Lucas 19
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NTLH
1 ये़सुःन् ये़रिहो ये़क्यक्लाम् पोःक्खे़र पेर पत्छे़॥
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 खे़न् ये़क्यक्को जक्कै मिङ् के़वाःप्पा याङ्साकुन्धेसाबा तुम्एःङ्याङ् के़भोःङ्बाधिक् वये़॥
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 ये़सुःन् पेर पत्छे़ल्ले़ खुने़ॽआङ् ओमे़प्मा निङ्वाॽ चोगुआङ् ये़सुरे़ कुओमे़त्छे़ पे, कर ताङ्सा चोगे़बाल्ले़ मनाहाॽरे़ खुने़ॽ मे़धेःक्तुआङ् निःमा मे़सुक्तुन्॥
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽ तगि पेआङ् ये़सुरे़ कुओमे़त्छे़ लाम्मिल्ले़ कुबेसाङ्बा पःत्छेॽबुङ्मो लाःसे़आङ् युङ्सिङ्॥
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 ये़सुःन् खे़प्मो के़रे़ल्ले़ थो ओमये़आङ् मे़त्तु, “जक्कैए, खे़ने़ॽ हारा थ्ये़ॽओ॥ आइन् इङ्गाॽ के़हिम्मो ने़आबारो॥”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 हे़क्केःल्ले़ जक्कैन्यो थ्ये़आङ् कुसिराॽ पधाङ्थाङे़र ये़सुःन् कुहिम्मो लाङ्दाःक्मा पिरु॥
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 खे़प्मो के़वाॽबा मनाहाॽरे़ ये़सुःन् लायोबाल्ले़ कुहिम्मो याङ्धोःक्से़ पेरो फाॽआङ् कानाक्नाक् मे़लॽरे़रो॥
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 याङ्सि जक्कैःन् ये़म्सिङ्ङाङ् दाङ्बान् अक्खे मे़त्तु, “इङ्गाॽ कत्तुङ्बा याङ्साकुन्धेःन् कुभ्रे़ःङ् याङ्गे़साॽबाहाॽ हाःत्तुङ्सिङ्लो॥ हे़क्क्याङ् आत्तिन्हाॽ इङ्ले़क् मे़त्तुङ्सिङ्ङाङ् यरिक् याङ् फोःक्खुङ्सिङ्ङाङ् वाॽआ, खे़ङ्हाॽ इङ्गाॽ लिसि ले़ङ् थारिक् नुःक्तुङ् पिरुङ्सिङ्लो॥”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ पाःत्तु, “आइन् कन् हिम्सयङ्ङिल्ले़ से़न्लप् खोःसुआङ् वाॽरो, थेआङ्भे़ल्ले़ जक्कैःन्नाङ् अब्राहामरे़न्ने कुमुॽइदाङ्सारो॥
9 Então Jesus disse:
10 मे़न्छाम्साःन् लायोओ के़माबाहाॽ कोःप्मा नु हिङ्मासि फाॽआङ् त्ये़बारो॥”
10 Porque o
11 कन् पाःन्निन् मे़घे़प्सुआङ् ये़सुरे़ वेॽस्मा खे़दाॽधिक् मे़त्तुसि, थेआङ्भे़ल्ले़ खुनिॽ यरुसले़म निःत्ताङ् मे़गे़रे़आङ् मे़वये़, हे़क्क्याङ् कुभारे़ निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिन् खिमो ताः फाॽआङ् मे़इःत्तुआङ् मे़वये़रो॥
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 “हाङ्गे़म्बासाःधिक्माःङ्घा लाजेॽओ हाङ् चोःक्मा युक् खोःमा फाॽआङ् लाम्दिःक् चोगे़रो॥
12 Então Jesus disse:
13 खुने़ॽ पेःक्मानुःल्ले़ तगि थिबोःङ् कुसेवारोबाहाॽ उःत्तुसिआङ् लत्छा लत्छा साम्म्याङ् याङ्पिरुसिर अक्खे मे़त्तुसि, ‘इङ्गाॽ मे़न्नुःङ् मे़न्दाए थारिक् कल्ले़ ले़ङ्हङ् चोगे़म्मे़ॽओ॥’”
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 कर कुयक्युङ्बाहाॽरे़ खुने़ॽ मे़जिःत्तुआङ् कुएगाङ् कुएगाङ् “कन् मनाःल्ले़ आनिगे़ सम्दाङ् हाङ् चोगुबा सिराॽ मे़धाङ्ङिन्लो” मे़बाःत्तुर इङ्साबाहाॽ मे़बाङ्घुसि॥
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ हाङ्युक् खोःसुआङ् नुःक्खे़ त्ये़रो॥ आल्ल खुने़ॽ याङ् पिरुसिबा कुसेवारोबाहाॽ उःत्तुसिआङ् ले़ङ्हङ् के़जोगुम्माङ् आक्खे़म्म्याक् याङ् के़धगुम् फाॽआङ् सेःन्दोसुसि॥
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 थिक्सिगेःक्पा सेवारोबाल्ले़ मे़त्तु, “आदाङ्बे, इङ्गाॽ के़याङ्धिक्किल्ले़ वेॽ थिबोःङ् याङ् थगुङ्ङाङ्वाॽरो॥”
