽआ फाॽआङ् मे़त्निङ्लो॥
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 खिनिॽग चक्मे़ल्लॽए इङ्गाॽ आदुक्खेओ तेःङ् याप्मि के़मे़त्तिआङ् के़वयिॽरो॥
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 पानुदिङ् आम्बारे़ इङ्गाॽ हाङ् चोःक्मा युक् पिराङ्बा हे़क्केए खिनिॽआङ् पिनिङ्लो॥
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 खिनिॽ आहाङ्जुम्मो इङ्गाॽनुए सोरिक् के़युङिॽआङ् के़जाम् के़धुङुम्लो॥ हे़क्क्याङ् हाङ्युक्नाओ के़युङिआङ् इस्राइलबा थिक्-ने़त् सुवाङ्हाॽ सम्दाङ् हाङ् के़जोगिॽरो॥”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 ये़सुरे़ मे़त्तु, “सिमोने, सिमोने, खे़प्से़ॽओ! इक्मसाबाल्ले़ चाःन्नु कुहःक्किन् से़म्मारे़ लागि ए़प्तुआङ् से़न्दुबा कुइसिःक् माफे़न्साम्मिल्ले़आङ् खिनिॽ नसाःन्निन् ले़ङ्मा फाॽआङ् इङ्जाःङ् नाःक्तुआङ् वाॽरो॥
31 Jesus continuou:
32 कर इङ्गाॽ खे़ने़ॽ के़नसाःन्निन् मे़ले़ङ्ने़न्ल फाॽआङ् तुवा चोगुङ् पिने़आङ् वाॽआरो॥ खे़ने़ॽ याम्मो नसाःन्नो के़धुम्बा पोःक्खे़आङ् के़म्भुॽ के़न्साॽसिआङ् खुनिॽ नसाःन्नो के़धुम्बा चोगे़से़ॽओ॥”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 सिमोनरे़ नोगप् पिरु, “आदाङ्बे, इङ्गाॽग खे़ने़ॽनु पुङ्लाहिम्मो थारिक्लक् मे़ःन्, कर सिःमा पोःङ्साङ् यारिप् वाॽआरो॥”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 कर ये़सुरे़ खे़न् मे़त्तु, “पत्रुसे, इङ्गाॽ पाःन्धिक् मे़त्ने़ॽरो, आइन् से़न्दिक् इङ्वा काःमानुःल्ले़ तगि खुने़ॽ कुसिङ्मे़निःत्तुङ्ङिन् के़बाःत्तुर सुम्ले़ङ् के़नाॽआरो॥”
34 Então Jesus afirmou:
35 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “इङ्गाॽ खिनिॽ सुनाइङ् इङ्भन् चोःक्से़ सुःक्वा, साब्रि नु लाङ्सुःप् थेआङ् मे़ःन्ने पाङ्निङ्ङिल्ले़ खिनिॽ के़साक्पो के़ध्ये़ॽइबि?” खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् मे़बिरु, “मे़ध्ये़ॽइगे़न्लो॥”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “कर आल्लो खिनिॽ सुःक्वा साब्रिहाॽ याङ्सिङ्ङे़म्मे़ॽओ हे़क्क्याङ् ताभेःन् मे़ङ्गप्मनाबाल्ले़ हाराॽ कुसुङ्घे़ॽवाःन् सङ्घुआङ् लत्थिक् ताभेधिक्काङ् इङुररो॥
36 Então Jesus disse:
37 अक्खेलॽरिक् साम्योसाप्लाओ साप्ते़आङ् पत्, ‘खुने़ॽग हाङ्बिफ्युङ्बाहाॽनु मे़दङ्घुरो॥’ कन् पाःन्निन् नु माङ्निङ्वाॽपाःन्नो इङ्गाॽ आमे़न्नो साप्ते़आङ् पप्पा पाःन्हाॽ के़रे़क् इङ्गाॽओ के़त्लो॥”
37 Pois as
38 खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् मे़बिरु, “आदाङ्बे, आनिगे़ ने़त्छि ताभे कत्तुम्बे़रो॥” ये़सुरे़ मे़त्तुसि, “हे़क्केने़ फाॽग्र खे़म्म्याक्काङ् पोःङ्लो॥”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् थोःस्मा याक्फाङ्ङोनु लःन्दे़आङ् सदादिङ् हे़क्के जैतुन कोःक्माओ पेःल्ले़ कुहुॽसाम्बाहाॽआङ् खुने़ॽनुए सोरिक् मे़बेरो॥
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 खे़प्मो ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “हङ्साॽमाओ मे़ध्ये़ॽइगे़न्ल फाॽआङ् तुवा चोगे़म्मे़ॽओ॥”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ मिसाक् नानाक् पेआङ् थुङ्बोहजॽ युङ्सिङ्ङाङ् अक्खेलॽरिक् तुवा चोगु,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 “पानुदिङ् आम्बे, खे़ने़ॽ निङ्वाॽ के़जोगुने़ फाॽग्र कन् इनोगे़न् तुक्खेरे़न् खोर्याःन् इङ्गाॽओलाम् खे़त्ते़देःसे़ॽओ॥ हे़क्केसाङ् इङ्गाॽ आनिङ्वाॽ हे़क्केग मे़ःन्, कर के़निङ्वाॽ हे़क्केए पोःङ्लरो॥”
