Atos 22
Limbu NT (Devangari Script) (LIF_DEV) vs VC
1 “आदाङ्बासे, आम्भुॽ आन्साॽसे, खिनिॽ तगि पाःत्तुङ्बा आनाङ्सिङ्मा आबाःन्निन् खे़प्से़म्मे़ॽओ॥”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 अक्खेलॽरिक् हिब्रु पाःन्नो खुने़ॽ पारे़बा मे़घे़प्सुआङ् काक् स्वाःत् मे़बोःक्खे़रो॥ हे़क्क्याङ् पावलरे़ अक्खे मे़त्तुसि,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “इङ्गाॽ सिलिसियास्मा तार्सस्सो सागे़वाःन्छिङ्बा यहुदिआरो, कर बा कप्मो यरुसले़म्मोए थाङ्बे़न् के़राङ्ङाङ् तुत्तुगे़न् तुम्म्याङ्हाङ् सिक्साम्बा गमालियलरे़कुहुॽसाम्बा पोःक्खाङ्लो॥ हे़क्क्याङ् इङ्गाॽ साम्योथिम् नु आनिॽ पाधे़बाहाॽरे़ मे़नाःत्तु मे़युरुबा साक्थिम्हाॽ कप्मो हुॽसिङ्ङाङ्लो॥ आइन् खिनिॽ हे़क्केए इङ्गाॽआङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् इङ्धाःङ् पिमा कुसिक् के़सम्बा वयाङ्लो॥
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खे़न् दाङ्बाल्ले़ कुलाम् के़दिम्बाहाॽ सिःमे़न् थारिक् तुक्खे चाःत्तुङ्सिङ्, हे़क्क्याङ् मे़न्छुमाॽ ये़म्बित्छाॽहाॽ ते़म्सुङ्सिङ्ङाङ् पुङ्ला हिम्मो साक्तुङ्सिङ्लो॥
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 मानिङ्वाॽफुसाम्बा नु काक् ये़जुम्भोबा मनाहाॽरे कन् पाःन्निन् कुसिङ् मे़निःत्तुआङ् मे़वाॽरो॥ खे़ङ्हाॽलाम् इङ्गाॽ दमस्कसओ के़वाॽबा यहुदि फुॽनुसाॽहाॽरे़ खुनिॽ ते़म्मा युक् के़बिबा सक्इङ्घङ्हाॽआङ् खोःसुङ्ङाङ् इङ्गाॽ खे़प्मो कन् ये़सु ख्रिस्ते़न्नसाःन् के़जोःक्पा मनाहाॽ यरुसले़म्मो ते़म्मा ताःप्मासिआङ् खुम्दिङ् पिमासि फाॽआङ् दमस्कसओ पेगाङ्लो॥
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 हे़क्केलॽरिक् इङ्गाॽ लाम्दिःक्को पेगाङ्ल पत्छाङ्ङिल्ले़ दमस्कस कुबेसाङ् के़राङ्ङिल्ले़ ले़न्दिक् पोःक्खे़र पत्छे़, खे़प्मो हक्चघत् ताङ्साक्पोलाम् इङ्गाॽ आघिरि से़न्दाङ्गे़न् ओःत्तिःन् ले़क्ते़रो॥
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 इङ्गाॽ खे़प्मो हर्गुप् चोःन्दाङ्ङिल्ले़ अक्तङ्बा इक्लाधिक् खे़प्सुङ्, ‘सावलए, सावलए, इङ्गाॽ थेआङ् तुक्खे के़जाःत्ताबाबे?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 हे़क्क्याङ् इङ्गाॽआङ् सेःन्दोसुङ् ‘खे़ने़ॽग हाःत्ने़बे, आदाङ्बे?’ हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽ नोगप् पिराङ्, ‘इङ्गाॽग तुक्खे के़जाःत्तुर के़वाॽबा नासरतबा ये़सुआरो॥’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 खे़प्मो इङ्गाॽनु सोरिक् लाम्दिःक् के़जोःक्पा मनाहाॽरे़ से़न्दाङ्गे़न् ओःत्तिःङ्ग मे़निःसु, कर इङ्गाॽनु के़बाःप्पा इक्लाःन् मे़घे़प्सुसाङ् कुसिङ् मे़निःत्तुन्लो॥
