João 13
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NTLH
1 आल्ल यहुदि चोःक्युम्भो तङ्नाम्रे़न्थिक्ये़न् तगि ये़सुरे़ कन् इक्सादिङ् खाम्बेःक्मान् ले़प्माआङ् पानुदिङ् पाःल्लो पेःक्मा ये़म् त्ये़ के़लॽबा पाःन्निन् निःसुरो॥ खुने़ॽ इक्सादिङ् खाम्बेःक्मो कुहुॽसाम्बाहाॽ लुङ्माॽ तुक्तुसिआङ् वये़ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ कुनुप्मो थारिक्के साॽरिक् लुङ्माॽ तुक्तुसिॽरो॥
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 आल्ल युःन्छिक् चाजामा ये़म् पोःक्खे़आङ् वये़ल्ले़ सिमोनरे़ कुस्साः यहुदा इस्करियोतिःल्ले़ ये़सुःन् इङ्ले़क्तुर फाॽआङ् माफे़न्साम्मिल्ले़ तगिसा कुनिङ्वाॽइन्फे़त्लाःन्दु पिरुआङ् वये़॥
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 पानुदिङ् पाःल्ले़ खुने़ॽ काक् सम्दाङ् युक् पिरुआङ् वाॽ हे़क्क्याङ् खुने़ॽ निङ्वाॽफुमाङ्लाम्मे त्ये़बा नु खुने़ॽओए नुःङ्ल पत् के़लॽबान् ये़सुरे़ कुसिङ् निःत्तुआङ् वये़॥
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ चाजामादे़न्नोलाम् पोगे़आङ् कुसुङ्घेःक्वाःन् फे़न्दुआङ् याम्दुःक्माल्ले़ कित्लिक् कित्छिङ्,
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 हे़क्केलॽरिक्के च्वाःत्तिन् खप्प्याओ हुक्खुआङ् कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ खुनिॽ लाङ्हाॽ वाहप्मा हेःक्तु हे़क्क्याङ् कित्छिङ्बा याम्दुःक्माल्ले़ तुगु पिरुसि॥
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 खुने़ॽ सिमोन पत्रुसरे़ कुलाङ् वाहप्से़ फे़रे़ल्ले़ खे़ल्ले़ मे़त्तु, “दाङ्बे, खे़ने़ॽ आलाङ्ङिन् वागे़हप्तुबाबि?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 ये़सुरे़ नोगप् पिरु, “आल्लो इङ्गाॽ थे चोगुङ्ल पत्ता के़लॽबान् कुसिङ् के़न्निःत्तुन्लो कर ताःन्दिग कुसिङ् के़निःत्तुॽरो॥”
7 Jesus respondeu:
8 पत्रुसरे़ मे़त्तु, “खे़ने़ॽग आप्फाल्ले़आङ् आलाङ्हाॽ वाहप्मा मे़नुॽने़न्लो!” ये़सुरे़ नोगप् पिरु, “इङ्गाॽ के़लाङ्हाॽ वामे़हप्तुङ्ङिन्ने़ फाॽग्र खे़ने़ॽ इङ्गाॽनु लक् के़ङ्घोःसुन्लो॥”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 हे़क्केःल्ले़ सिमोन पत्रुसरे़ नोगप् पिरु, “हे़क्केने़ फाॽग्र आलाङ्हाॽरक् मे़ःन्, कर आहुक्हाॽ नु आधे़गेःक्किन्नाङ् वाहप्ताङ् पिराङ्ङे़ॽओ!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 ये़सुरे़ नोगप् पिरु, “वागे़रुम्सिङ्बा मनाःङ्ग सेसे पोःङ्मारे़ लागि कुलाङ्हाॽरक् वाहप्मा पोःङ्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ नासिङ्गे़न् कुधक्किङ्ग सेसेए चोःक्लो, हे़क्केःल्ले़ खिनिॽग सेसेए के़जोगिसाङ् खिनिॽ के़रे़क् सेसे के़होःप्तिॽरो॥”
10 Aí Jesus disse:
11 थेआङ्भे़ल्ले़ खुने़ॽ हाःत्ले़ इङ्ले़क्तुॽ के़लॽबान् कुसिङ् निःत्तुआङ् वये़रो, खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ ये़सुरे़ खिनिॽ के़रे़क् सेसे के़होःप्तिॽ लॽरिक् मे़त्तुसिबारो॥
