Atos 9
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NVT
1 कर दाङ्बाल्ले़ कुहुॽसाम्बाहाॽ के़रे़क् से़प्मासि फाॽआङ् सावलरे़ साॽरिक् यङ्मा से़रुसिरो॥ खुने़ॽ मानिङ्वाॽफुसाम्बाल्लो पेआङ् दमस्कसओ के़वाॽबा के़रे़क् दाङ्बाल्ले़ कुलाम् के़दिम्बा मे़न्छुमाॽ ये़म्बित्छाॽहाॽ पुङ्लाधाबा चोःक्मासिआङ् यरुसले़म्मो ताःप्मासि हे़क्क्याङ् खुम्दिङ् पिमासि सुक्तुङ्ल फाॽआङ् दमस्कसओबा यहुदि चुम्लुङ्हिम्मोबा सुहाङ्युक्पाहाॽरे़ लागि सक्इङ्घङ् साप्पाङ्घुसिरो॥
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 — ausente —
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ दमस्कसरे़ कुबेसाङ् के़रे़र पत्छे़ल्ले़ हक्चघत् ताङ्साक्पोलाम् से़न्दाङ्गे़न् ओःत्ति खुने़ॽ कुघिरि ले़क्ते़रो॥
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ खाम्मो हर्गुप् चोःन्दे़आङ् इक्लाधिक् खे़प्सु, “सावलए, सावलए, इङ्गाॽ थेआङ् तुक्खे के़जाःत्ताबाबे?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 सावलरे़ सेःन्दोसु, “दाङ्बे, खे़ने़ॽग हाःत्ने़न्बे?” हे़क्केःल्ले़ अक्खेलॽरिक् नोगप् त्ये़, “इङ्गाॽग तुक्खे के़जाःत्तुर के़वाॽबा ये़सुआरो॥
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 आल्ल खे़ने़ॽ पोगे़ॽआङ् ये़क्यक्को पेगे़ॽ॥ खे़प्मोए खे़ने़ॽ थे चोःक्मा पोःङ् इङ्गाॽ मे़त्ने़ॽरो॥”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 आल्ल सावलनु लाम्दिःक् के़जोःक्पा मनाहाॽ थेआङ् मे़म्बाःत्ते मे़ये़बे़ थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् इक्लाःन् खे़म्माग मे़घे़प्सु, कर हाःत्ताङ् मे़न्निःसुन्लो॥
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 सावले़न्खाम्मोलाम् मुत्थ्रिक् पोगे़, कर कुमिक्किन् हन्दुल्ले़ थेआङ् निःमा मे़सुक्तुन्॥ हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽनु लाम्दिःक् के़जोःक्पाहाॽरे़ कुहुक्को मे़दे़म्सुआङ् मे़उःक्खुर दमस्कसओ मे़देॽरुरो॥
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 हे़क्केलॽरिक् सुम्ये़न् थारिक् थे़माआङ् निःमा मे़सुक्तुन् हे़क्क्याङ् थे़माआङ् मे़जने़न्, मे़धुङुन्लो॥
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 आल्ल दमस्कसओ हननिया मे़प्मनाबा हुॽसाम्बाधिक् वये़॥ खे़न्सुफोओ दाङ्बाल्ले़ अक्खे मे़त्तु, “हननियाए!” हननियारे़ नोगप् पिरु, “थे़माबे, आदाङ्बे?”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 दाङ्बाल्ले़ खुने़ॽ मे़त्तु, “तोःन्दोःन् मे़प्मनाबा लाम्मो यहुदाःल्ले़ कुहिम्मो पेगे़ॽ॥ खे़प्मो तार्ससबा सावल मे़प्मनाबा मनाःन् वाॽबि फाॽआङ् सेःन्दोःसे़ॽ॥ कन् ये़म्मो खुने़ॽ खे़प्मो तुवा चोःक्नु युङ्लो॥