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 इङ्गाॽ याम्मो सेःन्दोसुङ्, ‘आदाङ्बे, आल्ल इङ्गाॽ थे चोगुङ्बाबे?’ हे़क्क्याङ् दाङ्बाल्ले़ मे़त्ताङ्, ‘पोगे़ॽआङ् दमस्कसओ पेगे़ॽ॥ खे़प्मो खे़ने़ॽ चोःक्मा के़बोःङ्बा पाःन्हाॽ कुभारे़ के़म्मे़त्लो॥’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 खे़न् से़न्दाङ्गे़न् ओःत्तिःन् ले़क्ते़बाल्ले़ आमिक्किन् चे़मुआङ् खानिःमा मे़न्छुक्के मिक्फःम्बा कुइसिःक् पोःक्खाङ्लो॥ हे़क्केःल्ले़ इङ्गाॽनु सोरिक् लाम्दिःक् के़जोःक्पा आन्देःङ् आन्जुम्हाॽरे़ आहुक्को मे़दे़म्साङ्ल दमस्कसओ मे़गे़त्ताङ्लो॥
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 हे़क्क्याङ् खे़प्मो हननिया मे़प्मनाबा आनिॽ यहुदि साम्योथिम् के़नाःप्पा के़इःप्पा साम्योनिबा मनाधिक् आदुम्से़ त्ये़॥ खे़ङ्ग दमस्कसओ के़वाॽबा काक् यहुदिहाॽरे़ मिङ्सो इङ्धाःङ् मे़बिरुबा मना वये़रो॥
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 खुने़ॽ इङ्गाॽ वयाङ्बा ते़न्नो त्ये़आङ् अक्खे मे़त्ताङ्, ‘नुसाॽ सावलए, आल्लो खे़ने़ॽ याम्मो निःमा के़सुक्पा पोःक्खे़ॽओ,’ हे़क्क्याङ् इङ्गाॽ खिमो खुने़ॽ निःमा सुक्तुङ्लो॥
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 खे़ल्ले़ मे़त्ताङ्, ‘खे़ने़ॽग आनिॽ सुधे़बा ताक्थे़बाहाॽरे़ खुनिॽ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिङ्वाॽ कुसिङ्निःप्मा, साम्योनिबा कुमना ये़सुःन् निःमा हे़क्क्याङ् खुने़ॽ पाःत्तुबा पाःन् खे़म्मा फाॽआङ् के़सेगे़आङ् के़वाॽरो॥
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 खे़ने़ॽ के़निःसुबा नु के़घे़प्सुबा पाःन्हाॽरे़न् काक् मनाहाॽओ कुदोःन्दि के़बोःङ्लो॥
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 आल्ल थेःन् के़हाङ्घुबाबे? पोगे़ॽआङ् बप्तिस्मा पोःक्खे़ॽ, हे़क्क्याङ् ये़सुःन्नसाःन् चोगे़ॽआङ् के़लायोलाम् सेसे पोःक्खे़ॽओ॥’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 हे़क्क्याङ् इङ्गाॽ यरुसले़म्मो याम्मो नुःक्खाङ् पेगाङ्ङाङ् माङ्हिम्मो तुवा चोःक्कि युङाङ्ङिल्ले़ इङ्गाॽ सुफो निःसुङ्लो॥
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 खे़प्मो दाङ्बाल्ले़ इङ्गाॽ अक्खे मे़त्ताङ्लो, ‘यरुसले़मलाम् हारा लाःक्कात् लःन्दे़ पेगे़ॽ, थेआङ्भे़ल्ले़ कप्मोबा मनाहाॽरे़ इङ्गाॽ आयाःम्बेओ खे़ने़ॽ के़बिरुबा तोःन्दिन् मे़न्दाःक्तुन्लो॥’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 हे़क्केःल्ले़ इङ्गाॽ खुने़ॽ मे़त्तुङ्, ‘आदाङ्बे, इङ्गाॽ यहुदि चुम्लुङ्हिम्हाॽओ पेगाङ्ङाङ् खे़ने़ॽ नसाःन् के़जोःक्पा मनाहाॽ ते़म्सुङ्सिङ्ङाङ् लःप्सुङ्सिङ् हे़क्क्याङ् पुङ्लाहिम्मो साक्तुङ्सिङ्बा पाःन्हाॽग खे़ङ्हाॽरे़ मे़निःसुरो॥