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 ये़सुरे़ खुनिॽ लाङ्हाॽ वाहप्तु पिरुसिआङ् कुजाङ्ङिन् चाक्सिङ् हे़क्क्याङ् युङ्सिङ्लो॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ सेःन्दोसुसि, “खिनिॽ लागि इङ्गाॽ थे चोगुङ्बा फाॽआङ् कुसिङ् के़निःत्तुम्बि?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 खिनिॽ दाङ्बा नु सिक्साम्बा लॽरिक् याप्मि के़मे़त्तिॽ॥ खे़न् से़क्खाए के़बाःत्तुम्, थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्गाॽग बा खे़न्नारो॥
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 आल्ल इङ्गाॽ खिनिॽ दाङ्बा नु सिक्साम्बाआसाङ् खिनिॽ लाङ्हाॽ वाहप्तुङ् पिनिङ्, खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खिनिॽआङ् सेवारोबा कुइसिःक् लाङ् वाहप्मा पिसिङ्मा पोःङ्लो॥
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 इङ्गाॽ चोगुङ्बा कुइसिःक्के खिनिॽ के़जोगुम्ल फाॽआङ् कन् कुबिःन् युक्खुङ् पिनिङ्ङाङ् वाॽरो॥
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 इङ्गाॽ से़क्खाए मे़त्निङ्, सेवारोबान् कुन्दाङ्बान्नुःल्ले़ यम्बा मे़ःन्लो, हे़क्क्याङ् इङ्साबान्नाङ् खुने़ॽ के़बाङ्बान्नुःल्ले़ यम्बा मे़ःन्लो॥
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 आल्ल कन् पाःन्हाॽग कुसिङ् के़निःत्तुम्माङ् के़वयिॽ, हे़क्क्याङ् कङ्हाॽ के़जोगुम्ने़ फाॽग्र मुॽइसाबा के़बोःक्खिॽरो॥”
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “इङ्गाॽ खिनिॽ के़रे़क्ले़ लागिग पाःत्तुङ्बा मे़ःन्लो॥ इङ्गाॽ सेःक्निङ्बाहाॽग नुःरिक्काङ् कुसिङ् निःत्निङ्लो॥ कर इङ्गाॽनु सोरिक् चागे़जाबान्ने इङ्गाॽ आदक्ले़ङ्वाओ पोगे़रोफाॽआङ् साम्योसाप्लाःल्ले़ पाःत्तुबान् के़त्लए पोःङ्लो॥
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 कन् पाःन्हाॽग पोःङ्मानुःल्ले़ तगिए खिनिॽ मे़त्निङ्ङाङ् वाॽआरो॥ हे़क्केःल्ले़ कन् पाःन्हाॽ के़त्तिल्ले़ इङ्गाॽ ख्रिस्तआ फाॽआङ् नसाःन् के़जोगुम्लो॥
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 इङ्गाॽ से़क्खाए मे़त्निङ्, आत्तिल्ले़ इङ्गाॽ पाङ्घुङ्सिङ्बाहाॽ लाङ्दाःक्तुसिॽ, खे़ल्ले़ इङ्गाॽ लाङ्दाःक्कारो, हे़क्क्याङ् आत्तिल्ले़ इङ्गाॽ लाङ्दाःक्का, खे़ल्ले़ इङ्गाॽ याप्मि के़बाङ्बे़न् लाङ्दाःक्तुॽरो॥”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 ये़सुरे़ खे़न् पाःन्हाॽ पाःत्तु सुरुआङ् कुयोःम् पुॽरे़र अक्खेलॽरिक् इङ्भोःसुसि, “इङ्गाॽ से़क्खाए मे़त्निङ्, खिनिॽओ थिक्किल्ले़ इङ्गाॽ इङ्ले़क्कारो॥”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 हे़क्केःल्ले़ कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ हाःत्ले़ कुयाःम्बेओ पाःत्तुबाइ लॽरिक् खुनिॽ निङ्वाॽ मये़र ओमे़मे़त्छिङ्॥
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 खे़ङ्हाॽओ ये़सुरे़ साॽरिक् लुङ्माॽ तुक्तुबा कुहुॽसाम्बाधिक् कुबेसाङ् खे़ःम्सिङ्ङाङ् युङे़रो॥
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 सिमोन पत्रुसरे़ खे़न् हुॽसाम्बान् खुने़ॽ हाःप्पे फाॽआङ् सेःन्दोःसे़ॽ लॽरिक् हुक्चाःल्किःल्ले़ मिक्सेःन् पिरुरो॥
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 हे़क्केःल्ले़ खे़न् हुॽसाम्बाल्ले़ ये़सुओ खे़ःम्सिङ्ल सेःन्दोसु, “दाङ्बे खे़ङ्ग हाःत्ने़बे?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 ये़सुरे़ नोगप् पिरुसि, “इङ्गाॽ कन् खरे़ःङ्ङिल्ले़ कुघे़ःङ्ङिन् खोर्याओनिःप्सुङ्ङाङ् पिरुङ्बा मनाःन्ने़रो॥” हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खरे़ःङ्ङिल्ले़ कुघे़ःङ्ङिन् निःप्सुआङ् सिमोनरे़ कुस्साः यहुदा इस्करियोते़न् पिरु॥