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 खुने़ॽ सुफोओ हननिया मे़प्मनाबा मनाःन् ताआङ् खुने़ॽ याम्मो निःमा सुक्तुनि फाॽआङ् कुहुक्हाॽ कुधे़गेःक्पो ने़स्सुबिरुबा निःसुआङ् वाॽरो॥”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 हननियाःल्ले़ अत्तुर नोगप् पिरु, “कर आदाङ्बे, खे़ल्ले़ग यरुसले़म्मोबा खे़ने़ॽ सेसे के़मनाहाॽ यरिक् तुक्खे चाःत्तुसिबा इङ्गाॽ खे़प्सुङ्ङाङ् वाॽआरो॥
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 हे़क्क्याङ् तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽलाम् युक् खोःसुआङ् खे़ने़ॽओ नसाःन् के़जोःक्पा मनाहाॽ ते़म्मासि फाॽआङ् कप्मोआङ् त्ये़आङ् वाॽरो॥”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 कर दाङ्बाल्ले़ हननियाःन् मे़त्तु, “खे़ने़ॽ पेगे़ॽ! थेआङ्भे़ल्ले़ खे़न् मनाःन् इङ्गाॽ आसेवा चोगुनि फाॽआङ् सेगुङ्ङाङ् वाॽआरो॥ खे़ल्ले़ग थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽ, हाङ्हाॽ, नु इस्राइलिहाॽ आमिङ् इङ्भन् चोगुसिॽरो॥
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 इङ्गाॽ आलागि खे़ल्ले़ आक्खे़न्तुक्खे चामा पोःङ् फाॽआङ् इङ्गाॽ ओसेःन्धाक्तुङ्लो॥”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 हे़क्क्याङ् हननियाःन्खे़न् हिम्मो पेआङ् सावलरे़ कुधे़गेःक्सम्दाङ् कुहुक्हाॽ ने़स्सुआङ् अक्खे मे़त्तु, “आन्साॽ सावलए, दाङ्बा ये़सुरे़ इङ्गाॽ पाङ्घाङ्बारो॥ खुने़ॽग कप्मो दमस्कसओ के़द्ये़र के़बत्छे़ल्ले़ लाम्मो खे़ने़ॽनु ओसेःन्धाक्सिङ्, हे़क्क्याङ् खे़ने़ॽ याम्मो निःमा के़सुक्तुर, सेसेमाङ्ङिल्ले़ कुमुक्साम्मिल्ले़ के़धुक्ल फाॽआङ् पाङ्घाङ्बारो॥”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 खिमो सावलरे़ कुमिक्कोलाम् ङासेःक् हे़क्तङ्बा मक्थ्ये़आङ् खुने़ॽ याम्मो निःमा के़सुक्पा पोःक्खे़॥ खुने़ॽ पोगे़आङ् हननियाःल्ले़ बप्तिस्मा पिरुरो॥
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुजा चआङ् कुसक्मा त्ये़रो॥ सावलरे़ दमस्कसओ सुनाइङ् से़ःसुॽ सावले़न्कुभा ये़न् थारिक् दमस्कसओबा नसानिबाहाॽनु वये़॥
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 खुने़ॽ खे़प्मो यहुदि चुम्लुङ्हिम् हे़ङ्घाःत्ति पेआङ् ये़सुःन् निङ्वाॽफुसाःरो फाॽआङ् खिमो इङ्भन् चोःक्मा हेःक्तुरो॥
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ पाःत्तुबा पाःन् के़घे़म्बा काक् मनाहाॽरे़ खुनिॽ निङ्वाॽ मये़आङ् अक्खेलॽरिक् मे़मे़त्छिङ्, “यरुसले़म्मो ये़सुःन् नसाःन् के़जोःक्पा मनाहाॽ हम् के़जोःक्पे़न्बाकन् मनाःन् मे़ःम्बि? हे़क्क्याङ् तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽरो ते़म्मा तेॽमासि फाॽआङ् कप्मोआङ् त्ये़बाग मे़ःम्बि?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 कर सावलरे़ आल्लसाङ् मुक्साम् कुधिम्बा इङ्भन् से़ःसुर पेआङ् दमस्कसओ के़वाॽबा यहुदिहाॽ, ये़सुःन्ने निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ सेःन्दुबा ख्रिस्तरो फाॽआङ् याःन्दुसिरो॥ हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ नोगप्पे पिमा मे़न्छुक्तुन्लो॥