42 dizendo:
43 ((हे़क्क्याङ् खे़प्मो माङ्लाइङ्बाधिक् साङ्ग्राम्पेदाङ्लाम् थाःम्सिङ्ङाङ् खुने़ॽ कुभाॽ पिरुरो॥
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ निङ्साम्गे़न् निङ्वाॽरे़ नायो पोःक्खे़आङ् साॽरिक् निङ्वाॽ पिरुआङ् तुवा चोगु, हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुहाःम्ब्रिक्वाःन् यम्ब्यम्बा माक्खिॽ ते़प्पक्वा कुइसिःक् खाम्मो मक्थ्ये़रो॥))
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 ये़सुःन् तुवाओलाम् पोगे़आङ् कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़युङे़बा ते़न्नो पे॥ खे़ङ्हाॽ के़रे़क् मिङ्वाःल्ले़ मे़नाःसे़आङ् मे़इप्से़बा तुमुसि॥
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 खे़ङ्हाॽ फोःक्खुसिर अक्खे मे़त्तुसि, “थेआङ् के़इप्सिर के़ने़स्सिबाबे? पोगे़म्मे़ॽआङ् हङ्साॽमो मे़ध्ये़ॽइगे़न्ल फाॽआङ् तुवा चोगे़म्मे़ॽ॥”
46 E disse:
47 कर ये़सुरे़ हे़क्के पाःत्तुर पत्छे़ल्ले़सा, थिक्-ने़त् कुहुॽसाम्बाहाॽओबा लत्छा यहुदा मे़प्मनाबे़ल्ले़ मनाहाॽ लाम्लोसुसिर खे़प्मो तारुसि॥ हे़क्क्याङ् ये़सुःन् चुप् मे़प्माआङ् सेवा मे़त्छे़ कुबेसाङ् पे॥
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 कर ये़सुरे़ खे़न् मे़त्तु, “यहुदाए, अक्खेलॽरिक् इङ्गाॽ मे़न्छाम्साःन् चुप् के़मे़त्ताआङ् खे़ने़ॽ इङ्गे़ले़क्काबाबि?”
48 Mas Jesus disse:
49 हे़क्क्याङ् आल्ल खे़प्मो थे पोःङ् के़लॽबा निङ्वाॽ मे़इःत्तुआङ् ये़सुरे़ कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ खुने़ॽ मे़मे़त्तु, “आदाङ्बे, आल्लो आनिगे़ ताभेःल्ले़ कङ्हाॽ चे़प्त्तुम्सिम्बे़ॽबि?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽओ थिक्किल्ले़ग ताभेःन् तरप् फिःक्खुआङ् मानिङ्वाॽफुसाम्बाल्ले़ कुसेवारोबाल्ले़ कुजुप्साङ् ले़प्माङ्बा कुने़क्खोॽबान् पे़त्तु थाःसुरो॥
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 कर ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “आल्ल नाॽरे़म्मे़ॽओ॥” हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ कुने़क्खोॽबान् सुःसुआङ् नुसुरो॥
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खुने़ॽ कुदे़म्से़ के़दाःबा तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ, माङ्हिम् के़गोःबाहाॽरे़ खुनिॽ थक्तुम्बाहाॽ नु यहुदि तुम्लाम्लोःबाहाॽ अक्खे मे़त्तुसि, “इङ्गाॽ हाङ्बिफ्युङ् के़जोःक्पाआबि? थेआङ् इङ्गाॽ आदे़म्से़ ताभेनु तक्काःत्नु के़द्ये़ॽइबे?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 इङ्गाॽग थिक्याःन्धक्सा माङ्हिम् लक्खुम्मो निसाम् हुॽइसे़ वयाङ्बा हे़क्केसाङ् याप्मि के़न्दे़म्सिन्, कर खादाम्मा मुक्साम्मिल्ले़ युक्तुल्ले़ए खिनिॽ याःम्बक् चोःक्मा ये़म् पोःङ्लो॥”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ मे़दे़म्सुआङ् मानिङ्वाॽफुसाम्बाल्ले़ कुहिम्मो मे़दारु॥ पत्रुसे़न्नाङ् माःङ्घालाम् खे़ङ्हाॽ तिम्दुसिर खे़प्मो त्ये़रो॥
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 खे़ङ्हाॽरे़ लक्खुम्लुम्मो मि मे़दुप्तुआङ् मिजाॽनु मे़युङे़ल्ले़ पत्रुसे़न्नाङ् खुनिॽ लुम्मो पेआङ् युङ्सिङ्॥
