Lucas 12
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs VC
1 खे़प्मो निःत्मे़न्दे़त्ते हे़न्छिङ्ङाङ्धो मनाहाॽ चिए़त्चिए़त्मे़ए़त्छिङ्ल मे़जुप्से़॥ हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ कुहुॽसाम्बाहाॽ अक्खेलॽरिक् मे़त्तुसि, “फरिसिहाॽरे़ खुनिॽ खरे़ःङ् के़भङ्बा सिदाॽलाम् सिङ्सिङ् लॽरे़म्मे़ॽओ! खे़न् सिदाॽ फाॽइन् खुनिॽ निङ्वाॽ चिःप्मान्लो॥
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 मे़धाःप्ने़न्ल फाॽआङ् ते़प्ते़आङ्के़वाॽबा पाःन् इग्र कुसिङ् निःत्मे़दे़त्ने़न्ल फाॽआङ् माॽरे़आङ् के़वाॽबा पाःन् थेआङ् होःप्लो॥
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 खे़ने़ॽ खागे़माक्पाओ के़बाःत्तुबा पाःन्निन् खागे़ओःप्पाओ इङ्भन् चोःक्लो॥ हे़क्क्याङ् स्वाःत्ताङ् हिम् सिगाङ् के़बाःत्तुबा पाःन्हाॽ हिम् सम्दाङ्लाम् यम्बा इक्लाओ इङ्भन् चोःक्लो॥”
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “आन्जुम्से, हाःत्ले़ खिनिॽ नासिङ्गे़न् थक्किन्लक् से़प्माआङ्धो थेआङ् चोःक्मा मे़सुक्तुन्, खे़न्नु मे़गिसे़म्मिन्ने़ॽओ॥
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 कर हाःत्नु किःमा पोःङ् के़लॽबा पाःन्निन् इङ्गाॽ मे़त्निङ्लो–हाःत्ले़ नासिङ्गे़न् थक्किन् से़रुआङ् खे़मायङ्सङ्ङो लाप्फुमा सुक्तुॽ, खुने़ॽनुए किःसे़म्मे़ॽओ!
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 ङासि चुजुक्सा पुहाॽरे़ याङ्ने़त्छि मे़ले़क्ने़न्बि? हे़क्केसाङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खे़ङ्हाॽ आत्तिन्नाङ् निङ्वाॽ मे़भेःत्छुन्लो॥
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 खिनिॽ थे़गेःक्कोबा काक् थे़गेःक्इहाॽ खुने़ॽ निःरुआङ् वाॽरो॥ हे़क्केःल्ले़ मे़गिसे़म्मिन्ने़ॽओ! खिनिॽग यरिक् चुजुक्सा पुहाॽनुःल्ले़आङ् इमे़ल्लुङ्बा के़जोगिरो॥”
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “आल्ल खे़प्से़म्मे़ॽओ, हाःत्ले़ मना तगि ये़सुःन् नसाःन् चोगुङ् लॽरिक् पाःत्तुॽ, इङ्गाॽ मे़न्छाम्साःल्ले़आङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुमाङ्लाइङ्बाहाॽरे़ खुनिॽ तगि खे़न् ताःक्तुङ्लो॥
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 कर हाःत्ले़ मनाहाॽरे़ खुनिॽ तगि इङ्गाॽ नाॽआ, इङ्गाॽआङ् खे़न् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुमाङ्लाइङ्बाहाॽरे़ खुनिॽ तगि नाॽरुङ्लो॥
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 हे़क्क्याङ् हाःत्ले़ मे़न्छाम्साःल्ले़ कुदक्ले़ङ्वाओ फे़न् पाःन्हाॽ पाःत्तुॽ, खे़ल्ले़ ले़प्मि खोःमा सुक्तुॽ, कर सेसेमाङ्ङिल्ले़ कुदक्ले़ङ्वाओ माङ्चे़ॽया पाःन्पाःत्तुबा पाःन्निल्ले़न् ले़प्मि मे़घोःसुन्लो॥