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ मे़त्तु, “नुःरे़रो आसेवारोबे, साॽरिक् नुःबा के़जोगुरो! खे़ने़ॽ थिबोःङ् ये़क्यक् सम्दाङ् सुहाङ्गे़म्बा के़बोःङ्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ चुक्सा पाःन्नो नसाःन्साबा के़बोःक्खे़रो॥”
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 हे़क्क्याङ् निसिगेःक्पा सेवारोबाल्ले़ मे़त्तु, “आदाङ्बे, इङ्गाॽ के़याङ्धिक्किल्ले़ वेॽ ङासि याङ् थगुङ्ङाङ्वाॽरो॥”
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 हे़क्क्याङ् खे़न् मे़त्तु, “खे़ने़ॽआङ् ङासि ये़क्यक् सम्दाङ् सुहाङ्गे़म्बा के़बोःङ्लो॥”
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 हे़क्क्याङ् सुम्सिगेःक्पा सेवारोबाल्ले़ मे़त्तु, “आदाङ्बे, के़याङ्धिक्किन्बा कप्मो वाॽरो, के़याङ्ङिन् इङ्गाॽ तेःत्तो सुङुङ्चिक्खुङ्ङाङ् कत्तुङ्लो॥
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 खे़ने़ॽनु इङ्गाॽ किसाङ्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ने़ॽ के़जिःप्पा के़जोःक्॥ खे़ने़ॽ के़म्बिरुन्सिन्बान् के़नाःक्तुसिॽ, के़न्देःसुम्बान् के़सुप्सुॽरो॥”
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 हे़क्केःल्ले़ हाङ्ङिल्ले़ खे़न् सेवारोबान् मे़त्तु, “खे़ने़ॽ ताक्के़भे़ॽबा सेवारोबे! आल्ल बा खे़ने़ॽ के़बाःन्नोलाम् आप्तिक् कुःत्ने़ॽरो॥ इङ्गाॽ थे मे़बिरुङ्ङिन् बा खे़न् नाःक्तुङ्, थे़मा मे़देःसुङ्ङिन् खे़न् सुप्सुङ् फाॽआङ् खे़ने़ॽए निङ्वाॽ के़गत्तुरो॥
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 हे़क्केःल्ले़ खे़न् आयाङ्ङिन् थेआङ् सिङ्नाःत् के़गे़बाहाॽरो के़न्युक्खुन्? इङ्गाॽ त्याङ्ङिल्ले़ आयाङ्ङिल्ले़ कुस्साग खोःसुङ्बा वये़॥”
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 खे़न् हाङ्ङिल्ले़ खे़प्मो के़ये़प्पाहाॽ मे़त्तुसि, “खे़ल्ले़ कत्तुबा याङ्इत्छिःन्नाप्ते़म्मे़ॽआङ् थिबोःङ् याङ्इत्छि के़गप्पे़न्पिरे़म्मे़ॽओ॥”
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ मे़मे़त्तु, “आदाङ्बे, खे़ल्ले़ग आन्दे़ःन्छा थिबोःङ् याङ् कत्तुङ्ग!”
25 Eles responderam:
26 हे़क्केःल्ले़ हाङ्ङिल्ले़ नोगप् पिरुसि, “खे़प्से़म्मे़ॽओ, के़गप्पाल्ले़ आल्लसाङ् यरिक् खोःसुॽरो, कर हाःत्ले़ मे़गत्तुन्, खे़ल्ले़ कत्तुबान्नाङ् नाप्लो॥
26 — E o patrão disse:
27 आल्ल इङ्गाॽ खुनिॽ सम्दाङ् हाङ् चोगुङ्नि फाॽआङ् खुनिॽ सिराॽ मे़न्धाङ्मनाबा आनिङ्मिहाॽ कप्मो तारे़म्सिम्मे़ॽआङ् इङ्गाॽ आदगिए से़रे़म्सिम्मे़ॽओ॥”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ हे़क्के पाःत्तु सुरुआङ् यरुसले़म ले़प्माङ् कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ खुनिॽ तगि तगि थासिङ्लो॥
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ बे़थफागे नु बे़थानि पाङ्जुम्हाॽरे़ निःत्ताङ् के़रे़ल्ले़ जैतुन कोःक्माओ ने़प्फु कुहुॽसाम्बाहाॽ उःत्तुसिआङ् अक्खे मे़त्तुसिर पाङ्घुसि,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 “खिन्छिॽ तगाङ्बा पाङ्भेॽओ पेसे़ॽ॥ खे़प्मो के़लाःत्छिल्ले़ आप्फाल्ले़आङ् मे़न्युक्के के़वाॽबा अदङ्साधिक् इमे़घेःक्खुआङ् ये़प्पा के़दुम्सुॽ॥ खे़न् ले़रे़त्छे़ॽआङ् कत्ना फे़त्ते़त्छे़ॽ॥
30 com a seguinte ordem:
31 मनाहाॽरे़ थेआङ् कन् अदङ्साःन् के़ले़त्छुबाबे फाॽआङ् सेःन्गे़म्लाप्सिने़ फाॽग्र कङ्ग दाङ्बान् चाहाबा चोगे़आङ् वाॽ फाॽआङ् मे़त्ते़से़ॽओ॥”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ पेसिल्ले़ ये़सुरे़ पाःत्तुबा हे़क्के से़क्खाए अदङ्साःन् निःसे़त्छु॥
