Lucas 10
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NTLH
1 खे़न् एगाङ् दाङ्बारे़ वेॽ नु-ने़त् (७२) मनाहाॽ सेगुसिआङ् पेर पत्छे़बा पाङ्जुम्हाॽ नु पाङ्भेॽहाॽओ ने़प्फु ने़प्फु लॽरिक् इङ्भन् से़ःसे़ पाङ्घुसिरो॥
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ अक्खे मे़त्तुसि, “सुम्मा के़बोःङ्बा चाःन् यरिक् ने़ःॽ, कर चा के़सुम्बा याःलिक्हाॽ मे़सुःन्लो॥ हे़क्केःल्ले़ सुम्मा के़बोःङ्बा चाःल्ले़ कुन्दाङ्बान् यरिक् याःलिक्हाॽ चा सुम्से़ पाङ्घुसिर फाॽआङ् खिनिॽ तुवा चोगे़म्मे़ॽओ॥
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 मे़ल्लुक्साःहाॽ पराबाहाॽरे़ खुनिॽ लुम्मो पाङ्मनाबा कुइसिःक् इङ्गाॽ पाङ्निङ्लो॥ आल्ल पेगे़म्मे़ॽओ॥
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 खिनिॽ लाम्दिःक्को साब्रिहाॽ, सुःक्वाहाॽ हे़क्क्याङ् लाङ्सुःप्हाॽ थेआङ् मे़याङ्ङासिम्मे़न्ने़ॽओ, हे़क्क्याङ् लाम्मो मनाहाॽनु सेवा मये़म्मे़ॽर मे़हम्सिङ्ङे़म्मिन्ने़ॽओ॥
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 खिनिॽ आत्तिन् हिम्मो के़लाःस्सि के़रे़क्नुःल्ले़ तगि कन् हिम्मो हाराॽ सनारुङ् तानिरो लॽरिक् पाःत्ते़म्मे़ॽ॥
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 खे़न् हिम्मो सनारुङ् खोःमा लाॽरुबा मना वाॽने़ फाॽग्र खिनिॽ सनारुङ्ङिन् खे़प्मो वाॽ लाःत्लो, कर हे़क्तङ्बा मनाःन् होःप्ने़ फाॽग्र खिनिॽ सनारुङ्ङिन् खिनिॽओए याङ्ना नुःङ् ताःरो॥
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 आत्तिन् हिम्मो खिनिॽ के़वयिॽ, बा खे़प्मोए वये़म्मे़ॽआङ् खिनिॽ के़म्बिरिबा चामा थुङ्माहाॽ चे़म्मे़ॽ थुङे़म्मे़ॽ, थेआङ्भे़ल्ले़ याःलिक्किन् नाम्याक् खोःमा लाॽरुरो॥ खिनिॽ हिम् थप्मे ताक्मे़गन्दे़म्मिन्ने़ॽओ॥
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 खिनिॽ आत्तिन् पाङ्जुम्मो के़लाःस्सिल्ले़ लाङ्दाःक्मा के़म्बिरिॽ हे़क्क्याङ् खिनिॽ के़म्दोःन्दिॽ के़म्बिरिबा चाहाॽ चे़म्मे़ॽ,
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 के़दुक्पा के़यॽबाहाॽ वेःन्दे़म्सिम्मे़ॽआङ् अक्खे मे़त्ते़म्सिम्मे़ॽ, ‘निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिन् खिनिॽ निःत्ताङ् त्ये़आङ् वाॽरो॥’
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 कर आत्तिन् पाङ्जुम्मो खिनिॽ लाङ्दाःक्मा के़मे़म्बिरिन्, खे़न् पाङ्जुम्हाॽओबा लाम् हे़ङ्घाःत्ति लःन्दे़म्मे़ॽआङ् खे़ङ्हाॽ अक्खे मे़त्ते़म्सिम्मे़ॽ,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘आनिगे़ लाङ्ङो खिप्तुआङ्के़बप्पा खिनिॽ पाङ्जुम्मोबा खाम्हिःक्हाॽ खिनिॽ तक्ले़ङ्वाओ आनिगे़ थाप्सुम्बे़रो॥ हे़क्केसाङ् निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिन् खिनिॽ निःत्ताङ् त्ये़आङ् वाॽ के़लॽबा कुसिङ् निःत्ते़म्मे़ॽओ॥