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 मनाहाॽरे़ खिनिॽ यहुदि चुम्लुङ्हिम्मो हे़क्क्याङ् सुहाङ्युक्पाहाॽ नु हाङ्हाॽरे़ खुनिॽ तगि खासे़न् लोःम्मारे़ लागि के़म्देॽरिल्ले़, से़ःप्सिङ्मारे़ लागि थे़मा पाःप्माबे फाॽआङ् निङ्साम्मो मे़ध्ये़म्मिन्ने़ॽओ॥
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 हाबा खे़न् ये़म्मो थे पाःप्मा पोःङ् फाॽआङ् सेसेमाङ्ङिल्ले़ खिनिॽ के़हुॽरिॽरो॥”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 हे़क्क्याङ् खे़न् मनालुम्मोलाम् थिक् मनाःल्ले़ ये़सुःन् मे़त्तु, “सिक्साम्बे, आम्भुॽरे़ याङ्साकुन्धेओबा इङ्गाॽ आलक्किन् पिआर फाॽआङ् मे़त्ताङ् पिराङ्ङे़ॽओ॥”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 ये़सुरे़ खे़न् नोगप् पिरु, “लुङ्ङाए, हाःत्ले़ इङ्गाॽ खिन्छिॽ लुम्मो याङ्साकुन्धे के़हाबा के़बिबा चोगाङ् इग्र खासे़न्लोःम्बा चोगाङ्बे?”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ याम्मो खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “काक् खिःम्यक् चोःक्मोलाम् सिङ्सिङ् लॽरे़म्मे़ॽओ॥ थेआङ्भे़ल्ले़ मनाःल्ले़ कत्तुबा मुल्लुक् याङ्साकुन्धेओ खुने़ॽ से़क्खाबा कुहिङ्मन्निन् मे़वाॽने़न्लो॥”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ खे़दाॽओ मे़त्तुसि, “थिक् याङ्साकुन्धेसाबा मनाःल्ले़ यरिक् पोगुगे़न् कुजाहाॽ सुप्सुॽरो॥
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ अक्खेलॽरिक् निङ्वाॽ इःत्तु, ‘आल्ल इङ्गाॽ थे चोगुङ्बे? कन् चाहाॽ युङ्मादे़न्ने होःप्लो॥’
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 हे़क्क्याङ् अक्खेलॽरिक् इःत्तु, ‘आल्ल इङ्गाॽ अक्खे चोगुङ्–उन्छोःन्बा चा युङ्दे़न्हाॽ यःसुङ्ङाङ् कुसङ् यम्बा चा युङ्दे़न्हाॽ चोगुङ्सिङ्॥ हे़क्क्याङ् काक् चाहाॽ नु आजिगःक्वाहाॽ खे़प्मो युक्खुङ्सिङ्लो॥
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 हे़क्क्याङ् इङ्गाॽ आबाङे अक्खे मे़त्छिङ्ङा, तेःङ्बे, यरिक् तङ्बे थारिक् के़योबा चा नु चिगःक्वाहाॽ सुप्सुङ्सिङ्ङाङ् वाॽआरो॥ आल्ल कुसानुःरिक् युङे़ॽ, चे़ॽ, थुङे़ॽआङ् सःत्ते़ॽओ!’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 कर निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खे़न् मे़त्तु, ‘कुनिङ्वाॽ के़बाःक्पे, आइन् से़न्दिक्सा खे़ने़ॽ के़हिङ्मन्निन् नुप्पाङ् खे़ने़ॽ के़सिःरो॥ हे़क्केःल्ले़ खे़ने़ॽ के़लुप्सुबा याङ्साकुन्धेहाॽ हाःत्ले़न् पोःङ्बाबे?’”
