Atos 27
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs NVT
1 आल्ल आनिगे़ इतालिले़प्माङ् वालाम्दिःक् चोःक्मा पोःङ् के़लॽबा निङ्वाॽ निःन्धो पोःक्खे़॥ खे़ङ्हाॽरे़ पावल नु वेॽ पुङ्लाधाबाहाॽ पयम् हाङ्ङिल्ले़न् तुरा मे़प्मनाबा तुरारे़न् थक्तुम्बा जुलियसरे़ कुहुक्को लक्पे़न्मे़बिरुसिरो॥
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 हे़क्क्याङ् आनिगे़ एसियास्मा ते़ङ्गप्पोबा वागप्खेःङ्हाॽ ले़प्माङ् वालाम्दिःक् चोःक्मा यारिप् के़बोःङ्बा आद्रामितेनसलाम् के़भे़म्बा वालाधाओ लाःप्मनाआङ् लाम्दिःक् चोःक्मनारो॥ आनिगे़ नु थिस्सलोनिकालाम् के़दाःबा अरिस्तार्खस मे़प्मनाबा मे़सेदोनियालि नसानिबा चुम्धिक्काङ् वये़रो॥
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 हे़क्क्याङ् कुदाःन्दिक्मा आनिगे़ सिदोन्नो के़प्मनाआङ् थक्तुम्बा जुलियसे़ल्ले़ पावले़न् लुङ्माॽ तुक्तुआङ् कुन्देःङ् कुन्जुम्हाॽनु तुम्मा हे़क्क्याङ् चाहाबा के़जोःक्पा चिगःक्वा तङ्गाम् चोःक्मा ते़न्दिङ् पिरुरो॥
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 खे़प्मोलाम् आनिगे़ तगि पोःङ्मनार पेःक्मना कर सुरित् केजङ्ङिन् आनिगे़ तक्ले़ङ्वा ले़प्माङ्लाम् हुःरे़बाल्ले़ चोगुल्ले़ खे़न् सुरित्मान्नु से़ःप्सिङ्मा फाॽआङ् आनिगे़ सैप्रस वागप्खाम्मिल्ले़ थोहाङ्ले़प्माङ्नु कुया कुया पोःङ्मनार पेःक्मनारो॥
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 हे़क्क्याङ् सिलिसिया नु पाम्फिलिया ते़ङ्गप्रे़ कुयाओ पोःङ्म्नार पेःक्मनाआङ् लिसिया थुम्मोबा मइरा पाङ्जुम्मो के़प्मनारो॥
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 खे़प्मो थक्तुम्बे़ल्ले़ मिस्रस्मा अले़क्जे़न्द्रियालाम् के़भे़म्बाआङ् इतालि ले़प्माङ् लाम्दिःक् चोःक्मा यारिप् के़बोःङ्बा वेॽ वालाधाःन् खोःसु, खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ आनिगे़ खे़प्मो चत्छिङ्मनारो॥
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 हे़क्क्याङ् खे़प्मोलाम् यरिक् ये़न् नङेःक्काङ् वालाम्दिःक् चोःक्मनार पयम् तुक्खेनु निदस मे़प्मनाबा ये़क्यक्किल्ले़ कुबेसाङ् के़प्मनारो॥ हे़क्क्याङ् खे़प्मोलाम् इतालि ले़प्माङ् पेःक्मा सुरित् केजङ्ङिल्ले़ मे़बिरिगे़न्बाल्ले़ चोगुल्ले़ क्रेत मे़प्मनाबा वागप्खाम्समा सालमोनेनु लाङ्गे़त् ले़प्माङ् पोःङ्मनाआङ्
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 क्रेतरे़ लाङ्गे़त् पिसाङ् कुया कुया पोःक्खिगे़र पयम् तुक्खेवानु आनिगे़ लसिया पाङ्जुम्मिल्ले़ कुबेसाङ्बा “से़ःप्सिङ्दे़न्” मे़प्मनाबा ते़न्नो के़प्मनारो॥
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 खे़ङ्हाॽ वालाम्दिःक् चोःक्मा मे़सुसे़बाल्ले़ चोगुल्ले़, हे़क्क्याङ् सुरित् केजङ् हुःमा ये़म्मिन् निःत्ताङ्ङे त्ये़र पत्छे़बाल्ले़, खे़प्मोनु तगि लाम्दिःक् चोःक्मा किप्मा के़घुःबा पोःक्खे़आङ् वये़॥हे़क्केःल्ले़ पावलरे़ वादोचाःक्पाहाॽ सुजा पिरुसि,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “आदाङ्बासे, आल्ल तगिबा वालाम्दिःक् चोःक्मा किप्मा के़घुःबा पोःक्खे़बा निःसुङ्लो॥ चक्मे़ल्लॽए वालाम्दिःक् आजोगुम्ने़ फाॽग्र, वालाधा नु वागक्रे़ पयम् इम्मोःक्लक् मे़ःन्, कर आनिॽआङ् सिःमा आसुक्लो॥”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 कर थक्तुम्बे़ल्ले़ पावलरे़ पाःत्तुबा पाःन्निन्नुःल्ले़आङ्वादोयुक्पे़न् नु वादोदाङ्बाल्ले़ लाम्दिःक् चोगि लॽरिक् पाःत्ते़त्छुबा पाःन्नोए निङ्वाॽ पिरुरो॥