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 खासे़न् ये़न्नो खे़न् पाङ्जुम्मिल्ले़ कुदुक्खेःङ्ग सादोमरे़ कुदुक्खेःन्नुःल्ले़आङ् के़साक्पा पोःङ् फाॽआङ् मे़त्निङ्लो॥’”
12 E Jesus disse mais isto:
13 “खोराजिन नु बे़थसेदा पाङ्जुम्मोबा मनासे, चिःत्ते़आङ्लक् स्ये़रो! खिनिॽ पाङ्जुम्मो पोःक्खे़बा निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक्हाॽ ताक्के़भे़ॽबाहाॽरे़ खुनिॽ ये़क्यक् तायर नु सिदोन्नो पोःक्खे़आङ् वये़ल्ले़ग उन्छोःन्छा खे़प्मोबा मनाहाॽ लायोलाम् हिन्दिगे़ फाॽआङ् सगि तेःत् मे़जाक्सिङ्ङाङ् खाप्पु मे़जुःत्छिङ्बामे़न्॥
13 Jesus continuou:
14 कर खासे़न् ये़न्नोग खिनिॽ तुक्खेनुःल्ले़ तायर नु सिदोनबा मनाहाॽरे़ खुनिॽ तुक्खेःन् थम्मा सुक्के़दे़प्पा पोःङ्लो॥
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 हे़क्क्याङ् खिनिॽ कपर्नहुम पाङ्जुम्मोबा मनासे, साङ्ग्राम्पेदाङ् थारिक् पेगिगे़ॽ के़लॽरिबि? मे़ःन्लो! खिनिॽग खे़मायङ्सङ्थारिक् के़ध्ये़ॽइरो॥
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 आत्तिल्ले़ खिनिॽ पाःन् खे़प्सुॽ, खे़ल्ले़ आबाःन्निन्नाङ् खे़प्सुॽ॥ आत्तिल्ले़ के़नाॽरिॽ, खे़ल्ले़ इङ्गाॽआङ् नाॽआरो॥ हे़क्क्याङ् आत्तिल्ले़ इङ्गाॽ नाॽआ, खे़ल्ले़ याप्मि के़बाङ्बे़न्नाङ् नाॽरुॽरो॥”
16 Então disse aos discípulos:
17 नु-ने़त् (७२) हुॽसाम्बाहाॽ मे़सःत्ते़र मे़द्ये़आङ् ये़सुःन् मे़मे़त्तु, “आदाङ्बे, खे़ने़ॽ के़मिङ्ङोग फे़न्साम्हाॽ आनिगे़ युक्को मे़द्ये़रो॥”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ नोगप् पिरुसि, “माफे़न्साम्मिन् साःम्भे ले़क्ते़बा कुइसिःक् साङ्ग्राम्पेदाङ्लाम् मक्थ्ये़र पत्छे़बा इङ्गाॽ निःसुङ्॥
18 Jesus respondeu:
19 निङ्मिःल्ले़ कुमुक्साम् सम्दाङ् इङ्गाॽ युक् पिनिङ्ङाङ् वाॽ, हे़क्क्याङ् असेःक्पाहाॽ सम्दाङ् खिनिॽ लाङ्के़घेगिॽ, ताङ्साङ्खे़बक्हाॽ के़दोॽरुम्सिम्, कर थेआङ् के़मे़म्मे़त्तिन्लो॥
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 हे़क्केसाङ् फे़न्साम्हाॽ खिनिॽ युक्को मे़वाॽ फाॽआङ् मे़ःन्, कर साङ्ग्राम्पेदाङ्ङो खिनिॽ मिङ् साप्ते़आङ् पप्पाल्ले़ चोगुल्ले़ सःत्ते़म्मे़ॽओ॥”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 खे़न् ये़म्मो ये़सुःन् सेसेमाङ्ङिल्ले़ कुधिम् पोःक्खे़आङ् सःत्ते़र पारे़, “आम्बे, साङ्ग्राम्पेदाङ् नु इक्सादिङ् खाम्बेःक्माल्ले़ कुन्दाङ्बाए, इङ्गाॽ नोगे़न् पिने़, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ने़ॽग सिक्कुम्साबाहाॽ हे़क्क्याङ् चाःप्पाहाॽनु के़माॽरुबा पाःन्निन् हिन्जाॽ हे़क्तङ्बाहाॽ ओसेःन्गे़धाक्तुसिरो॥ आम्बे, बा अक्खे चोःक्माए खे़ने़ॽ के़सिराॽ थाङे़रो॥”