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ मे़त्तु, “आबाङे लागिरक् याङ्साकुन्धेहाॽ के़लुम्बाआङ् निङ्वाॽफुमाङ् ले़प्माङ् याङ्साकुन्धेसाबा मे़म्बोःङ्मनाबे़न्नाङ् बा हे़क्केए पोःङ्लो॥”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़त्तुसि, “हे़क्केःल्ले़ खे़प्से़म्मे़ॽओ, खिनिॽ हिङ्मन्नो थे चामा नु नासिङ्गे़न् थक्को थे चाङ्मा वाःप्मा फाॽआङ् निङ्साम् मे़जोगे़म्मिन्ने़ॽओ॥
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 थेआङ्भे़ल्ले़ ने़त्तिगे़न् हिङ्मन्निन् चामा थुङ्मानुःल्ले़ यम्बारो॥ हे़क्क्याङ् नासिङ्गे़न् थक्किन् चाङ्मा वाःप्मानुःल्ले़आङ् यम्बारो॥
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 आःक्वाहाॽ ओमे़त्ते़म्सिम्मे़ॽओ–खे़ङ्हाॽरे़ चा मे़न्देःसुन् मे़न्छुप्सुन्, चायुङ्दे़न्नोआङ् याङ्मे़ङ्घोःत्तुन्॥ हे़क्केसाङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ चाःत्तुसिॽ हिङ्घुसिॽरो॥ खिनिॽग पुहाॽनुःल्ले़आङ् आक्खे़न् इमे़ल्लुङ्साबा के़जोगिॽ के़लॽबा निङ्वाॽ इःत्ते़म्मे़ॽओ॥
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 निङ्साम्मो के़ध्ये़ॽइआङ्खिनिॽ हिङ्मन्नो कुमुक्थिक्काङ् फोःमा के़न्छुक्तुम्मिन्॥
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 अक्तङ्बा चुक्सा याःम्बक्काङ् चोःक्मा के़न्छुक्तुम्मिन्निल्ले़ थेआङ् खिनिॽ निङ्वाॽबाल्ले़ के़ये़ःक्खिबाबे?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 आल्ल लि-लि फुङ्ङिन् पोःबान्ओमे़त्ते़म्मे़ॽओ, खे़ङ्हाॽरे़ खिः मे़न्देःसुन् खिःआङ् मे़न्लःन्ने़न्, हे़क्केसाङ् खे़ङ्हाॽ सोलोमन हाङ्ङिल्ले़ कुनुॽमा कुदाःमाओ कन् लि-लि फुङ्ङिन्यारिक्काङ्नुःबा तेःत् मे़जाक्सिङ्ङिन्लो!
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 आइन् ताःन्दिक् मिओ लाप्के़भुसिङ्बा प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पोबा सुङ्फुङ्हाॽ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ हे़क्केलॽरिक् तेःत् चाक्तुसिल्ले़ खिनिॽ तेःत् के़न्जाक्तिन्बि? नसाःन् के़सुःम्बासे!