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 यहुदाःल्ले़ खे़न् ताःक्तुनामे़ःन्ने माफे़न्साम्मिल्ले़ खे़न् युक्तुरो॥ हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़न् मे़त्तु, “खे़ने़ॽ थे़मा चोःक्मा निङ्वाॽ के़जोगुआङ् वाॽ, खे़न् हाराए चोगे़ॽओ॥”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 कर खे़प्मो चाजाइ के़युङ्बाहाॽरे़ ये़सुरे़ हे़क्के मे़त्तुबा पाःन्निन् थेआङ् कुसिङ् मे़न्निःत्तुन्लो॥
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 यहुदाःङ्ग याङ् याङ्मा सुःक्वा के़गुबा वये़बाल्ले़ साभाङ्जाओ चाहाबा के़जोःक्पा चिगःक्वाहाॽ इङ्मा इग्र याङ्गे़साॽबाहाॽ कुजा हाःप्मासि फाॽआङ् ये़सुरे़ मे़त्तुबाबिला लॽरिक् कुभारे़ निङ्वाॽ मे़इःत्तुरो॥
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 खरे़ःङ्ङिन् चनुमे़ःन्ने यहुदाःन् मुत्थ्रिक् पोगे़आङ् खामाक्लुम्मो लःन्दे़ पेरो॥
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 यहुदाःन् लाःक्कात् लःन्दे़ पेआङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “आल्ल इङ्गाॽ मे़न्छाम्साःल्ले़ आमिमिदिङ् पोःङ्मा ये़म्मिन् त्ये़आङ् वाॽरो हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् खुने़ॽओ मिमिदिङ् पोःङ्लो॥
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् कुस्साःओ मिमिदिङ् पोःङ्ने़ फाॽग्र निङ्वाॽफुसाःल्ले़ कुमिमिदिङ् चोगुॽ, खे़न्नाङ् हाराए मिमिदिङ् चोगुॽरो॥
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 आमिःम् आस्साःसे, इङ्गाॽग खिनिॽनु सप्फारक् वाॽआरो हे़क्क्याङ् खिनिॽ याप्मि के़गोःत्तिॽ कर यहुदि लाम्लोःबाहाॽ मे़त्तुङ्सिङ्बा कुइसिःक्के खिनिॽआङ् मे़त्निङ्, ‘इङ्गाॽ आत्तान् पेःक्का खे़प्मो ताःमा के़न्छुक्तिन्॥’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ आल्ल खिनिॽ लुङ्माॽ तुक्कासिम्मे़ॽ फाॽआङ् इङ्गाॽ कुसङ् इङ्जाःङ् पिनिङ्लो॥ खिनिॽ इङ्गाॽ लुङ्माॽ तुक्निङ्बा कुइसिःक्के लुङ्माॽ तुक्कासिम्मे़ॽओ॥
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 खिनिॽ लुङ्माॽ के़दुक्कासिने़ फाॽग्र खे़न्लाम्मे काक् मे़न्छाम् याप्मिहाॽरे़ खिनिॽ आहुॽसाम्बानिङ् फाॽआङ् कुसिङ् के़म्निःत्तिॽरो॥”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 सिमोन पत्रुसरे़ खुने़ॽ सेःन्दोसु, “दाङ्बे, खे़ने़ॽ आत्तान् के़बेःक्पाबे?” ये़सुरे़ नोगप् पिरु, “इङ्गाॽ आत्तान् पेःक्कार पत्ता आल्लो तिम्मा के़न्छुक्कान्लो, कर याङ्सिग इङ्गाॽ के़दिम्माॽरो॥”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 पत्रुसरे़ सेःन्दोसु, “दाङ्बे, थेआङ् आल्लो तिम्मा मे़सुक्ने़न्बे? खे़ने़ॽ के़लागि इङ्गाॽ आल्लो सिःमासाङ् यारिप् वाॽआरो॥”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ नोगप् पिरु, “खे़ने़ॽ से़क्खाए इङ्गाॽ आलागि सिःमा यारिप् के़वाॽबि? इङ्गाॽ से़क्खा मे़त्ने़ॽ, इङ्वा काःमानुःल्ले़ तगिए खुने़ॽ कुसिङ्मे़निःत्तुङ्ङिन् के़बाःत्तुर सुम्ले़ङ् के़नाॽआरो॥”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.