Lucas 15
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs VC
1 थिक्ये़न् यरिक् एःङ्याङ् के़भोःङ्बाहाॽ नु वेॽ लायोबाहाॽ ये़सुरे़ कुबाःन् खे़म्से़ खुने़ॽ कुघिरि मे़जुप्से़ल्ले़
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 फरिसिहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽ कानाक्नाक् मे़लॽरे़र अक्खे मे़बाःत्तु, “कन् मनाःल्ले़ग लायोबाहाॽआङ् ताःक्तुसिआङ् सोरिक् युङ्ङाङ् चाजारो॥”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ खे़दाॽधिक् मे़त्तुसि–
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “खिनिॽओ किप्थिक् (१००) मे़ल्लुक्हाॽ के़गप्पा मनाःल्ले़ लत्छाःन् मासुल्ले़ फाङ्-फाङ् (९९) मे़ल्लुक्हाॽ चाराम्मादे़न्नो ले़रुधसिआङ् खे़न् के़माबे़न् मे़ङ्घोए थारिक् मे़गोःत्तुन्बि?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 खुने़ॽ खे़न् के़माबा मे़ल्लुक्किन् खोःसुआङ् कुभक्ताङ्ङो पक्खुर सःत्ल नुःङ् ताःरो॥ हे़क्क्याङ् कुन्देःङ् कुन्जुम्हाॽ नु कुबाङ्भेॽसाबाहाॽ अक्खे मे़त्तुसिरो, ‘हौ! आल्ल आनिॽ सःत्तिरो, थेआङ्भे़ल्ले़ के़माबा आमे़ल्लुक्किन् याम्मो खोःसुङ्ङाङ् वाॽआरो॥’
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 — ausente —
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 खे़प्से़म्मे़ॽओ, हे़क्केलॽरिक्के साङ्ग्राम्पेदाङ्ङो लायोलाम् हिम्मा मे़म्बोःङ्मनाबा फाङ्-फाङ् (९९) साम्योनिबाहाॽनुःल्ले़आङ् लायोलाम् के़हिम्बा लायोबाधिक्किल्ले़ लागि यम्बा सःप्मान् पोःङ्लो॥”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ वेॽस्मा खे़दाॽधिक् मे़त्तुसि, “आल्ल थिबोःङ् युप्पा याङ्इत्छि के़गप्मा मे़न्छुमाॽधिक्ले़ याङ्धिक् मासुल्ले़ खे़ल्ले़ सेमि हाःन्दुआङ् खे़न् याङ्इत्छिःन्मे़ङ्घोए थारिक् हिम्मिन् तुगुर मे़गोःत्तुम्बि?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ खोःसुआङ् कुन्देःङ् कुन्जुम्हाॽ, कुबाङ्भेॽसाबाहाॽ उःत्तुसिआङ् अक्खे मे़त्तुसि, ‘आल्ल आनिॽ सःत्तिरो, थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्गाॽ मासुङ्बा आयाङ्इत्छिःन्इङ्गाॽ खोःसुङ्ङाङ् वाॽआरो॥’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 खे़प्से़म्मे़ॽओ, हे़क्केलॽरिक्के थिक् लायोलाम् के़हिम्बाल्ले़ लागि निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुमाङ्लाइङ्बाहाॽआङ् मे़सःत्लो॥”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ याम्मो वेॽस्मा खे़दाॽआङ् मे़त्तुसि, “उन्छेःन् ने़प्फु ये़म्बित्छाॽसा के़गप्पा लत्छा मनाधिक् वये़॥
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 हे़क्क्याङ् थिक्ये़न् फोॽबाल्ले़ कुम्बाःन् अक्खे मे़त्तु, ‘आम्बे, इङ्गाॽ के़याङ्साकुन्धेःन्फःक्खे़आङ्आलक्को के़धाःबान्पिराङ्ङे़ॽओ॥’ हे़क्क्याङ् खे़न् मनाःल्ले़आङ् कुयाङ्साकुन्धेःन्खे़ङ्हाॽ हाःत्तुसिरो॥