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 कन् ते़न्निन् चुङ्वाःम्माओ वाॽमा नुःबा मे़जोगे़म्बाल्ले़ चोगुल्ले़ यरिक्दङ्बा मनाहाॽ लाम्दिःक् चोःक्माआङ् फोनिक्स ये़क्यक्को के़प्माआङ् चुङ्वाःम्माओ वाॽमा निङ्वाॽ मे़जोगुरो॥ खे़न् वागप्खे़ःङ्ङिङ्ग क्रेतस्मा थाङ्गे़त् नाम्धा नु लाङ्गे़त् नाम्धा ले़प्माङ् तक्के़मे़प्पा नुःबा वागप्खेःङ्चोगे़रो॥
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 लाङ्गे़त् पिसाङ्लाम् ये़म्ये़म्गे़न् सुरित् केजङ् हुःमा हेःक्ते़आङ् वादोचाःक्पाहाॽरे़ कङ्ग वालाम्दिःक् चोःक्मा नुःबा मिक्सेःन्लो फाॽआङ् निङ्वाॽ मे़इःत्तु॥ हे़क्क्याङ् वादोखे़ःक्चुरिन् मे़उःक्खुआङ् क्रेतरे़ लाङ्गे़त् पिसाङ्लाम् कुया कुया मे़बोःक्खे़र नाम्धा पिसाङ् ले़प्माङ् लाम्दिःक् चोःक्मा मे़हेःक्तुरो॥
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 कर हाराए खे़प्मो “थाङ्गे़त्-नाम्गे़न्” मे़प्मनाबा इधुगे़बा सुरित् केजङ्ङिन् वागप्खाम्लाम् किप्मा खुःसे़र हुःमा हेःक्ते़रो॥
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 खे़ल्ले़ वालाधाःन् हिप्तुआङ् सुरित् केजङ् के़हुबा ले़प्माङ् तगि पोःमा के़साक्पा पोःक्खे़आङ् वालाधाःन् आनिगे़ सुरित् केजङ्ङोए ले़प्मनादेमनारो॥
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 हे़क्क्याङ् आनिगे़ काउदा मे़प्मनाबा चुक्सा वागप्खाम्मिल्ले़ कुयाओ इःम्सिङ्मनार पेःक्मना॥ खे़प्मो वालाधाःन् फे़त्लाआङ्निःम्मिल्ले़ से़ःप्सिङ्से़ ओगप् चोःक्मनाबा खःङ्बेहाॽ आनिगे़ सुक्मे़न्छुक् च्वाःत्तोलाम् थो उःक्खुम्बे़आङ् इघेःङ्मनाआङ्ताङ्मनारो॥
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् थो मे़उःक्खुआङ् वालाधाःन् मे़यःने़न्ल फाॽआङ् कुसिगाङ्लाम् इदाःक्किल्ले़ चिगे़क् चिगे़क् इमे़घेःक्खुरो॥ सिरतिसमे़प्मनाबा ये़ःङ्घा वाजिम्बेओ आधाः फाॽआङ् मे़गिसे़आङ् यम्बा वादोसारिःन् यो मे़धाःसु॥ हे़क्क्याङ् सुरित् केजङ् हुरे़बा ले़प्माङ् वालाधाःन् मे़ले़रु मे़देःसुरो॥
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 चक्मे़ल्लॽए सुरित् केजङ् किप्मा खुःसे़र हुरे़र ने़स्से़॥ खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ कुदाःन्दिक्मो खे़ङ्हाॽरे़ वागक्हाॽ च्वाःत्तो लाप्फुमा मे़हेःक्तुरो॥
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 कुआत्छे़न्दाःन् वालाधाःन् याङ्याङ् चोःक्मा फाॽआङ् याम्मो खे़ङ्हाॽरे़ वादोसामाहाॽच्वाःत्तो आबाङे लाप्मे़भुसुरो॥
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 यरिक् ये़न् थारिक् किप्मा खुःसे़र सुरित् केजङ्ङिन् हुरे़र ने़स्से़बाल्ले़ चोगुल्ले़ लाम् के़लोःबा खेसेॽ, नाम् थेआङ् आनिगे़ निःमा मे़सुक्तुम्बे़न्नाङ्लो॥ हे़क्केःल्ले़ आहिङ् के़लॽबा निङ्साङ्ङाङ् माःमनादेःमनारो॥