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 हे़क्क्याङ् यरिक् ये़म् एगाङ् खे़प्मोबा यहुदिहाॽरे़ सावले़न् से़प्मा फाॽआङ् इङ्मे़दङ्घु,
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 कर कन् पाःन्निन् सावलरे़ निङ्वाॽ खोःसुरो॥ हे़क्क्याङ् खे़न् मनाहाॽरे़ से़न्दिक् ले़न्दिक् खुने़ॽ ते़म्माआङ् से़प्मा फाॽआङ् ये़क्यक्कोबा पयम् लाम्धेःप्हाॽओ मे़सुगुरो॥
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 कर थिक् से़न्दिक् सावलरे़ कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ खुने़ॽ साप्पोओ मे़याक्तुआङ्ये़क्यक्किल्ले़ लुङ्धाक् लाःक्कात् इदाःक्किल्ले़ मे़भोःन्दु मे़धासुआङ् मे़घे़त्तु मे़देःसुरो॥
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 सावले़न्यरुसले़म पेआङ् खे़प्मोबा हुॽसाम्बाहाॽनु सोरिक् वाॽमा निङ्वाॽ चोगु, कर खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ साॽरिक् मे़गिरु हे़क्क्याङ् खुने़ॽ हुॽसाम्बा फाॽआङ् कुनासाॽमाए मे़न्छुक्तुन्लो॥
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 कर बरनाबासे़न्त्ये़आङ् सावले़न् सेःक्युक्मिबाहाॽरो तारुआङ् आक्खेलॽरिक् सावलरे़ दमस्कस पेःक्मा लाम्मो दाङ्बान् तुमु हे़क्क्याङ्दाङ्बान् खुने़ॽनु पारे़, हे़क्क्याङ् आक्खेलॽरिक् दमस्कसओ मे़ङ्गिए ये़सुरे़ कुयाःम्बेओ सावलरे़ इङ्भन् से़ःसु के़लॽबान् काक् चे़क्तुसिरो॥ खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ मे़दाःक्तुरो॥
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 हे़क्क्याङ् सावले़न् खे़ङ्हाॽनु सोरिक् वाॽमा हेःक्ते़आङ् यरुसले़म खाराक् दाङ्बाल्ले़ कुमिङ्ङो मे़ङ्गिए इङ्भन् चोगुरो॥
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 हे़क्क्याङ् ग्रिक के़बाःप्पा यहुदिहाॽनुआङ् पाःन्धक्ते़, कर खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ से़प्मा फाॽआङ् लाम् मे़गोःत्तुर मे़वये़॥
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 कन् पाःन्निन् वेॽ नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽरे़ मे़घे़प्सुआङ् खुने़ॽ सिजरियाओ मे़देॽरु॥ हे़क्क्याङ् खे़प्मोलाम् सावले़न्तार्सस ये़क्यक् ले़प्माङ् वालाधालाम् मे़बाङ्घु मे़देःसुरो॥
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 हे़क्क्याङ् यहुदिया, गालिल, नु सामरियाओस्मा सेसेहुप्लक्हाॽओ निङ्घुम् पोःङ्मा चक् थ्ये़आङ् ये़म्ये़म्वा त्ये़॥ खे़ङ्हाॽरे़ दाङ्बान् साॽरिक् इङ्धाःङ् मे़बि, हे़क्क्याङ् सेसेमाङ्ङिल्ले़ आःन्छिङ्मा पिरुसिआङ् नसाःन्नो के़धुम्बा मे़बोःक्खे़र खे़ङ्हाॽ मे़बोःरे़र मे़बेरो॥
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 हे़क्क्याङ् पत्रुसे़न् लाम्दिःक् चोगे़र लिद्दाबा नसानिबाहाॽआङ् साॽरुसिरो॥
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 खे़प्मो एनियास मे़प्मनाबा तङ्बे ये़त्छिआङ्धो (८) लङ्ले़ःङ् तुक्माल्ले़ तरुआङ् ने़त्नाओरक् के़ने़बा मनाःन् तुमु॥