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 हे़क्क्याङ् स्तिफनसे़न् मे़से़रुल्ले़ इङ्गाॽग तोःन्दि पोःक्खाङ्ङाङ् खे़न् पाःन्निन् ते़न्दिङ् चोगुङ्ङाङ् खे़न् मना के़से़प्पाहाॽरे़ खुनिॽ चाङ्देःत्हाॽ कोसुङ्ल ये़बाङ्लो॥’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 कर दाङ्बाल्ले़ इङ्गाॽ मे़त्ताङ्, पेगे़ॽ, ‘थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ने़ॽ माःङ्घा माःङ्घा थारिक् थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽरो आयाःम्बेओ इङ्भन् चोःक्से़ पाङ्ने़ॽरो॥’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 कन् पाःत्तुर थारिक् मनाहाॽरे़ पावलरे़ कुबाःन्निन् मे़घे़प्सुरो, कर थिम्मे़न्दङ् सुवाङ् लॽरिक् पाःन्सुत्लाःन् पाःत्तुनामे़ःन्ने खे़ङ्हाॽ मे़अःक्ते़र अक्खे लॽमा मे़हेःक्ते़, “कन् से़प्माए पोःङ्! आल्ल कन् मनाःन् कुहिङ्वे़त् ले़प्मा मे़नुॽने़न्लो!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 अक्खेलॽरिक् सिक्किल्ले़ आबाङे खुनिॽ सुङ्घेःक्वाहाॽ मे़धे़ःक्खुर खाम्हिःक्हाॽ थो मे़से़ःसुर मे़अःक्ते़॥
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 आल्ल रोमि थक्पे़बाल्ले़ कन् निःसुआङ् पावले़न् तुरा हिम्सिगाङ् ताःप्माआङ् कन् मनाःल्ले़ कुदक्ले़ङ्वाओ थेआङ् यहुदिहाॽ मे़अःक्ते़बाबे? लॽरिक् निङ्वाॽ खोःमा फाॽआङ् ते़ःम्भुक् याक्मा इङ्जाःङ् पिरुसिरो॥
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 तिलिङ्गाहाॽरे़ ते़ःम्भुक् याक्मा फाॽआङ् पावले़न् इघेःङ्मा मे़हेःक्तुल्ले़ कुबेसाङ् के़ये़प्पा थक्तुम्बे़न् पावलरे़ अक्खे मे़त्तु, “रोमि यक्युङ्बान्नाङ् आप्तिक् मे़ःन्ने ते़ःम्भुक् याक्मा रोमि थिम्मिल्ले़ के़बिरिबि?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 थक्तुम्बे़ल्ले़ खे़न् थक्पे़बान् पेआङ् मे़त्तु, “आदाङ्बे, कन् थेःन् के़जोगुर के़बप्पे? कन् मनाःङ्ग रोमि यक्युङ्बामुरो!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 खे़न् थक्पे़बान् त्ये़आङ् पावले़न् अक्खेलॽरिक् सेःन्दोसु, “खे़ने़ॽ से़क्खाए रोमि यक्युङ्बाने़न्बि?” हे़क्क्याङ् पावलरे़ ओरो लॽरिक् नोगप् पिरु॥
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 खे़न् थक्पे़बाल्ले़ मे़त्तु, “कर इङ्गाॽग यरिक् याङ्साकुन्धेरे़ कन् रोमि यक्युङ्बा युक्किन् इङुङ्बारो॥” पावलरे़ नोगप् पिरु, “इङ्गाॽग सावाःन्छिङाङ्ङिल्ले़सा रोमिआरो॥”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 कर खुने़ॽ सेःन्लाप्मा यारिप् के़बोःङ्बाहाॽरे़ हक्चघत् खुने़ॽ मे़ले़रु मे़धःआङ् मे़बे, हे़क्क्याङ् पावले़न् रोमि यक्युङ्बा के़लॽबा निङ्वाॽ खोःसुआङ् खे़न् थक्पे़बान्नाङ् किःसे़रो, थेआङ्भे़ल्ले़ खुने़ॽ खासे़न् मे़न्लोःन्ने खे़न् इघेःक्खुआङ् वये़रो॥
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 कर कुदाःन्दिक्मा खे़न् रोमि थक्पे़बाल्ले़ थेआङ् यहुदिहाॽरे़ पावले़न् आप्तिक् मे़गुःत्तुबा फाॽआङ् कुसिङ्निःप्मा निङ्वाॽ चोगुआङ् खे़न् ले़रु॥ हे़क्क्याङ् काक् तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु ये़जुम्भो चुम्लुङ् चोःक्मा इङ्जाःङ् पिरुसिर पावले़न् खे़प्मो मे़दारुआङ् खुनिॽ तगि मे़ये़प्सुरो॥
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.