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 हे़क्क्याङ् खे़प्मो सेवारोमा चुक्माधिक्ले़ खुने़ॽ खागे़ओःप्पाओ युङे़ल्ले़ नुःरिक् ओमे़त्तुआङ् अक्खे पाःत्तु, “कन् मनाःन्नाङ् ये़सुःन्नुए वये़बा हे़क्के लॽरो॥”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 कर पत्रुसरे़ खे़न् नाॽरुर मे़त्तु, “कन् मे़न्छुमाॽइल्ले़ थेःन्ने़ पाःत्तुबे? इङ्गाॽ खुने़ॽ कुसिङ् मे़निःत्तुङ्ङिन्लो॥”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 सप्फा एगाङ् वेॽस्मा थिक्ले़ खुने़ॽ निःसुआङ् मे़त्तु, “खे़ने़ॽग खे़ङ्हाॽनुए के़वये़रो॥” कर पत्रुसरे़ पाःत्तु, “मे़ःन्लो, इङ्गाॽग मे़वयाङ्ङिन्लो!”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 याङ्सि कुमुक् थिक् एगाङ् कुभाधिक्ले़ खुने़ॽ निःसुआङ् अक्खे पाःत्तु, “से़क्खासाङ् खुने़ॽग ये़सुःन्नुए वये़रो, थेआङ्भे़ल्ले़ खुने़ॽ गालिललाम् के़दाःबारो॥”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 कर पत्रुसरे़ पाःत्तु, “मे़ःम्बे़ हौ! थे़मानि के़बाःत्तुबे? इङ्गाॽग खुने़ॽ कुसिङ् मे़निःत्तान्लो॥” खिमो खुने़ॽ पारे़र पत्छे़ल्ले़सा इङ्वाःन् काःसे़॥
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 ये़सुरे़ खिरि हिसिङ्ङाङ् पत्रुसे़न् ओमे़त्तु॥ हे़क्क्याङ् दाङ्बाल्ले़, “आइन् इङ्वा काःमानुःल्ले़ तगि खे़ने़ॽ सुम्ले़ङ् के़नाॽआरो” पाःत्तुबा पाःन्निन् पत्रुसरे़ कुनिङ्वाॽ सुम् लॽरे़॥
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 हे़क्क्याङ् पत्रुसे़न् लक्खुम्मोनु लःन्दे़पेआङ् उःक्काङ्-उःक् हाबे़रो॥
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 आल्ल ये़सुःन् के़गोःबा थक्सुबाहाॽरे़ खुने़ॽ किनाःन्दि पिमा मे़हेःक्तुर मे़हिप्तु॥
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 कुमिक्किन् तेःत्तिल्ले़ मे़दे़प्तुर मे़हिप्तुआङ् खुने़ॽ सेःन्मे़दोसु, “खे़ने़ॽ हाःत्ले़ के़हिप्ते़बे? माङ्निङ्वाॽपाःन् पाःत्ते़ॽओ!”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ किनाःन्दि मे़बिरुर वेॽस्मा यरिक् ताप्फे़ःम्बा पाःन्हाॽ ये़सुरे़ कुदक्ले़ङ्वाओ मे़बाःत्तुरो॥
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 हे़क्क्याङ् खाओःत्ते़आङ् यहुदि तुम्लाम्लोःबाहाॽ, तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽ मे़जुप्से़॥ हे़क्क्याङ् ये़सुःन् ये़जुम्भोओ मे़देॽरुआङ्
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 खे़ङ्हाॽरे़ मे़मे़त्तु, “खे़ने़ॽ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ सेःन्दुबा ख्रिस्तने़न्बि? याप्मि आमे़त्ते़ॽ॥ कर ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, ‘इङ्गाॽ पाःत्तुङ्साङ् याप्मि नसाःन् के़न्जोगिन्लो॥
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 हे़क्क्याङ् इङ्गाॽ सेःन्दोःनिङ्साङ् नोगप् याप्मि के़म्बिरिन्॥
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 कर आल्लोआङ्धो इङ्गाॽ मे़न्छाम्साःन् मुक्साम्दाङ्बा निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुजुप्साङ् ले़प्माङ् युङ्लो॥’”
69 Mas de agora em diante o
70 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ सेःन्मे़दोसु, “खे़ने़ॽए निङ्वाॽफुसाःने़बि?” हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ नोगप् पिरुसि, “खिनिॽ के़बाःत्तुम्बान् से़क्खारो॥”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ मे़बाःत्तु, “आल्ल आनिॽ वेॽ मनाहाॽरे़ खुनिॽ तोःन्दि थेआङ् चाहाबा आजोगे़बे? खुने़ॽ कुमुरालाम्बाए आनिॽ खा आघे़प्सुम्लो!”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.