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 थिक्ये़न् निये़न् एगाङ् कुस्साः फोॽबाल्ले़ कुलक्को के़धाःबा याङ्साकुन्धेहाॽ के़रे़क् कक् मे़त्छिङ्ङाङ् माःङ्घा लाजेॽओ पेरो॥ खे़प्मो खे़ल्ले़ कुयाङ्साकुन्धेहाॽ हने़ ए़ःत्ले़ले़ लॽमा नु चामा थुङ्माओ चः माःन्दुरो॥
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुयाङ्साकुन्धेहाॽ माःन्दुआङ् वये़ल्ले़ खे़प्मो यम्बा साक् थ्ये़आङ् खे़ल्ले़ चामा थुङ्मा थेआङ् मे़घोःसुन्लो॥
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽ हाबा खे़न् लाजेॽओबा थिक् मनाःल्लो याःम्बक् चोःक्से़ पेआङ् खे़न् मनाःल्ले़ खुने़ॽ फाक्चा पिमा याःम्बक्को फत्छु॥
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 हे़क्क्याङ् खे़न् आत्तिल्ले़आङ् चामा थुङ्मा मे़म्बिरुन्निल्ले़ खे़ल्ले़ फाक्चाःन् चामा निङ्वाॽ चोगुरो॥
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुनिङ्वाॽ सेःरे़आङ् अक्खेलॽरिक् इःत्छिङ्, ‘आम्बारे़ कुहिम्मोग कुसेवारोबाहाॽरे़ खाघा मे़ज मे़धुङुर मे़नन्छुॽ, कर इङ्गाॽग कप्मो साक्किल्ले़ सिःमा इःत्ताङ्लो॥
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 इङ्गाॽ आल्लो आम्बारे़ कुहिम्मोए नुःङ्ङा पेःक्काआङ् मे़त्तुङ्, आम्बे, साङ्ग्राम्पेदाङ्बा निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नु के़दक्ले़ङ्वाओ इङ्गाॽ लायो चोगुङ्ङाङ् वाॽआरो॥
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 आल्ल इङ्गाॽ के़स्साःआ पाःप्माआङ् मे़लाॽआन्लो॥ खे़ने़ॽ के़सेवारोबा कुइसिःक् के़हिम्मो कत्ताङ्ङे़ॽओ॥’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 हे़क्क्याङ् खे़न् मुत्थ्रिक् पोगे़आङ् कुम्बारो नुःक्खे़ पे॥ खे़न् फे़रे़र पत्छे़बा माःङ्घालाम्नुए कुम्बारे़ निःसुआङ् मिःम्जिरे़ कुलुङ्माॽ कुधिम् पोःक्खे़, हे़क्क्याङ् लोःक्ते़र पेआङ् खे़न् हे़प्प्रे़क् हे़प्तुआङ् चुप् मे़त्तुरो॥
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 कुस्साः फोॽबे़ल्ले़ कुम्बा मे़त्तु, ‘आम्बे, साङ्ग्राम्पेदाङ्बा निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नु के़दक्ले़ङ्वाओ इङ्गाॽ लायो चोगुङ्ङाङ् वाॽआरो॥ आल्ल इङ्गाॽ के़स्साःआ पाःप्माआङ् मे़लाॽआन्लो॥ खे़ने़ॽ के़सेवारोबा कुइसिःक् के़हिम्मो कत्ताङ्ङे़ॽओ॥’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 कर कुम्बारे़ खे़प्मो के़वाॽबा कुसेवारोबाहाॽ मे़त्तुसि, ‘हारा पेगे़म्मे़ॽआङ् कन् आस्साः फोॽबान् काक्नुःल्ले़ नुःबा तेःत्तिन् फे़त्ते़म्मे़ॽआङ् चाक्ते़म्मे़ॽ, कुहुक्चोओ स्वागे़प् वाःत्ते़म्मे़ॽ, हे़क्क्याङ् कुलाङ्ङो लाङ्सुःप् चाक्ते़म्मे़ॽओ॥