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 वालाधाओबा मनाहाॽ चा मे़न्जाएबा यरिक् ये़न् पोःक्खे़आङ् वये़बाल्ले़ पावले़न्खुन्छिॽ लुम्मो ये़म्सिङ्ङाङ् अक्खे मे़त्तुसि, “आदाङ्बासे, आबाःन् के़घे़प्सुम्माङ् क्रेतलाम् आन्धासिङ्ङिन्निल्ले़ग अक्खेलॽरिक् इम्मोःक् मे़बोःक्खे़म्बारो॥
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 कर आल्ल हाङ्हाङ् लॽरे़म्मे़ॽ फाॽआङ् पेलि फाक्निङ्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ आनिॽग लत्थिक्काङ् आन्छिःने़न्लो, कर कन् वालाधाःन्लक् इम्मोःक् पोःङ्लो॥
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 इङ्गाॽ सेवा चोगुङ्बा निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुमाङ्लाइङ्बे़न् आन्दे़ःन् से़न्दिक् इङ्गाॽनु ओसेःन्धाक्सिङ्ङाङ्
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 अक्खे मे़त्ताङ्, ‘पावलए, मे़गिसे़न्ने़ॽओ, खे़ने़ॽग सिजरले़ कुदगि खासे़न् लोःन्छिङ्से़ ये़प्माए पोःङ्लो॥ हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खे़ने़ॽनु लाम्दिःक् के़जोःक्पाहाॽआङ् हिङ्घुसिॽरो॥’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ आदाङ्बासे, हाङ्हाङ् लॽरे़म्मे़ॽओ! इङ्गाॽग निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नसाःन् चोगुङ्लो॥ हे़क्क्याङ् इङ्गाॽ मे़त्ताङ्बा कुइसिःक् के़त्लो॥
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 हे़क्केसाङ् आनिॽग कुभा वागप्खाम्मो आहाक्सिङ्लो॥”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 खाम्दोलुम् वरक्को सुरित् केजङ्ङिल्ले़ याप्मि मुःत्ते़बा थिक्-लि (१४) ये़न् पोःक्खे़ चुरे़आङ् वये़रो॥ से़त्लुम्भक्ते़ल्ले़ वादोचाःक्पाहाॽरे़ लाजेॽरे़ कुबेसाङ् मे़गे़रे़बा निङ्वाॽ मे़घोःसुरो॥
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ च्वाःत्तिल्ले़ कुभिःम्मे़न् आक्खे़म्म्याक् ने़बे फाॽआङ् लुङ्ङिन् इदाःक्किल्ले़ इमे़घेःक्खुआङ् च्वाःत्तो मे़धासुआङ् मे़सिःक्तुल्ले़ हुक्सिक् ये़त्किप् (८०) मे़घोःसु॥ हे़क्क्याङ् सप्फाङ् मे़सिःक्तुल्ले़ हुक्सिक् तुक्किप् (६०) मे़घोःसुरो॥
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ कुयाओबा पयम् लुङ्ङो आदोःक्पिला फाॽआङ् साॽरिक् मे़गिसे़आङ् वालाधाःल्ले़ कुएःक्ले़प्माङ्नु लिसि वादोखे़ःक्चुरिहाॽ मे़धासुआङ् आल्ल हारा खाओःत्निरो फाॽआङ् तुवा चोःक्मा मे़हेःक्तुरो॥
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 हे़क्क्याङ् वादोचाःक्पाहाॽरे़ वालाधाल्ले़न् तक्ले़प्माङ्नु वादोखे़क्चुरिहाॽ के़धाःबा मे़लाम्सिङ्ल खे़त्छिङ्मा फाॽआङ् खःङ्बेन् यो च्वाःत्तो थाःमा मे़हेःक्तुरो॥
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 कर पावलरे़ थक्तुम्बा नु थक्सुबाहाॽ मे़त्तुसि, “कन् वादोचाःक्पाहाॽ कन् वालाधाओ मे़न्याःक्ने़न्ने़ फाॽग्र खिनिॽ के़न्हिङ्ङिन्लो॥”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ थक्सुबाहाॽरे़ खःङ्बेन् के़भोःम्बाआङ् के़बप्पा इदाःक्हाॽ मे़घक्तु मे़देःसुआङ् खःङ्बेन् च्वाःत्तो मे़ले़रु मे़देःसुरो॥