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 “आम्बारे़ काक् पाःन्हाॽ पिराङ्ङाङ् वाॽरो॥ कुस्साःन् हाःप्पे फाॽआङ् कुम्बारे़रक् कुसिङ् निःत्तुॽ, वेॽहाॽरे़ कुसिङ् मे़न्निःत्तुन्लो॥ हे़क्क्याङ् पानुदिङ् पाःन् हाःप्पे फाॽआङ् कुसिङ् मे़निःत्तुर फाॽआङ् कुस्साःल्ले़ ओसेःन्धाक्तुसिबा मनाहाॽरे़रक् कुसिङ् मे़निःत्तुॽरो॥”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुहुॽसाम्बाहाॽ ले़प्माङ् हिसिङ्ङाङ् स्वाःत्ताङ् मे़त्तुसि, “खिनिॽग मुॽइसाबानिङ्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ खिनिॽ मिक्किल्ले़ कन्पाःन्हाॽ निःसुॽरो॥
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 इङ्गाॽ से़क्खाए मे़त्निङ्, यरिक् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽ नु हाङ्हाॽरे़ खिनिॽ के़निःसुम्बा के़घे़प्सुम्बा पाःन्हाॽ निःमा नु खे़म्मा साॽरिक् निङ्वाॽ मे़जोगुआङ् वये़, कर मे़ङ्घोःसुन्लो॥”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 थिक् ये़न् साम्योथिम्साम्बाधिक् ये़म्सिङ्ङाङ् ये़सुःन् पाःन्नो थाःमा फाॽआङ् सेःन्दोसु, “सिक्साम्बे, इङ्गाॽ मे़न्नुप्मनाबा हिङ्मन् खोःमा थे चोःक्मा पोःङ्बे?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़आङ् खे़न् सेःन्दोसु, “मोसारे़ साप्तुबा साम्योथिम् साप्लाओ थे साप्ते़आङ् पत्? खे़न् आक्खेलॽरिक् कुसिङ् के़निःत्तुबे?”
26 Jesus respondeu:
27 खे़ल्ले़ नोगप् पिरु, “‘खे़ने़ॽ के़न्दाङ्बा निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् के़रे़क् के़सिक्लुङ्माल्ले़, के़रे़क् के़सक्मासाम्मिल्ले़, के़रे़क् के़धुम्मिल्ले़ हे़क्क्याङ् के़रे़क् के़निङ्वाॽइल्ले़, मिःम्जि मे़त्ते़ॽ,’ हे़क्क्याङ् ‘आप्फेःक्लुङ्माॽ के़दुक्सिङ्बा कुइसिःक्के के़हिम्बेसाङ्बाहाॽआङ्लुङ्माॽ तुक्ते़से़ॽओ॥’”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ खे़न् मे़त्तु, “खे़ने़ॽ के़दङ्बा नोगप् के़बिरुरो॥ हे़क्क्याङ् बा हे़क्के चोगे़ॽआङ् मे़न्नुप्मनाबा हिङ्मन्निन् के़घोःसुॽरो॥”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 कर खे़ल्ले़ साम्योनिबा थाःम्सिङ्मा निङ्वाॽ इःत्तुआङ् नुःबा ले़ङ्सिङ्ल सेःन्दोसु, “इङ्गाॽ आहिम्बेसाङ्बाहाॽ हाःत्छिबे?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 ये़सुरे़ खे़न् नोगप् पिरुआङ् मे़त्तु, “थिक्ये़न् लत्छा मनाःन् यरुसले़मलाम् यो ये़रिहोओ पेर पत्छे़ल्ले़ फाःन्दाहाॽरे़ मे़याङ्घुआङ् कुदेःत्हाॽ मे़भे़न्दु मे़बिरुआङ् सिःमालिङ्धो के़रे़र हाम्ब्रे़क् मे़हिप्तुआङ् लाम्मो लाप्मे़भुसु मे़ध॥
30 Jesus respondeu assim:
31 हाबा खे़न् लाम्मोलाम् निङ्वाॽफुसाम्बाधिक् ये़ःर पत्छे़॥ खे़ल्ले़ खे़न् मनाःन् निःसुसाङ् मे़न्निःमना ले़ङ्सिङ्ङाङ् लाम् कबुधआङ्पेरो॥