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 हे़क्क्याङ् थाःङ्ङो चालुप्मनाबा थक्साधिक् फे़त्ते़म्मे़ॽआङ् से़रे़म्मे़ॽ, हे़क्क्याङ् चामुक् थिमुक् यारिप् चोगुम्माङ् सःत्तिरो॥
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 थेआङ्भे़ल्ले़ कन् आस्साःन् स्ये़आङ् वये़, कर याम्मो हिङे़॥ खुने़ॽ मये़आङ् वये़, कर याम्मो इङ्गाॽ खोःसुङ्ङाङ् वाॽआरो॥’ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ यम्बा साभाङ्जा से़ःमा मे़हेःक्तुरो॥
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 आल्ल खे़न् ये़म्मो कुस्साः तुम्बे़न् प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पो याःम्बक् चोःक्नु यागे़॥ खे़न् आक्खो नुःक्खे़आङ् हिम्बेसाङ् के़रे़ल्ले़ हिम्मो मुक्लाहाॽ मुक्ते़बा नु मनाहाॽ मे़लाःक्खे़बा खे़प्सुसि॥
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कन् थे पोःङ्ल पत्पे? फाॽआङ् खे़प्मो के़वाॽबा सेवारोबान् सेःन्दोसु॥
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 हे़क्क्याङ् खे़न् सेवारोबाल्ले़आङ् नोगप् पिरु, ‘खे़ने़ॽ के़न्साॽ फोॽबे़न् थेआङ् मे़म्बोःङ्ङे नुःरिक्काङ्नुःक्खे़ त्ये़आङ्वाॽ, खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ के़म्बारे़ चालुप्मनाबा थक्साधिक् से़प्मा पाङ्घुसिआङ् कप्मो चामुक् थिमुक् से़ःसुबारो॥’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 कर खुने़ॽ कुयाःक्ले़ॽरे़आङ् हिम् सिगाङ् लाःप्माए मे़दे़न्दे़न्लो॥ हे़क्केःल्ले़ कुम्बा लाःक्कात् लःन्दे़आङ् खे़न् हिम् सिगाङ् पित्छि फाॽआङ् ले़मु॥
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 हे़क्केःल्ले़ खे़न् कुस्साः तुम्बाल्ले़ कुम्बा अक्खे मे़त्तु, ‘ओमे़त्ते़ॽ, इङ्गाॽ कम्भे़रिक् तङ्बे थारिक् खे़ने़ॽ के़सेवा चोगुङ्, के़बाःत्तुबा पाःन् आप्फाल्ले़आङ् इङ्गाॽ मे़न्अप्पे़न्, हे़क्केसाङ् खे़ने़ॽ आन्देःङ् आन्जुम्हाॽनु चामुक् थिमुक् चोगुङ्नि फाॽआङ् मे़न्दाक्साधिक्काङ् के़म्बिराङ्ङिन्लो॥
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 कर कन् के़स्साःल्ले़ खे़ने़ॽ के़याङ्साकुन्धेहाॽ के़त्निमाहाॽनु ए़ःत्ले़ले़ लॽमाओ के़रे़क् माःन्दु॥ कर खुने़ॽ नुःक्खे़ त्ये़ःल्ले़ खे़ने़ॽ चालुप्मनाबा थक्साधिक् के़से़रुआङ् चामुक् थिमुक् के़से़ःसुरो॥’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 हे़क्केःल्ले़ कुम्बारे़ कुस्साःन् मे़त्तु, ‘आमिःम् आस्साःए, खे़ने़ॽग सदादिङ् इङ्गाॽनुए के़वाॽरो, हे़क्क्याङ् इङ्गाॽ कत्तुङ्बा काक् आयाङ्साकुन्धेहाॽ खे़ने़ॽइन्नेरो॥
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 कर के़न्साॽ नुःक्खे़ त्ये़बाओ आनिॽ सःप्मा पोःङ्लो॥ थेआङ्भे़ल्ले़ खुने़ॽ स्ये़आङ् वये़, याम्मो हिङे़आङ् वाॽ॥ खुने़ॽ मये़बेआङ् वये़, कर याम्मो आनिॽ आघोःसुम्माङ् आवाॽरो॥’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.