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 चामा थुङ्माओरक् खिनिॽ निङ्वाॽ मे़बिरे़म्मिन्ने़ॽओ! खे़ल्ले़ लागिग निङ्साम्मोआङ् मे़ध्ये़म्मिन्ने़ॽओ,
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 थेआङ्भे़ल्ले़ इक्सादिङ् खाम्बेःक्मोबा काक् सुवाङ्हाॽरे़आङ् बा हे़क्के मे़इःत्तुॽरो, कर साङ्ग्राम्पेदाङ्बा खिनिॽ पाःल्ले़ कन्के़रे़क् पाःन्हाॽ खिनिॽ चाहाबा के़जोगिबान्निःसुरो॥
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 कर खुने़ॽ कुहाङ्जुम्मिन्लक् कोःत्ते़म्मे़ॽ, हे़क्क्याङ् काक् कन् चिगःक्वाहाॽ खिनिॽ के़म्बिरिॽरो॥”
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “चुक्सा मे़ल्लुक् सुम्से, मे़गिसे़म्मिन्ने़ॽओ, थेआङ्भे़ल्ले़ साङ्ग्राम्पेदाङ्बा खिनिॽ पाःल्ले़ कुहाङ्जुम्मिन् पिमा कुसिराॽ थाङे़आङ् वाॽरो॥
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 खिनिॽ के़गत्तुम्बा चिगःक्वाहाॽ सङ्घे़म्मे़ॽआङ् याङ्गे़साॽबाहाॽ पिरे़म्देःसे़म्सिम्मे़ॽओ॥ हे़क्केलॽरिक् आप्फाल्ले़आङ् मे़न्दे़ःङ्मना, मे़न्हङ्मनाबा सुःक्वाओ आप्फाल्ले़आङ् मे़म्मे़क्मनाबा साङ्ग्राम्पेदाङ्ङोबा याङ्साकुन्धेहाॽरे़ थिम्से़म्सिम्मे़ॽओ॥ खे़प्मो के़घुःम्बाहाॽरे़आङ् मे़न्घुःत्तुन्, हे़क्क्याङ् कुबुःल्ले़आङ् मे़जने़न्लो॥
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 थेआङ्भे़ल्ले़ आत्तो खे़ने़ॽ याङ्साकुन्धेहाॽ के़युक्खुॽ, खे़प्मोए खे़ने़ॽ के़निङ्वाॽबे़न् पेःक्लो॥”
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 “खिनिॽ फॽइःन् नुःरिक्काङ् युप्से़म्मे़ॽ, हे़क्क्याङ् खिनिॽ सेमिःन् हाःन्दे़म्मे़ॽआङ्युक्खे़म्मे़ॽओ॥
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 हे़क्क्याङ् निङ्वाॽ इरे़ चसिबा सेवारोबाहाॽ हे़क्के खिनिॽ पोःक्खे़म्मे़ॽओ॥ खुनिॽ दाङ्बान् मेःक्खिम् साभाङ्जा चासे़ पेःक्काङ् नुःङ् ताःल्ले़ खिमो लाम्धेःप्पे़न्हम्मा फाॽआङ् खे़ङ्हाॽ मे़न्इम्मे बा मे़युङ्लो॥
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 हे़क्क्याङ् दाङ्बान् नुःङ् ताःइल्ले़, मे़न्इम्मे खुने़ॽ के़हाङ्बार के़युङ्बा सेवारोबाहाॽरे़ मुॽइसाम् मे़घोःसुॽ, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ल्ले़ आबाङे यारिप् चोःक्सिङ्ङाङ् सेवारोबाहाॽ चामादे़न्नो युक्खुसिॽ हे़क्क्याङ् चामा थुङ्माहाॽ थाबु पिरुसिॽरो॥
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 हे़क्क्याङ् खे़न् हिम्दाङ्बे़न् से़त्लुम्भक् खिरि तासाङ् खे़ङ्हाॽ मे़न्इम्मे मे़युङ्बा तुमुसिॽरो॥ हे़क्केःल्ले़ से़क्खाए मे़त्निङ्, खे़न् कुसेवारोबाहाॽग मुॽइसाबासिरो॥