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 आल्ल खाओःत्ते़र पत्छे़ल्ले़ पावलरे़ खे़ङ्हाॽ कुजासिक् चे़म्मे़ॽ फाॽआङ् पेलि फाक्तुसि, “खिनिॽग के़गिसिबाल्ले़ चोगुल्ले़ थेआङ् मे़न्जाए के़वयिबा थिक्-लि (१४) ये़न् पोःक्खे़॥
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 हिङ्मारे़ लागि थेइग चामाए पोःङ्, हे़क्केःल्ले़ चाजे़म्मे़ॽ फाॽआङ् पेलि फाक्निङ्लो॥ खिनिॽ थे़गेःक्इधिक्काङ् थेआङ् मे़बोःङ्ने़ल्लो॥”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 पावलरे़ हे़क्के मे़त्तु सुरुसिआङ् कुभा खरे़ःङ् खप्सुआङ् के़रे़क्ले़ खुनिॽ तगि निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नोगे़न् पिरुर चामा हेःक्तुरो॥
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 खे़ङ्हाॽ काक् हाङ्हाङ् मे़लॽरे़आङ् चाजामा मे़हेःक्तु॥
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 आनिगे़ वालाधाओ किप्थिक् ने़त्छिआङ् नु-तुक् (२७६) मनाहाॽ याक्मनारो॥
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 के़रे़क्ले़ खुनिॽ खाघा चा मे़जआङ् वालाधाःन् याङ् याङ् चोःक्मा फाॽआङ् सि-जाहाॽ च्वाःत्तो लाप्मे़भुसुरो॥
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 हे़क्क्याङ् नाम्बिन्दे़आङ् वादोचाःक्पाहाॽरे़ वारक् कुयाओबा ये़ःङ्घा ते़न् मे़निःसु, कर लाजेॽइन् कुसिङ् मे़न्निःत्तुन्॥ हे़क्क्याङ् कुयाओ तेॽमाआङ् के़लुम्सिङ्बाआङ् के़ने़बा ये़ःङ्घाओ वालाधाःन् हाक्मा निङ्वाॽ निःन्धो मे़जोगुरो॥
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ वादोखे़ःक्चुरि इदाःक्हाॽ मे़घक्तुआङ् वरक्को मे़निःबे़ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ कुदोःम्मा कुहिमा सिङ्ङिन् के़धम्बाआङ् के़बप्पा इदाःक्हाॽआङ् मे़भाःक्खु मे़देःसुरो॥ खे़ङ्हाॽरे़ वादोसारिःन् मे़भाःक्खुआङ् मे़भोःन्दु॥ हे़क्केलॽरिक् सुरित्माल्ले़ वालाधाःन् मुःत्तुर कुयाओ तेॽरुरो॥
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 कर वालाधाःल्ले़न् तक्ले़प्माङ्बे़न् वरक्किल्ले़ कुयाओ के़लुम्सिङ्बाआङ् के़ने़बा ये़ःङ्घाओ साॽरिक् हाक्सिङ्ङाङ् मुम्माआङ् मे़न्छुक्मना पोःक्खे़, हे़क्क्याङ् एःक्ले़प्माङ्बान् वाभे़ल्ले़ङ्ङिल्ले़ हिप्तुआङ् यम्मा हेःक्ते़रो॥
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 थक्सुबाहाॽरे़ पुङ्लाधाबाहाॽ वामे़जाःक्काङ् मे़घे़त्छिङ् मे़बेःक् फाॽआङ् से़प्मासि निङ्सेःक् मे़जोगु॥
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 कर थक्तुम्बाल्ले़ पावले़न् ताङ्से़ःप्मा फाॽआङ् माॽरुआङ् वाजाःक्मा के़ले़बाहाॽ तगि मे़बिन् मे़धानिआङ् वामे़जाःक्काङ् कुयाओ मे़बेःक्नि हे़क्क्याङ्
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 वाजाःक्मा मे़ल्ले़ःमनाबाहाॽ सिङ्भे़ल्ले़क् नु के़यम्बा वालाधा सिङ् हे़प्मो मे़घिम्सिङ्ङाङ् वामे़जाःक्ल कुयाओ मे़बेःक्नि फाॽआङ् इङ्जाःङ् पिरुसि॥ हे़क्केलॽरिक् के़रे़क् थेआङ् मे़म्बोःङ्ङे आनिगे़ कुयाओ के़प्मनारो॥
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.