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 पत्रुसरे़ खे़न् मे़त्तु, “एनियासे, ये़सु ख्रिस्तरे़ के़वेःन्लो॥ पोगे़ॽआङ् के़ने़त्नाःन् फोःक्खे़ॽओ!” खिमो खे़न् मुत्थ्रिक् पोगे़॥
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 हे़क्क्याङ् लिद्दा ये़क्यक्को नु सारोन ते़म्बेॽओ के़वाॽबा यरिक् मनाहाॽरे़ खे़न् मनाःन् वेःत्ते़बा मे़निःसुआङ् दाङ्बा ले़प्माङ् मे़हिसिङ्लो॥
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 हे़क्क्याङ् जोप्पा ये़क्यक्को तबिता मिङ् के़वाःप्मा हुॽसाम्मा थिक् वये़॥ (खे़ल्ले़ कुमिङ् ग्रिक्को दोरकास वये़–खे़न् फाॽइन् पे़ःङ्वा पोःङ्लो॥) खे़न् सदादिङ् वेॽहाॽरे़ लागि नुःबा याःम्बक् के़जोःक्मा नु याङ्गे़साॽबाहाॽ के़भाॽमा वये़रो॥
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 खुने़ॽ खे़न् ये़म्मो तुगे़आङ् स्ये़, हे़क्क्याङ् कुधक्किन् वामे़हप्तुआङ् थोःस्मा याक्फाओ मे़देॽरुआङ् मे़ने़स्सुरो॥
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 जोप्पा ये़क्यक्किन्लिद्दा ये़क्यक्लाम् मे़माःक्खे़न्, हे़क्केःल्ले़ हुॽसाम्बाहाॽरे़ पत्रुसे़न् लिद्दाओ वाॽ के़लॽबा मे़घे़प्सुआङ् ने़प्फु मनाहाॽ कुलाःसे़ मे़बाङ्घुसिरो॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ पेसे़त्छिआङ् पत्रुसे़न्, “आदाङ्बे, हाराॽ जोप्पाओ फे़रे़ॽओ,” मे़त्ते़छुर पेलि फाक्ते़त्छुरो॥
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ पत्रुसे़न्नाङ् यारिप् पोःक्खे़आङ् खे़ङ्हाॽनु जोप्पाओ पे॥ हे़क्क्याङ् खे़प्मो के़रे़नुमे़ःन्ने खुने़ॽ थोःस्मा याक्फाओ मे़देॽरु॥ खे़प्मो मेमेदुमाहाॽ पत्रुसरे़ कुघिरि मे़ये़बे़आङ् दोरकासरे़ कुहिङ्वे़त् वये़ल्ले़ तयुबा तेःप्फुङ्हाॽ ओसेःन्मे़धाक्तुर मे़हाबे़॥
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 पत्रुसे़न् पेआङ् खे़प्मोबा के़रे़क् मनाहाॽ याक्फालाम् लाःक्कात् पाङ्घुसि हे़क्क्याङ् खुने़ॽ थुङ्बोहजॽ युङ्सिङ्ङाङ् तुवा चोगुआङ् खे़न् के़सिःमा ले़प्माङ् हिसिङ्ङाङ् मे़त्तु, “तबिताए, पोगे़ॽओ॥” खे़ल्ले़ कुमिक्हाॽ हन्दु, हे़क्क्याङ् पत्रुसे़न् निःसु हे़क्क्याङ् पोगे़आङ् युङ्सिङ्लो॥
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 पत्रुसरे़ कुहुक्को ते़म्सुआङ् ये़प्सु हे़क्क्याङ् मेमेदुमाहाॽ नु वेॽ नसानिबाहाॽ पत्रुसरे़ उःत्तुसिआङ् खे़न् हुक्सुप्तुसिरो॥
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 हे़क्क्याङ् जोप्पा खाराक् कन् पाःन्निन् मनाहाॽरे़ निङ्वाॽ मे़घोःसुआङ् यरिक्ले़ दाङ्बान् नसाःन् मे़जोगुरो॥
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 पत्रुसे़न् जोप्पाओ कुभा ये़म् से़होबाल्ले़ याःम्बक् के़जोःक्पा सिमोनरे़ कुहिम्मो याःक्ते़रो॥
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.