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 हिम्दाङ्बाल्ले़ खुःन्द्रिक्पे़न् खुःन्छे़ ताः के़लॽबा ये़म्मिन् निङ्वाॽ खोःसुने़ फाॽग्र से़क्खासाङ् खुःप्मा मे़बाङ्घुन् के़लॽबा पाःन्निन् कुसिङ् निःत्ते़म्मे़ॽओ॥
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 खिनिॽआङ् आप्फाल्ले़साङ् यारिप् वये़म्मे़ॽओ, थेआङ्भे़ल्ले़ मे़न्छाम्साःन् युः फाॽआङ् मे़न्इःत्ते के़वयिल्ले़ खुने़ॽ युःरो॥”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 पत्रुसरे़ सेःन्दोसु, “आदाङ्बे, कन् खे़दाॽइन् आनिगे़ लागि के़बाःत्तुबाबि, इ वेॽ के़रे़क्ले़ लागिआङ् के़बाःत्तुबाबि?”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 दाङ्बाल्ले़ मे़त्तुसि, आत्तिन् सेवारोबान् नसाःन्साबा नु सिक्कुम्साबा चोःक्, खे़न्निन् हिम्दाङ्बाल्ले़ कुहिम्धाःङ्हाॽ ओमे़प्मा युक् पिरुॽ हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ वेॽ सेवारोबाहाॽ ये़म्ये़म्मो चामा थुङ्मा पिरुसिॽरो॥
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 खे़न् हिम्दाङ्बान् नुःङ् ताःल्ले़ खे़न् सेवारोबाल्ले़ बा हे़क्केए चोगुर वाॽबा तुमुने़ फाॽग्र खे़न् थुम्घो पिरुॽरो॥
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 इङ्गाॽ से़क्खाए मे़त्निङ्, खे़न् हिम्दाङ्बाल्ले़ खे़न् सेवारोबान् के़रे़क् कुयाङ्साकुन्धे सम्दाङ् युक् पिरुॽरो॥
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 कर आत्तिन् सेवारोबाल्ले़ खुने़ॽ कुनिङ्वाॽबो इङ्गाॽ आन्दाङ्बान् हारा मे़दाने़न् लॽरिक् इःत्तुर चः थुङुॽ, हे़क्क्याङ् मःसिङ्ङाङ् वेॽ सेवारोबा नु सेवारोमाहाॽ हिप्तुसिॽ लःप्सुसिॽर वाॽइल्ले़
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 मे़न्इःत्तेबा नु निङ्वाॽ मे़ङ्घोएबा ये़न्नो हिम्दाङ्बे़न् हिम्मो नुःङ् ताआङ् खे़न् साॽरिक् ते़ःम्भुक् याक्तुॽ॥ हे़क्क्याङ् नसाःन् मे़न्जोःक्मनाबाहाॽनु सोरिक् खुम्दिङ् पिरुॽरो॥
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “हे़क्क्याङ् आत्तिन् सेवारोबाल्ले़ खुने़ॽ कुन्दाङ्बाल्ले़ कुनिङ्वाॽइन्निःसुसाङ् खे़न् कुइसिःक् यारिप् मे़म्बोःङ्ङे कुन्दाङ्बाल्ले़ कुनिङ्वाॽ हे़क्के मे़जोगुन्निल्ले़ खे़ल्ले़ साॽरिक् ते़ःम्भुक् खोःसुॽरो॥
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 कर हाःत्ले़ कुन्दाङ्बाल्ले़ कुनिङ्वाॽइन्मे़निःसुन्नाङ् ते़ःम्भुक् चामा याःम्बक् चोगुॽ, खे़ल्ले़ मिसाक्लक् ते़ःम्भुक् चरो॥ हाःत्ले़ यरिक् खोःसुॽ, खे़ल्लोलाम् यरिक्के नाःक्लो, हे़क्क्याङ् हाःत्ले़ यरिक् लक्पे़न्खोःसुॽ खे़ल्लोलाम्माङ्यरिक्के नाःक्लो॥”
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 “इङ्गाॽ इक्सादिङ् खाम्बेःक्मो मि केःत्छे़ त्याङ्बारो, कर तगिसा मि लाःसे़ल्ले़ नुःबा पोःक्खे़बारो॥