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 हे़क्क्याङ् हाबा खे़न् लाम्मो माङ्हिम्मो के़भाॽबा ले़बिधिक्काङ् ये़ःर पत्छे़ खे़ल्ले़आङ् खे़न् मनाःन् निःसुसाङ् मे़न्निःमना ले़ङ्सिङ्ङाङ् लाम् कबुधआङ्पेरो॥
32 Também um
33 कर सामरियास्मा मनाधिक् हाबा खे़न् लाम्मोलाम् पेरबत्छे़ल्ले़ खे़न् मनाःन् निःसुआङ् लुङ्माॽ तुक्तुरो॥
33 Mas um
34 खे़न् सामरिःन् पेआङ् काःन्दे़बा कुयाङ्घेःक्को सिदाॽइन् हुःत्तु पिरुआङ् तेःत् चिरिक्हाॽरे़ इभुत्तु पिरु, हे़क्क्याङ् कुअदङ् सम्दाङ् युक्खुआङ् चे़याङ्धोःक्को तेॽरुआङ् नुःरिक्काङ् कम्ब्राङ् मे़त्तुरो॥
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 कुदाःन्दिक्मा खे़न् सामारिःल्ले़ चे़याङ्धोःक् दाङ्बान् ने़त्छि युप्पायाङ् पिरुआङ् मे़त्तु, ‘कन् मनाःन् नुःरिक्काङ् कम्ब्राङ् मे़त्ते़ॽओ, इङ्गाॽ नुःङ्ङा ताआल्ले़ कन्नाङ्धो के़लाःप्पा याङ्ङिन् हुङुङ् पिने़रो॥’”
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़न् सेःन्लाप्तु, “कन् सुम्सि मनाहाॽओ आत्तिन् मनाःन् फाःन्दाहाॽरे़ मे़याङ्घुबाल्ले़न् के़नुॽबा कुहिम्बेसाङ्बा पोःक्खे़ फाॽआङ् के़इःत्तुबे?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 खे़न् साम्योथिम्साम्बाल्ले़ नोगप् पिरु, “खुने़ॽ कम्ब्राङ् के़मे़प्पे़न्लो॥” हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़न् मे़त्तु, “पेगे़ॽआङ् खे़ने़ॽआङ् बा हे़क्केए चोगे़ॽओ॥”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 आल्ल ये़सुःन् नु कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़बेर मे़बत्छे़ल्ले़ थिक् पाङ्भेॽओ मे़गे़रे़आङ् खे़प्मो मार्था मे़प्मनामाल्ले़ कुहिम्मो लाङ्दाःक्मा पिरुसिआङ् खे़ङ्हाॽ कुहिम्मो मे़बे॥
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 हे़क्क्याङ् मार्थारे़ कुन्साॽ मरियम मे़प्मनामान्वये़॥ खुने़ॽ दाङ्बाल्ले़ कुलाङ्जक्पो युङ्सिङ्ङाङ् ये़सुरे़ पाःत्तुबा सिक्कुम्दिङ् खाहुन्हाॽ खे़प्सुरो॥
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 कर मार्थारे़ तरे तोमा यरिक् याःम्बक् चोःक्मा के़बोःङ्बा पोःक्खे़बाल्ले़ कुसक्मा हुॽरु हे़क्क्याङ् पेआङ् दाङ्बान् मे़त्तु, “आदाङ्बे, याप्मि कम्ब्राङ् के़म्मे़त्तान्बि? इङ्गाॽ आन्साॽरे़ग कॽयो याःम्बक् चोःक्मा मे़भाॽआन्बे़॥ इङ्गाॽ याःम्बक्को हाराॽ फाॽआनि फाॽआङ् मे़त्ताङ् पिराङ्ङे़ॽना॥”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 कर ये़सुरे़ मे़त्तु, “मार्थाए, खे़ने़ॽग यरिक् पाःन्हाॽओ निङ्वाॽ के़बिरुआङ् आबाङे तुक्खे के़जाःत्छिङ्ङाङ् के़वाॽरो,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 कर के़ये़क्पा लक् थिक्लक् वाॽरो, हे़क्क्याङ् मरियमरे़ग खे़न् नुःबा लक्किन्सेगुआङ् वाॽरो॥ खुने़ॽनु खे़न् लक्किन् नाप्मा सुक्मे़दे़त्ने़न्लो॥”
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.