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् ले़रे़त्छुर पत्छे़त्छिल्ले़ खे़प्मो कुन्दाङ्बाहाॽ मे़द्ये़आङ् सेःन्मे़दोसुसि, “थेआङ् कन् अदङ्साःन् के़ले़त्छुबाबे?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् पिरे़त्छु, “कङ्ग दाङ्बान् चाहाबा चोगे़आङ् वाॽरो॥”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् अदङ्साःन् ये़सुरो तारे़त्छुआङ् अदङ्साःल्ले़ कुएःक्को खुनिॽ तेःत्हाॽ मे़भे़सु, हे़क्क्याङ् ये़सुःन् खे़न् सम्दाङ् मे़युक्खुरो॥
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 खे़न् युक्तुआङ् पेःल्ले़ मनाहाॽरे़ खुनिॽ तेःत्हाॽ लाम्मो मे़भे़सुर खुने़ॽ लाङ्दाःक्मा मे़बिरुरो॥
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् जैतुन कोःक्माओलाम् सङ्माङ् थाःमा के़बोःङ्बा ते़न्नो के़प्मा इःत्ते़आङ् वये़ल्ले़ यरिक् कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक्हाॽ मे़निःसुबान्मे़इःत्तुआङ् मे़सःत्ते़र यम्बा इक्लाओ अक्खेलॽरिक् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा फोःमा मे़हेःक्तु–
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 — ausente —
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 कर खे़प्मो मनालुम्मो के़वाॽबा कुभा फरिसिहाॽरे़ ये़सुःन् मे़मे़त्तु, “सिक्साम्बे, खे़ने़ॽ के़हुॽसाम्बाहाॽ हे़क्के मे़बाःत्ते़म्मिन्ने़ॽ फाॽआङ् फे़ःक्ते़से़ॽओ॥”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ नोगप् पिरुसि, “खे़प्से़म्मे़ॽओ, खे़ङ्हाॽ स्वाःत् मे़युङ्ङिल्ले़ग कन् लुङ्हाॽआङ् मे़सःत्ताङ् मे़बाःत् मे़लःन्लो॥”
40 Jesus respondeu:
41 कर ये़सुःन् यरुसले़म ये़क्यक्किल्ले़ कुबेसाङ् के़रे़ल्ले़ खे़न् ये़क्यक्किन् ओमे़त्तुआङ् हाबे़, हे़क्क्याङ्अक्खे पाःत्तु,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 “आल्ल खिनिॽग सनारुङ् खोःमा माराम्मिन् कुसिङ् के़निःत्तुम्मिल्ले़ पोःक्खे़बारो, कर कन् के़रे़क्ग के़मिक्साओलाम् थेःक्सिङ्बेआङ् वाॽरो॥
42 e disse:
43 आल्ल के़निङ्मिहाॽरे़ खे़ने़ॽ काक् पिसाङ्लाम् के़म्गप्पाङ् खिरि के़म्धेःक्काङ् चिहुॽ के़म्हुॽबा ये़म् तार पत्लो॥
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 खे़ने़ॽ के़म्य के़म्लुःन्नाङ् के़स्साःहाॽनु खाम्मो के़म्दङ्लो॥ थिक् लुङ् सम्दाङ् वेॽ लुङ्ङिन्ने पक्मे़न्धने़न्, थेआङ्भे़ल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् खे़ने़ॽ के़से़ःप्से़ ये़बा सुये़म्मिन् के़नाॽरुरो॥”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् माङ्हिम्मो लाःसे़आङ् खे़प्मो ले़ङ्हङ्बाहाॽ अक्खे मे़त्तुसिर नाःप्मा लःप्मा हेःक्तुसि, “साम्योसाप्लाओ साप्ते़आङ् पत्, ‘इङ्गाॽ आहिम्मिङ्ग तुवा चोःक्मा हिम् पोःङ्,’कर खिनिॽग फाःन्दाहाॽ चिङ्सिङ्मा ते़न् के़जोगुम्माङ् के़वयिॽरो!”
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 — ausente —
46 Ele lhes disse:
47 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ थिक्याःन्धक् माङ्हिम्मो निसाम् हुॽरुसिरो॥ कर तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ, साम्योथिम्साम्बाहाॽ नु लाम्लोःबाहाॽरे़ खुने़ॽ से़प्मा निङ्वाॽ मे़जोगु,
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 कर आप्तिक् कुःप्मा पाःन् थेआङ् खे़ङ्हाॽरे़ मे़ङ्घोःसुन्, थेआङ्भे़ल्ले़ मनाहाॽरे़ग खुने़ॽ हुॽरुसिबा निसाम्हाॽ खुनिॽ सिराॽ थाङे़र मे़घे़प्सुरो॥
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.