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 इङ्गाॽआङ् इनोगे़न् तुक्खेःल्ले़न् बप्तिस्मा पोःङ्मा कत्तुङ्लो॥ खे़न् मे़न्जुःत्ते थारिक् आसक्मा हुॽसिङ्ङाङ् वाॽरो॥
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 इङ्गाॽ इक्सादिङ् खाम्बेःक्मो सनारुङ् ताःत्छे़ त्याङ्बा फाॽआङ् के़इःत्तुबि? मे़ःन्लो! इङ्गाॽग मनाहाॽ से़म्मासि फाॽआङ् त्याङ्बारो॥
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 आल्लआङ्धो ङासि मना के़वाॽबा हिम्सयङ्ङो सुम्भुरे़ तक्ले़ङ्वाओ ने़प्फु, हे़क्क्याङ् खे़न् ने़प्फुरे़ खुन्छिॽ तक्ले़ङ्वाओ सुम्भु मे़बोःक्काङ् खे़ङ्हाॽ मे़से़रो॥
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 कुम्बाःन् कुस्साःल्ले़ कुदक्ले़ङ्वाओ पोःक्, हे़क्केलॽरिक्के कुस्साःन् कुम्बारे़ कुदक्ले़ङ्वाओ, हे़क्क्याङ् कुम्माःन् कुस्साः मे़न्छुमाॽइल्ले़ कुदक्ले़ङ्वाओ, हे़क्क्याङ् कुस्साः मे़न्छुमाॽइन् कुम्मारे़ कुदक्ले़ङ्वाओ पोःक्लो॥ हे़क्क्याङ् नोःप्मे़न् कुम्बाङ्लिःल्ले़ कुदक्ले़ङ्वाओ, हे़क्क्याङ् पाङ्लिमे़न्कुन्नोःप्माल्ले़ कुदक्ले़ङ्वाओ पोःक्लो॥”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ याम्मो यरिक् मनाहाॽ मे़त्तुसि, “नाम्धा पिसाङ् खाप्मिःप्पान् के़निःसुम्मिल्ले़ आल्लोसा वाहित् थाःॽ फाॽआङ् के़बाःत्तुम्, हे़क्क्याङ् हे़क्केलॽरिक् वाहित् थाःॽ॥
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 लाङ्गे़न्बा सुरित् केजङ्ङिन् हुःल्ले़ आल्ल साॽरिक् हाङ्वा लॽरिक् के़बाःत्तुम्, हे़क्क्याङ् हे़क्केए पोःङ्॥
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 खिनिॽ कुनिङ्वाॽ के़जिःप्पासे, अक्खेलॽरिक् इक्सादिङ् खाम्बेःक्मो नु तरःङ्दिङ्ताङ्साङ्ङोबा पाःन्निन् ओगे़मे़त्तुम्माङ् ताःन्दिक् के़बोःङ्बा पाःन्निन् के़बाःत्तुम्, कर कन् ये़म्मो के़दाःबा मिक्सेःन्हाॽ थेआङ् कुसिङ् के़न्निःत्तुम्मिन्बाबे?”
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “खिनिॽ इङ्गाॽ चोगुङ्बा याःम्बक्किन् नुःबा बि मे़ःम्बि फाॽआङ् थेआङ् आबाङे के़न्छे़न्दुम्मिन्बाबे?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 खे़ने़ॽ आप्तिक् के़गुःप्पे़न्नु खासे़न्हिम्मो के़बेःक्किल्ले़, लाम्मोसा फोत्या के़गुःप्पे़न्नु नादङ् चोगे़ॽओ॥ मे़ःन्ने़ फाॽग्र खे़ल्ले़ खे़ने़ॽ खासे़न्लोःम्बाल्लो के़देॽआङ् खे़न् खासे़न्लोःम्बाल्ले़ तिलिङ्गाहाॽरो हुक्के़सुप् हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ पुङ्लाहिम्मो के़म्धे़क्लो॥
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 हे़क्क्याङ् हुङ्मा के़बोःङ्बा काक्साम्बाःन् याङ् मे़न्हुङ्ङे थारिक् खे़प्मोए के़याक्लो॥”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.